บทที่ 35 ขุนให้อ้วนแล้วค่อยเชือด!
บทที่ 35 ขุนให้อ้วนแล้วค่อยเชือด!
หลินฟานไม่ได้เปิดโปง แต่ปล่อยให้เขาใช้เล่ห์เหลี่ยมเล็กๆ น้อยๆ ต่อไป
ประมาณห้านาทีต่อมา
“ถอดได้แล้ว ถึงแล้ว!” พี่สงเอ่ยขึ้น หลินฟานถอดผ้าสีดำออกทันที พบว่าตัวเองอยู่ในลานบ้านแห่งหนึ่ง
ด้านบนของลานบ้านถูกคลุมด้วยผ้าใบกันน้ำสีดำ ทำให้มองไม่เห็นท้องฟ้าเลย
ภายในลานบ้านสว่างไสวด้วยแสงจากหลอดไฟวัตต์สูง
ในลานบ้านมีกลุ่มชายร่างกำยำถอดเสื้อ สักลายมังกรลายเสือนั่งอยู่
คนกลุ่มนี้ดูโหดเหี้ยม ไม่น่าเข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วย น่าจะเป็นนักเลงคุมบ่อนและคนปล่อยเงินกู้นอกระบบ
“ขอโทษด้วยนะ พวกคุณต้องส่งโทรศัพท์มือถือมา” พี่สงกล่าวด้วยรอยยิ้มที่มีเลศนัย
“ได้ ผมเข้าใจกฎ” หลินฟานพยักหน้า หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาปิดเครื่องแล้วยื่นให้เขา
“แล้วคุณผู้หญิงคนสวยล่ะ?” พี่สงหันไปมองเฉิงรั่วหนาน
สายตาของเขาทั้งพินิจพิจารณาและแฝงไปด้วยความละโมบ เพราะการที่ผู้หญิงสวยอย่างเฉิงรั่วหนานจะปรากฏตัวในสถานที่แบบนี้ ถือเป็นเรื่องที่หาได้ยาก
เฉิงรั่วหนานก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาส่งให้เขาเช่นกัน
“รอให้พวกคุณเล่นเสร็จแล้วค่อยมาเอาโทรศัพท์ที่ผม”
พี่สงใส่โทรศัพท์ลงในถุงพลาสติกแล้วหัวเราะฮ่าๆ
จากนั้น เขาก็ตบมือ ก็มีคนสองคนเดินเข้ามาทันที แล้วนำทางทั้งสามคนเข้าไปในตัวบ้าน
พอประตูบ้านเปิดออก กลิ่นควันบุหรี่ฉุนกึกและเสียงอึกทึกครึกโครมก็โถมเข้าใส่ทันที
ข้างในแออัดไปด้วยนักพนัน และประเภทการพนันก็มีหลากหลาย
นอกจากไพ่ปายจิ่วและไพ่นกกระจอกแบบดั้งเดิมแล้ว ยังมีจ้าจินฮวา ปี่จี และโต้วหนิวที่น่าตื่นเต้นอีกด้วย
กระทั่งยังมีตู้สล็อตผลไม้ และเกมยิงปลาอีกด้วย
มันเป็นบ่อนการพนันที่กึ่งบ้านๆ กึ่งทันสมัยอย่างแท้จริง
“พวกนายเดินดูก่อนนะ ฉันขอไปเล่นสักพัก” อู๋เหล่าเอ้อเห็นภาพนี้ ก็ราวกับถูกฉีดสารกระตุ้นจนคึกคัก ดวงตาทั้งสองข้างเป็นประกาย
เขาเดินไปหาคนคุมบ่อนคนหนึ่งแล้วพูดอะไรบางอย่าง และยังชี้มาทางหลินฟานเป็นครั้งคราว
ไม่นานนัก ก็มีลูกน้องคนหนึ่งเดินเข้ามา แล้วยัดเงินปึกหนึ่งใส่มือเขา
นี่ก็คือ "ค่าแนะนำ" ที่อู๋เหล่าเอ้อเคยพูดถึงก่อนหน้านี้ สำหรับการพาลูกค้าใหม่มา
“ขอบใจ!” อู๋เหล่าเอ้อถือเงินทุนหนึ่งหมื่นหยวน แล้วรีบร้อนนั่งลงที่โต๊ะจ้าจินฮวาข้างๆ
เรื่องการพนันแบบนี้ เขารอช้าแม้แต่วินาทีเดียวก็ไม่ได้
“เป็นผีพนันตัวจริง!” เฉิงรั่วหนานพ่นลมออกจากจมูกอย่างเหยียดหยาม
สำหรับคนประเภทโคลนตมพยุงไม่ขึ้น เธอรังเกียจจากใจจริง
“คุณอยากเล่นอะไรไหม?” แต่หลินฟานกลับยิ้ม
“ไม่!” เฉิงรั่วหนานส่ายหน้า เธอไม่สนใจเรื่องแบบนี้เลยแม้แต่น้อย
คนปกติทั่วไปย่อมเข้าใจหลักการที่ว่า 'เล่นพนันสิบครั้ง โดนโกงเก้าครั้ง' เป็นอย่างดี
“งั้นเราก็ไม่รีบ เดินดูก่อนแล้วกัน” หลินฟานจึงถือถุงสีดำที่ใส่เงินสดหนึ่งแสนหยวน เดินวนไปมาในบ่อน
ไม่กี่นาทีต่อมา
“อาเฉียง สองคนใหม่นั่นเริ่มเล่นหรือยัง?” พี่สงนั่งอยู่บนม้านั่งยาวสูบบุหรี่
“ยังเลยครับ พวกเขายังเดินวนไปวนมาอยู่”
“ดูเหมือนจะอยากรู้อยากเห็นไปทุกอย่าง” ลูกน้องชื่ออาเฉียงกระซิบอยู่ข้างๆ
พี่สงกำชับให้เขาจับตาดูชายหญิงคู่นี้ให้ดี สังเกตทุกการกระทำของพวกเขา ดังนั้น เขาจึงจับตาดูอยู่ตลอด
“หรือว่าพวกเขาไม่ได้มาเล่นพนัน?” พี่สงเลิกคิ้วขึ้น เริ่มระแวง
ถ้าเป็นผีพนันที่มาหาความตื่นเต้นจริงๆ ป่านนี้คงนั่งลงที่โต๊ะแล้ว
“เรื่องนี้ผมก็ไม่แน่ใจครับ” อาเฉียงส่ายหน้าตอบ
จากการสังเกตเมื่อครู่นี้ ยังตัดสินได้ยากว่าพวกเขามาเล่นพนันจริงๆ หรือไม่
แต่หลินฟานกลับดูสุขุมเยือกเย็นมาโดยตลอด ไม่เหมือนคนที่มาสถานที่แบบนี้เป็นครั้งแรก
“เอาล่ะ นายตามต่อไป” พี่สงโบกมือ
ขณะที่เขากำลังครุ่นคิด ทันใดนั้นโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
หลังจากรับโทรศัพท์ เขาก็รีบลุกขึ้นยืนด้วยท่าทีนอบน้อมทันที “นายท่านหู่ มีอะไรสั่งการหรือครับ?”
“อ้อ สักครู่ท่านจะพาเพื่อนมาเล่นด้วยเหรอครับ?”
“วางใจได้ครับ ห้องทองคำด้านหลังผมเก็บไว้ให้ท่านอย่างดี”
“พอดีมี 'ยอดอ่อน' ชุดใหม่เข้ามาพอดี เดี๋ยวผมจะเลือกคนที่หุ่นดีหน้าตาสะสวยที่สุดให้ท่าน” พี่สงก้มหัวโค้งคำนับขณะพูด หลังจากวางสาย เขาก็หันไปสั่งการทันที
“เดี๋ยวนายท่านหู่จะกลับมา ทุกคนตั้งใจทำงานให้ดี”
“ครับ!”
แต่พี่สงกลับเดินไปตามทางเดินข้างๆ ไปยังด้านหลังสุดของลานบ้านคนเดียว
เขาจะไปเลือก "ยอดอ่อน" ให้เซียวเฉิงชวน
...
หลังจากเดินวนอยู่รอบหนึ่ง ในที่สุดหลินฟานก็นั่งลง
เขานั่งที่โต๊ะพนันแทงสูงต่ำ ซึ่งเป็นวิธีการพนันที่สืบทอดกันมานาน
อุปกรณ์การพนันคือถ้วยเขย่าลูกเต๋าที่ทำจากไม้ไผ่ ข้างในมีลูกเต๋าสามลูก
เจ้ามือจะเป็นคนเขย่าลูกเต๋า แล้วให้นักพนันเลือกวางเดิมพันสูงหรือต่ำ
เมื่อเปิดฝาถ้วยเขย่าออก ก็จะตัดสินผลแพ้ชนะตามแต้มของลูกเต๋า
แม้วิธีการพนันจะเก่าแก่ แต่ก็เรียบง่าย ตื่นเต้น และเข้าใจง่าย ดังคำกล่าวที่ว่า 'เดิมพันเดียวตัดสินชะตาฟ้าดิน!'
ดังนั้น โต๊ะนี้จึงมีคนมุงดูอยู่ไม่น้อย คนที่ชนะก็มีเงินกองเป็นภูเขาอยู่ตรงหน้า
ส่วนคนที่แพ้ก็หน้าซีดเผือด แพ้จนหมดตัวแล้วเดินจากไปอย่างเศร้าสร้อย
“คุณลูกค้า ผมเห็นว่าคุณเพิ่งเข้ามา”
“ดังนั้น ผมต้องบอกกฎกติกากับคุณก่อน” เจ้ามือคนนั้นรูปร่างผอมแห้ง มือทั้งสองข้างยาวเป็นพิเศษ
“ว่ามา” หลินฟานยิ้มแล้วผายมือเป็นสัญญาณ
“การแทงสูงต่ำของเรา หลังจากเขย่าลูกเต๋าแล้ว จะมีเวลาให้วางเดิมพันสิบวินาที”
“เมื่อหมดเวลาแล้วจะไม่อนุญาตให้วางเดิมพันเพิ่ม และไม่อนุญาตให้เปลี่ยนสูงหรือต่ำ”
“เงินเดิมพันขั้นต่ำคือหนึ่งพันหยวน สูงสุดไม่มีเพดานจำกัด!” เจ้ามือแนะนำอย่างเป็นขั้นเป็นตอน
“ได้ ผมเข้าใจแล้ว!” หลินฟานพยักหน้า
“ดี!” เจ้ามือหยิบลูกเต๋าสามลูกโยนเข้าไปในถ้วยเขย่า
เขาปิดฝา แล้วเขย่าอย่างแรง
“กริ๊งๆๆ...” ลูกเต๋ากระทบกับผนังด้านในของถ้วยเขย่า เกิดเป็นเสียงใสกังวาน
“ปัง!”
ประมาณสองสามวินาทีต่อมา เจ้ามือก็คว่ำถ้วยเขย่าลงบนโต๊ะ
“แทงสูงแทงต่ำ แทงแล้วห้ามเปลี่ยน!” เจ้ามือตะโกนก้อง
“คุณคิดว่าควรแทงสูงหรือต่ำ?” หลินฟานไม่ได้วางเดิมพัน แต่หันไปถามเฉิงรั่วหนาน
“ฉันจะไปรู้ได้ยังไง?” เฉิงรั่วหนานกางมือออก
เธอเล่นการพนันไม่เป็นเลย และไม่รู้ว่าควรจะเลือกอย่างไร
“งั้นก็แทงต่ำแล้วกัน ลองดูสักพันหยวนก่อน” หลินฟานแอบเหลือบมองหน้าอกของเฉิงรั่วหนาน
จากนั้น ก็ราวกับได้คำตอบ เขาวางเงินหนึ่งพันหยวนลงบนช่องเดิมพันที่หมายถึงต่ำ
“เปิด!” “สอง สาม สาม ต่ำ!”
เจ้ามือตะโกนลั่น เมื่อได้ยินผลเช่นนี้ คนที่แทงต่ำก็ดีใจกันยกใหญ่ ส่วนคนที่แทงสูงก็ผิดหวังอย่างยิ่ง
ช่างเป็นสวรรค์และนรกที่ต่างกันเพียงชั่วพริบตาโดยแท้!
เจ้ามือเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ใช้ไม้เล็กๆ กวาดเงินของผู้แพ้เข้าหาตัว ส่วนของผู้ชนะ ก็ใช้ไม้ดันเงินรางวัลไปให้
“ดูเหมือนว่าโชคของผมจะดีนะ” หลินฟานหัวเราะฮ่าๆ พลางมองเงินรางวัลหนึ่งพันหยวนที่ถูกดันมาตรงหน้า
ไม่น่าแปลกใจเลยที่นักพนันเหล่านั้นจะถลำลึก
การได้เงินมาอย่างรวดเร็วแบบนี้ สามารถกระตุ้นสารโดปามีนได้อย่างมีประสิทธิภาพ ทำให้คนรู้สึกเปี่ยมสุขและสะใจอย่างมาก
เจ้ามือคนนั้นเหลือบมองหลินฟานแวบหนึ่ง มุมปากปรากฏรอยยิ้มเย็นชาที่ยากจะสังเกตเห็น
สถานการณ์แบบนี้ เขาเห็นมานับไม่ถ้วนแล้ว ตอนแรกก็จะให้ชิมของหวานเล็กน้อย ทำให้คุณรู้สึกว่าตัวเองโชคดี เป็นเซียนพนันจุติลงมาเกิด
รอจนกระทั่งลากคุณลงไปในหล่มโคลนทีละน้อยจนดิ้นไม่หลุด ถึงจะขย้ำกลืนกินอย่างโหดเหี้ยม
หรือที่เรียกกันติดปากว่า "ขุนให้อ้วนแล้วค่อยเชือด"!
[จบตอน]###