บทที่ 26 ใช้ก่อนได้เปรียบ

บทที่ 26 ใช้ก่อนได้เปรียบ

"มะ...ไม่มีปัญหาค่ะ ฉันจะตั้งใจสั่งสมความรู้เพื่อทุกคนอย่างเต็มที่!"

เมื่อเห็นว่าลอร์ดของหล่อนไว้วางใจหล่อนมากเพียงนี้ อวี้ฮวาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย

ในขณะเดียวกัน ความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนที่สูงอยู่แล้วของหล่อนก็พุ่งทะยานจนถึงขีดสุด!

วินาทีต่อมา เสียงที่ราวกับถูกดึงดูดเข้าสู่ความว่างเปล่าอันไร้ที่สิ้นสุดก็ดังขึ้นอีกครั้ง

[ดินแดนเทพประทานกลายเป็นดินแดนแรกที่ได้รับความจงรักภักดีอย่างสมบูรณ์จากผู้อยู่อาศัย!]

มันยังคงเป็นน้ำเสียงที่ไร้อารมณ์ ปราศจากความผันผวนใดๆ ทว่าน้ำเสียงนี้เองที่ได้ปลุกเร้าความตื่นเต้นและดึงดูดความสนใจของผู้คนนับไม่ถ้วนอีกครั้ง

"พะ...พยายามเข้านะ ฉันเชื่อมั่นในตัวคุณ"

หลังจากยืนนิ่งอึ้งไปสองวินาที เฉินเค่อเค่อก็รีบกลับไปที่กระท่อมไม้หลังเล็กของเธอทันที

เธอตรวจสอบข้อความล่าสุด

[ความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนเทพประทานของอวี้ฮวาพุ่งทะยานถึงขีดสุด!]

[ขณะนี้อวี้ฮวาจงรักภักดีต่อดินแดนเทพประทานอย่างสมบูรณ์และจะไม่มีวันทรยศ!]

[ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นเฉินเค่อเค่อ ที่เป็นผู้เล่นคนแรกที่ครอบครองดินแดนที่มีความจงรักภักดีอย่างสมบูรณ์จากผู้อยู่อาศัย! และยังเป็นผู้เล่นคนแรกที่กระตุ้นการประกาศระดับโลก! รางวัล: หีบสมบัติอัญมณีระดับเจ็ด!]

เมื่อได้เห็นหีบสมบัติระดับเจ็ดใบนี้ สีหน้าของเฉินเค่อเค่อก็เต็มไปด้วยความตกตะลึงอย่างสุดขีด

สองนาทีต่อมา เธอสังเกตเห็นว่าใบหน้าของเธอรู้สึกแข็งเกร็งและปวดเมื่อยเล็กน้อย เมื่อยกมือขึ้นสัมผัส เธอก็ตระหนักได้ว่าตัวเองฉีกยิ้มกว้างจนหน้าค้างไปแล้ว... เธอปัดความคิดอื่นทิ้งไป และรีบนำหีบสมบัติออกจากกระเป๋าเป้ทันที

เธอสงสัยว่านี่เป็นเพราะเธอใส่ฟิลเตอร์เอาไว้ หรือเป็นเพราะอัญมณีเหล่านี้มันสว่างไสวเจิดจ้าเกินไปกันแน่ เมื่อมองดูหีบหลากสีสัน เฉินเค่อเค่อก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา "สมชื่อหีบสมบัติอัญมณีจริงๆ"

หีบสมบัติทั้งใบถูกสร้างขึ้นจากอัญมณีล้วนๆ ซ้ำยังได้รับการเจียระไนมาเป็นอย่างดี ทำให้สัมผัสได้ถึงความเรียบลื่นอย่างเป็นเอกลักษณ์ หลังจากลูบคลำไปมาอยู่หลายครั้ง ในที่สุดเฉินเค่อเค่อก็เตรียมตัวเปิดมัน

แตกต่างจากหีบสมบัติใบก่อนๆ ที่เธอเคยเปิด วินาทีที่หีบใบนี้ถูกแง้มออก แสงสว่างเจิดจ้าที่ลอดผ่านรอยแยกนั้นสาดส่องจนเฉินเค่อเค่อลืมตาแทบไม่ขึ้น

สองวินาทีต่อมา เธอรอจนแสงสีทองตรงหน้าค่อยๆ จางหายไป จากนั้นเธอจึงค่อยๆ ลืมตาขึ้น และมองลงไปยังก้นหีบสมบัติด้วยความตื่นเต้น

[ยันต์เสริมแกร่ง: สามารถเพิ่มระดับให้กับไอเทมใดก็ได้หนึ่งระดับ ใช้ได้สูงสุดกับไอเทมระดับ A]

[แหวนแห่งความโชคดีระดับ B: สามารถระบุทักษะเพื่อเพิ่มโอกาสติดผลลัพธ์ได้ 10% เมื่อผูกมัดใหม่จะมีคูลดาวน์ 24 ชั่วโมง โชคดีจัง~]

[พิมพ์เขียววิหารเวทมนตร์: วิหารแห่งนักเวท วัสดุที่ต้องการ: ค่าพลังงาน 1000, หินเวทมนตร์ 1, หินน้ำระดับหนึ่ง 1, หินสายฟ้าระดับหนึ่ง 1, หินน้ำแข็งระดับหนึ่ง 1, หินไฟระดับหนึ่ง 1, ก้อนเหล็ก 100, ไม้ 500, หิน 500]

แม้ว่าหีบสมบัติระดับเจ็ดใบนี้จะมีไอเทมเพียงสามชิ้น คล้ายกับหีบสมบัติทองคำระดับสี่ก่อนหน้านี้ แต่ไอเทมที่เธอได้รับก็ดูยอดเยี่ยมไม่เลวเลย

โดยเฉพาะอย่างยิ่งยันต์เสริมแกร่งและวิหารเวทมนตร์ อย่างแรกสามารถใช้เสริมระดับให้กับไอเทมระดับ A ชิ้นใดก็ได้

ส่วนอย่างหลังดูเหมือนจะคล้ายกับหอแห่งนักปราชญ์ บางทีอาจจะล้ำหน้ากว่าหอแห่งนักปราชญ์เสียด้วยซ้ำ

ติดอยู่ก็แค่หินเวทมนตร์นี่แหละ เธอไม่รู้เลยว่ามันคืออะไร เธอไม่เคยเห็นหรือแม้แต่จะได้ยินชื่อมันมาก่อน... พูดก็พูดเถอะ นึ่อาจจะเป็นหินธาตุอีกประเภทหนึ่งก็ได้เธอคิด ดูเหมือนว่าหลังจากนี้เธอคงต้องเข้าไปในกระดานสนทนาเพื่อเพิ่มข้อมูลเรื่องนี้ลงไปเสียแล้ว

ไม่ได้หมายความว่าเธออยากจะทำตัวเป็นผู้ให้หรอกนะ แต่อย่างน้อยเธอก็เคยได้รับข้อมูลที่เป็นประโยชน์จากที่นั่น ดังนั้นถือเสียว่านี่เป็นการตอบแทนก็แล้วกัน

สำหรับแหวนแห่งความโชคดี นี่เป็นครั้งแรกที่เฉินเค่อเค่อได้เห็นอุปกรณ์สวมใส่ที่มีการระบุระดับ

จากข้อมูลที่เธอเคยตรวจสอบ ระดับของอุปกรณ์ก็คงจะไปสุดอยู่ที่ประมาณระดับ S ใช่ไหมนะ?

หลังจากสวมมันลงบนนิ้ว วงแหวนที่หลวมเล็กน้อยก็หดตัวลงโดยอัตโนมัติจนสวมใส่ได้พอดีเป๊ะ

จากนั้น เธอจึงเลือกทักษะจันทรคราส

[จันทรคราส เลเวล 1: หลังจากโจมตีเป้าหมาย จะมีโอกาส 20% ที่จะสร้างแสงจันทร์ขึ้นเหนือหัวเป้าหมาย สร้างความเสียหายเท่ากับค่าความฉลาด x1 โอกาสจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าในเวลากลางคืน พรจากดวงจันทร์!]

ด้วยการเสริมพลังจากแหวนแห่งความโชคดี โอกาสในการแสดงผลของทักษะจันทรคราสดูเหมือนจะสูงขึ้นมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเวลากลางคืน มีโอกาสเกือบห้าสิบเปอร์เซ็นต์ที่จะกระตุ้นผลลัพธ์ของจันทรคราสได้

ลำดับต่อไปคือยันต์เสริมแกร่ง ไอเทมชิ้นนี้เหมาะที่สุดที่จะใช้กับไอเทมระดับ A มันคงรู้สึกเสียของแย่หากไม่ได้ใช้กับไอเทมที่มีระดับสูงเพียงพอ

เมื่อกวาดสายตามองผ่านกระเป๋าเป้ จู่ๆ เฉินเค่อเค่อก็นึกถึงรูปปั้นปาฏิหาริย์ของเธอขึ้นมา ซึ่งดูเหมือนว่ามันจะเป็นไอเทมระดับ A เสียด้วย

ทว่า คำอธิบายของรูปปั้นปาฏิหาริย์คือ 'สมบัติ' ดังนั้นเธอจึงไม่แน่ใจว่าจะสามารถใช้ได้หรือไม่... เมื่อคิดได้ดังนั้น เฉินเค่อเค่อจึงหยิบรูปปั้นปาฏิหาริย์ออกมา มือข้างหนึ่งถือยันต์เสริมแกร่งเอาไว้ แล้วท่องคำว่า "เสริมแกร่ง" ในใจ

ขณะที่เธอเอ่ยคำนั้นในใจ ตัวเลือกหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเฉินเค่อเค่อ: ต้องการใช้ยันต์เสริมแกร่งเพื่อเสริมพลังให้กับรูปปั้นปาฏิหาริย์หรือไม่

"ไม่น่าเชื่อว่ามันจะได้ผลจริงๆ!" เฉินเค่อเค่ออดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา

เธอเลือกตกลงทันที เธอไม่ลืมว่ารูปปั้นปาฏิหาริย์นี้เคยทำให้เธอต้องเลือกระหว่างสองตัวเลือกเพียงเพราะเธอถามคำถามมากเกินไป

หากมันไม่ยอมให้เธอเสริมแกร่งมันอีกในภายหลัง นั่นคงเป็นปัญหาใหญ่แน่

ถึงอย่างไร ตอนนี้เธอก็ไม่มีไอเทมระดับ A ชิ้นอื่นอีกแล้ว แทนที่จะเก็บไว้ใช้ทีหลัง สู้ใช้มันไปตอนนี้เลยดีกว่า ยิ่งใช้เร็วเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งได้ใช้ประโยชน์จากมันเร็วขึ้นเท่านั้น

เมื่อเธอยืนยัน ยันต์เสริมแกร่งในมือก็ค่อยๆ ลอยไปหารูปปั้นปาฏิหาริย์ในมืออีกข้าง

เมื่อยันต์เสริมแกร่งที่เปล่งประกายอ่อนๆ หลอมรวมเข้ากับรูปปั้นปาฏิหาริย์จนหมดสิ้น รูปปั้นปาฏิหาริย์ก็เปล่งแสงออกมาเช่นกัน จนกระทั่งแสงนั้นบดบังรูปทรงทั้งหมดของมัน ทว่าแสงนั้นช่างนุ่มนวลและไม่บาดตา

หลังจากเฝ้ามองอยู่สองวินาที แแสงสว่างก็ค่อยๆ จางลง และรูปปั้นปาฏิหาริย์ก็สูญเสียรูปลักษณ์ดั้งเดิมไป

[คทามายายู่อี่: สมบัติระดับ A+ สามารถชี้แนะทิศทางเมื่อถึงทางแยกแห่งโชคชะตา คูลดาวน์: 24 ชั่วโมง ผูกมัดกับผู้เล่นเฉินเค่อเค่อ ไม่สามารถดรอปได้ ไม่สามารถถูกทำลายได้]

เดิมทีเธอคิดว่ามันจะกลายเป็นสมบัติระดับ S แต่มันกลับกลายเป็นระดับ A+ ซ้ำคำอธิบายที่เคยกระชับและชัดเจนก็กลับกลายเป็นปริศนา ราวกับพิมพ์เขียวสิ่งก่อสร้างไม่มีผิด... ตอนนี้ เฉินเค่อเค่อรู้สึกว่าไอเทมที่มีประโยชน์ที่สุดจริงๆ แล้วคือแหวนแห่งความโชคดีระดับ B วงนี้ต่างหาก

ไม่ว่าอย่างไร สำหรับตอนนี้ ไอเทมชิ้นนี้ดูเหมือนจะส่งผลลัพธ์ได้ดีที่สุด

อีกเรื่องหนึ่งก็คือเธอไม่รู้ว่าจะหาหินเวทมนตร์มาได้อย่างไร ระหว่างที่กำลังครุ่นคิด สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นหีบสมบัติอัญมณีที่เปิดแล้ววางอยู่บนพื้น

ทันทีที่เฉินเค่อเค่อเกิดความคิดบางอย่างขึ้น การแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเธอ

[หีบสมบัติอัญมณี: สร้างจากอัญมณีหลากหลายชนิด สามารถแยกส่วนเพื่อรับเศษชิ้นส่วนบางส่วนได้]

"แยกส่วน"

หลังจากยืนยัน หีบสมบัติที่อยู่ตรงหน้าก็แตกสลายกลายเป็นเศษชิ้นส่วนหลากสีสันและพุ่งเข้าไปในกระเป๋าเป้ของเธอ

[การแยกส่วนได้รับ เศษหินเวทมนตร์ 10, เศษหินน้ำ 10, เศษหินไฟ 10, เศษหินสายฟ้า 10, เศษหินน้ำแข็ง 10, เศษหินมิติ 3, คริสตัลรังสีศักดิ์สิทธิ์ 1, คริสตัลรังสีแปดเปื้อน 1]

เมื่อมองดูข้อมูลยาวเหยียดนี้ เฉินเค่อเค่อก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออก

เมื่อมองดูไอเทมในกระเป๋าเป้ เธอเกิดความรู้สึกวาบขึ้นมาว่า บางทีมูลค่าในตัวของหีบสมบัติระดับเจ็ดเองอาจจะมีประโยชน์มากกว่าไอเทมที่อยู่ข้างในเสียอีก

ในขณะเดียวกัน เธอก็ตรวจสอบข้อมูลของไอเทมสองชิ้นสุดท้าย

[คริสตัลรังสีศักดิ์สิทธิ์: คริสตัลที่มีพลังงานศักดิ์สิทธิ์สถิตอยู่]

[คริสตัลรังสีแปดเปื้อน: คริสตัลที่มีพลังงานแปดเปื้อนสถิตอยู่]

เฉินเค่อเค่อ: "..."

เยี่ยมไปเลย มีหรือไม่มีข้อมูลพวกนี้ก็ไม่ได้ต่างกันเลยสักนิด...