บทที่ 23 - ปาฏิหาริย์! หินที่ติดไฟได้! เหล็กหลอมละลายกลายเป็นน้ำ!

บทที่ 23 - ปาฏิหาริย์! หินที่ติดไฟได้! เหล็กหลอมละลายกลายเป็นน้ำ!

บรรดาช่างฝีมือพากันเดินมาล้อมรอบตัวเฉินเช่อเอาไว้ ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความสงสัย

"ใต้เท้า เตาถลุงเหล็กที่ท่านพูดถึง มันคืออะไรกันหรือขอรับ" ช่างฝีมืออาวุโสที่เป็นหัวหน้าเอ่ยถามขึ้นมา

เฉินเช่อไม่ได้ตอบคำถามนั้นตรงๆ แต่เขากลับดึงดาบกลืนโลหิตออกมาแทน

บรรดาช่างฝีมือถูกวิธีการเสกของออกมาจากความว่างเปล่านี้ทำเอาตกใจจนตาถลน ยืนตัวแข็งทื่อกันไปเป็นแถบ

พวกเขามองหน้ากันเลิ่กลั่ก

เป็นเรื่องจริงด้วย!

ใต้เท้ามีวิชาเซียนจริงๆ ด้วย!

เฉินเช่อจงใจแสดงปาฏิหาริย์ให้เห็นแบบแนบเนียน เขาก้มตัวลง ใช้ปลายดาบขีดเขียนลวดลายลงบนพื้นดินที่แข็งเกาะเป็นน้ำแข็ง

"ดูตรงนี้นะ" เขาชี้ไปที่เส้นสายบนพื้น "นี่คือโครงสร้างหลักของเตาถลุงเหล็ก ต้องสร้างในแนวตั้ง"

"ชั้นนอกให้ใช้ดินอัดให้แน่น ส่วนข้างในให้ทำเป็นชั้นกันไฟ"

"ใช้ดินเหนียว ทรายควอตซ์ และก็ขี้เถ้าผสมเข้าด้วยกัน ทำแบบนี้ถึงจะสามารถทนทานต่อความร้อนสูงได้"

เขาแอบรู้สึกโชคดีอยู่ในใจ

ถึงแม้เขาจะเรียนมาทางสายศิลป์ แต่ก็เป็นสายประวัติศาสตร์ ไม่อย่างนั้นใครจะไปว่างงานมานั่งศึกษาไอ้ของที่ดูเป็นวิศวกรรมจ๋าอย่างเตาถลุงเหล็กแบบนี้ล่ะ

ตอนนี้มันได้เอามาใช้ประโยชน์ครั้งใหญ่แล้ว!

พวกช่างฝีมือขยับเข้าไปดูใกล้ๆ มีคนชี้ไปที่ด้านล่างของเตา

"ใต้เท้า กล่องใบนี้เอาไว้ทำอะไรหรือขอรับ"

"เอาไว้เป่าลมไงล่ะ"

เฉินเช่ออธิบาย

"สร้างกล่องไม้ใบใหญ่ๆ ขึ้นมาใบหนึ่ง ตรงกลางให้ทำเป็นลูกสูบ พอดึงเข้าดึงออก มันก็จะสามารถอัดลมเข้าไปในเตาได้ ทำให้ไฟลุกโชนแรงขึ้นยังไงล่ะ"

เขาอธิบายโครงสร้างของเครื่องสูบลมคร่าวๆ พวกช่างฝีมือก็หัวไวเข้าใจได้ทันที แววตาของพวกเขาเป็นประกายสว่างวาบ

"ไอเดียนี้ช่างแยบยลยิ่งนัก!"

"ใต้เท้าช่างเป็นเทพเจ้ามาโปรดจริงๆ!"

"ข้าดูแล้วน่าจะสำเร็จแน่!"

หลังจากนั้น เฉินเช่อก็นำเอาความรู้จากชาติที่แล้วมาแบ่งปัน ส่วนพวกช่างฝีมือก็งัดเอาประสบการณ์ของตัวเองออกมา พวกเขาปรึกษาหารือเกี่ยวกับวิธีการสร้างกันอย่างออกรสออกชาติ

ในที่สุด หลังจากคนกว่าสิบคนลงมือสร้างไปพร้อมกับปรับปรุงแก้ไขไปด้วยเป็นเวลาสองวัน

เตาหลอมดินสูงเกือบเท่าคนสองคนต่อกันก็ถูกตั้งตระหง่านขึ้นมากลางค่าย แฝงไปด้วยกลิ่นอายความดิบเถื่อน

ของที่เพิ่งสร้างเสร็จใหม่ๆ จำเป็นต้องเผาให้แห้งเสียก่อน เฉินเช่อจึงสั่งให้คนมาก่อไฟ

เขารู้สึกประหม่าเล็กน้อย

แค่ดูจากขั้นตอนนี้ก็จะรู้ได้ทันทีว่าเตาถลุงเหล็กนี้ได้มาตรฐานหรือไม่

ฟืนถูกเผาไหม้จนส่งเสียงดังเปรี๊ยะปร๊ะ คลื่นความร้อนแผ่ซ่านออกมา อากาศรอบๆ ร้อนระอุจนลวกหน้า

มีคนจำนวนไม่น้อยมายืนมุงดูอยู่ห่างๆ พากันซุบซิบนินทา

"แม่เจ้าโว้ย เตาใบนี้จุดไฟได้แรงสะใจจริงๆ ข้าไม่เคยเห็นเตาที่ไหนร้อนแรงขนาดนี้มาก่อนเลย!"

"แต่ว่า ใต้เท้าบอกว่าจะเอาไอ้ก้อนหินสีดำๆ พวกนั้นมาเผาไฟ มันจะทำได้จริงๆ หรือ"

ชาวบ้านที่เพิ่งย้ายมาจากด่านช่องเขาวิหคมองดูกองก้อนถ่านหินสีดำปิ๊ดปี๋ที่วางอยู่ข้างๆ ด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่เชื่อ

"ก้อนหินมันจะติดไฟได้ยังไง"

"นั่นมันเรื่องตลกชัดๆ เลยไม่ใช่หรือไง"

"ไม่มีทางเป็นไปได้หรอก!"

มีเสียงเออออห่อหมกดังขึ้นมาจากรอบๆ พวกเขาเพิ่งจะรู้จักกับเฉินเช่อได้ไม่นาน จึงยังไม่ได้เลื่อมใสศรัทธาในตัวเขาอย่างบ้าคลั่งนัก

ทางฝั่งของเฉินเช่อ เมื่อเห็นว่าเตาถลุงเหล็กไม่มีรอยปริแตก เขาก็ลอบถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก รอยยิ้มแห่งความตื่นเต้นปรากฏขึ้นบนใบหน้า

เตาถลุงเหล็กสร้างสำเร็จแล้ว!

ขั้นตอนต่อไปก็คือการถลุงเหล็กกล้า!

แต่ก่อนหน้านั้น ถ่านหินพวกนี้ยังไม่สามารถนำมาใช้งานได้โดยตรง

หากไม่กำจัดสิ่งเจือปนออกไปก่อน ธาตุที่เป็นอันตรายอย่างเช่นกำมะถันและฟอสฟอรัสจะทำให้เหล็กกล้าที่ถลุงออกมาเปราะและแตกหักได้ง่าย หรือไม่ก็อาจจะทำให้อุณหภูมิของเตาไม่สูงพอ

เฉินเช่อสั่งการให้พวกทหารทุบถ่านหินก้อนใหญ่ๆ ให้แตกละเอียด จากนั้นก็นำเศษถ่านหินไปล้างน้ำ

คราวนี้เสียงวิพากษ์วิจารณ์ยิ่งดังหนักขึ้นไปอีก

"ก้อนหินยังเอาไปแช่น้ำอีกงั้นหรือ แบบนี้มันจะไปติดไฟได้ยังไงล่ะเนี่ย"

"หรือว่าใต้เท้าจะ..."

"หุบปากไปเลย! ใต้เท้าสั่งให้ทำอะไรก็ทำไปเถอะน่า!"

มีคนตะโกนสวนขึ้นมาประโยคหนึ่ง ทุกคนถึงได้ยอมเงียบปากลง แต่ในใจก็ยังคงเต็มไปด้วยความเคลือบแคลงสงสัย

เฉินเช่อทำเป็นหูทวนลม เขาตั้งหน้าตั้งตาจัดการกับวัตถุดิบขั้นต้นอย่างขะมักเขม้น

จุดประสงค์ของขั้นตอนนี้คือการกำจัดสิ่งเจือปนอย่างแร่ไพไรต์ที่อยู่ในถ่านหินออกไป เพื่อให้แน่ใจว่าขนาดของถ่านหินมีความสม่ำเสมอ เวลาเผาไหม้จะได้เผาไหม้ได้อย่างสมบูรณ์ และมีระบบระบายอากาศที่ดี

เขาหันขวับไปสั่งการ

"ไป เอาดาบโค้งของพวกคนเถื่อนที่ยึดมาได้ กับพวกเศษเหล็กเศษทองแดงทั้งหลาย ขนมาให้ข้าให้หมด!"

"ขอรับ!"

บรรดาทหารขานรับเสียงดังกึกก้อง แล้ววิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว

เฉินเช่อสั่งให้คนไปขนหินปูนจำนวนมากมาด้วย ของพรรค์นี้หาได้ทั่วไป การนำมาผสมกับถ่านหินจะช่วยกักเก็บกำมะถันและฟอสฟอรัสเอาไว้ในเถ้าถ่านหินได้

เขาคอยยืนสั่งการทีละขั้นตอน เพื่อนำวัตถุดิบทั้งหมดใส่เข้าไปในเตาหลอม

ขั้นตอนต่อไปคือช่วงเวลาสำคัญที่สุด เครื่องสูบลมแบบลูกสูบถูกทหารที่เป็นผู้ฝึกยุทธ์หลายคนช่วยกันออกแรงดึงอย่างสุดกำลัง

จะต้องควบคุมแรงดันลมและปริมาณลมให้เพียงพอเท่านั้น อุณหภูมิที่สูงและบรรยากาศที่มีการเกิดออกซิเดชันอย่างรุนแรงจึงจะสามารถรับประกันการเผาไหม้ที่เสถียร และลดการเกิดสิ่งเจือปนได้

ในสถานการณ์ปกติ ควรจะใช้พลังน้ำหรือแรงงานสัตว์มากกว่า

แต่นี่มันไม่มีให้ใช้นี่นา

ก็เลยทำได้แค่ให้พวกผู้ฝึกยุทธ์มาทำหน้าที่เป็นแรงงานมนุษย์แทน...

เพียงไม่นาน เมื่อเครื่องสูบลมสูบลมเข้าไปอย่างต่อเนื่อง คลื่นความร้อนอันน่าสะพรึงกลัวก็ปะทุขึ้นมาอย่างรุนแรง

เปลวไฟที่ปากเตาไม่ได้เป็นสีส้มอมเหลืองที่ดูสงบเสงี่ยมอีกต่อไป แต่มันกลับกลายเป็นสีขาวสว่างจ้าจนแสบตา!

"สวรรค์ช่วย!"

"หินสีดำมันติดไฟได้จริงๆ ด้วย!"

เสียงอุทานด้วยความตกตะลึงไม่อยากจะเชื่อสายตาดังระงมขึ้นมาจากฝูงชน!

คนที่เคยตั้งข้อสงสัยเอาไว้ก่อนหน้านี้ ตอนนี้ต่างก็อ้าปากค้างเป็นไข่ห่าน จ้องมองเปลวไฟในเตาเขม็ง รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังฝันไป!

มีคนทนไม่ไหวจนต้องส่งเสียงร้องอุทานออกมาเบาๆ ถูกความร้อนบีบคั้นจนต้องก้าวถอยหลังไปเรื่อยๆ!

"นี่มันร้อนเกินไปแล้ว!"

"เตามันจะไม่ถูกเผาจนละลายไปเลยหรือไงเนี่ย!"

"แม่เจ้าโว้ย ไอ้ก้อนหินสีดำนี่พอติดไฟแล้วมันร้ายกาจขนาดนี้เลยหรือเนี่ย!"

ถึงแม้แสงไฟจะสว่างจ้ามาก แต่พวกเขากลับไม่อาจละสายตาไปจากมันได้เลย

จากนั้นพวกเขาก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่าเศษเหล็กภายในเตาหลอมเริ่มหลอมละลาย ถึงขั้นกลายสภาพเป็นน้ำเหล็กไหลเยิ้มที่สว่างจ้าจนแสบตา!

แสงสว่างนั้นสาดส่องลงบนใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตกตะลึงของทุกคน ความรู้สึกร้อนลวกพุ่งทะยานเข้าปะทะใบหน้าของพวกเขาอย่างจัง!

"เหล็กละลายกลายเป็นน้ำไปแล้วหรือเนี่ย!"

"สุดยอดไปเลย!"

"นี่มันปาฏิหาริย์ชัดๆ!"

เฉินเช่อจ้องมองเปลวไฟในเตาเขม็ง

หลังจากน้ำเหล็กหลอมละลายได้ที่แล้ว เขาก็สั่งการให้พวกทหารค่อยๆ เทมันลงไปในเตาตื้นอีกใบที่ก่อเตรียมเอาไว้ล่วงหน้าอย่างระมัดระวัง ซึ่งก็คือเตากวนเหล็กนั่นเอง

ที่ก้นเตาใบนี้มีการนำผงเหล็กออกไซด์ที่ได้จากสนิมเหล็กมาปูรองเอาไว้

ทหารหลายคนถือท่อนเหล็กยาวๆ เอาไว้ ภายใต้การสั่งการของเฉินเช่อ พวกเขาก็เริ่มออกแรงกวนน้ำเหล็กอย่างสุดกำลัง ในขณะเดียวกันเครื่องสูบลมก็ยังคงทำหน้าที่เป่าลมเข้าไปอย่างต่อเนื่อง

ขั้นตอนนี้ทำไปเพื่อสกัดเหล็กหล่อที่มีคาร์บอนสูงซึ่งได้มาจากเตาถลุงเหล็ก ให้กลายเป็นเหล็กกล้าที่มีปริมาณคาร์บอนพอเหมาะ และเป็นการกำจัดกำมะถันเพื่อลดสิ่งเจือปนให้หมดไป

น้ำเหล็กเดือดพล่านราวกับสัตว์ร้ายที่กำลังเกรี้ยวกราด ประกายไฟแตกกระจายสาดกระเซ็นอย่างรุนแรง ความร้อนพุ่งสูงปรี๊ดยิ่งกว่าเมื่อครู่นี้เสียอีก!

"สวรรค์ช่วย!"

"ระวังด้วย!"

ประกายไฟเต้นระบำอย่างบ้าคลั่ง สาดแสงกระทบใบหน้าที่เต็มไปด้วยความหวาดผวาของทุกคน

"น่าจะได้ที่แล้วล่ะ!"

เฉินเช่อกะอุณหภูมิไม่ค่อยถูก รู้แค่ว่าน้ำเหล็กมันดูเหนียวหนืดมากแล้ว "ใส่หินปูนลงไปได้เลย!"

เศษหินปูนที่แตกละเอียดถูกเทลงไปบนผิวน้ำเหล็กที่กำลังถูกกวนอยู่

พวกทหารออกแรงกวนอย่างสุดกำลัง เหงื่อไหลไคลย้อยเป็นสายน้ำ กากของเสียที่มีฤทธิ์เป็นด่างซึ่งถูกสร้างขึ้นมาจะช่วยดูดซับกำมะถันและฟอสฟอรัสต่อไป

"หยุดได้!"

เฉินเช่อตะโกนสั่ง

"ตักกากทิ้งไป!"

ท่อนเหล็กถูกดึงออกมาอย่างรวดเร็ว บนผิวน้ำเหล็กมีกากของเสียจับตัวแข็งเป็นแผ่นหนาเตอะ พวกทหารช่วยกันช้อนมันออกไปจนเกลี้ยง ส่วนน้ำเหล็กที่เหลือก็ถูกเทลงไปในแม่พิมพ์

สิ่งของที่อยู่ในสภาพกึ่งแข็งกึ่งเหลวนี้ ก็คือน้ำเหล็กกล้านั่นเอง

ขั้นตอนต่อไปก็เป็นงานที่ต้องใช้แรงอีกแล้ว

พวกทหารสลับผลัดเปลี่ยนกันถือค้อนเหล็กอันใหญ่โต ฟาดทุบลงไปบนก้อนเหล็กกล้าที่กำลังแดงฉานด้วยความร้อนอย่างสุดกำลัง

ขั้นตอนนี้ถือเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง เหล็กกล้าดิบจะต้องผ่านกระบวนการตีขึ้นรูปด้วยความร้อน การชุบแข็ง และการอบคืนตัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า จึงจะกลายเป็นเหล็กกล้าที่ได้มาตรฐาน

ติ๊ง!

ติ๊ง!

เคร้ง!

เสียงทุบตีดังกึกก้องทุ้มต่ำ

ค้อนแต่ละครั้งที่ฟาดลงไป ราวกับทุบลงไปบนก้นบึ้งหัวใจของทุกคน ทุกคนต่างเฝรอคอยอย่างใจจดใจจ่อโดยไม่กล้ากะพริบตา

หลังจากผ่านไปเนิ่นนาน

ดาบยาวเล่มใหม่เอี่ยมอ่องก็ถูกส่งมาถึงมือของเฉินเช่อ

ทั่วทั้งค่ายทหารเงียบสงัดเป็นป่าช้า

ทุกคนเผลอกลั้นหายใจเอาไว้โดยไม่รู้ตัว

สายตานับร้อยคู่จ้องเขม็งไปที่ดาบเล่มนั้น และจ้องมองไปที่ดาบโค้งคนเถื่อนอีกเล่มที่อยู่ในมือของเฉินเช่อ

เฉินเช่อกลืนน้ำลายลงคอด้วยความประหม่า เขายกมือทั้งสองข้างขึ้นสูง แล้วเอาดาบทั้งสองเล่มฟาดเข้าหากันอย่างแรง!

"เคร้ง... ฉัวะ!!"

เสียงโลหะหักสะบั้นดังกึกก้องบาดแก้วหู!

ดาบโค้งของพวกคนเถื่อนที่ถูกตีขึ้นรูปมาอย่างประณีต หักสะบั้นลงทันที!

ดาบครึ่งท่อนหน้ากระเด็นหลุดออกไป ร่วงหล่นกระแทกพื้นส่งเสียงดังเคร้ง!

ความเงียบสงัดปกคลุมไปชั่วขณะ

หลังจากนั้น

"เฮฮฮ!!!"

ฝูงชนระเบิดเสียงเฮลั่นออกมาทันที!

[จบแล้ว]