บทที่ 20 - เคล็ดวิชาฝังกระบี่

บทที่ 20 - เคล็ดวิชาฝังกระบี่

ม่านแสงหนึ่งกั้นหุบเหวปรโลกออกเป็นสองฝั่ง

ม่อหลีอยู่อีกฝั่งหนึ่ง บรรดามหาจักรพรรดิจากขุมกำลังต่างๆ ในแดนเหนืออยู่อีกฝั่งหนึ่ง

เมื่อมีม่านแสงขวางกั้น บรรดามหาจักรพรรดิต่างก็แสดงท่าทีอยากจะพุ่งเข้าไปฉีกร่างม่อหลีให้แหลกเป็นชิ้นๆ แต่ม่อหลีกลับมองดูพวกเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเยาะเย้ยและเหยียดหยาม

"ต่ำกว่าราชันศักดิ์สิทธิ์ ไม่มีใครเอาชนะราชันภูตผีได้หรอก ชีวิตของพวกเจ้า จบลงแค่นี้แหละ"

อู๋เชียนเหิงและผู้บริหารระดับสูงของพรรคมารตามมาทันแล้ว

ข้างหน้ามีม่านแสงขวางกั้น ข้างหลังมีพรรคมารและราชันภูตผีตามประกบ

พวกเขาไม่มีทางหนีรอด ไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว

"โธ่เว้ย สู้ก็สู้สิวะ ข้ามีชีวิตมาจนป่านนี้ จะไปกลัวไอ้พวกลูกหมาอย่างพวกเจ้าทำไม"

"คิดไม่ถึงเลยว่าสำนักเทียนเสวียนของพวกเราจะมีคนทรยศแบบนี้ ในฐานะผู้อาวุโสสูงสุดแห่งสำนักเทียนเสวียน ข้าขอรับผิดชอบเอง"

ผู้อาวุโสสูงสุดอีกสองคนของสำนักเทียนเสวียนก้าวออกมาข้างหน้า ยืนเผชิญหน้ากับราชันภูตผีและคนของพรรคมารแทนมหาจักรพรรดิจากขุมกำลังอื่นๆ ในแดนเหนือ

ผู้อาวุโสใหญ่ฝ่ายในแห่งสำนักเทียนเสวียนแค่นเสียง "ในเมื่อหนีไม่พ้น ก็ไม่มีอะไรต้องกลัวแล้ว"

จากนั้นเขาก็ก้าวมายืนอยู่ข้างหน้าสุดเช่นกัน

เมื่อมีผู้อาวุโสสูงสุดทั้งสองและผู้อาวุโสใหญ่ฝ่ายในเป็นผู้นำ บรรดาผู้อาวุโสแห่งสำนักเทียนเสวียนต่างก็ก้าวออกมาพร้อมกัน

หลิวอู๋เฟิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยขึ้นว่า "ข้าจะลองทดสอบความแข็งแกร่งของราชันภูตผีดู บางทีสถานการณ์อาจจะไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้นก็ได้"

ยังไม่ทันที่ทุกคนจะได้ตอบรับ เขาก็แยกร่างกระบี่ออกเป็นหมื่นสาย พุ่งเข้าโจมตีราชันภูตผีทันที

หลิวอู๋เฟิงรู้ดีว่า คนของพรรคมารนั้นไม่เท่าไหร่หรอก ตัวแปรสำคัญของศึกนี้มีเพียงแค่ราชันภูตผีเท่านั้น

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเงากระบี่นับหมื่น ราชันภูตผีกลับไม่สะทกสะท้าน เพียงแค่แค่นเสียงหัวเราะ แล้วพ่นลมหายใจขุ่นมัวออกมาจากปากกว้าง กลิ่นคาวเลือดและกลิ่นเหม็นเน่าฟุ้งกระจาย ชวนให้คลื่นไส้อาเจียน

หลิวอู๋เฟิงยังคงสีหน้าเรียบเฉย ควบคุมกระบี่นับร้อยล้านเล่มที่แยกไม่ออกว่าจริงหรือปลอม ให้พุ่งแทงเข้าใส่ราชันภูตผีพร้อมกัน

นี่คือกระบี่มายา หนึ่งในสามสุดยอดวิชากระบี่ของหมู่บ้านกระบี่สวรรค์

ทว่าเงากระบี่อันหนาแน่น ทันทีที่สัมผัสกับลมหายใจขุ่นมัวนั้น ก็พลันละลายหายไป

เพียงชั่วพริบตา ในหุบเหวปรโลกอันกว้างใหญ่ ก็เหลือกระบี่เพียงเล่มเดียว

หลิวอู๋เฟิงตวาดลั่น "ไป"

กระบี่เล่มนั้นเพิ่มความเร็วขึ้นสิบเท่าในพริบตา ต่อให้คนที่อยู่ที่นี่จะเป็นมหาจักรพรรดิทันหมด ก็ยังมองกระบี่เล่มนี้ไม่ทัน

"ลูกไม้ตื้นๆ ไม่คู่ควรให้ใส่ใจ"

ราชันภูตผียิ้มเยาะ ไม่แม้แต่จะตั้งรับ

เมื่อกระบี่เล่มนั้นทะลวงผ่านลมหายใจขุ่นมัวไปกระทบกับร่างของราชันภูตผี ก็เหลือเพียงแค่ด้ามกระบี่เท่านั้น

ตัวกระบี่ถูกกัดกร่อนจนไม่เหลือซากไปตั้งนานแล้ว

"เคร้ง"

ด้ามกระบี่กระแทกเข้ากับร่างของราชันภูตผี เสียงดังกรุ๊งกริ๊ง ก่อนจะร่วงลงพื้น

การโจมตีครั้งนี้ ไม่สามารถสร้างรอยขีดข่วนให้ราชันภูตผีได้เลยแม้แต่น้อย

"คนที่แข็งแกร่งที่สุดในแดนเหนือตอนนี้ มีน้ำยาแค่นี้เองงั้นหรือ น่าผิดหวังจริงๆ"

ราชันภูตผีหัวเราะเยาะ ก่อนจะเงื้อหมัดทุบลงมาอย่างแรง

การโจมตีของมันดูเรียบง่าย แต่แฝงไปด้วยแรงกดดันอันมหาศาล

หมัดยังไม่ทันถึงตัว พื้นดินใต้เท้าของหลิวอู๋เฟิงก็แตกร้าวเพราะแรงกดดันมหาศาลนี้เสียแล้ว

รอยร้าวลุกลามแผ่ขยายออกไปทุกทิศทุกทางราวกับใยแมงมุม โดยมีหลิวอู๋เฟิงเป็นศูนย์กลาง

"ขอยืมกระบี่ของพวกเจ้าหน่อยเถอะ"

หลิวอู๋เฟิงตะโกนก้อง กระบี่คู่กายของทุกคนในที่นั้นหลุดออกจากการควบคุม บินขึ้นสู่ท้องฟ้า

"รวม"

กระบี่นับร้อยเล่มพุ่งเข้าหากันกลางอากาศ ก่อนจะถูกพลังมหาศาลบีบอัดให้หลอมรวมเข้าด้วยกัน

พริบตาเดียว มันก็กลายเป็นกระบี่ยักษ์เล่มใหม่

"กระบวนท่าที่สองในสามสุดยอดวิชากระบี่ของหมู่บ้านกระบี่สวรรค์ หมื่นกระบี่รวมเป็นหนึ่ง"

มหาจักรพรรดิคนหนึ่งอุทานออกมา

กระบวนท่านี้ของหมู่บ้านกระบี่สวรรค์ สามารถรวบรวมกระบี่ทั่วทั้งใต้หล้าให้กลายเป็นกระบี่เล่มเดียวได้

ยิ่งมีกระบี่มากเท่าไหร่ คุณภาพของกระบี่ก็ยิ่งสูง กระบี่ที่รวมกันออกมาก็จะยิ่งแข็งแกร่ง

หลังจากที่กระบี่ในมือของทุกคนรวมกันเป็นหนึ่ง หลิวอู๋เฟิงก็สะบัดมือใหญ่ กระบี่อีกหลายหมื่นเล่มก็พุ่งออกมา รวมเข้ากับกระบี่ยักษ์เล่มนั้น

หมู่บ้านกระบี่สวรรค์ตั้งสำนักด้วยวิถีกระบี่ ภายในสำนักย่อมมีกระบี่วิเศษนับไม่ถ้วน กระบี่หลายหมื่นเล่มเหล่านี้ล้วนเป็นของชั้นยอด

ในจำนวนนี้ มีอาวุธระดับจักรพรรดิถึงเจ็ดร้อยเล่ม

เรียกได้ว่า นี่คือสมบัติล้ำค่าที่สุดของหมู่บ้านกระบี่สวรรค์แล้ว

กระบี่หลายหมื่นเล่มปรากฏขึ้นพร้อมกัน ปกคลุมไปทั่วทั้งหุบเหวปรโลก แต่เพียงชั่วพริบตา กระบี่เหล่านี้ก็พุ่งเข้าหากระบี่ยักษ์ แล้วหลอมรวมกันอีกครั้ง

กระบี่ยักษ์ขยายขนาดขึ้นอีกสิบเท่าทันที

"แข็งแกร่งมาก ข้ารู้สึกได้เลยว่าวิญญาณกำลังสั่นเทา"

"ข้ารู้สึกว่า ถ้าใช้วิชานี้ถึงขีดสุด ต่อให้เป็นราชันศักดิ์สิทธิ์ก็ยังถูกสังหารได้"

"ฮ่าๆๆ ใช่แล้ว กระบวนท่านี้คือกระบวนท่าที่แข็งแกร่งที่สุดของหมู่บ้านกระบี่สวรรค์ ขอเพียงมีกระบี่มากพอ ราชันศักดิ์สิทธิ์ก็ฆ่าได้"

การกระทำทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว การหลอมรวมกระบี่ยักษ์เสร็จสิ้นในเวลาเพียงพริบตาเดียว

ในขณะเดียวกัน หมัดของราชันภูตผีก็พุ่งเข้ามาถึงตัวพอดี

"ข้าก็อยากจะรู้เหมือนกัน ว่าที่บอกว่าไร้เทียมทานต่ำกว่าราชันศักดิ์สิทธิ์น่ะ มันจริงหรือเท็จ"

แววตาของหลิวอู๋เฟิงเต็มไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้

เขาจับกระบี่ยักษ์ด้วยสองมือ แล้วฟาดฟันลงมาอย่างสุดแรง

"ตูม"

กระบี่ยักษ์ปะทะเข้ากับหมัดของราชันภูตผี

เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว ทั่วทั้งหุบเหวปรโลกสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง คลื่นพลังที่แผ่ออกมาทำให้เศษหินในหุบเหวกระเด็นปลิวว่อนไปทุกทิศทุกทาง

ราชันภูตผีถอยหลังไปหนึ่งก้าว บนหมัดมีรอยสีขาวปรากฏให้เห็นชัดเจน

ตรงข้ามกับหลิวอู๋เฟิงที่กระอักเลือดออกมาคำโต

การปะทะกันในครั้งนี้ กระบี่ยักษ์สามารถต้านทานแรงกระแทกเอาไว้ได้ แต่ทว่าร่างกายของหลิวอู๋เฟิงกลับทนไม่ไหว

"หึหึ เอาใหม่สิ"

หลิวอู๋เฟิงหัวเราะลั่น ถือกงจักร... ถือกระบี่ยักษ์พุ่งเข้าฟาดฟันราชันภูตผีอีกครั้ง

ราชันภูตผีย่อมไม่หวาดกลัว สิ่งที่มันภาคภูมิใจที่สุดก็คือพลังป้องกันอันแข็งแกร่งของร่างกาย ต่อให้ราชันศักดิ์สิทธิ์ลงมือ ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะสังหารมันได้

"ตูม"

เกิดการปะทะกันอีกครั้ง กระบี่ยักษ์สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แรงสั่นสะเทือนมหาศาลทำให้แขนทั้งสองข้างของหลิวอู๋เฟิงระเบิดออก เลือดเนื้อสาดกระเซ็น เผยให้เห็นกระดูกขาวโพลน

ส่วนราชันภูตผีกลับมีเพียงแค่รอยสีขาวเพิ่มขึ้นมาอีกรอย ไม่รู้สึกเจ็บปวดอะไรเลย

หลิวอู๋เฟิงรู้ดีว่า การปะทะกันตรงๆ แบบนี้ ร่างกายของเขารับไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว เขาจึงไม่ฝืนทำต่อ

เขาตะโกนก้อง ปล่อยกระบี่ยักษ์ขึ้นสู่ท้องฟ้า บังคับกระบี่ด้วยพลังปราณ

"ไป"

เมื่อเผชิญหน้ากับกระบี่ยักษ์ที่พุ่งเข้ามา ราชันภูตผีก็ยังคงไม่สะทกสะท้าน ปล่อยหมัดสวนกลับไปเช่นเดิม

พลังป้องกันร่างกายอันน่าภาคภูมิใจของราชันภูตผี ถูกแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนในเวลานี้

การปะทะกันครั้งแล้วครั้งเล่า รอยสีขาวบนหมัดของราชันภูตผีก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

แต่ทว่า มันก็มีแค่รอยสีขาวเท่านั้น

หลังจากการโจมตีผ่านไปนับพันครั้ง หลิวอู๋เฟิงก็ถอนหายใจออกมาอย่างหนักหน่วง

พลังปราณในร่างกายของเขาเหลือน้อยเต็มที หากขืนดึงดันโจมตีต่อไป ก็ไม่มีความหมายอะไรอีกแล้ว

หลิวอู๋เฟิงหยุดการเคลื่อนไหว

กระบี่ยักษ์บนท้องฟ้าก็หยุดนิ่งเช่นกัน

"อะไรกัน มีปัญญาแค่นี้เองหรือ"

ใบหน้าของราชันภูตผีเต็มไปด้วยความเยาะเย้ย "ต่อให้ข้ายืนอยู่ตรงนี้ให้เจ้าตี คนที่จะตายก็มีแต่เจ้าเท่านั้น คนที่ได้ชื่อว่าแข็งแกร่งที่สุดในแดนเหนือ ในสายตาข้า ก็ไม่ต่างอะไรกับมดปลวก"

หลิวอู๋เฟิงแค่นเสียง ไม่ได้ตอบโต้อะไร แต่แววตาแห่งวิถีกระบี่กลับลุกโชนขึ้นมาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

สุดยอดวิชากระบี่ของหมู่บ้านกระบี่สวรรค์มีทั้งหมดสามกระบวนท่า แต่ในยามปกติจะไม่มีใครใช้กระบวนท่าที่สาม

เพราะสิ่งที่จะต้องจ่ายเมื่อใช้กระบวนท่าที่สาม ก็คือชีวิตของผู้ใช้

นี่คือกระบวนท่าเมื่อถึงคราวเข้าตาจน นี่คือกระบวนท่าที่ต้องแลกด้วยชีวิต

เขาตวาดลั่น รวบรวมพลังปราณทั้งหมดในร่างกายมารวมไว้ที่จุดเดียวในมือ ก่อนจะชี้ขึ้นไปบนท้องฟ้า

"เคล็ดวิชาฝังกระบี่"

[จบแล้ว]