บทที่ 135 ทัณฑ์เทพทำงาน!

"เจ้าปิงกั๋ว"

"จากการสืบสวนยืนยันได้ว่า เจ้าสมคบคิดกับ เซียวปิน รองอธิบดีกรมความมั่นคงแห่งมาตุภูมิ ลักลอบสร้างอุโมงค์ทางผ่านขุมนรกในมณฑลเทียนหมิง ทั้งในเมืองฟาน เมืองหยุนซาน และนครนิรันดร์"

"ตามรัฐธรรมนูญแห่งสหพันธรัฐ เจ้ามีความผิดฐานกบฏ จารกรรม และบ่อนทำลายความมั่นคง จึงขอตัดสินประหารชีวิตด้วยการตัดศีรษะ โดยให้มีผลบังคับใช้ทันที!!"

"ไม่!! ข้าไม่ใช่เจ้าปิงกั๋ว ข้าคือ..." ชายคนนั้นคำราม ใบหน้าบิดเบี้ยวเปลี่ยนไปมาอย่างรุนแรง

"ยังไม่หยุดอีก!!" เฉียงหมิงตวาดกร้าว

ทหารที่ยืนอยู่ด้านหลังเจ้าปิงกั๋วยกดาบยักษ์ขึ้นสูงและฟันลงมาโดยไม่ลังเล

ฉัวะ...

ศีรษะขนาดใหญ่กลิ้งหล่นลงพื้น เลือดพุ่งกระฉูดสูงถึงสามฟุต

"สมควรแล้ว ไอ้คนทรยศ ตายไปซะได้ก็ดี"

ณ แห่งหนึ่งในสหพันธรัฐ ร้านเหล้าเล็กๆ เนืองแน่นไปด้วยผู้คนแม้จะเป็นเวลากลางวัน บนหน้าจอขนาดใหญ่กำลังฉายภาพเหตุการณ์นองเลือดเมื่อครู่ บาร์เทนเดอร์ยกแก้วกระดกเหล้าเข้าปากรวดเดียวแล้วตะโกนออกมาด้วยความสะใจ ทว่าด้วยเหตุผลบางอย่าง ภาพการถ่ายทอดสดที่ควรจะเรียลไทม์ กลับล่าช้ากว่าเหตุการณ์จริงในสถานที่จัดงานไปหลายนาที

ในที่นั่งผู้ชม หลี่เซียวเฝ้ามองปีศาจพันหน้าที่ถูกตัดหัว ร่างกายของมันเริ่มละลาย ทหารรีบก้าวขึ้นไปบนแท่น ใช้ผ้าขาวคลุมร่างและลากศพออกไปอย่างรวดเร็ว ผู้เหนือพ้นระดับ 7 ถูกสังหารง่ายดายเช่นนี้ แสดงว่าสหพันธรัฐต้องใช้วิธีลับบางอย่างที่ไม่มีใครรู้

ในเวลาต่อมา เฉียงหมิงทำกระบวนการเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทั้งมนุษย์ผู้เหนือพ้นระดับ 7 และปีศาจพันหน้าต่างถูกประหารบนแท่นทีละคน ปีศาจที่เดิมทีสามารถจำแลงกายได้นับพันร่างกลับถูกพันธนาการด้วยวิชาลับพิเศษของสหพันธรัฐ บังคับให้ต้องตายอย่างอนาถในร่างมนุษย์

"โทษประหาร ตัดศีรษะ ประหารทันที..."

เมื่อผู้เหนือพ้นระดับ 7 คนสุดท้ายหลั่งเลือด ทุกคนต่างคิดว่าการพิจารณาคดีจบลงแล้ว

"เหอะๆๆ..."

เสียงหัวเราะบ้าคลั่งดังแว่วมาจากที่ไกลๆ กลุ่มปีศาจระดับสูงมารวมตัวกันเหนือแนวหน้า ท่ามกลางปีศาจหลากหลายรูปลักษณ์ มีชายมนุษย์คนหนึ่งยืนอยู่หน้าสุด

"เฉียงหมิง ข้ามีความผิดฐานใดงั้นรบ?" ชายคนนั้นถามอย่างจองหอง แววตาเต็มไปด้วยความดูแคลน

ในระยะห่างหลายร้อยเมตร กล้องสามารถจับภาพได้อย่างชัดเจน เลนส์ของสื่อมวลชนทุกแขนงต่างหันไปทางนั้น

สายตาของเฉียงหมิงกวาดมองไปที่พวกมันโดยไม่มีแวววิตก การจัดงานพิจารณาคดีใกล้แนวหน้าขนาดนี้ย่อมมีจุดประสงค์แฝง ในขณะเดียวกัน ในร้านเหล้าเล็กๆ ที่ห่างออกไปนับพันไมล์ หลังจากผู้เหนือพ้นระดับ 7 คนสุดท้ายตายลง ภาพการถ่ายทอดสดก็ตัดเข้าสู่ภายในอันมืดมิดของป้อมปราการสงคราม ผู้ประกาศข่าวทางการกำลังแนะนำอาวุธสงครามแต่ละชนิดให้พลเมืองดู โดยที่พวกเขาไม่รู้เลยว่ามีปีศาจระดับสูงปรากฏตัวขึ้น...

“เซียวปิน เจ้าถูกสงสัยว่าก่อกบฏและทรยศ... ศาลนี้ขอตัดสินประหารชีวิต!!” เสียงของเฉียงหมิงทุ้มต่ำ แต่ทุกคำพูดกลับดังชัดเจนในหูของทุกคน

“ฮ่าๆๆๆ... ข้ายืนอยู่ตรงนี้ แกจะประหารข้ายังไง?”

เซียวปิน ชายวัยกลางคนสวมแว่นตาชี้นิ้วท้าทายลงมาจากท้องฟ้า

คนอื่นอาจไม่รู้ แต่หลี่เซียวรู้ดีว่าไอ้หมอนี่คือปีศาจพันหน้าแน่นอน ในขณะเดียวกันเขาก็รู้ว่าชายคนนี้คืออดีตรองผู้ว่าการมณฑลเทียนหมิง และพลังก็ไม่ธรรมดา เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายปีศาจระดับ 8 รวมถึงปีศาจอีก 11 ตนข้างหลังเซียวปินที่ล้วนอยู่ในระดับ 8 ทั้งสิ้น ดูเหมือนฝ่ายมนุษย์จะเสียเปรียบในแง่จำนวน

ในโถงงาน นอกจากเฉียงหมิง เอลฟ์ และเทวทูตแล้ว มีผู้เหนือพ้นระดับ 8 เพียง 6 คนเท่านั้น

เฉียงหมิงเงยหน้ามอง เขารู้ว่าการปรากฏตัวของเซียวปินในตอนนี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก คนทรยศที่ยังมีชีวิตและยืนอยู่ฝั่งขุมนรก หากพลเมืองสหพันธรัฐรู้เข้าจะเกิดความสั่นคลอนอย่างใหญ่หลวงต่อความเชื่อมั่นในรัฐบาลกลาง

"เซียวปิน ศาลขอย้ำอีกครั้ง: เจ้าถูกตัดสินประหารชีวิต"

"เหอะ... น่าขำ ถ้าข้าบอกว่าทุกอย่างที่ข้าทำลงไปก็เพื่อ..."

ก่อนที่เซียวปินจะพูดจบ ป้อมปราการสงครามที่เคยมืดมิดและเงียบสงบพลันปะทุพลังงานมหาศาลออกมา ลำแสงเลเซอร์ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางหลายสิบเมตรพุ่งวาบออกจากป้อม มุ่งตรงไปที่เขาด้วยความเร็วปานสายฟ้า

เซียวปินยืนตัวแข็งอยู่บนฟ้า เลเซอร์นั้นกะทันหันเกินกว่าจะหลบพ้น จักรพรรดิปีศาจ 11 ตนด้านหลังพยายามจะเข้าแทรกแซงแต่ก็สายไปเสียแล้ว... ดวงตาของพวกมันเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง

“บังอาจ...”

เสียงทุ้มลึกดังกัมปนาท มือยักษ์มหึมาตกลงมาจากฟากฟ้า เข้าปะทะกับลำแสงเลเซอร์โดยตรง

ทั้งสองสิ่งปะทะกัน เลเซอร์หนาทึบแผดเผาเนื้อหนังของมือยักษ์จนละลาย แต่ก็ไม่อาจทะลวงผ่านไปได้

เซียวปินที่รอดตายหวุดหวิดรีบจำแลงร่างเป็นเทวทูตที่มีปีกสีขาวบริสุทธิ์

“พวกแกต้องการอะไร? คิดจะฆ่าพันธมิตรของตัวเองงั้นเหรอ?” เสียงผู้หญิงที่เย่อหยิ่งดังออกมาจากร่างนั้น พร้อมรอยยิ้มดูแคลน

เฉียงหมิงไม่ได้เตือนพวกมัน เพราะเขารู้เป้าหมายที่แท้จริงอยู่แล้ว และการถ่ายทอดสดก็ถูกตัดไปที่อื่นเรียบร้อย

"เซียวปิน เจ้าไม่อยากรู้เหรอว่าข้าได้รับอนุญาตจากใครให้ทำเรื่องทั้งหมดนี้?"

"ฮ่าๆๆๆ! ข้าจะบอกให้ว่าใคร!!"

ก่อนที่มันจะได้พูด ศาสตราสงครามรูปทรงกระบี่ยาวกว่าหมื่นเมตรของเผ่าเทวทูตที่ลอยเด่นอยู่บนฟ้าพลันเปล่งแสงอักขระนับไม่ถ้วน

"ไลท์ 19 ทัณฑ์เทพทำงาน"

มิโอรา ผู้บัญชาการเทวทูตซึ่งบินขึ้นสู่ท้องฟ้าเผชิญหน้ากับปีศาจตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่มีใครรู้ นัยน์ตาสีทองของเธอลุกโชนด้วยความโกรธแค้น จ้องเขม็งไปที่ปีศาจพันหน้าที่บังอาจจำแลงเป็นเผ่าพันธุ์ของเธอ มิโอรารู้ดีว่าสิ่งนี้หมายถึงสหายหรือพี่น้องของเธอต้องถูกปีศาจตนนี้กลืนกินไปแล้ว!!

วึ่ง วึ่ง วึ่ง...

สิ้นเสียงสั่ง ศาสตราขนาดยักษ์บนฟ้าส่งเสียงครางกระหึ่ม วิชาทัณฑเทพถูกเปิดใช้งาน

เสาแสงขนาดมหึมาตกลงมาจากสรวงสวรรค์

กลืนกินมือยักษ์และปีศาจพันหน้าไปในพริบตา แสงสว่างจ้านั้นย่อยสลายทุกสรรพสิ่ง แม้แต่มือของจักรพรรดิปีศาจระดับ 9 ก็ละลายหายไปภายใต้วิชาทัณฑเทพนี้

"ไม่!!!" ปีศาจพันหน้าระดับ 8 คำรามลั่น แต่มันไม่อาจเปลี่ยนชะตากรรมที่ต้องถูกลบเลือนไปได้

อึก...

ในที่นั่งผู้ชม หลี่เซียวมองขึ้นไปพลางกลืนน้ำลายอึกใหญ่

อาวุธสงครามของพวกเทวทูตนี่มัน...

เมื่อครู่นี้ปีศาจระดับ 8 ยังโอหังคิดว่าไม่มีใครฆ่ามันได้ แต่เพียงพริบตาเดียวกลับกลายเป็นเถ้าถ่าน แม้มือยักษ์ของจักรพรรดิปีศาจระดับ 9 ก็ยังแหลกสลาย

หลี่เซียวไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าวิชานั้นตกลงมาใส่เขา เขาจะเหลือแม้แต่ซากให้เก็บไหม?

"พวกไอ้มนุษย์นก แกต้องตาย!!"

เสียงคำรามโกรธแค้นดังมาจากด้านหลังกองทัพปีศาจ

ยักษ์ปีศาจสูงกว่าพันเมตรปรากฏตัวขึ้น ทุกย่างก้าวทำให้แผ่นดินสั่นสะเทือน สงครามครั้งใหญ่กำลังจะระเบิดขึ้นแล้ว

ในลานจัดงาน ผู้เหนือพ้นระดับ 7 ขึ้นไปทุกคนลอยตัวขึ้นสู่ท้องฟ้า รวมถึงหลี่เซียวและหนิงเถา

เฉียงหมิง มิโอรา และลูเซีย ยืนจันอยู่หน้าสุด

หลี่เซียวมองไปรอบๆ แล้วเริ่มรู้สึกปวดหัว

"ซวยชะมัด ตอนเชิญมาไม่เห็นบอกเลยว่าจะต้องมาเป็นกระสอบทรายให้พวกปีศาจ..."

ขณะที่หลี่เซียวมัวแต่คิดฟุ้งซ่าน หนิงเถาที่ลอยอยู่ข้างๆ กลับดูตื่นเต้นและพร้อมจะลุยเต็มที่

ชืออิงและผู้เหนือพ้นที่ต่ำกว่าระดับ 7 ถูกส่งตัวกลับเข้าสู่ป้อมปราการที่ปลอดภัยภายใต้การประสานงานของเย่หลิง

หลี่เซียวมองกวาดสายตาไปมาระหว่างพวกพ้องของเขา: "เดี๋ยวสิ แล้วพวกระดับ 9 ของฝั่งเราหายไปไหนหมดล่ะเนี่ย???"