บทที่ 35 - หลอมรากฐานขึ้นใหม่: โอสถนิพพานเก้าวัฏจักร

บทที่ 35 - หลอมรากฐานขึ้นใหม่: โอสถนิพพานเก้าวัฏจักร

"แกกล้าหลอกข้า!"

นายน้อยสำนักไร้ขอบเขตโกรธจนเลือดขึ้นหน้า เส้นเลือดดำปูดโปนขึ้นมาบนหน้าผาก

จางหยวนรีบสวนกลับทันที "เฮ้ยๆ! อย่ามาปรักปรำกันนะ ทุกคนที่อยู่ที่นี่ล้วนมีตา ถือว่าเห็นกันชัดๆ ว่าแกนั่นแหละที่คิดจะหลอกข้า สุดท้ายก็กลายเป็นยกหินทุ่มใส่เท้าตัวเอง!"

พวกฝูงชนที่มุงดูอยู่ด้านล่างก็เป็นพวกชอบดูเรื่องสนุกแบบไม่กลัวไฟลามทุ่ง จึงพากันเปิดปากเยาะเย้ยนายน้อยสำนักไร้ขอบเขตกันยกใหญ่

"จริงด้วย เอ็งกระโดดออกมาเองแท้ๆ!"

"สมองแค่นี้ ยังกล้าไปคิดจะหลอกชาวบ้านเขาอีก!"

"แกคงไม่ได้มีหินวิญญาณระดับต่ำไม่ถึงพันล้านหรอกนะ มีเงินแค่นี้จะเอาอะไรไปสู้กับเขาวะ"

นายน้อยสำนักไร้ขอบเขตโกรธจนแทบคลั่ง ไฟแค้นสุมขุมอก

เลือดลมตีกลับจนแทบจะกระอักเลือดคำโตออกมา

"พวกแก... พวกแก!"

เขาตาเหลือกค้าง แล้วก็เป็นลมล้มพับไปดื้อๆ

ลูกน้องผู้ติดตามหลายคนของเขา รีบเข้าไปพยุงตัวเขาขึ้นมาจากพื้นอย่างทุลักทุเล

ผู้คนในลานประมูลต่างก็มองเรื่องนี้เป็นแค่เรื่องตลกขบขัน

ขณะเดียวกันก็มีหลายคนที่เริ่มรู้สึกหวาดระแวงขึ้นมาบ้างแล้ว

จริงๆ แล้วพวกเขาก็เคยมีความคิดแบบเดียวกับนายน้อยสำนักไร้ขอบเขต ที่อยากจะหลอกฟันเงินจางหยวนสักตั้ง

แต่พอเห็นจุดจบของนายน้อยสำนักไร้ขอบเขตแล้ว พวกเขาก็รีบพับเก็บความคิดนั้นไปทันที

จางหยวนมีเงินทุนมากพอจะเอามาละลายเล่นได้ แต่พวกเขาน่ะไม่มี

สินค้าประมูลหลายชิ้นหลังจากนั้น จางหยวนไม่ได้เอ่ยปากเสนอราคาเลย

ทุกคนถอนหายใจด้วยความโล่งอก นึกว่าหินวิญญาณของจางหยวนคงจะใกล้หมดแล้ว ในที่สุดก็สงบเสงี่ยมเจียมตัวลงได้สักที

แต่เมื่อสินค้าประมูลชิ้นต่อไปถูกเข็นออกมา พวกเขาก็ได้ประจักษ์อีกครั้งว่าความน่าสะพรึงกลัวที่แท้จริงมันเป็นยังไง

หงอิงเริ่มกล่าวแนะนำสินค้าประมูล

"สินค้าชิ้นต่อไป เป็นโอสถที่ได้มาจากดินแดนลับยุคบรรพกาล มีชื่อว่า โอสถนิพพานเก้าวัฏจักร ค่ะ!"

"โอสถเม็ดนี้สามารถช่วยให้ผู้ฝึกตนหลอมรากฐานเต๋าขึ้นมาใหม่ได้ มันมีสรรพคุณสุดวิเศษสำหรับผู้ที่มีรากฐานไม่มั่นคง หรือผู้ที่ทิ้งรอยแผลเป็นซ่อนเร้นไว้ในร่างกายจากการเร่งฝึกปรือวิชาจนเกินพอดี!"

"แม้แต่พิษโอสถที่สะสมอยู่ในร่างกายจากการกินยามากเกินไป ก็สามารถใช้โอสถเม็ดนี้ขับไล่ออกไปได้จนหมดจดเลยค่ะ!"

ดวงตาของจางหยวนเปล่งประกายเจิดจ้า

นี่มันไม่ใช่ยาทิพย์ที่เขากำลังฝันถึงอยู่หรอกหรือ

หลอมรากฐานขึ้นใหม่ ทำให้พื้นฐานแน่นปึก ลบเลือนผลข้างเคียงซ่อนเร้น ขับไล่พิษโอสถ!

สำหรับคนที่กินยาเติมพลังแบบอันลิมิตอย่างเขา นี่มันคือของคู่ควรระดับเพอร์เฟกต์แมตช์ชัดๆ

ต่อไปนี้ก็ไม่ต้องกังวลอีกแล้วว่าการยัดยาเข้าไปเยอะๆ จะทำให้รากฐานไม่มั่นคงหรือเกิดผลเสียอะไรตามมา

ยอดฝีมือคนอื่นๆ ก็แสดงความต้องการอยากจะครอบครองโอสถเม็ดนี้อย่างรุนแรงเช่นกัน

ยกเว้นพวกอัจฉริยะเหนือโลกที่ฝึกฝนมาอย่างมั่นคงเป็นขั้นเป็นตอนแล้ว คนอื่นๆ ล้วนต้องเคยผ่านช่วงเวลาที่รากฐานสั่นคลอนกันมาบ้างทั้งนั้น

โอสถนิพพานเก้าวัฏจักรเม็ดนี้ เรียกได้ว่าเป็นยาวิเศษแห่งยุคเลยก็ว่าได้

หงอิงเอ่ยปาก "โอสถเม็ดนี้ ราคาเริ่มต้นอยู่ที่ห้าสิบล้านหินวิญญาณระดับต่ำ การเสนอราคาแต่ละครั้งต้องไม่ต่ำกว่าหนึ่งล้านค่ะ!"

คนอื่นๆ กำลังจะอ้าปากเสนอราคา จางหยวนก็โพล่งขึ้นมาดื้อๆ "ห้าหมื่นล้าน!"

"พรวด!"

ในห้องวีไอพีหลายห้อง มีเสียงคนพ่นน้ำชาออกมาดังลั่น

"เขาพูดว่าอะไรนะ ห้าหมื่น... ล้าน ข้าฟังไม่ผิดใช่ไหม"

"แม่เจ้าโว้ย! นึกว่าเขาจะยอมสงบปากสงบคำลงบ้างแล้ว ที่ไหนได้แอบไปชาร์จพลังมาปล่อยของใหญ่นี่หว่า!"

"ห้าหมื่นล้านเลยนะโว้ย! ขุมกำลังระดับแปลงวิญญาณหลายสำนักเอาสมบัติทั้งหมดมากองรวมกัน ยังไม่ถึงตัวเลขนี้เลย!"

"เขาสามารถควักหินวิญญาณออกมาได้เยอะขนาดนั้นจริงๆ เหรอ"

นี่มันบ้าบอคอแตกเกินไปแล้ว!

ถึงโอสถนิพพานเก้าวัฏจักรจะล้ำค่าแค่ไหน แต่มันก็ไม่ได้มีค่าเท่ากับสมบัติทั้งกะบิของขุมกำลังระดับแปลงวิญญาณหรอกนะ

มีหินวิญญาณเยอะขนาดนี้ เอาไปสร้างอาวุธระดับแปลงวิญญาณไว้เป็นของวิเศษประจำสำนักได้เลยด้วยซ้ำ!

"ไอ้ไก่อ่อนเอ๊ย! ช่างเป็นไอ้ไก่อ่อนที่ไม่รู้ประสีประสาจริงๆ!"

แม้แต่องค์ชายใหญ่แห่งราชวงศ์เซียนจื่อหยวน และหญิงสาวชุดเขียวสวมผ้าคลุมหน้า ก็ยังแอบตกใจอยู่ไม่น้อย

ห้าหมื่นล้าน มันเทียบเท่ากับรายได้ทั้งหมดของคลังหลวงแห่งราชวงศ์เซียนจื่อหยวนรวมกันหลายปีเลยนะ!

หญิงสาวชุดเขียวพึมพำด้วยความสงสัย "คนผู้นี้มีฐานะอะไรกันแน่"

เนื่องจากไม่มีใครเสนอราคาแข่งอยู่นาน จางหยวนจึงคว้าโอสถนิพพานเก้าวัฏจักรมาครองได้อย่างราบรื่น

สำหรับเขาแล้ว นี่ต่างหากคือรางวัลชิ้นใหญ่ที่สุดในการมาเยือนครั้งนี้!

งานประมูลดำเนินต่อไปท่ามกลางบรรยากาศพิลึกพิลั่น

จางหยวนยังคงประมูลของวิเศษประเภทเรือเหาะ อาวุธวิเศษระดับแปลงวิญญาณสายโจมตี ยันต์โจมตีระดับแปลงวิญญาณ และอื่นๆ อีกมากมาย

สิ่งนี้ผลาญหินวิญญาณระดับต่ำของเขาไปอีกประมาณสองถึงสามหมื่นล้านก้อน

ชิงมู่จื่อรู้สึกชาไปทั้งตัวตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้ว

เฟิ่งจิ่วหวงมองจางหยวนที่ใช้เงินเหมือนหลุมดำไร้ก้นบ่อ แล้วหว่างคิ้วก็กระตุกยิกๆ ไม่หยุด

มีเพียงเย่ว์ซูอิ่งที่คอยมองจางหยวนด้วยสายตาอ่อนโยนเท่านั้น

แม้ในใจนางจะสงสัยเหมือนกันว่าจางหยวนไปเอาของพวกนี้มาจากไหน

แต่นางรู้ดีว่านี่คือความลับของจางหยวน

ถ้าจางหยวนไม่ยอมบอก นางก็จะไม่คาดคั้นถาม

ยังไงซะ จางหยวนก็ไม่มีทางทำร้ายนางอย่างแน่นอน

หลังจากประมูลของไปรวดเดียวเป็นร้อยชิ้น ในที่สุดก็มาถึงคิวของอสูรก้อนเมฆาปุกปุยที่เฟิ่งจิ่วหวงหมายตาเอาไว้

จางหยวนมองดูก้อนกลมๆ สีขาวขนปุกปุยบนแท่นหิน แล้วก็อดชื่นชมไม่ได้ว่าเจ้าตัวเล็กนี่มันน่ารักจริงๆ

มิน่าล่ะ พวกผู้ฝึกตนหญิงถึงได้ใจบางหน้ามืดตามัว อยากจะรับมันไปเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงนัก

หงอิงเริ่มแนะนำ "สินค้าประมูลชิ้นนี้ ทุกท่านคงจะดูออกกันแล้วใช่ไหมคะ มันคืออสูรก้อนเมฆาปุกปุยค่ะ!"

"เจ้าตัวเล็กนี้เชื่องและติดคนมาก แถมยังมีอายุขัยยืนยาว มันสามารถอยู่เป็นเพื่อนผู้ฝึกตนระดับวิญญาณก่อกำเนิดไปได้ตลอดชีวิตเลยนะคะ นี่จึงเป็นหนึ่งในสัตว์เลี้ยงที่ยอดเยี่ยมที่สุดเลยค่ะ!"

"ถึงแม้มันจะไม่มีความสามารถในการต่อสู้เลย แต่มันก็เป็นเครื่องปลอบประโลมจิตใจบนเส้นทางการบำเพ็ญเพียรที่แสนยาวไกลได้เป็นอย่างดีค่ะ!"

ยอดฝีมือหญิงขั้นวิญญาณก่อกำเนิดและแปลงวิญญาณหลายคนในลานประมูล ล้วนแสดงท่าทีอยากจะประมูลมันมาครอบครอง

ส่วนหญิงสาวชุดเขียวสวมผ้าคลุมหน้าที่อยู่ในห้องวีไอพีระดับสูงสุด จู่ๆ จิตใจของนางก็สั่นสะท้านขึ้นมา

"ความรู้สึกที่ได้จากของชิ้นนี้ ดูเหมือนมันจะไม่ใช่แค่สัตว์เลี้ยงธรรมดาๆ นะ! รู้สึกเหมือนมันมีความสำคัญกับข้ามาก และอาจจะนำโชคลาภมาให้ข้าได้ด้วย!"

มันเป็นสัมผัสลี้ลับที่อธิบายไม่ได้ ดูเลื่อนลอยจับต้องไม่ได้

แต่นางก็เชื่อมั่นในสัญชาตญาณนี้ของตัวเองเป็นอย่างมาก

แทบจะทันทีที่หงอิงประกาศราคาเริ่มต้น นางก็ชิงเสนอราคาเป็นคนแรกเลย

"หนึ่งล้าน!"

ผู้คนในลานประมูลต่างก็เบนสายตาไปทางห้องวีไอพีระดับสูงสุดกันหมด

"ห้องวีไอพีหมายเลขสองนี่ ไม่เคยเสนอราคาเลยสักครั้ง พอเปิดปากประมูลทีดันเป็นสัตว์เลี้ยงซะงั้น"

"ไอ้ของพรรค์นี้พลังต่อสู้แทบจะเป็นศูนย์ มีแต่พวกผู้หญิงนั่นแหละที่ชอบกัน!"

"เงินของผู้หญิงนี่หาหลอกง่ายจริงๆ นะ! เดี๋ยวก็สัตว์เลี้ยง เดี๋ยวก็ยารักษารูปโฉม ของพวกนี้ดึงดูดพวกนางได้ชะงัดนักเชียว!"

พอเฟิ่งจิ่วหวงได้ยินเสียงจากห้องของหญิงสาวชุดเขียว จิตใจของนางก็กระตุกวูบทันที

"นั่นต้องเป็นองค์หญิงเจ็ดแห่งราชวงศ์เซียนจื่อหยวนแน่ๆ! ในชาติก่อนก็เป็นนางนี่แหละที่ประมูลอสูรกลืนดาราตัวนี้ไปได้!"

นางหันไปมองจางหยวน แล้วเรียกเสียงอ่อน "ท่านอาจารย์!"

จางหยวนชูนิ้วทำสัญลักษณ์โอเคตอบกลับไป "วางใจเถอะศิษย์รัก อาจารย์รับประกันว่าจะเอามันมาให้เจ้าให้ได้!"

พูดจบเขาก็เริ่มเสนอราคา "สิบล้าน!"

ฝูงชนในงานต่างก็เริ่มมีภูมิต้านทานต่อพฤติกรรมล้างผลาญของเขาขึ้นมาบ้างแล้ว

การจ่ายเงินสิบล้านเพื่อซื้อสัตว์เลี้ยงประดับบารมีที่ไม่ได้มีประโยชน์อะไร มีแค่ไม่กี่คนหรอกที่กล้าทำแบบนี้

เมื่อหญิงสาวชุดเขียวได้ยินจางหยวนเสนอราคา หัวใจนางก็หล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม

นอกจากตอนที่โดนนายน้อยสำนักไร้ขอบเขตหลอกปั่นราคาแล้ว ของชิ้นไหนที่ไอ้หมอนี่เล็งไว้ ไม่เคยมีชิ้นไหนที่มันเอามาไม่ได้เลย

นางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเพิ่มราคาอีกครั้ง "ยี่สิบล้าน!"

ในตอนนั้นเอง องค์ชายใหญ่ที่อยู่ในห้องวีไอพีระดับสูงสุดหมายเลขหนึ่งก็อดหัวเราะเยาะไม่ได้ "น้องหญิง เจ้านี่มัวเมากับของเล่นจนลืมตัวจริงๆ นะ เพื่อสัตว์เลี้ยงกากๆ แค่ตัวเดียว เจ้าถึงกับกล้าจ่ายตั้งยี่สิบล้านเลยหรือ"

"ถ้าเสด็จพ่อทรงทราบเรื่องนี้ เจ้าทายสิว่าพระองค์จะทรงดำริเช่นไร"

[จบแล้ว]