ตอนที่ 28 : การมอบวิชานินจาให้แก่หมู่บ้าน

ตอนที่ 28 : การมอบวิชานินจาให้แก่หมู่บ้าน

"อ๊าก!"

จิไรยะแผดเสียงร้องลั่น สูญเสียการทรงตัว และล้มกระแทกพื้นอย่างแรง เขากุมขาตัวเองไว้แน่นด้วยความเจ็บปวดทรมาน เหงื่อกาฬแตกพลั่กเต็มใบหน้า สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

"น-นี่มันวิชานินจาอะไรกันวะเนี่ย?!"

ดวงตาของซึนาเดะเบิกกว้าง เธอยืนอยู่ตรงขอบสนาม ตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก

นาวากิยิ่งอ้าปากค้างหนักกว่าเดิม เขายืนเหม่อลอยอยู่ตรงนั้น อ้าปากกว้างจนแทบจะยัดไข่เข้าไปได้ทั้งใบ พึมพำกับตัวเองไม่หยุด

"เป็นไปไม่ได้... ฉันต้องยังติดอยู่ในวิชาลวงตาของเนตรวงแหวนแน่ๆ... ต้องใช่แน่ๆ..."

เซ็นบะไม่สนใจพวกเขา เขาย่อตัวลงและยกมือขวาขึ้นอีกครั้ง คราวนี้มีแสงสีเขียวอ่อนๆ ปรากฏขึ้นที่ฝ่ามือของเขา

เขาวางฝ่ามือลงบนขาของจิไรยะ แสงสีเขียวซึมซาบเข้าไปในบาดแผล กระดูกที่หักเริ่มสมานตัว เนื้อเยื่องอกขึ้นมาใหม่ และผิวหนังก็ฟื้นฟูสภาพกลับมาด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

จิไรยะเบิกตาโพลงจ้องมองขาของตัวเอง วิชานินจาไร้อินเมื่อครู่นี้... แล้วตอนนี้ก็วิชาฝ่ามือเซียนอีก...

"ก-แก..."

เขาพูดติดอ่าง พูดอะไรไม่ออก เพราะนี่มันคือวิชานินจาระดับ A และความยากในการเรียนรู้ของมันก็สูงกว่าวิชานินจาระดับ A ทั่วไปเสียอีก!

ซึนาเดะรีบก้าวเข้ามา ย่อตัวลงข้างๆ เซ็นบะ จ้องมองใบหน้าของเขา และถามว่า "เซ็นบะ วิชานินจาไร้อินเมื่อกี้คืออะไรน่ะ?"

เซ็นบะเงยหน้าขึ้น สีหน้าของเขาเรียบเฉยขณะที่พูดว่า "นี่คือวิชานินจาที่ผมคิดค้นขึ้นมาเองครับ เรียกว่า กระสุนวงจักร"

คิดค้นขึ้นมาเองงั้นเหรอ? ซึนาเดะถึงกับอึ้ง

"พลังทำลายล้างของมัน... กะคร่าวๆ น่าจะอยู่ในระดับ A ครับ"

เซ็นบะเสริมว่า "ความยากในการเรียนรู้ก็อยู่ในระดับ A เช่นกัน"

เด็กหกขวบคิดค้นวิชานินจาไร้อินระดับ A ขึ้นมาเนี่ยนะ!

ซึนาเดะและจิไรยะสบตากัน ต่างก็มองเห็นความตกตะลึงในดวงตาของอีกฝ่าย

ศักยภาพของเด็กคนนี้... มันทัดเทียมกับพรสวรรค์ของโฮคาเงะรุ่นที่ 1 บวกกับมันสมองของโฮคาเงะรุ่นที่ 2 เลยงั้นรึ?

จิไรยะนอนอยู่บนพื้น มองดูขาที่หายดีแล้วของตัวเอง และจู่ๆ ก็รู้สึกว่าคำพูดที่เขาเพิ่งจะพ่นออกไปว่าจะสั่งสอนเด็กคนนี้นั้น มันฟังดูเหมือนเรื่องตลกสิ้นดี

"ถ้าตอนนี้เขาเป็นจูนินล่ะก็..."

ซึนาเดะพึมพำ "แค่ผลงานการคิดค้นวิชานินจาระดับ A ขึ้นมา ก็เพียงพอที่จะทำให้เขาได้เลื่อนขั้นเป็นโจนินพิเศษโดยตรงแล้วล่ะ"

เซ็นบะเงยหน้าขึ้นมองเธอและถามว่า "ถ้าอย่างนั้น... ครูยังจะสอนพลังช้างสารให้ผมอยู่ไหมครับ?"

ซึนาเดะชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

"สอนสิ! แน่นอนว่าฉันต้องสอนให้เธออยู่แล้ว!"

เธอเอื้อมมือไปขยี้หัวเซ็นบะ โยกหัวเขาไปมา

"เจ้าหนู ฉันนี่ถูกลอตเตอรี่รางวัลที่หนึ่งเข้าให้แล้วจริงๆ!"

นาวากิยืนอยู่ไม่ไกลนัก เฝ้ามองดูฉากนี้ด้วยอาการเหม่อลอย

จู่ๆ เขาก็รู้สึกว่าพฤติกรรมที่เอาแต่ร้องโวยวายท้าทายอุจิวะ เซ็นบะก่อนหน้านี้ มันช่างดูโง่เง่าสิ้นดี

จิไรยะก้มหน้าลงและถอนหายใจ วันนี้เขาเสียหน้าจนป่นปี้ไม่มีชิ้นดีเลยจริงๆ ถ้ารู้ว่าไอ้เด็กนี่มีไพ่ตายเป็นวิชานินจาไร้อินระดับ A ซ่อนอยู่ล่ะก็ เขาคงจะเอาจริงให้มากกว่านี้แล้ว

เขาแค่อยากจะโชว์เท่ต่อหน้านาวากิแท้ๆ แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นไอ้โง่และทำเรื่องน่าอายต่อหน้าซึนาเดะไปซะได้...

ซึนาเดะเลิกคิ้วใส่นาวากิและพูดว่า "ได้ยินแล้วใช่ไหม? วันหลังก็อย่ามาดูถูกนินจาแพทย์อีกล่ะ"

นาวากิหน้าแดงก่ำ ก้มหน้าลง และพูดอะไรไม่ออก เมื่อเห็นเช่นนั้น ซึนาเดะก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจและหันไปมองจิไรยะ

"นี่ จิไรยะ พวกเราจะไปแล้วนะ"

จิไรยะนอนอยู่บนพื้น มองดูขาที่หายดีแล้วของตัวเอง และโบกมืออย่างอ่อนแรง

"ไปเถอะๆ... ขอฉันอยู่คนเดียวเงียบๆ สักพัก..."

ซึนาเดะยิ้มและจับมือเซ็นบะ

"ไปกันเถอะ ไปหาที่อื่นกัน"

เซ็นบะถูกเธอดึงให้เดินออกจากลานฝึกซ้อมไป เขาหันกลับไปมองแวบหนึ่ง จิไรยะยังคงนอนอยู่บนพื้น จ้องมองท้องฟ้าอย่างเลื่อนลอย ในขณะที่นาวากิยืนแข็งทื่ออยู่ด้านข้าง ดูเหมือนคนที่วิญญาณหลุดลอยออกจากร่างไปแล้ว

เขาละสายตากลับมาและเดินตามซึนาเดะจากไป

...

ทั้งสองคนมาถึงลานฝึกซ้อมอีกแห่งหนึ่ง ซึ่งมีขนาดเล็กกว่าที่แรกแต่ก็เงียบสงบกว่า

มันถูกล้อมรอบไปด้วยป่าทึบ มีลานกว้างอยู่ตรงกลาง และมีเป้าปาซูริเคนกับหุ่นไม้ตั้งอยู่ตามมุมต่างๆ สองสามอัน

ซึนาเดะปล่อยมือเซ็นบะ เดินไปที่กลางลาน หันกลับมาเผชิญหน้ากับเขา และร้องเรียก "เซ็นบะ"

เซ็นบะเงยหน้าขึ้นและสังเกตเห็นว่าสีหน้าของซึนาเดะดูจริงจังขึ้นเล็กน้อย

"มีเรื่องนึงที่ฉันอยากจะถามเธอน่ะ"

"เรื่องอะไรเหรอครับ?"

"วิชานินจาไร้อินระดับ A วิชานั้น กระสุนวงจักร..."

ซึนาเดะหยุดชะงักไปและพูดว่า "เธอจะยินดีให้นำมันไปบันทึกไว้ในคัมภีร์วิชาสะกดไหมล่ะ?"

เซ็นบะชะงักไปเล็กน้อย คัมภีร์วิชาสะกดคือสถานที่ที่หมู่บ้านโคโนฮะใช้เก็บรักษาวิชานินจาที่เป็นความลับสุดยอด ซึ่งรวบรวมวิชานินจาระดับ A และระดับ S อันทรงพลังเอาไว้มากมาย

วิชาเทพอัสนี, คาถาแยกเงาพันร่าง และคาถายันต์ระเบิดทวีคูณ ที่คิดค้นขึ้นโดยโฮคาเงะรุ่นที่ 2 เซ็นจู โทบิรามะ... ล้วนถูกบันทึกไว้ในนั้นทั้งสิ้น

"ถ้าให้บันทึกไว้ในนั้น แล้วมันจะมีข้อดีอะไรบ้างล่ะครับ?" เขาถาม

ซึนาเดะยิ้มและเริ่มอธิบายว่า "อย่างแรก เพื่อเป็นรางวัล เธอสามารถเลือกเรียนวิชานินจาระดับ A จากคัมภีร์วิชาสะกดได้สามวิชา"

ดวงตาของเซ็นบะสว่างวาบขึ้นเล็กน้อย วิชานินจาระดับ A ที่ถูกบันทึกไว้ในคัมภีร์วิชาสะกดนั้น โดยพื้นฐานแล้วก็คือวิชาต้องห้าม ซึ่งมันแตกต่างจากวิชานินจาระดับ A ทั่วไปมาก

"อย่างที่สอง เธอจะได้รับเงินรางวัลโบนัสอีกห้าล้านเรียว"

ห้าล้านเรียวถึงแม้จะไม่ใช่เงินจำนวนน้อยๆ แต่ในมุมมองของเซ็นบะ มันเทียบไม่ได้เลยกับโอกาสที่จะได้เรียนรู้วิชานินจาสามวิชา

ซึนาเดะพูดต่อ "ถึงแม้ว่ากระสุนวงจักรจะถูกบันทึกไว้ในคัมภีร์วิชาสะกด เธอก็ยังคงสามารถสอนมันให้กับใครก็ได้ตามที่เธอต้องการ เพียงแต่ว่าในอนาคต จะมีคนสามารถใช้สถิติการทำภารกิจของพวกเขาเพื่อแลกเปลี่ยนมาเรียนรู้วิชานี้ได้มากขึ้นเท่านั้นเอง"

เซ็นบะพยักหน้าอย่างครุ่นคิด เขาเข้าใจดีว่าสิ่งนี้หมายความว่าอย่างไร นินจาโคโนฮะสามารถยื่นคำร้องต่อโฮคาเงะเพื่อขอเรียนรู้วิชานินจาได้โดยพิจารณาจากสถิติการทำภารกิจของพวกเขา

หากต้องการแลกวิชานินจาระดับ C จะต้องใช้สถิติการทำภารกิจระดับ C สิบครั้ง และภารกิจระดับ B หนึ่งครั้ง

หากต้องการแลกวิชานินจาระดับ B จะต้องใช้สถิติการทำภารกิจระดับ B สิบครั้ง และภารกิจระดับ A หนึ่งครั้ง

และวิชานินจาระดับ A ก็คือเส้นแบ่งเขต

สำหรับวิชานินจาระดับ A ทั่วไป จะต้องใช้สถิติการทำภารกิจระดับ A สิบครั้ง และภารกิจระดับ S หนึ่งครั้ง แต่ถ้าหากต้องการเรียนวิชานินจาระดับ A จากคัมภีร์วิชาสะกด ขั้นตอนก็จะยุ่งยากกว่านั้นมาก

ผู้ยื่นคำร้องจะต้องได้รับการอนุมัติจากโฮคาเงะเสียก่อน จากนั้นจึงจะสามารถใช้สถิติการทำภารกิจระดับ S ห้าครั้งเพื่อนำมาแลกเปลี่ยนได้

ส่วนวิชานินจาระดับ S นั้น ล้วนถูกบันทึกไว้ในคัมภีร์วิชาสะกดทั้งสิ้น ซึ่งก็ต้องได้รับการอนุมัติจากโฮคาเงะเช่นเดียวกัน และจะต้องใช้สถิติการทำภารกิจระดับ S ถึงสามสิบครั้งในการแลกเปลี่ยน

ยิ่งไปกว่านั้น วิชานินจาที่เรียนรู้จากคัมภีร์วิชาสะกดจะถูกประทับวิชาผนึกไว้ในสมอง ทำให้ไม่สามารถแอบไปสอนให้กับผู้อื่นได้

ซึนาเดะมองดูเขาและเสริมว่า "ถ้าเธอบันทึกกระสุนวงจักรลงไปในนั้น ในอนาคตเธอสามารถใช้มันเพื่อเป็นส่วนลดในการแลกเปลี่ยนวิชานินจาอื่นๆ ได้นะ อย่างเช่น... วิชานินจาระดับ S ยังไงล่ะ"

รอยยิ้มที่มีความหมายแอบแฝงปรากฏขึ้นบนใบหน้าของซึนาเดะ ทำให้ลมหายใจของเซ็นบะสะดุดไปเล็กน้อย

วิชานินจาระดับ S!

วิชาอย่างเช่น วิชาเทพอัสนี, สัมภเวสีคืนชีพ, คาถาย้ายวิญญาณ และวิชาต้องห้ามในตำนานเหล่านั้น...

"ถ้ามีวิชานินจาระดับ S วิชาไหนที่เธอถูกใจ ฉันสามารถช่วยเอาสถิติการทำภารกิจของฉันไปโปะให้ได้นะ โดยใช้โอกาสในการเรียนรู้วิชาต้องห้ามระดับ A ทั้งสามครั้งของเธอ มารวมกับสถิติการทำภารกิจระดับ S สิบห้าครั้งของฉัน เพื่อแลกมันมาให้กับเธอ"

ซึนาเดะกอดอกและพูดว่า "อย่างไรก็ตาม ต่อให้ตอนนี้เธอจะแลกวิชานินจาระดับ S มาได้ เธอก็ยังเรียนมันไม่ได้ในทันทีหรอกนะ"

เธอมองเซ็นบะอย่างจริงจัง "ปริมาณจักระของเธอยังไม่มากพอ การเรียนรู้วิชานินจาระดับนั้นจะเป็นอันตรายต่อตัวเธอเอง"