บทที่ 5: การปลุกพลัง

ในช่วงเวลานี้ นอกจากการถือเมล็ดพันธุ์จิตวิญญาณและโคจรพลังพิเศษในร่างแล้ว เธอไม่ได้ทำอะไรอย่างอื่นเลย ทว่าความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในตอนนี้

ทำให้เธอมั่นใจแทบจะร้อยเปอร์เซ็นต์!

เมล็ดพันธุ์จิตวิญญาณนี้ชอบพลังพิเศษของเธอ!

และตอนนี้ ก็ถึงเวลาแห่งการปลุกพลังแล้ว!

"เป็นไงล่ะ..."

"มาถึงขั้นนี้แล้วเกิดปอดแหกขึ้นมาหรือไง ถ้าตอนนี้แกยอมก้มหัวขอโทษฉัน ฉันอาจจะพิจารณายกเลิกการแข่งครั้งนี้ก็ได้นะ!"

น้ำเสียงเย้ยหยันดังขึ้นจากด้านหลัง

เมื่อเงยหน้าขึ้น เธอก็สบเข้ากับใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยันของเซี่ยชิงอวี่

เซี่ยหนิงตอบกลับด้วยรอยยิ้มเหยียดหยัน "กลัวงั้นเหรอ ในชีวิตของเซี่ยหนิง ไม่เคยรู้จักคำคำนี้!"

"จวนตัวขนาดนี้ยังจะกล้าปากดีอีกนะ!"

ใบหน้าของเซี่ยชิงอวี่มืดครึ้มลง ระหว่างทาง เธอตระหนักได้ว่าการแข่งขันครั้งนี้ นอกจากชื่อเสียงแล้ว เธอก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรเลย เธอจึงอยากใช้โอกาสนี้ยกเลิกการเดิมพัน แต่ใครจะไปรู้ว่านังขยะนี่จะไม่รู้จักเจียมตัวเอาเสียเลย!

โทสะกระตุ้นให้ประกายความอำมหิตซ่อนเร้นวาบขึ้นในดวงตา เธอสูดหายใจลึกแล้วแค่นหัวเราะเยาะ "ในเมื่อแกกล้าหาญชาญชัยขนาดนี้ ทำไมเราไม่เพิ่มเดิมพันให้มันเร้าใจขึ้นหน่อยล่ะ!"

"ถ้าแกปลุกพลังล้มเหลว หรือระดับเมล็ดพันธุ์จิตวิญญาณของแกต่ำกว่าของฉัน นอกจากผลึกวิญญาณจะตกเป็นของฉันแล้ว แกยังต้องไปเป็นแรงงานในสวนเพาะปลูกเป็นเวลาสิบปี และห้ามมาเสนอหน้าให้ฉันเห็นอีก!"

"ว่าไงล่ะ ยังอยากจะแข่งต่ออยู่ไหม"

ผู้คนมากมายเบื้องหลังต่างตกตะลึงเมื่อได้ยินเช่นนั้น

โอ้โห ไม่คิดเลยว่าเซี่ยชิงอวี่จะมองเห็นช่องโหว่ของการเดิมพันนี้เร็วขนาดนี้

ถ้าเซี่ยหนิงยังดึงดันจะเดิมพันต่อแล้วเกิดล้มเหลวขึ้นมา ชีวิตของเธอคงต้องพังพินาศป่นปี้แน่

ทว่า ช่วงเวลาสามสิบปีหลังจากอายุครบสิบห้า ถือเป็นช่วงเวลาทองที่ดีที่สุดสำหรับการฝึกฝน

และสวนเพาะปลูกก็ผลาญเวลาส่วนใหญ่ไปกับการเพาะเลี้ยงเมล็ดพันธุ์จิตวิญญาณเพื่อส่งมอบตามกำหนดการ ทำให้แทบไม่มีเวลาเหลือให้ก้าวหน้าได้อีกเลยตลอดชีวิต

การกระทำของเซี่ยชิงอวี่เรียกได้ว่าโหดเหี้ยมอำมหิตอย่างถึงที่สุด!

"เซี่ยหนิง ฉันว่าเรายกเลิกการแข่งครั้งนี้เถอะ!"

"เธอได้รับการยอมรับเบื้องต้นจากเมล็ดพันธุ์จิตวิญญาณแล้ว ยังไงวันหลังก็ต้องปลุกพลังได้แน่ ถ้าต้องไปเสียเวลาในสวนเพาะปลูกเพราะเรื่องแค่นี้ มันไม่คุ้มกันเลยนะ"

หัวใจของเซี่ยจื่อหยวนที่เพิ่งจะสงบลงได้ไม่นาน กลับมาเต้นระทึกจนแทบจะทะลุออกจากอกอีกครั้งเมื่อได้ยินข้อเสนอนี้ เขากระซิบเตือนเซี่ยหนิง เพราะถึงแม้เธอจะมีโอกาสสูงที่จะปลุกพลังสำเร็จ แต่นั่นก็ไม่ได้รับประกันว่าระดับของเมล็ดพันธุ์จิตวิญญาณจะสูงกว่าของอีกฝ่าย

เซี่ยหมิงอวี่เองก็พยักหน้าเห็นด้วยด้วยสีหน้าเป็นกังวล

แต่เซี่ยหนิงกลับส่งยิ้ม มองทั้งสองคนด้วยแววตามุ่งมั่น "ไม่ต้องห่วง ฉันมั่นใจ ครั้งนี้ฉันจะปลุกเมล็ดพันธุ์จิตวิญญาณระดับสูงให้ดู!"

พูดจบ เธอก็หันไปมองเซี่ยชิงอวี่ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย "ตกลง แต่ถ้าฉันชนะ เธอต้องยกผลึกวิญญาณทั้งหมดในช่วงสามปีต่อจากนี้ให้ฉัน!"

ข้อเสนอนี้ทำเอาหลายคนถึงกับอึ้งไปตามๆ กัน นี่มันเกิดอะไรขึ้น หรือว่าเซี่ยหนิงเชื่อมต่อกับเมล็ดพันธุ์จิตวิญญาณในขั้นต้นได้แล้ว ไม่อย่างนั้นทำไมเธอถึงได้มั่นใจขนาดนี้!

เซี่ยชิงอวี่เองก็เก็บซ่อนความสงสัยแบบเดียวกันไว้ในใจ

"ว่าไงล่ะ ทีนี้เกิดกลัวขึ้นมาแล้วหรือไง" เมื่อเห็นท่าทีลังเลของเซี่ยชิงอวี่ สายตาของเซี่ยหนิงก็คมกริบราวกับใบมีด ทำเอาผู้คนอดไม่ได้ที่จะใจสั่นสะท้าน

"ตลกน่า เรื่องตลกชัดๆ! คนอย่างฉันจะไปกลัวแกได้ยังไง!"

เซี่ยชิงอวี่เต้นผางราวกับสุนัขที่ถูกเหยียบหาง รีบตอบโต้เสียงหลง ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงชั่วร้ายว่า "ฉันก็แค่หวังว่าช่วงเวลาสิบปีในสวนเพาะปลูก แกจะไม่ได้ตกต่ำจนถึงขีดสุดจนกลายเป็นปลิงดูดเลือดตระกูลไปเสียก่อนหรอกนะ!"

"อ้อ ไม่สิ ฉันพูดผิดไป พฤติกรรมของแกตอนนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับปลิงดูดเลือดตระกูลอยู่แล้วนี่..."

ท่ามกลางคำพูดถากถางที่เหยียดหยามศักดิ์ศรีอย่างรุนแรงของเซี่ยชิงอวี่ ความห่วงใยบนใบหน้าของเซี่ยหมิงอวี่และเซี่ยจื่อหยวนก็แปรเปลี่ยนเป็นความโกรธเกรี้ยวอย่างเห็นได้ชัด!

แต่ตอนนี้ สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าคือ ผู้อาวุโสคุมการปลุกพลังได้กลับไปแล้วสำหรับวันนี้ และไม่มีผลึกวิญญาณสำหรับการปลุกพลังสำรองเหลืออยู่อีก แล้วเธอจะเอาพลังงานที่ไหนมาป้อนให้กับเมล็ดพันธุ์จิตวิญญาณล่ะ

"ไม่ต้องห่วง ฉันมีผลึกวิญญาณอยู่นี่"

ภายใต้สายตาอันร้อนรนของทั้งคู่ มือของเซี่ยหนิงค่อยๆ ล้วงออกมาจากกระเป๋า เผยให้เห็นผลึกขนาดเท่าหัวแม่มือสามก้อนที่กำลังเปล่งแสงสีเขียวอ่อนๆ

เซี่ยหมิงอวี่ : "..."

เซี่ยจื่อหยวน : "..."

"เซี่ยหนิง นี่เธอพูดจริงดิ!"

เซี่ยจื่อหยวนถึงกับกุมหน้าอก รู้สึกเหมือนหัวใจวายเฉียบพลัน

ผลึกสองสามก้อนในมือของเธอเห็นได้ชัดว่าเป็นเศษซากที่เหลือจากการเชื่อมต่อกับเมล็ดพันธุ์จิตวิญญาณครั้งก่อน ด้วยพลังงานอันน้อยนิดแค่นี้ จะเอามาใช้ปลุกพลังครั้งใหม่ได้ยังไง!

"ทำไมเธอไม่รออีกสักหน่อยล่ะ เดี๋ยวฉันไปหาผู้อาวุโสเพื่อขอเบิกผลึกมาให้ก่อน ป่านนี้ผู้อาวุโสคงยังไม่พักผ่อนหรอก"

"ผลึกมีแค่นี้ เกิดล้มเหลวกลางคันขึ้นมาจะทำยังไง" น่าเจ็บใจนักที่คนหนึ่งก็เพิ่งดูดซับผลึกวิญญาณของตัวเองไปจนหมดเกลี้ยง ส่วนอีกคนก็เพิ่งปลุกพลังได้จึงยังไม่ได้รับส่วนแบ่ง ตอนนี้ทั้งคู่จึงยากจนข้นแค้น ได้แต่วิตกกังวลอยู่อย่างทำอะไรไม่ได้

"..."

เมื่อเห็นสีหน้าร้อนรนของทั้งสองคน เซี่ยหนิงก็เพียงแค่วางผลึกทั้งสามก้อนลงข้างๆ เมล็ดพันธุ์จิตวิญญาณ แล้วโคจรพลังพิเศษในร่างกายให้โอบล้อมเมล็ดพันธุ์ในมือไว้อย่างมิดชิด

ทันใดนั้น ในมุมที่ไม่มีใครมองเห็น เมล็ดพันธุ์จิตวิญญาณในมือของเซี่ยหนิงก็ดูดซับพลังงานที่เธอป้อนให้อย่างรวดเร็ว

เมื่อสัมผัสได้ว่าพลังงานในร่างกายกำลังเหือดหายไปอย่างรวดเร็ว เซี่ยหนิงก็อดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ

โชคดีที่พลังพิเศษจากชีวิตก่อนตามเธอมาด้วย... ไม่อย่างนั้น เมื่อดูจากผลงานการเชื่อมต่อกับเมล็ดพันธุ์ของเจ้าของร่างเดิมก่อนหน้านี้ เธอคงไม่กล้ารับประกันอนาคตของตัวเองในชาตินี้จริงๆ!

ไม่นานนัก ผลึกวิญญาณทั้งสามก้อนก็ถูกกระตุ้นด้วยพลังพิเศษของเซี่ยหนิง พวกมันสั่นสะเทือนเบาๆ ประสานไปกับเมล็ดพันธุ์จิตวิญญาณ... ทุกคนที่เฝ้าดูอยู่รอบด้านต่างตกตะลึงจนตัวแข็งทื่อ!

บ้าไปแล้ว!

เซี่ยหนิงเอาจริงดิ!

คนอื่นเวลาปลุกเมล็ดพันธุ์จิตวิญญาณ มีแต่จะพยายามรีดเค้นขอผลึกวิญญาณระดับสูงขั้นสองหรือสามจากผู้อาวุโสในตระกูลกันทั้งนั้น!

แต่เซี่ยหนิง ไม่เพียงแต่หยิบเศษผลึกวิญญาณที่เหลือจากการปลุกพลังครั้งก่อนออกมาอย่างหน้าตาเฉย แต่ระดับของผลึกวิญญาณพวกนั้นยังเป็นแค่ระดับหนึ่งซึ่งต่ำต้อยที่สุดอีกต่างหาก!

ด้วยพลังงานอันน้อยนิดเพียงเท่านี้ ต่อให้พรสวรรค์ดั้งเดิมของเธอจะโชคดีปลุกพลังได้สำเร็จ แต่เมล็ดพันธุ์จิตวิญญาณก็อาจจะล้มเหลวกลางคันเพราะขาดแคลนพลังงานได้เลยนะ!

"จบเห่แล้ว ทำไมเซี่ยหนิงถึงยังวู่วามแบบนี้นะ!"

เมื่อตั้งสติได้ เซี่ยจื่อหยวนก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจเฮือกใหญ่

ต่อให้เซี่ยหนิงจะเคยเชื่อมต่อกับเมล็ดพันธุ์จิตวิญญาณในขั้นต้นมาก่อน แต่นั่นก็เป็นแค่ก้าวแรก การปลุกพลังต้องใช้พลังงานมหาศาล!

แต่ตอนนี้ การกระทำของเซี่ยหนิงแทบจะเรียกได้ว่าเป็นการรนหาที่ตายชัดๆ!

ถ้าเมล็ดพันธุ์จิตวิญญาณเป็นระดับต่ำ ก็อาจจะพอมีโอกาสสำเร็จอยู่บ้าง แต่ถ้าเป็นระดับที่สูงขึ้นมาหน่อย รับรองได้เลยว่ามันจะล้มเหลวในการเชื่อมต่อทันทีเพราะขาดแคลนพลังงานภายในไม่กี่นาทีแน่!

หัวใจของเซี่ยหมิงอวี่ร่วงหล่นลงไปกองอยู่ที่ตาตุ่ม... "เซี่ยหนิงเสียสติไปแล้วแน่ๆ!"

"ฉันว่าเธอคงถอดใจแล้ว และคงแทบจะรอไปทำนาในสวนเพาะปลูกไม่ไหวแล้วล่ะมั้ง"

หลายคนมองดูการกระทำของเซี่ยหนิงด้วยสายตาปฏิเสธและเหยียดหยาม

คาดเดาได้เลยว่าในการแข่งขันครั้งนี้ เซี่ยหนิงจะต้องโด่งดังไปทั่วทั้งตระกูลอย่างแน่นอน

แต่แน่นอนว่า มันจะเป็นชื่อเสียงในทางฉาวโฉ่เสียล่ะมากกว่า!

"ฮ่าๆๆ!"

"ฉันบอกแล้วไงว่าขยะอย่างเซี่ยหนิงไม่มีทางผงาดขึ้นมาได้ในคราวเดียวหรอก ตอนนี้เผยธาตุแท้ออกมาแล้วสิ!"

"ขยะก็ยังเป็นขยะอยู่วันยังค่ำ ต่อให้ฟลุคเชื่อมต่อขั้นต้นได้สำเร็จ แต่สุดท้ายก็เป็นแค่โคลนเหลวที่ฉาบกำแพงไม่ติดอยู่ดี!"

เซี่ยชิงอวี่เห็นดังนั้นก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะอย่างสะใจ "คิดจะปลุกเมล็ดพันธุ์จิตวิญญาณด้วยเศษผลึกวิญญาณแค่นี้เนี่ยนะ..."

"เซี่ยหนิง ฉันควรจะชื่นชมในความอวดดี หรือควรจะสรรเสริญในความโง่เขลาของแกดีล่ะ"

บริเวณโดยรอบเต็มไปด้วยเสียงเย้ยหยันสารพัดรูปแบบ