บทที่ 2 - คัมภีร์เก้ามังกรสยบฟ้า สามปีบรรลุปรมาจารย์

บทที่ 2 - คัมภีร์เก้ามังกรสยบฟ้า สามปีบรรลุปรมาจารย์

สงครามในอิวโจวไม่เคยหยุดนิ่ง

ด้วยเหตุนี้เมืองแห่งนี้จึงไม่เคยเจริญรุ่งเรืองเลยแม้แต่น้อย ในสายตาของคนทั่วไป การถูกเนรเทศมาที่อิวโจวแทบจะตัดสินอนาคตทั้งชีวิตของคนๆ นั้นไปแล้ว แต่สำหรับซูหมาง มันต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง

ระหว่างการเดินทางสามวัน ซูหมางลงชื่อได้รับยารวมปราณหนึ่งขวด และยาเผยหยวนอีกสองเม็ด

เมื่อมาถึงอิวโจว ซูหมางก็จัดการตั้งค่าสถานที่แห่งนี้เป็นจุดลงชื่อระยะยาว เขาต้องอยู่ที่อิวโจวอีกนานแน่นอน การตั้งเป็นจุดลงชื่อระยะยาวจะทำให้เขาได้รับรางวัลที่คุ้มค่าสูงสุด

ยามค่ำคืน แสงจันทร์สลัวราง

ภายในห้องนอน ซูหมางกลืนยาเผยหยวนลงไปหนึ่งเม็ด พลังปราณบริสุทธิ์สายหนึ่งไหลเวียนไปทั่วทุกอณูในร่างกาย คอยหล่อเลี้ยงเสริมสร้างร่างกายอย่างต่อเนื่อง

แต่พลังปราณนั้นคงอยู่ได้ไม่นานก็สลายหายไป

ซูหมางลืมตาขึ้น "ดูเหมือนว่าข้าจะมองวิถียุทธ์ง่ายเกินไปหน่อย"

เดิมทีซูหมางคิดว่า ยาเผยหยวนสองเม็ดกับยารวมปราณหนึ่งขวด จะช่วยให้ระดับพลังของเขาทะลวงขึ้นไปถึงระดับเจ็ด หรืออาจจะระดับหกได้เลย!

แต่ตอนนี้เขาเพิ่งตระหนักได้ว่า นั่นเป็นเพียงเรื่องเพ้อฝัน

"เส้นทางของผู้ฝึกยุทธ์ไม่อาจใจร้อนเกินไปได้ ต้องก้าวไปทีละก้าวอย่างมั่นคง แม้ข้าจะมีกายาเทพปฐมกาล แต่รากฐานก็ยังคงอ่อนแออยู่บ้าง"

ซูหมางส่ายหน้า กายาเทพปฐมกาลช่วยมอบพลังกายและพลังปราณที่แข็งแกร่ง ทว่ารากฐานนั้นคือองค์รวมที่สำคัญยิ่งยวด

"ระดับเก้า ระดับแปด ระดับเจ็ด เป็นขั้นตอนของการหล่อหลอมร่างกาย แม้ข้าจะมีกายาเทพปฐมกาล แต่หากสามารถหล่อหลอมร่างกายให้สมบูรณ์แบบได้ในขั้นตอนนี้ รากฐานพลังของข้าก็จะบรรลุสู่ความสมบูรณ์แบบอย่างแท้จริง!"

ประกายความมุ่งมั่นฉายชัดในแววตาของซูหมาง

"ระบบ ลงชื่อ!"

ซูหมางเอ่ยปาก ทำการลงชื่อครั้งแรกหลังจากมาถึงอิวโจว

"โฮสต์ทำการลงชื่อสำเร็จ ได้รับยาทองคำเก้าวัฏจักรหนึ่งเม็ด"

เมื่อซูหมางตรวจสอบดู เขาก็ดีใจอย่างยิ่ง

ยาทองคำเก้าวัฏจักรเม็ดนี้คือสิ่งที่เขาต้องการมากที่สุดในปัจจุบัน เมื่อกลืนยานี้ลงไป มันจะช่วยหล่อหลอมร่างกายและเสริมสร้างเนื้อหนังให้แข็งแกร่ง ซึ่งเป็นกุญแจสำคัญที่สุดในขั้นตอนการหล่อหลอมร่างกาย

ซูหมางกลืนยาเม็ดนั้นลงไปทันทีโดยไม่ลังเล

พริบตาเดียว แสงสีทองประกายเส้นสายก็แผ่ซ่านปกคลุมผิวหนังของเขาราวกับม่านหมอก กระเพื่อมไหวอย่างเชื่องช้า ดูเร้นลับเหนือจินตนาการ ราวกับภาพมายาของเทพเซียน

ซูหมางจมดิ่งลงสู่ห้วงพลังที่เม็ดยามอบให้อย่างสมบูรณ์

เช้าวันรุ่งขึ้น ทันทีที่ซูหมางเดินออกจากห้องนอน เสี่ยวหลี่จื่อก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาหา

"ฝ่าบาท แย่แล้วพ่ะย่ะค่ะ นอกเมืองเริ่มปะทะกันแล้ว!"

"กองทัพของแคว้นเยาฉีบุกมาแล้ว มีถึงสามแสนนายเลยนะพ่ะย่ะค่ะ!"

ใบหน้าของเสี่ยวหลี่จื่อซีดเผือด

คนที่ใช้ชีวิตอยู่ในสภาพแวดล้อมอย่างเมืองหลวงอย่างเขา จะเคยพบเจอสงครามได้อย่างไร ยิ่งไม่ต้องพูดถึงกองทัพศัตรูสามแสนนายที่ตอนนี้บุกมาถึงหน้าเมืองแล้ว สถานการณ์เข้าขั้นวิกฤต

"จะลนลานไปทำไม!"

ซูหมางขมวดคิ้วแน่น ตวาดเสียงขรึม

แม้อิวโจวจะเกิดสงครามอยู่บ่อยครั้ง แต่ตลอดหลายปีที่ผ่านมาก็ไม่เคยแตกพ่าย เซียวหลงเจ้าเมืองผู้นี้เชี่ยวชาญการศึก แม้กองทัพสามแสนจะดูมากมาย แต่ก็ใช่ว่าจะตีเมืองแตกได้ง่ายๆ

ตลอดทั้งวันนั้น ทั้งเมืองอิวโจวถูกปกคลุมไปด้วยบรรยากาศแห่งการเข่นฆ่า

เสียงตะโกนดังกึกก้องสะท้านฟ้า ซูหมางที่นั่งอยู่ในลานเรือนรู้สึกได้ถึงการสั่นสะเทือนของหัวใจอย่างรุนแรง ขณะที่เสี่ยวหลี่จื่อนั้นสั่นเทาด้วยความกลัว ยืนนั่งไม่ติดที่

ความมืดมิดค่อยๆ คืบคลานเข้ามา

เสี่ยวหลี่จื่อวิ่งกลับมาจากข้างนอกด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มดีใจ "ฝ่าบาท ต้านทานไว้ได้แล้วพ่ะย่ะค่ะ เซียวหลงกับทหารต้านทานไว้ได้ กองทัพสามแสนถอยทัพไปแล้ว!"

คิ้วที่ขมวดมุ่นของซูหมางคลายออกทันที

"หรือว่า พวกเราควรไปดูที่แนวหน้ากันสักหน่อย?"

"ในราชโองการของฝ่าบาท รับสั่งให้ฝ่าบาทมาเพื่อปลุกขวัญกำลังใจทหาร ตอนนี้เซียวหลงรบชนะ หากฝ่าบาทเสด็จไปปรากฏตัว จะต้องช่วยปลุกขวัญกำลังใจทหารได้อย่างแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ!"

เสี่ยวหลี่จื่อรีบเสนอความเห็น

ซูหมางกลับส่ายหน้าเบาๆ และหมุนตัวเดินกลับเข้าไปในห้องนอน

ไปแนวหน้างั้นเหรอ?

ช่างเถอะ สถานที่แบบนั้นอันตรายรอบด้าน หากศัตรูบุกโจมตีอีกครั้ง ด้วยระดับพลังของเขาในตอนนี้ แค่จะหนีเอาชีวิตรอดยังยากเลย อย่าไปร่วมวงเลยจะดีกว่า

ตอนนี้เขาไม่อาจรับมือกับความผิดพลาดใดๆ ได้ทั้งนั้น

ส่วนเรื่องปลุกขวัญกำลังใจทหารน่ะเหรอ?

เหลวไหลทั้งเพ!

นั่นมันก็แค่ข้ออ้าง สาเหตุที่แท้จริงคือซูหมางถูกควักกระดูกสูงสุดไปจนกลายเป็นคนไร้ค่า บวกกับเขาไม่มีเบื้องหลังคอยหนุน ฮ่องเต้ต้าโจวผู้นั้นจึงได้ทอดทิ้งเขาไปแล้ว

"ระบบลงชื่อ"

หลังจากผ่านพ้นความวุ่นวายจากสงครามมาทั้งวัน ซูหมางก็ทำการลงชื่ออีกครั้ง

"โฮสต์ทำการลงชื่อสำเร็จ ได้รับยาเส้าหวนหนึ่งเม็ด"

ยาอีกแล้ว แถมยังมีแค่เม็ดเดียวด้วย!

ขี้งก ขี้งกจริงๆ!

แต่สำหรับซูหมางในตอนนี้ เขาเองก็กำลังต้องการยาอยู่พอดี เมื่อได้ยามาเขาจึงโยนเข้าปากทันทีโดยไม่รอช้า

พลังปราณม้วนตัวทะลักทลาย แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย

กองทัพสามแสนถูกตีแตกพ่ายไป ทำให้อิวโจวกลับมาสงบสุขได้ยากยิ่งนัก วิถีชีวิตค่อยๆ ฟื้นฟูกลับสู่สภาวะปกติ ทำให้ได้มีโอกาสพักฟื้นบำรุงกำลัง

ข่าวดีถูกส่งไปถึงเมืองหลวง ฮ่องเต้ต้าโจวดีพระทัยยิ่งนัก พระราชทานรางวัลให้เซียวหลงมากมาย

ภายในท้องพระโรงและทั่วเมืองอิวโจว

ทุกคนต่างดื่มด่ำกับความยินดีจากชัยชนะในครั้งนี้ ส่วนองค์ชายเจ็ดซูหมางนั้น กลับไม่มีใครพูดถึงเลยสักคน คนที่สูญเสียกระดูกสูงสุดจนกลายเป็นคนไร้ค่าเช่นเขา ถูกทุกคนพิพากษาให้สิ้นสุดอนาคตไปแล้ว

เวลาค่อยๆ ล่วงเลยผ่านไป

สามปีหายวับไปตามรอยนิ้วมืออย่างเงียบงัน ตลอดสามปีที่ผ่านมาอิวโจวยังคงเหมือนเดิม มีสงครามขนาดเล็กและใหญ่ปะทุขึ้นไม่ขาดสาย ชีวิตที่สงบสุขสำหรับที่นี่แทบจะเป็นความหวังที่หรูหรา

ส่วนซูหมางนั้น เขาหมกตัวเงียบๆ มาถึงสามปีเต็ม!

ภายในสามปีนี้เขาแทบไม่ปรากฏตัวเลย แม้จะต้องการซื้อหาของใช้ก็ให้เสี่ยวหลี่จื่อเป็นคนออกหน้า ชีวิตความเป็นอยู่ก็ถือว่าพอประทังไปได้

ถึงแม้เขาจะถูกลดขั้นให้มาอยู่อิวโจว แต่ก็ยังมีศักดิ์เป็นองค์ชาย แม้เซียวหลงจะดูแคลนเขา แต่ก็ไม่กล้าปล่อยให้เขาอดตายหรอกกระมัง?

สามปีที่ผ่านมา สิ่งของที่ได้จากการลงชื่อทำให้ซูหมางเกิดการเปลี่ยนแปลงแบบพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน

มียากองพะเนิน วิชาเทพก็ไม่น้อย

ระดับพลังของเขา จากระดับแปดเมื่อสามปีก่อน ปัจจุบันพุ่งพรวดมาถึงระดับหนึ่งขั้นสูงสุดแล้ว ขาดอีกเพียงก้าวเดียวก็จะก้าวเข้าสู่ระดับปรมาจารย์!

"โฮสต์ทำการลงชื่อสำเร็จ ได้รับวิชาเทพ คัมภีร์เก้ามังกรสยบฟ้า"

คัมภีร์เก้ามังกรสยบฟ้า?

ซูหมางใจเต้นระรัว รีบทำการตรวจสอบทันที

คัมภีร์เก้ามังกรสยบฟ้า (ระดับเซียน) มีทั้งหมดเก้าขั้น แต่ละขั้นสามารถจำแลงร่างเป็นมังกรแท้จริงได้หนึ่งตัว มังกรเก้าตัวผงาดฟ้า สยบได้ทั้งใต้หล้า!

หัวใจของซูหมางร้อนรุ่มขึ้นมาทันที

นี่คือรางวัลที่ดีที่สุดตลอดสามปีที่ผ่านมาเลย!

"ไม่รู้ว่าคัมภีร์เก้ามังกรสยบฟ้านี้ จะช่วยให้ข้าทะลวงเข้าสู่ระดับปรมาจารย์ในรวดเดียวได้หรือไม่!"

ซูหมางพึมพำ

จากนั้นเขาก็นั่งขัดสมาธิอย่างมั่นคงและเริ่มฝึกฝน

ผ่านไปหนึ่งคืน ซูหมางก็ก้าวเข้าสู่คัมภีร์เก้ามังกรสยบฟ้าขั้นที่หนึ่งอย่างเป็นทางการ พลังปราณที่เดือดพล่านอยู่ในกายของเขาแต่เดิม บัดนี้พัดโหมกระหน่ำราวกับเกลียวคลื่น หอบเอาพลังอันไม่อาจต้านทานเข้ากระแทกกำแพงคอขวดของระดับปรมาจารย์จนแตกกระจายราบคาบ

ตู้ม!!!

พลังอันแข็งแกร่งไร้เทียมทานก่อตัวขึ้นในร่างของซูหมาง มันเป็นกลิ่นอายที่แตกต่างจากผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไปอย่างสิ้นเชิง เหนือชั้นกว่าและทรงพลังยิ่งกว่า!

"สามปีแล้ว!"

"ข้า ซูหมาง ในที่สุดก็ก้าวสู่ระดับปรมาจารย์ได้สำเร็จ!"

ซูหมางหรี่ตาลงเล็กน้อย ประกายแหลมคมดั่งคมมีดพุ่งทะลุออกมาจากดวงตา ส่องประกายเจิดจรัสสะดุดตา

การบรรลุระดับปรมาจารย์ หมายความว่าในที่สุดซูหมางก็มีพลังปกป้องตัวเองได้แล้ว

"แม้จะเข้าสู่ระดับปรมาจารย์แล้ว แต่ก็ยังต้องทำตัวให้กลมกลืนไม่เตะตา"

หลังจากผ่านความตื่นเต้น ซูหมางก็กลับมามีสติอีกครั้ง

[จบแล้ว]