บทที่ 6 หลีเสวียเวย ไม่ใช่ลูกแท้ของหลีฉางอวี่?
บทที่ 6 หลีเสวียเวย ไม่ใช่ลูกแท้ของหลีฉางอวี่?
ในห้องเงียบกริบไปครึ่งนาทีเต็ม ทุกคนอ้าปากค้างอีกครั้ง ตอนนี้พวกเขาเริ่มเดาได้แล้วว่า
คนอื่นก็สามารถได้ยินเสียงในใจของเจียงจิ่งจิ่งเหมือนกัน หลังจากความตกตะลึงครั้งใหญ่
พวกเขามองหน้ากันไปมา ไม่รู้จะพูดอะไร
หลีเสวียเวย... ไม่ใช่ลูกแท้ของหลีฉางอวี่? นี่มันเรื่องอะไรกัน?
【เอ๊ะ ทำไมแม่กับพี่ๆ ถึงไม่พูดอะไรเลยล่ะ?】 เด็กน้อยในเปลขมวดคิ้วอย่างสงสัย
เสียงในใจหยุดลงทันที คนอื่นๆต่างคันไม้คันมือขึ้นมา ทำไมไม่พูดต่อแล้ว? เรื่องใหญ่ขนาดนี้ พวกเขายังอยากฟังต่ออีกนะ! ครู่หนึ่งต่อมา เจียงเจิ้งเจ๋อกระแอมเบาๆ
“คือว่า จะตรวจดีเอ็นเอ อย่างแรกต้องยืนยันก่อนว่า หลีเสวียเวยเป็นลูกแท้ของพ่อ...
ถ้าไม่ใช่ล่ะ? พวกเราว่าเธอจะใช่ไหม?”
เขาพูดกับคนอื่น แต่หางตากลับเหลือบมองไปที่เจียงจิ่งจิ่งในเปล วินาทีถัดมา
【ว้าว พี่ใหญ่ฉลาดจังเลย! แบบนี้ยังเดาได้อีก!】
พอถูกน้องชม เจียงเจิ้งเจ๋อก็ยืดอก เชิดคางอย่างภูมิใจ เจียงเจิ้งเซวียนกับเจียงเจิ้งอวี้ที่อยู่ข้างๆ มองเขาอย่างอิจฉา เพราะเจียงเจิ้งเจ๋อเปิดประเด็น ความสนใจของเจียงจิ่งจิ่งจึงกลับมา
เสียงในใจก็พูดต่อจากเมื่อกี้ 【สวรรค์ยังมีตา หลีฉางอวี่กับสวีม่านเข้ากันไม่ได้เรื่องลูก เลยมีลูกยาก สวีม่านตั้งครรภ์หลายครั้งก็แท้งเองหมด พอเห็นว่าหลีฉางอวี่เริ่มเย็นชากับตัวเอง เพื่อรักษาสถานะ สวีม่านก็ไปหาผู้ชายคนอื่น ถึงได้คลอดลูกออกมาได้!】
【เพราะงั้น หลีเสวียเวยไม่ใช่ลูกแท้ของหลีฉางอวี่เลย!】
【หลีฉางอวี่ยังคิดว่าสวรรค์เมตตา สุดท้ายก็ได้ลูก แต่ไม่รู้เลยว่าหัวตัวเองเขียวจนแสบตาคนอื่นแล้ว! ฮ่าๆๆๆ!】 พอได้ยินเสียงหัวเราะสะใจนั้น คนอื่นๆก็อดหัวเราะตามไม่ได้ เจียงเจิ้งเซวียนหัวเราะจนน้ำตาไหลเช็ดไปพูดไป
“ผมอยากไปบอกเรื่องนี้ให้หลีฉางอวี่รู้จริงๆ อยากเห็นสีหน้าเขาตอนนั้น!”
ตั้งแต่เมื่อกี้ เขาเลิกเรียกหลีฉางอวี่ว่า “พ่อ” ไปแล้ว ความจริงแล้ว ตั้งแต่วันที่เห็นเขานอกใจ
เขาก็ไม่เคยมองหลีฉางอวี่เป็นพ่ออีกเลย เจียงเจิ้งเจ๋อที่อยู่ข้างๆ กลั้นหัวเราะจนหน้าแดง
“ตอนนี้อย่าเพิ่งบอก รอจังหวะเหมาะๆก่อนดีกว่า!
ยิ่งรู้ช้า เซอร์ไพรส์ก็ยิ่งแรง!” เจียงหรูรู้สึกอึ้ง ไม่รู้จะพูดอะไรดี แต่ในใจก็เหมือนได้ระบายความแค้นออกไปส่วนหนึ่ง
ตอนที่หลีฉางอวี่นอกใจเธอ ก็ควรจะคิดไว้แล้วว่า วันหนึ่งตัวเองก็จะโดนแบบเดียวกัน!
กรรมตามสนองจริงๆ! ต้องขอบคุณจิ่งจิ่ง ที่ทำให้พวกเขารู้เรื่องนี้!
【พูดก็พูด ต่อให้พิสูจน์ได้ว่าพ่อเฮงซวยนอกใจ กฎหมายแต่งงานตอนนี้ก็ไม่ได้ทำให้อีกฝ่ายออกจากบ้านตัวเปล่าได้ แค่ทำให้ฝ่ายผิดได้ส่วนแบ่งน้อยลงนิดหน่อยเท่านั้น...ยิ่งไปกว่านั้น หลีฉางอวี่เตรียมตัวหย่ามานานแล้ว ทยอยโอนทรัพย์สินของตระกูลเจียงไปเรื่อยๆ】
เมื่อได้ยินแบบนั้น เจียงหรูกัดฟันแน่น ความแค้นเหมือนจะกัดกินหัวใจ ตอนแต่งงานกับเธอ
หลีฉางอวี่ไม่มีอะไรเลย ถ้าไม่ได้ตระกูลเจียงช่วย เขาคงไม่มีวันนี้ พ่อแม่ของเธอเสียไปนานแล้ว
พี่ชายเพียงคนเดียวก็แตกหักกับเธอเพราะเรื่องหลีฉางอวี่
ทรัพย์สินของตระกูลเจียง ตอนนี้แทบทั้งหมดตกอยู่ในมือเขา...
ตระกูลเจียง เหมือนถูกทำลายด้วยมือของเธอเอง! เธอเกลียดตัวเองในอดีตที่ตาบอดจริงๆ!
เจียงเจิ้งเจ๋อกับเจียงเจิ้งเซวียนก็แสดงสีหน้าโกรธ ด่าพ่อของตัวเองออกมา
“เลวจริงๆ! ผู้ชายเลว!”
เจียงหรูสูดหายใจลึก พยายามตั้งสติ “เรื่องทรัพย์สินของตระกูลเจียงค่อยว่ากัน ตอนนี้สิ่งที่สำคัญกว่าคือ จะพาพวกลูกออกมาได้ยังไง” ตามกฎหมายเจียงจิ่งจิ่งที่ยังไม่ถึงสองขวบ มีโอกาสสูงที่จะถูกตัดสินให้เธอเลี้ยง แต่ลูกชายทั้งสามโตแล้ว แม้ศาลจะพิจารณาความต้องการของเด็ก
แต่ก็ยังต้องดูความสามารถในการเลี้ยงดูของพ่อแม่ด้วย ตอนนี้เธอไม่มีงาน ไม่มีเงิน
ยากที่จะสู้หลีฉางอวี่ได้...
【ถ้าถามหนูนะ ฆ่าพ่อเฮงซวยไปเลยดีกว่า! ก่อนหนูจะมาเกิดใหม่ที่นี่ คนอื่นเรียกหนูว่าหมอเทวดานะ จะจัดการให้หายไปแบบไม่มีใครรู้ หนูมีวิธีตั้งเยอะ... อย่างเช่น ใช้อาหารที่กินด้วยกันไม่ได้อะไรพวกนั้น】
เจียงจิ่งจิ่งนอนแกว่งขาในเปลอย่างสบายใจ ฆ่า...งั้นเหรอ? เจียงหรูตกใจความคิดของลูก
พอหันไปมองลูกชาย ยิ่งตกใจเข้าไปใหญ่ นอกจากเจียงเจิ้งอวี้ที่ยังเล็ก เจียงเจิ้งเจ๋อกับเจียงเจิ้งเซวียนกลับทำหน้าครุ่นคิด เหมือนกำลังคิดจริงจัง!
“ยังไงเขาก็เป็นพ่อของพวกลูก!” เจียงหรูรีบดับความคิดอันตรายนั้น
“เรื่องหย่าคงต้องคิดให้รอบคอบกว่านี้ ตอนนี้ยังมีเรื่องสำคัญกว่านั้น”
เจียงหรูมองลูกชายทั้งสามด้วยสายตาลึกซึ้ง ทั้งสามคนหนาวสั่นขึ้นมาพร้อมกัน
ทำไมรู้สึกว่า...นอกจากจะถูกน้องช่วยไว้แล้ว ยังเหมือนโดนน้องลากลงหลุมไปด้วยอีก?