บทที่ 7 - เซย์ยะ นี่นายแอบเปิดโปรแกรมโกงใช่มั้ยเนี่ย!

บทที่ 7 - เซย์ยะ นี่นายแอบเปิดโปรแกรมโกงใช่มั้ยเนี่ย!

ไคลน์ที่ยังคงกุมเป้ากางเกงของตัวเองอยู่ มองดูร่างของหมูป่าที่ค่อยๆ แตกสลายกลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยด้วยใบหน้าไม่สบอารมณ์สุดๆ ก่อนจะหันไปโวยวายใส่เซย์ยะว่า "หนอย เซย์ยะ ฉันอุตส่าห์เห็นนายเป็นน้องชายที่รู้ใจ แต่พวกนายสองคนกลับรวมหัวกันหลอกฉันงั้นสิ ที่แท้นายก็เป็นผู้เล่นโคลสเบต้าเหมือนกับคิริโตะใช่มั้ยล่ะ!"

ไม่แปลกใจเลยที่ไคลน์จะคิดแบบนี้ เพราะถ้าเซย์ยะเป็นมือใหม่แกะกล่องจริงๆ แล้วตัวเขาเองล่ะจะนับเป็นตัวอะไร

ในเมื่อทุกคนเป็นมือใหม่เหมือนกัน เขายังต้องมานั่งงมวิธีใช้สกิลดาบในเกมอยู่เลย แต่เจ้าเซย์ยะนี่สิ ดันสามารถสังหารมอนสเตอร์เลเวลเดียวกันได้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียวซะงั้น

ไอ้กระบวนท่าที่ทำเอาเขาตาแทบตื่นเมื่อกี้ แบบนี้บ้านนายเรียกว่ามือใหม่เรอะ คิริโตะยังเก๊กหล่อได้ไม่เท่านายเลยให้ตายสิ!

"พี่ไคลน์ พี่เข้าใจผิดไปกันใหญ่แล้ว ฉันก็เป็นผู้เล่นโอเพ่นเบต้าที่เพิ่งเคยเล่นเกมนี้เป็นครั้งแรกเหมือนกับพี่นั่นแหละ

ถ้าพี่ไม่เชื่อก็ลองถามหมอนี่ดูก็ได้"

เมื่อเห็นใบหน้าของไคลน์ที่แสดงออกอย่างชัดเจนว่า 'นายหลอกฉันชัดๆ' เซย์ยะก็แบมือทั้งสองข้างออกอย่างช่วยไม่ได้ พร้อมกับพยักพเยิดหน้าไปทางคิริโตะที่ยืนอยู่ข้างๆ

ถึงแม้จะรู้สึกไม่ค่อยเต็มใจนัก แต่เรื่องความซื่อสัตย์ของเทพคิโตะนั้นเชื่อถือได้เสมอ เขาพยักหน้ารับอย่างเสียไม่ได้และเอ่ยขึ้นว่า "หมอนี่เพิ่งเคยเล่น SAO เป็นครั้งแรกจริงๆ

เพราะโควตาผู้เล่นโคลสเบต้าของเกมนี้มีจำกัดมากๆ ถ้าหมอนี่เป็นหนึ่งในผู้เล่นโคลสเบต้าด้วยล่ะก็ ไม่มีทางที่ฉันจะไม่รู้หรอก"

เมื่อเห็นสีหน้าของคิริโตะไม่ได้ดูเหมือนกำลังโกหก ประกอบกับไคลน์เองก็คิดว่าเกมเมอร์ระดับเทพสองคนคงไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องมาจัดฉากหลอกลวงพนักงานออฟฟิศธรรมดาๆ อย่างเขา

ไคลน์ที่ยังคงไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง จึงรีบปรี่เข้าไปจับไหล่เซย์ยะด้วยความตื่นเต้นพร้อมกับพูดว่า "ฉันเข้าใจแล้ว น้องชายเซย์ยะ นายแอบใช้โปรแกรมโกงใช่มั้ยล่ะ! พวกเราเป็นพี่น้องกันนะ มีของดีก็ต้องหัดแบ่งปันกันบ้างสิ ถึงแม้การทำแบบนี้มันจะทำให้ความสนุกของเกมลดลงไปบ้าง แต่ขอให้ฉันได้สัมผัสความฟินของการตีมอนสเตอร์ทีเดียวตายเพื่อเรียกความมั่นใจสักหน่อยก็ยังดีนะ"

ชัดเจนเลยว่าเซย์ยะไม่ได้เป็นผู้เล่นโคลสเบต้าเหมือนคิริโตะ แต่กลับสามารถตีมอนสเตอร์ทีเดียวตายได้ ไคลน์จึงปักใจเชื่อว่าเซย์ยะต้องแอบใช้โปรแกรมเถื่อนจากบุคคลที่สามแน่ๆ

ไม่งั้นมันก็ไม่มีเหตุผลอื่นมาอธิบายได้เลยว่า ในเมื่อทุกคนเป็นมือใหม่เหมือนกัน ทำไมนายถึงได้เทพทรูขนาดนี้

เมื่อได้ยินคำพูดของไคลน์ เซย์ยะก็ถึงกับทำหน้าเอือมระอา และในจังหวะที่เขากำลังจะอ้าปากอธิบาย โอตาคุเกมที่อยู่ข้างๆ ก็รีบส่ายหน้าปฏิเสธทันทีราวกับว่าความเชื่ออันศักดิ์สิทธิ์ของตนกำลังถูกลบหลู่

"เรื่องแบบนั้นไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด

SAO เป็นเกมแรกที่เปิดตัวโดยใช้เนิฟเกียร์ ในฐานะบริษัทผู้ผลิตเครื่องจักรกลที่ล้ำสมัยที่สุดในปัจจุบันอย่างอาร์กัส อย่าว่าแต่โปรแกรมโกงพวกนั้นเลย แม้แต่บั๊กเล็กๆ น้อยๆ ก็ไม่มีทางหลุดเข้ามาในเกมนี้ได้หรอก

แถมเรื่องนี้ยังได้รับการพิสูจน์ยืนยันมาอย่างถี่ถ้วนแล้วในช่วงทดสอบโคลสเบต้าที่ผ่านมาด้วย"

ขึ้นชื่อว่าเป็นเกมเมอร์ระดับฮาร์ดคอร์ ย่อมต้องสรรหาวิธีเจาะช่องโหว่และหาทางลัดในเกมทุกวิถีทางอยู่แล้ว

พวกผู้เล่นช่วงโคลสเบต้าของ SAO ในตอนนั้นก็ทำแบบนี้เช่นกัน

แต่ก็น่าเสียดายที่แม้แต่กลุ่มผู้เล่นระดับตำนานภายในประเทศเหล่านั้น ก็ยังไม่สามารถหาช่องโหว่ร้ายแรงใดๆ ใน SAO ได้เลย ดังนั้นเรื่องการใช้โปรแกรมโกงจึงเป็นเรื่องไร้สาระทั้งเพ

"แล้วทำไมเซย์ยะถึงสามารถตีมอนสเตอร์ทีเดียวตาย..."

"ที่เซย์ยะสามารถจัดการหมูป่าคลุ้มคลั่งได้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว มันเป็นเพราะฝีมือของเขาล้วนๆ

ก่อนหน้านี้ฉันบอกไปแล้วใช่มั้ยล่ะ ว่าใน SAO นอกจากสกิลของระบบแล้ว เรายังสามารถประยุกต์ใช้เทคนิคส่วนตัวเพื่อเชื่อมต่อคอมโบดาบได้ด้วย

เจ้าเซย์ยะเนี่ย ในโลกความเป็นจริงเขาเป็นถึงแชมป์การแข่งขันเคนโด้ระดับประเทศเลยนะ สกิลที่เขาใช้เมื่อกี้ก็คือวิชาดาบที่เขาใช้ในโลกแห่งความเป็นจริงนั่นแหละ

แถมตำแหน่งที่ดาบของเขาฟันลงไป ยังเป็นจุดตายของหมูป่าคลุ้มคลั่งพอดิบพอดี มันเลยเกิดเอฟเฟกต์ดาเมจคริติคอลทวีคูณจากการโจมตีจุดอ่อน ด้วยเหตุนี้เขาถึงสามารถปลิดชีพมอนสเตอร์ที่มีค่าสถานะพอๆ กันได้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียวยังไงล่ะ"

หลังจากฟังคำอธิบายของคิริโตะจบ สีหน้าที่เพิ่งจะผ่อนคลายลงของไคลน์ก็แข็งค้างไปอีกรอบ

เขามองไปที่เซย์ยะด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความตกตะลึงและไม่อยากจะเชื่อยิ่งกว่าเดิม "เซย์ยะ นี่นายเป็นถึงแชมป์เคนโด้ระดับประเทศเลยงั้นเหรอเนี่ย!"

"ก็แค่ความสำเร็จเล็กๆ น้อยๆ ที่ไม่ควรค่าแก่การคุยโวหรอกน่า ยังไงมันก็เป็นแค่การแข่งขันระดับมัธยมต้นเท่านั้นเอง"

เมื่อได้ยินคำตอบของเซย์ยะ ทั้งไคลน์และคิริโตะก็ถึงกับพูดไม่ออก โดยเฉพาะคิริโตะที่รู้จักเซย์ยะดีกว่าใครเพื่อน ถึงกับโพล่งออกมาอย่างตรงไปตรงมาว่า "แต่เท่าที่ฉันรู้ ตอนนั้นนายเอาชนะคู่แข่งอันดับสองได้แบบทิ้งห่างไม่เห็นฝุ่นเลยไม่ใช่หรือไง

แถมกรรมการในตอนนั้นยังบอกเลยว่า ด้วยระดับฝีมือดาบของนายในตอนนี้ ต่อให้ไปแข่งในระดับมัธยมปลาย... หรือแม้แต่ระดับผู้ใหญ่ นายก็ยังสามารถคว้ารางวัลระดับสูงมาได้สบายๆ"

"และที่สำคัญที่สุด เหตุผลหลักที่การแข่งขันเคนโด้ต้องแบ่งรุ่นตามช่วงอายุก็เพื่อความยุติธรรม

เพราะเมื่อเทียบกับเด็กวัยรุ่นที่ร่างกายยังพัฒนาไม่เต็มที่และมีความแข็งแรงน้อยกว่า พวกผู้ใหญ่จะได้เปรียบเรื่องสรีระอย่างเห็นได้ชัด

แต่ในโลกของ SAO กลับไม่มีความแตกต่างเหล่านั้น เพราะนอกจากความห่างชั้นของเลเวลและอุปกรณ์สวมใส่แล้ว

ไม่ว่าจะเป็นผู้ใหญ่หรือเด็ก ค่าสถานะเริ่มต้นของตัวละครทุกคนล้วนเท่าเทียมกันหมด

พูดง่ายๆ ก็คือ ตราบใดที่อยู่ใน SAO ต่อให้เป็นโอตาคุที่ไม่เคยออกกำลังกายมาก่อน ก็สามารถใช้เทคนิคเอาชนะพวกหนุ่มกล้ามปูที่หมกตัวอยู่แต่ในฟิตเนสทุกวันได้อย่างสบายๆ"

คิริโตะอธิบายความแตกต่างระหว่างเกม SAO กับโลกแห่งความเป็นจริงไปพลาง ค่อยๆ ชักดาบมือเดียวที่เหน็บอยู่ข้างเอวออกมาพลาง ก่อนจะจ้องมองไปที่เซย์ยะด้วยสีหน้าจริงจัง

"เซย์ยะ มาดวล PVP กับฉันสักตั้งเถอะ ความแตกต่างระหว่าง SAO กับโลกแห่งความเป็นจริง ฉันเพิ่งจะอธิบายไปเมื่อกี้นี้

ในโลกนี้ สมรรถภาพทางกายของพวกเราเท่าเทียมกัน แถมเลเวลและอุปกรณ์สวมใส่ของพวกเราในตอนนี้ก็แทบจะเหมือนตอนเริ่มต้นเป๊ะ

ถึงแม้ฉันจะมีประสบการณ์จากการทดสอบโคลสเบต้ามาบ้าง แต่นายเองก็มีฝีมือดาบอันร้ายกาจจากโลกแห่งความเป็นจริง การดวลครั้งนี้ถือว่ายุติธรรมสุดๆ"

การ P V P ก็คือโหมดการต่อสู้ระหว่างผู้เล่นกับผู้เล่น หรือถ้าจะพูดให้เข้าใจง่ายๆ ก็คือการ 'พีเค' นั่นแหละ!

ตอนแรกคิริโตะไม่ได้กะจะท้าดวลกับเซย์ยะเร็วขนาดนี้ เพราะก่อนหน้านี้เขายังมองว่าเซย์ยะเป็นแค่มือใหม่หัดเล่น

แต่พอได้เห็นวิชาดาบของเซย์ยะที่จัดการหมูป่าคลุ้มคลั่งได้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว คิริโตะก็เริ่มนั่งไม่ติดแล้ว

ถึงแม้เขาจะรู้ดีอยู่แล้วว่า สำหรับเกมที่เน้นดาบเป็นหลักอย่าง 'SAO' เซย์ยะน่าจะจับจุดและเล่นเป็นได้ไม่ยาก แต่เขาก็ไม่คิดเลยว่าเซย์ยะจะเรียนรู้ได้ไวขนาดนี้!

จากฝีมือที่เซย์ยะแสดงให้เห็นเมื่อครู่ คิริโตะถึงกับแอบกังวลว่า ถ้าเขาไม่รีบฉวยโอกาสเอาชนะตอนที่เซย์ยะยังไม่ชินกับระบบเกม ขืนปล่อยให้เวลาผ่านไปอีกสักสองสามวัน เขาคงจะหมดโอกาสแก้แค้นไปตลอดกาลแน่ๆ

ไม่สิ... จากพัฒนาการระดับสัตว์ประหลาดของเซย์ยะ เผลอๆ ไม่ต้องรอถึงสิบวันครึ่งเดือนหรอก คนที่จะโดนตบยับอาจจะกลายเป็นเขาเองซะด้วยซ้ำ

"อ๋อ อย่างนี้นี่เอง ที่เคยบอกว่า SAO จะช่วยฝึกฝนเคนโด้ให้ฉันได้ แล้วก็ข้ออ้างที่บอกว่าเพื่อนสนิทต้องเล่นเกมด้วยกันอะไรพวกนั้น ที่แท้ก็เป็นเรื่องตอแหลทั้งนั้นเลยสินะ

เป้าหมายที่แท้จริงของนาย ก็แค่อยากจะหาเรื่องรังแกฉันให้สะใจใช่มั้ยล่ะ คุณชายคิริโตะ!" เซย์ยะฉีกยิ้มกว้างเมื่อมองเห็นจุดประสงค์ที่แท้จริงของเทพคิโตะ

"แล้วท่านแชมป์เคนโด้ล่ะครับ จะยอมรับคำท้าของผมหรือเปล่า"

[จบแล้ว]