บทที่ 2: ดวงใจบริสุทธิ์และพลังมิติ

บทที่ 2: ดวงใจบริสุทธิ์และพลังมิติ

"เหลือเวลาอีกห้านาทีจะเปิดเซิร์ฟเวอร์ กรุณายืนยันไอดีเกมของคุณ"

เมื่อได้ยินเสียงเตือนจากระบบ AI หลินหลี่ก็ตระหนักได้ในทันทีว่าเธอได้เข้ามาอยู่ในเกมแล้ว วินาทีก่อนเธอยังนอนเหม่อลอยอยู่เลย แต่วินาทีต่อมาเธอกลับมาอยู่ในสถานที่ใหม่เสียแล้ว เรื่องแบบนี้มันล้ำหน้าเกินกว่าคำว่าเทคโนโลยีไปมากจริงๆ

เธอส่ายหน้า การมามัวตื่นตะลึงไม่ใช่สิ่งที่เธอควรทำในตอนนี้ จะต้องมีเรื่องน่าประหลาดใจอีกมากมายรออยู่หลังจากเข้าเกมแน่ๆ หลินหลี่ก้มมองรูปลักษณ์ที่เป็นสตรีของตนเองแล้วตอบกลับ AI ไปว่า:

"หลิวหลี"

"ยืนยันชื่อเรียบร้อย กำลังสแกนรูปลักษณ์ในโลกแห่งความเป็นจริง เกมนี้ใช้รูปลักษณ์ที่สมจริงร้อยเปอร์เซ็นต์และไม่สามารถปรับแต่งได้"

"กำลังสแกนพรสวรรค์ของผู้เล่น ระดับของพรสวรรค์แบ่งออกเป็น ระดับ C พรสวรรค์ทั่วไป, ระดับ B พรสวรรค์หายาก, ระดับ A พรสวรรค์ชั้นเลิศ และ ระดับ S พรสวรรค์ระดับตำนาน ผู้เล่นโปรดเลือกอาชีพที่สอดคล้องกับลักษณะพรสวรรค์ของคุณเพื่อประสบการณ์การเล่นเกมที่ดียิ่งขึ้น"

"การสแกนเสร็จสิ้น กำลังดำเนินการปลุกพลังพรสวรรค์"

ในที่สุดช่วงเวลาสำคัญก็มาถึง หลินหลี่อดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหม่าเล็กน้อย แม้ว่าเธอจะยังแอบเพ้อฝันว่าตัวเองคือผู้ถูกเลือกเพราะเป็นผู้ทะลุมิติมา แต่เธอก็ยังกังวลอยู่ดีว่าในอนาคตเธอจะสามารถกลายเป็นผู้แข็งแกร่งได้จริงๆ หรือไม่ นี่คือเกมออนไลน์ที่วัดกันด้วยพรสวรรค์ ถ้าพรสวรรค์ห่วย มันก็คือห่วยจริงๆ

"ขอแสดงความยินดีด้วยผู้เล่น คุณได้รับพรสวรรค์ระดับ S: ดวงใจบริสุทธิ์"

"พรสวรรค์: ดวงใจบริสุทธิ์"

"ระดับ: S"

"ผลลัพธ์: ความเสียหายที่ทำได้จากสกิลจะถูกคำนวณเป็นความเสียหายบริสุทธิ์"

"พระเจ้าช่วย! ฉันจะผงาดแล้ว!"

หลินหลี่ตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้น เธอพอใจกับพรสวรรค์นี้อย่างถึงที่สุด ในฐานะอดีตนักเขียนคู่มือเกม เธอย่อมรู้ดีว่าความเสียหายบริสุทธิ์นั้นหมายถึงอะไร

ความเสียหายบริสุทธิ์เป็นประเภทความเสียหายในเกมโดต้าทูที่ไม่ได้รับผลกระทบจากความต้านทานเวทมนตร์หรือความต้านทานกายภาพ ตัวเลขความเสียหายเขียนไว้เท่าไหร่ ก็จะทำความเสียหายได้เท่านั้น ข้อเสียเปรียบเพียงอย่างเดียวคือมันสามารถถูกบล็อกได้ด้วยสถานะภูมิคุ้มกันเวทมนตร์

แต่ก็มีคำกล่าวที่ว่า:

"ความเสียหายจริง คือความเสียหายที่จริงใจที่สุดในเกมนี้"

ด้วยพรสวรรค์นี้ อย่างน้อยในแง่ของการทำดาเมจหรือการเผชิญหน้ากับบอสที่มีกลไกพิเศษ เธอจะหมดความกังวลเรื่องพลังโจมตีไม่พอจนไม่สามารถโค่นพวกมันลงได้อย่างแน่นอน

ขณะที่หลินหลี่กำลังคิดอย่างมีความสุขว่าจะเลือกอาชีพอะไรดี เธอก็ได้ยินเสียงของระบบดังขึ้นอีกครั้ง

"ตรวจพบพลังงานพิเศษ กำลังดำเนินการปลุกพลังพรสวรรค์"

เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?

เมื่อได้ยินเสียงนี้ หลินหลี่ก็เกิดความสับสน

ตกลงว่าอันเมื่อกี้ไม่ใช่สิทธิพิเศษสำหรับผู้ถูกเลือกหรอกเหรอ?

ก่อนที่หลินหลี่จะทันได้คิดหาคำตอบ เสียงแจ้งเตือนจากระบบ AI ก็ดังขึ้นอีกครั้ง

"ขอแสดงความยินดีด้วยผู้เล่น คุณได้รับพรสวรรค์ระดับ ? พลังมิติ"

"พลังมิติ"

"ระดับ: ?"

"ผลลัพธ์: ?"

หลินหลี่: "?"

"นี่สินะสูตรโกงของฉัน?"

เมื่อมองไปที่หน้าต่างพรสวรรค์ของเธอ ดวงใจบริสุทธิ์ถูกแสดงอยู่ในส่วนของพรสวรรค์ หากไม่มีช่องพรสวรรค์ซ่อนเร้นอยู่ด้านล่าง หลินหลี่คงจะสงสัยว่าตัวเองกำลังตาฝาดไปแน่ๆ

หรือว่าพรสวรรค์นี้ เป็นผลมาจากการที่เกมดำดิ่งเสมือนจริงทำการสแกนดวงวิญญาณและร่างกายงั้นเหรอ?

แก่นแท้ของเจ้าของร่างเดิมทิ้ง 'ดวงใจบริสุทธิ์' เอาไว้ และสิ่งที่เธอพกติดตัวข้ามมิติมาด้วยก็คือ 'พลังมิติ' งั้นสิ?

"ผู้เล่น โปรดเลือกอาชีพพื้นฐานของคุณ"

พักเรื่องพลังมิติที่ยังไม่ทราบผลลัพธ์เอาไว้ก่อน

แค่ดูจากผลลัพธ์ของดวงใจบริสุทธิ์ หลินหลี่ก็ตัดสินใจได้แล้วว่าจะเลือกอาชีพอะไร

ดวงใจบริสุทธิ์จะเปลี่ยนแปลงเฉพาะความเสียหายที่เกิดจากสกิลเท่านั้น ดังนั้นเพื่อใช้ประโยชน์จากลักษณะเฉพาะของพรสวรรค์นี้อย่างเต็มที่ เธอควรเลือกอาชีพที่ลดการใช้การโจมตีปกติให้น้อยที่สุดเมื่อเทียบกับสายทำดาเมจอื่นๆ

ถ้าอย่างนั้นก็มีเพียงคำตอบเดียว

"ฉันขอเลือก อาชีพทั่วไปสายเวทมนตร์"

"การเลือกอาชีพเสร็จสมบูรณ์ ขอแสดงความยินดีด้วยผู้เล่น 'หลิวหลี' ยินดีต้อนรับสู่ 'เวิลด์' คุณกำลังจะถูกเทเลพอร์ตไปยังลานแห่งบททดสอบ ขอให้เพลิดเพลินกับชีวิตของคุณ"

เมื่อสิ้นเสียงของระบบ AI

ทัศนวิสัยของหลินหลี่ในโถงข้อมูลก็สว่างวาบไปด้วยแสงสีขาว พร้อมกับความรู้สึกที่จิตสำนึกจมดิ่งลงไปอีกครั้ง แล้วร่างของเธอก็หายวับไป

ชั่วพริบตาต่อมา เธอถูกส่งตัวเข้ามาในถ้ำแห่งหนึ่ง

หลินหลี่มองไปรอบๆ แต่ไม่พบผู้เล่นคนอื่นเลย

"ไม่ใช่หมู่บ้านเริ่มต้น แต่เป็นลานแห่งบททดสอบเหรอ?"

มันต่างไปจากที่เธอคาดไว้ ตามหลักการแล้ว ผู้เล่นควรจะถูกแบ่งไปยังหมู่บ้านเริ่มต้นต่างๆ เพื่อทำความคุ้นเคยกับตัวเกมไม่ใช่หรือไง?

แล้วความรู้สึกนี้ล่ะ...

หลินหลี่ทำตามคำแนะนำจากเว็บไซต์ทางการก่อนหน้านี้ และเปิดหน้าต่างควบคุมขึ้นมา

"อืม ปุ่มล็อกเอาต์ยังอยู่ งั้นก็เบาใจได้ว่ามันไม่ได้เหมือนกับเรื่องซอร์ดอาร์ตออนไลน์"

จากนั้นเธอก็กดดูข้อมูลตัวละครของตัวเอง

"ผู้เล่น: หลิวหลี"

"พรสวรรค์: ดวงใจบริสุทธิ์"

"พรสวรรค์ซ่อนเร้น: พลังมิติ"

"อาชีพ: อาชีพทั่วไปสายเวทมนตร์"

"เลเวล: 0"

"พลังชีวิต: 500 / 500"

"มานา: 100 / 100"

"พลังโจมตีกายภาพ: 10"

"พลังโจมตีเวทมนตร์: 20"

"พลังป้องกันกายภาพ: 30"

"พลังป้องกันเวทมนตร์: 30"......

"ค่าสถานะ:

พละกำลัง: 1 (ค่าสถานะหลักเฉพาะอาชีพ เนื่องจากคุณเป็นสายเวทมนตร์ ค่าสถานะนี้จะช่วยเพิ่มน้ำหนักในการพกพาไอเทม)

ความว่องไว: 1 (เพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่ / ความเร็วในการร่ายเวท ลดทอนความเสียหายจากการตกจากที่สูง)

ความทนทาน: 1 (เพิ่มพลังชีวิต เพิ่มความต้านทานกายภาพ)

สติปัญญา: 1 (ค่าสถานะหลัก เพิ่มพลังโจมตี เพิ่มความต้านทานสถานะผิดปกติ)

จิตวิญญาณ: 1 (เพิ่มมานา เพิ่มความต้านทานเวทมนตร์)"

"คุณลักษณะพิเศษ:

คริติคอล: 0 (มีผลต่อโอกาสติดคริติคอลและความแรงของคริติคอล ค่าพื้นฐานคือ โอกาสคริติคอล 5%, ความแรงคริติคอล 40%)

โจมตีจุดอ่อน: 0 (ตัวคูณสำหรับความเสียหายเพิ่มเติมเมื่อโจมตีโดนจุดอ่อนโดยตรง)

เจตจำนง: 0 (เป็นตัวกำหนดว่าจะสามารถสร้างความเสียหายได้หรือไม่)

โชคลาภ: 0 (มีผลต่ออัตราการดรอปไอเทม)"

"ค่าประสบการณ์: 0 / 200"

แต่ละอาชีพมีค่าสถานะหลักที่แตกต่างกัน และโบนัสที่ได้รับก็จะแตกต่างกันไปด้วย หลินหลี่มองดูโบนัสค่าสถานะคร่าวๆ แล้วพบว่าเมื่อเลเวลอัปจะได้แต้มสถานะเพียง 3 แต้มเท่านั้น หากเลเวลสูงสุดคือ 100 การจัดสรรแต้มค่าสถานะก็ไม่ใช่สิ่งที่จะทำลวกๆ ได้

นอกจากนี้ ในบรรดาคุณลักษณะพิเศษทั้งสี่ ยกเว้นคริติคอลกับโชคลาภแล้ว ค่าอื่นๆ ดูเหมือนจะไม่ค่อยคุ้นตาเท่าไหร่นัก

เมื่อเปิดช่องใส่อุปกรณ์และไอเทม เธอพบว่ามีเพียงอุปกรณ์พื้นฐานสวมใส่มาให้แต่แรก และมีไม้เท้าฝึกหัดนอนนิ่งอยู่ในช่องเก็บของ

เมื่อเห็นว่ารอบกายไม่มีผู้เล่นคนอื่นอยู่จริงๆ หลินหลี่ก็ลองถอดเสื้อผ้าออกดู และพบว่าระบบยังคงมีชุดชั้นในสวมติดตัวมาให้เป็นค่าเริ่มต้น

"เวรเอ๊ย!"

หลังจากสวมใส่อุปกรณ์กลับเข้าไปใหม่ หลินหลี่ก็เริ่มออกเดินสำรวจไปข้างหน้า

ในเมื่อระบบบอกว่าจะส่งเธอมายังลานแห่งบททดสอบ เธอก็คงต้องผ่านบททดสอบให้ได้เสียก่อนถึงจะออกไปได้

ทันทีที่เดินออกจากถ้ำ เธอก็มองเห็นหมูป่าสีเขียวตัวหนึ่งกำลังกินหญ้าอยู่เบื้องหน้า

หลินหลี่ตระหนักได้ว่านี่อาจจะเป็นระบบฝึกสอนผู้เล่นใหม่ในตำนาน

ท้ายที่สุดแล้ว นี่เป็นเกมออนไลน์ RPG เสมือนจริงเต็มรูปแบบเกมแรกสำหรับคนหนุ่มสาว มันไม่ได้เหมือนกับข้อมูลที่สามารถจัดการได้ด้วยการคลิกเมาส์บนคอมพิวเตอร์เพียงไม่กี่ครั้ง คนพิการสามารถสัมผัสได้ถึงความรู้สึกของการเดิน และคนตาบอดก็ควรจะสามารถมองเห็นได้อีกครั้ง แม้แต่คนปกติก็ใช่ว่าจะคุ้นเคยกับการควบคุมได้ในทันที

เมื่อสัมผัสได้ถึงความหนักอึ้งของไม้เท้าในมือ หลินหลี่ก็รู้สึกคันไม้คันมืออยากจะลองทุบหมูป่าตัวนี้ให้หมอบดูสักตั้ง

"ตราบใดที่ฉันโจมตีตามท่วงท่าที่ระบบแนะนำ ฉันก็จะสามารถกระตุ้นการคำนวณผลการโจมตีปกติและตีโดนเป้าหมายได้"

เธอค่อยๆ อ้อมไปด้านหลังหมูป่าสีเขียวอย่างเงียบเชียบ เตรียมตัวที่จะลอบโจมตี

"ถึงแม้จะมีระบบช่วยจัดท่าทางให้ แต่เทคนิคสุดท้ายและจุดที่จะโจมตีก็น่าจะขึ้นอยู่กับการควบคุมของฉันเองใช่ไหมนะ?"

หลินหลี่ครุ่นคิดในใจเงียบๆ ถึงวิธีที่จะทำการโจมตีปกติ ขณะเดียวกันก็จ้องเขม็งไปยังจุดที่เธอต้องการจะซุ่มโจมตีหมูป่าสีเขียว

หมูป่าตัวนี้ดูหนังเหนียวเอาเรื่อง แต่มันจะต้องมีจุดอ่อนอยู่แน่ๆ

"รับไปซะ! ดัชนีทะลวงข้ามสหัสวรรษ!"