(พิเศษ) บทที่ 158 ชัยชนะครั้งใหญ่เหนือเอกภาษาอังกฤษ

(TL: หากบทไหนมีการแข่งฟุตบอลจะเปิดเป็นตอนฟรีแบบนี้ ถ้าไม่อินเหมือนผมก็อ่านข้ามๆได้ ไม่นานก็จบช่วงนี้แล้ว หลังจากนี้ไปความสัมพันธ์ของพระเอกจะเริ่มเข้าสู่ความวุ่นวาย)

ครึ่งแรกทีมเอกภาษาอังกฤษเปิดฉากบุกอย่างดุดันโดยมุ่งหมายที่จะทะลวงแนวรับของทีมเทคโนโลยีสารสนเทศและทำประตู

อย่างไรก็ตาม ในช่วงครึ่งหลังแม้ว่าเอกภาษาอังกฤษดูราวกับจะทำเช่นเดิม แต่จริงๆแล้วมันเป็นการโจมตีหลอกๆ

ส่วนใหญ่บอลจะถูกส่งไปรอบๆกองกลางแถวครึ่งสนาม

กองหน้าของฝ่ายตรงข้ามวิ่งเป็นระยะๆ ดูเหมือนกำลังทดสอบแนวรับและมองหาโอกาส แต่ในความเป็นจริง พวกเขากำลังพยายามทำให้ผู้เล่นทีมเทคโนโลยีสารสนเทศหมดแรง

หลังจากสังเกตมาระยะหนึ่ง สวี่ชิวเหวินก็เข้าใจกลยุทธ์ของทีมเอกภาษาอังกฤษอย่างรวดเร็ว

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาต้องการใช้วิธีนี้เพื่อลดความแข็งแกร่งทางกายภาพของทีมเทคโนโลยีสารสนเทศ

ท้ายที่สุดแล้ว ฝ่ายที่ครองบอลจะใช้พลังงานน้อยกว่าฝ่ายที่ไล่ตาม

นอกจากนี้ นักเตะทีมเอกภาษาอังกฤษไม่ว่าจะคนไหนก็ดูแข็งแรงและมีกำลังมาก

อย่างไรก็ตาม ชาวผิวขาวยังคงประเมินคนผิวเหลืองและสมาชิกของทีมเทคโนโลยีสารสนเทศต่ำเกินไป

ความอดทนของชาวเอเชียไม่ได้ด้อยไปกว่าคนผิวสี

ผู้เล่นในทีมเทคโนโลยีสารสนเทศรวมถึงเพื่อนบ้านของหยางไป่ซานและสมาชิกห้าในหกคนจากห้อง 412 นอกจากหวังจวิ้นไฉล้วนมีร่างกายแข็งแรงทั้งหมดและไม่ใช่คนติดบ้าน ซึ่งไม่ได้ด้อยไปกว่าคนผิวขาวจากเอกภาษาอังกฤษ

สวี่ชิวเหวินจงใจไม่เตือนเพื่อนร่วมทีมและปล่อยให้คู่ต่อสู้ดำเนินอุบายดังกล่าว

ผ่านไปอีกสิบนาที

บอลมักจะอยู่ที่การครอบครองของฝ่ายตรงข้าม

บนอัฒจันทร์ นักศึกษาหลายๆคนรู้สึกเบื่อมาก

ไป๋เยว่เอ๋อร์ ซูหยานหยาน และถังเว่ยเว่ยไม่ค่อยเข้าใจเรื่องฟุตบอลมากนัก และกังวลเนื่องจากลูกมักจะอยู่กับฝ่ายตรงข้าม

อย่างไรก็ตาม เสิ่นหมินเหยาค่อนข้างสงบ เธอเห็นได้ว่าคู่ต่อสู้เพียงต่อบอลไปมาและไม่มีโอกาสยิงประตูเลยแม้แต่ครั้งเดียว

เหล่าชายหนุ่มสาขาเทคโนโลยีสารสนเทศก็เข้าใจว่าสถานการณ์ปัจจุบันเป็นผลดีต่อทีม แม้ว่าบอลจะอยู่ที่เท้าของคู่ต่อสู้ แต่มันก็ไร้ประโยชน์หากทำประตูไม่ได้ ดังนั้นพวกเขาจึงผ่อนคลายและไม่กังวล

สถานการณ์เช่นนี้ดำเนินไปจนถึงนาทีที่ยี่สิบของครึ่งหลัง

หลังจากต่อบอลมาสักพักก็ยังไม่เห็นสัญญาณว่าคู่ต่อสู้จะแสดงอาการเหนื่อยหอบหรือหมดแรง

เมื่อเห็นเวลาลดน้อยลงเรื่อยๆ พวกเขาก็เริ่มรู้สึกวิตกกังวล

ทันใดนั้น ผู้เล่นหมายเลข 3 ของคู่ต่อสู้ก็ตะโกนเป็นภาษาอิตาลี

ไม่มีใครในทีมเทคโนโลยีสารสนเทศเข้าใจภาษาอิตาลีและคิดว่ามันเป็นการสื่อสารปกติ

สีหน้าของสวี่ชิวเหวินจริงจังขึ้น อีกฝ่ายเคยสื่อสารภาษาอังกฤษมาก่อน แต่จู่ๆก็เปลี่ยนเป็นภาษาที่พวกเขาไม่เข้าใจ เห็นได้ชัดว่าต้องมีแผนการบางอย่าง

ในไม่ช้า สวี่ชิวเหวินก็สังเกตเห็นว่ากองหลังของทีมเอกภาษาอังกฤษดันขึ้นมาจนเกือบถึงตำแหน่งกองกลาง

กองหน้าและกองกลางของพวกเขาเริ่มวิ่งโถมเข้าใส่อย่างต่อเนื่อง

ชายผิวขาวหมายเลข 1 2 และ 3 ก็วิ่งเข้าหาประตูทีมเทคโนโลยีสารสนเทศจากทางซ้าย กลาง และขวา

บอลอยู่ที่เท้าของหมายเลข 2 เขารับบอลแล้ววิ่งไปทางด้านขวาของสนาม

หมายเลข 2 รวดเร็วมากและใช้พละกำลังอย่างเต็มที่

ซือเซียงหมิงที่เป็นฝ่ายป้องกันถูกทิ้งไว้ข้างหลัง แต่โชคดีที่หลิวจื้อห่าวและจินฮ่าวหนานอยู่ไม่ไกล และกองกลางฝั่งซ้ายก็เข้ามาขนาบจากด้านหลัง

ขณะที่พวกเขากำลังจะล้อมกรอบ หมายเลข 2 ก็โยนบอลสูงเข้าไปในกรอบเขตโทษ

หมายเลข 2 มีฝีเท้าดีและโยนบอลได้แม่นยำมาก

ศูนย์หน้าหมายเลข 1 รับบอลแล้วดึงแนวรอบของอีกฝ่ายให้ตามมาด้วย ก่อนจะส่งบอลไปให้หมายเลข 2 ที่วิ่งตามมาอย่างรวดเร็ว

จากนั้นหมายเลข 2 ก็ส่งต่อไปยังหมายเลข 3 ทางซ้ายอีกครั้ง

หมายเลข 3 เตรียมตัวมาเป็นเวลานาน หลังจากรับบอล เขาก็อยู่ห่างจากทางซ้ายของประตูไปเพียงสิบห้าองศา ในสายตาของหมายเลข 3 ตอนนี้เพียงแค่ยิงอย่างแม่นยำก็สามารถทำประตู ไม่มีทางที่ผู้รักษาประตูของอีกฝ่ายจะรับไว้ได้

อย่างไรก็ตาม สวี่ชิวเหวินให้ความสนใจกับทั้งสามอย่างใกล้ชิด ทันทีที่อีกฝ่ายเคลื่อนไหว เขาก็วิ่งตรงไปยังหมายเลข 3 ด้วยพละกำลังเต็มที่

สวี่ชิวเหวินเชื่อว่าหมายเลข 3 คือผู้เล่นคนสำคัญ เขารับผิดชอบในการทำประตูและสั่งแผนก่อนหน้านี้ แต่ตราบใดที่จับตาดูไว้เป็นอย่างดี มันก็ไม่ถือเป็นภัยคุกคามเท่าไหร่นัก

ความเร็วของสวี่ชิวเหวินนั้นไม่ด้อยไปกว่าคู่ต่อสู้

เมื่อหมายเลข 3 รับบอล สวี่ชิวเหวินก็โผล่ออกมาจากด้านหลังและหวดบอลไปทางหลิวจื้อฮ่าวอย่างแม่นยำ

หลิวจื้อฮ่าวเห็นลูกบอลกลิ้งมาที่เท้าของเขาจึงเคลียร์มันออกไปทันที

ผู้เล่นเอกภาษาอังกฤษทำได้เพียงดูลูกบอลลอยกลับไปยังแดนของตัวเองเท่านั้น

หยางไป่ซานตอบสนองอย่างรวดเร็วและรีบไล่ตามบอล

เซ็นเตอร์แบ็คสองคนของคู่ต่อสู้ก็โต้ตอบทันทีเช่นกัน

หยางไป๋ซานไล่บอลจากตรงกลาง ขณะที่เซ็นเตอร์แบ็คมาจากซ้ายและขวา ทั้งสามวิ่งเข้าหาลูกบอล

ฉากนี้คล้ายกับการเคลื่อนไหวของหมายเลข 1 2 และ 3 ก่อนหน้านี้มาก

หยางไป่ซานเพิ่งยุ่งอยู่กับการตั้งรับ และตำแหน่งของเขาอยู่ห่างจากลูกบอลมากกว่า

แต่เขารีบกัดฟันและเร่งความเร็วทันที

แม้จะช้ากว่าเซ็นเตอร์แบ็คเล็กน้อย แต่ก่อนที่ทั้งสองจะครองบอล จู่ๆเขาก็พุ่งออกมาจากด้านหลังและขโมยบอลจากเท้าของพวกเขา

ผู้รักษาประตูเองก็ตัดสินสถานการณ์ผิดและรีบวิ่งออกมาโดยคิดว่าตนจะสามารถมาถึงบอลก่อนได้

ความผิดพลาดนี้ทำให้ประตูของทีมเอกภาษาอังกฤษไม่มีคนประจำตำแหน่ง

หยางไป่ซานไม่รีรอและหวดบอลขึ้นสูงโดยตรง

ลูกบอลลอยข้ามหัวผู้รักษาประตูแล้วกลิ้งไปข้างหน้าอย่างช้าๆ

ทุกคนในทีมเอกภาษาอังกฤษทำได้เพียงเฝ้าดูลูกบอลค่อยๆกลิ้งเข้าประตูอย่างสิ้นหวัง

บนอัฒจันทร์มีเสียงเชียร์โห่ร้องดังขึ้นมาอีกรอบ

ผู้เล่นทีมเอกภาษาอังกฤษต่างมีสีหน้าหดหู่ และกองหน้าผิวขาวทั้งสามถึงกับสาปแช่งออกมาโดยตรง

ก่อนหน้านี้เป็นโอกาสที่ดีที่สุดของพวกเขา แต่มันกลับล้มเหลวและถูกอีกฝ่ายโต้กลับจนเสียประตูเพิ่มแทน

ตอนนี้เหลือเวลาอีกไม่ถึงยี่สิบนาที หากอยากชนะต้องยิงอีกสี่ลูก ใครๆก็รู้ดีว่ามันแทบจะไม่มีหวัง

ผู้เล่นเอกภาษาอังกฤษยอมแพ้และหยุดความพยายามในช่วงที่เหลือของเกม

หยางไป่ซานใช้ประโยชน์จากมันและทำประตูได้อีกครั้งก่อนการแข่งขันจะจบลง

เสียงนกหวีดสุดท้ายถูกเป่าออกมา

ทีมเทคโนโลยีสารสนเทศเอาชนะเอกภาษาอังกฤษไปด้วยสกอร์ 5 ต่อ 1

ชาวผิวขาวที่พ่ายแพ้รู้สึกไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัดและไม่สามารถซ่อนความหงุดหงิดได้

ในช่วงพักครึ่ง พวกเขายังคงแสร้งทำเป็นสุภาพบุรุษได้ แต่ตอนนี้เมื่อพ่ายแพ้จริงๆ พวกเขาก็ไม่อาจปั้นหน้าได้อีกต่อไป

หลังจบการแข่งขัน มันยากที่จะพูดคุยกับนักศึกษาหญิงในชั้นเรียนที่มาเชียร์ พวกเขาจึงจากไปโดยตรงด้วยใบหน้าเย็นชา

เนื่องจากเป็นวันสุดท้ายของการแข่งขันในวิทยาเขตเจียงหลิง นักศึกษาจำนวนมากจึงเข้ามาชม โดยส่วนใหญ่เป็นน้องใหม่ แต่ก็มีนักศึกษาชั้นปีที่สองและรุ่นพี่จำนวนไม่น้อยเช่นกัน

ทีมเทคโนโลยีสารสนเทศแสดงผลงานได้อย่างยอดเยี่ยม สร้างความประทับใจไม่รู้ลืมให้กับทั้งมหาวิทยาลัย

/////