บทที่ 7 ลูกแก้วสืบทอดวิชาเยียวยาวารี

บทที่ 7 ลูกแก้วสืบทอดวิชาเยียวยาวารี

"วานรวัชระตายแล้ว!"

พวกเขาทุกคนต่างตกตะลึง

แม้จะเป็นวานรวัชระที่บาดเจ็บสาหัส แต่มันก็ไม่ใช่สิ่งที่ผู้ฝึกหัดเอสเปอร์ระดับต้นธรรมดาๆ จะสังหารได้

"เจ้านี่เป็นใครกัน?" จางเซ่าเอ่ยถาม

"ไม่รู้จักเลย!" อีกหกคนที่เหลือส่ายหน้า

พวกเขารู้จักเอสเปอร์ที่แข็งแกร่งในห้องผู้มีพรสวรรค์ทุกคน และเย่เทียนก็ไม่ได้อยู่ในกลุ่มนั้น

"เขาดูเหมือนจะไม่ใช่เอสเปอร์นะ แต่เป็นแค่ผู้ฝึกหัดวิชาลับ!" หลินชิงหยาตระหนักได้

"จริงด้วย!"

อีกหกคนตกใจมาก

แน่นอนว่า พวกเขาไม่ได้คิดว่าเย่เทียนมีความแข็งแกร่งอะไรมากมายนัก พวกเขาเพียงแค่เชื่อว่าอาการบาดเจ็บของวานรวัชระ ซึ่งถูกซ้ำเติมด้วยการสะท้อนกลับของสายเลือดนั้นสาหัสเกินไป จึงเป็นโอกาสให้เย่เทียนฉวยโอกาสส้มหล่นได้สำเร็จ

เย่เทียนก็มองเห็นหลินชิงหยาและคนอื่นๆ เช่นกัน คนเหล่านี้คืออัจฉริยะระดับ ม.6 ของโรงเรียนมัธยมที่หนึ่งเมืองตงไห่ แม้ว่าเขาจะไม่ได้รู้จักทุกคน แต่ก็พอจะเดาหน้าคร่าตาได้บ้าง

"มีธุระอะไรหรือเปล่าครับ เพื่อนร่วมชั้น?"

เย่เทียนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

จางเซ่าพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา "นายรู้ไหมว่าวานรวัชระตัวนี้ถูกพวกเราทำให้บาดเจ็บ แต่นายกลับมาชุบมือเปิบเอาของรางวัลไป นายจะอธิบายเรื่องนี้ว่ายังไง?"

"ใครฆ่าเหยื่อได้ คนนั้นก็ได้ไป ในเมื่อฉันเป็นคนฆ่า มันก็ต้องเป็นของฉัน มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?" เย่เทียนไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย เขาไม่เกรงกลัวจางเซ่าเลยสักนิด

ต่อให้จางเซ่าจะเป็นอัจฉริยะ แต่ในไม่ช้าเย่เทียนก็จะก้าวข้ามเขาไปอยู่ดี

"ส่งไผ่ม่วงทองในมือแกมา แล้วเรื่องนี้ถือว่าเจ๊ากันไป!"

จางเซ่าหมายตาไผ่ม่วงทองต้นนี้ไว้แล้ว ไผ่ม่วงทองเช่นนี้มีสรรพคุณในการรวบรวมพลังวิญญาณจากสวรรค์และปฐพี แม้ว่ามันจะหักและสรรพคุณของมันจะลดลงไปมาก แต่มันก็ยังมีประโยชน์อีกหลายอย่างและสามารถขายได้ในราคาหลายแสนหยวนอย่างง่ายดาย

"ไสหัวไปซะ!"

เย่เทียนตวาดกลับเสียงเย็น

เขายังต้องใช้ไผ่ม่วงทองต้นนี้ในการยกระดับพรสวรรค์ธาตุไม้ให้เป็นระดับ B เขาจะยอมยกมันให้จางเซ่าได้อย่างไร!

ขณะที่จางเซ่ากำลังจะลงมือ หลินชิงหยาก็พูดแทรกขึ้นมา "จางเซ่า ช่างมันเถอะ พวกเราต่างก็เป็นเพื่อนร่วมโรงเรียนกัน ไม่เห็นต้องทำถึงขนาดนี้เลย ในเมื่อเพื่อนคนนี้เป็นคนฆ่าวานรวัชระ มันก็ต้องตกเป็นของเขา ยังไงเขาก็ไม่มีความจำเป็นต้องมาแบ่งให้พวกเราอยู่แล้ว"

เมื่อหลินชิงหยาเอ่ยปาก จางเซ่าก็ไม่อาจพูดอะไรได้อีก

หากเขาดึงดันจะแย่งชิงไผ่ม่วงทองมาจากเย่เทียนให้ได้ เขาจะต้องถูกหลินชิงหยาดูถูกอย่างแน่นอน

ดังนั้น เขาจึงเปลี่ยนสีหน้าทันที "หลินชิงหยาพูดถูก งั้นเรื่องนี้ก็ให้มันจบๆ ไปแล้วกัน!"

หลังจากนั้น

กลุ่มนักเรียนก็ทยอยเดินจากไป

อย่างไรก็ตาม เย่เทียนขมวดคิ้วเล็กน้อย

เขารู้ดีว่าจางเซ่าคงไม่ยอมปล่อยเรื่องนี้ไปง่ายๆ แน่ เขาเคยได้ยินเรื่องของจางเซ่ามาบ้าง อัจฉริยะจากครอบครัวสามัญชนที่ไม่ได้ร่ำรวยนัก แต่มีพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยมอย่างแท้จริง และพัฒนาความแข็งแกร่งได้อย่างรวดเร็วด้วยเงินลงทุนสนับสนุนจากบริษัทแห่งหนึ่ง

การที่เขาสังหารวานรวัชระในครั้งนี้ ทำให้จางเซ่าต้องสูญเสียเงินก้อนโตไปอย่างไม่ต้องสงสัย และจางเซ่าย่อมต้องรู้สึกเจ็บใจ

คนอย่างหลินชิงหยา ที่มีภูมิหลังและฐานะร่ำรวยมหาศาล ย่อมไม่ใส่ใจกับความสูญเสียเพียงเล็กน้อยแค่นี้จริงๆ

เขาไม่ได้อยากจะล่วงเกินใครหรือแกว่งเท้าหาเสี้ยน แต่บางครั้งปัญหาก็เป็นฝ่ายวิ่งเข้าหาเขาเอง

"ช่างเถอะ อีกไม่นานความแข็งแกร่งของฉันก็ต้องแซงหน้าจางเซ่าอยู่แล้ว ถ้าเขาคิดจะมาหาเรื่องฉันล่ะก็ เขาได้รนหาที่ตายแน่!"

เย่เทียนไม่คิดอะไรให้มากความและลงไปแช่ในบ่อน้ำพุวิเศษต่อ

เวลาล่วงเลยไป ระยะเวลาสามวันใกล้จะสิ้นสุดลง

ในที่สุด

พรสวรรค์ธาตุน้ำของเย่เทียนก็ก้าวขึ้นสู่ระดับ C จากการแช่น้ำพุวิเศษ

"หน้าต่างข้อมูล!"

【โฮสต์: เย่เทียน】

【ระดับขั้น: ผู้ฝึกหัดวิชาลับระดับกลาง】

【พรสวรรค์: ธาตุน้ำระดับ C (1/100) ธาตุไฟระดับ E (3/100) ธาตุไม้ระดับ C (12/100) ธาตุทองระดับ D (1/100) ธาตุดินระดับ E (3/100)】

【วิชาลับ: วิชาพรมน้ำระดับ F (เชี่ยวชาญขั้นต้น) วิชาโล่วารีระดับ E (เชี่ยวชาญขั้นต้น) วิชาเข็มทองคำระดับ E (เชี่ยวชาญขั้นต้น)】

"พรสวรรค์ธาตุน้ำของฉันถึงระดับ C แล้ว และเวลาก็ใกล้จะหมด ได้เวลาต้องไปแล้วสิ!"

เขามองบ่อน้ำพุวิเศษด้วยแววตาเสียดายเล็กน้อย

น้ำพุวิเศษนี้ยังคงมีประโยชน์กับเขาอยู่บ้าง ถ้าแช่ต่ออีกสักวันก็อาจจะได้พลังธาตุน้ำมาอีกไม่กี่แต้ม และถ้าแช่เป็นเดือนก็อาจจะยกระดับพรสวรรค์ธาตุน้ำเป็นระดับ B ได้เลย

อย่างไรก็ตาม เขาไม่สามารถยกบ่อน้ำพุนี้กลับไปได้ทั้งบ่อ และการตักกลับไปแค่เล็กน้อยก็ไม่มีความหมายอะไร

"ไปกันเถอะ!"

เย่เทียนถือไผ่ม่วงทองไว้ในมือ และลากซากของวานรวัชระมุ่งหน้าไปยังทางออกของดินแดนลับ

ตลอดทาง ออร่าที่แผ่ออกมาจากซากวานรวัชระทำให้สัตว์ร้ายจำนวนมากไม่กล้าเข้าใกล้ เขาจึงไม่เผชิญหน้ากับสัตว์ร้ายเลยสักตัวเดียว

ไม่นาน เขาก็มาถึงทางออกและเดินหลุดพ้นออกมาจากดินแดนลับ...

"วานรวัชระ!!!!"

นักเรียนหลายคนตกตะลึงที่เห็นเย่เทียนลากซากวานรวัชระออกมา

จุดสำคัญคือคนที่ฆ่าวานรวัชระนั้นกลับเป็นเย่เทียน

โดยเฉพาะนักเรียนจากห้องสายธาตุน้ำ ทุกคนต่างยืนอ้าปากค้างด้วยความมึนงง

พวกเขาย่อมรู้ซึ้งถึงความแข็งแกร่งของเย่เทียนดี เขาเป็นเพียงผู้ฝึกหัดวิชาลับระดับต้นที่รู้จักแค่วิชาพรมน้ำ แล้วเขาจะเอาปัญญาที่ไหนไปฆ่าวานรวัชระได้?

"เขาอาจจะเก็บมันมาได้ก็ได้!"

พวกเขาแอบคาดเดากันในใจ

อย่างเช่น เอสเปอร์ระดับกลางอย่างหลินชิงหยาอาจจะเป็นคนฆ่าวานรวัชระ จากนั้นก็เมินเฉยต่อซากของมันและทิ้งเอาไว้ จนเย่เทียนไปเจอเข้า

แต่ในไม่ช้า พวกเขาก็ตระหนักได้ว่าเย่เทียนไม่ได้แค่เก็บมันมาเฉยๆ

"ต่อไป เราจะประกาศคะแนนของสิบอันดับแรก ส่วนคะแนนที่อยู่นอกเหนือจากสิบอันดับแรก พวกเธอสามารถไปสอบถามกับอาจารย์ประจำชั้นของตัวเองได้"

อาจารย์จากห้องผู้มีพรสวรรค์ประกาศขึ้น

"อันดับหนึ่ง: หลินชิงหยา, 682 คะแนน!"

"อันดับสอง: หลี่เส้าเหอ, 628 คะแนน!"

"อันดับสาม: จางเซ่า, 577 คะแนน!"

"อันดับสี่: เย่เทียน, 576 คะแนน!"

"อันดับห้า: เกาเวยเวย, 566 คะแนน!"

…

"อันดับสี่ก็ไม่เลวเลย!"

เย่เทียนรู้สึกพึงพอใจมาก

เขาแทบไม่ได้ออกล่าสัตว์ร้ายเลย ถ้าเขาตั้งใจล่าอย่างต่อเนื่อง บวกกับคะแนนของวานรวัชระอีก 500 คะแนน เขาคงจะคว้าอันดับหนึ่งมาครองได้อย่างไร้ข้อกังขา

อย่างไรก็ตาม ถ้าเขาได้อันดับหนึ่งจริงๆ มันจะดึงดูดความสนใจมากเกินไป ซึ่งนั่นไม่ใช่เรื่องดีนัก

ในขณะนั้น หลินชิงหยาที่ได้อันดับหนึ่งก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเช่นกัน

เธอคิดว่าเย่เทียนอาจจะได้อันดับหนึ่งเสียอีก ก็ในเมื่อเย่เทียนฆ่าวานรวัชระและได้คะแนนไปตั้ง 500 คะแนน!

"หมอนี่ดวงดีเป็นบ้า!"

จางเซ่ารู้สึกไม่สบอารมณ์อย่างรุนแรง

เขาเชื่อว่าถ้าเย่เทียนไม่ได้คะแนน 500 คะแนนจากวานรวัชระมาแบบฟลุกๆ คะแนนที่แท้จริงของเขาก็จะเหลือแค่ 76 คะแนน ซึ่งนั่นก็แสดงให้เห็นแล้วว่าความแข็งแกร่งของเย่เทียนนั้นห่วยแตกแค่ไหน

จากนั้น ก็มีการแจกจ่ายรางวัลสำหรับสิบอันดับแรก

อันดับหนึ่งได้รับวิชาลับระดับ B และเงินสด 500,000 หยวน วิชาลับระดับ B ทั่วไปก็มีมูลค่าถึง 1 ล้านหยวนแล้ว แสดงให้เห็นเลยว่าโรงเรียนใจป้ำแค่ไหน!

อันดับสองได้รับรางวัลรองลงมาเล็กน้อย คือวิชาลับระดับ C และเงินสด 500,000 หยวน

อันดับสามได้รับวิชาลับระดับ C และเงินสด 400,000 หยวน

เย่เทียนในอันดับสี่ ได้รับวิชาลับระดับ C และเงินสด 300,000 หยวน

อันดับห้าได้รับวิชาลับระดับ C และเงินสด 200,000 หยวน ในขณะที่รางวัลสำหรับอันดับหกถึงสิบล้วนเหมือนกันหมด คือวิชาลับระดับ C และเงินสด 100,000 หยวน

"เย่เทียน เธออยากเลือกวิชาลับระดับ C วิชาไหน?"

อาจารย์หลี่ซวนเดินเข้ามาหาเย่เทียนและเอ่ยถาม

เย่เทียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "อาจารย์ครับ ผมต้องการวิชาลับธาตุน้ำระดับ C — วิชาเยียวยาวารีครับ!"

วิชาเยียวยาวารีเป็นวิชาลับสายการแพทย์ที่สามารถใช้รักษาผู้อื่นและตัวเองได้

เย่เทียนรู้สึกว่าเขาครอบครองพรสวรรค์ถึงห้าธาตุ และในอนาคตก็ต้องมีเพิ่มขึ้นอีกแน่ เขาจึงไม่ขาดแคลนวิชาลับสายโจมตี แต่วิชาลับสายการแพทย์นั้นหาได้ยากมาก มีเพียงวิชาลับสายการแพทย์ธาตุไม้และธาตุน้ำเพียงไม่กี่วิชาเท่านั้นที่มีให้เรียนรู้

ดังนั้น เขาจึงอยากเลือกวิชาเยียวยาวารี

"เย่เทียน วิชาเยียวยาวารีเป็นวิชาลับระดับ C นะ เธอต้องมีพรสวรรค์ธาตุน้ำระดับ C ถึงจะมีความหวังที่จะเชี่ยวชาญมันได้!" หลี่ซวนเตือนเขา

"อาจารย์หลี่ครับ ผมพบสมบัติสวรรค์ในดินแดนลับ หลังจากกินมันเข้าไป พรสวรรค์ธาตุน้ำของผมก็มาถึงระดับ C แล้วครับ! ดังนั้น ผมสามารถฝึกฝนวิชาเยียวยาวารีได้แน่นอน!"

เย่เทียนกำลังเตรียมปูทางไว้สำหรับการแสดงความแข็งแกร่งในอนาคตของเขา หากเขายังคงแสดงตัวว่ามีพรสวรรค์ธาตุน้ำแค่ระดับ F มันจะอธิบายได้ยาก

การใช้โอกาสนี้อ้างว่าเขาใช้สมบัติสวรรค์บางอย่างเพื่อยกระดับพรสวรรค์ธาตุน้ำ การเลื่อนระดับเข้าสู่ขั้นเอสเปอร์อย่างรวดเร็วของเขาในภายหลังก็จะไม่สร้างความน่าสงสัยอีกต่อไป

"พรสวรรค์ธาตุน้ำของเธอขึ้นไปถึงระดับ C แล้วงั้นเหรอ???"

อาจารย์หลี่ซวนตกตะลึงเป็นอย่างมาก

เธอหยิบหินทดสอบพรสวรรค์ธาตุน้ำออกมาจากตัว เพื่อเตรียมทดสอบระดับศักยภาพพรสวรรค์ธาตุน้ำของเย่เทียน

เย่เทียนจับหินทดสอบพรสวรรค์ธาตุน้ำไว้ และถ่ายเทพลังพิเศษธาตุน้ำของเขาลงไป

วิ้ง!

วงแหวนแสงปรากฏขึ้นมาทีละวง

หนึ่งวงหมายถึงระดับ F สองวงหมายถึงระดับ E และสามวงหมายถึงระดับ D

ในเวลานี้ หินทดสอบพรสวรรค์เปล่งวงแหวนแสงออกมาถึงสี่วง ซึ่งบ่งบอกว่าพรสวรรค์ธาตุน้ำของเย่เทียนได้ก้าวขึ้นสู่ระดับ C แล้ว!

"ระดับ C จริงๆ ด้วย!"

หลี่ซวนหมดข้อกังขา เธอเพียงแค่รู้สึกว่าโชคของเย่เทียนนั้นดีเกินไปจริงๆ

สมบัติที่สามารถยกระดับพรสวรรค์ธาตุน้ำจากระดับ F ให้กลายเป็นระดับ C ได้ ย่อมมีมูลค่ามหาศาลอย่างประเมินค่าไม่ได้ หากผู้มีพลังพิเศษระดับ C นำไปใช้ มันอาจจะสามารถยกระดับพรสวรรค์ให้กลายเป็นระดับ B ได้เลยทีเดียว!

"กลับโรงเรียนไปก่อนเถอะ ช่วงประมาณเที่ยงๆ ลูกแก้วสืบทอดวิชาเยียวยาวารีจะถูกส่งไปให้เธอเอง!"

หลี่ซวนเก็บหินทดสอบพรสวรรค์ธาตุน้ำและพูดขึ้น

วิชาลับตั้งแต่ระดับ C ขึ้นไปล้วนมีความซับซ้อนมาก และจำเป็นต้องใช้ลูกแก้วสืบทอดในการบันทึกข้อมูล มิฉะนั้น หากให้ดูแค่ตำราวิชาลับ อัจฉริยะก็คงต้องใช้เวลาหลายวันกว่าจะจดจำมันได้หมด แถมยังเกิดข้อผิดพลาดได้ง่าย ซึ่งสะดวกน้อยกว่าลูกแก้วสืบทอดวิชาลับอยู่มาก

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

เย่เทียนก็เดินทางกลับมาถึงโรงเรียนมัธยมที่หนึ่งเมืองตงไห่ เงินรางวัล 300,000 หยวนโอนเข้าบัญชีของเขาเรียบร้อยแล้ว และเขากำลังรอรับลูกแก้วสืบทอดวิชาเยียวยาวารีในช่วงเที่ยง

ส่วนซากของวานรวัชระ เขาขายมันให้กับทางโรงเรียนโดยตรง และได้เงินมาอีก 200,000 หยวน

ใกล้ถึงเวลาเที่ยงตรง ลูกแก้วสืบทอดวิชาเยียวยาวารีก็ถูกส่งมาถึง

เย่เทียนรับลูกแก้วสืบทอดวิชาเยียวยาวารีและมุ่งหน้ากลับบ้าน ทันทีที่ถึงบ้าน เขาก็นำลูกแก้วสืบทอดมาแตะไว้ที่หน้าผาก ปล่อยให้จิตสำนึกของเขาดำดิ่งลงไปเพื่อรับสืบทอดวิชาเยียวยาวารี

ตู้ม!!!!

คลื่นข้อมูลมหาศาลหลั่งไหลเข้ามาในหัว และเย่เทียนก็จดจำเนื้อหาการฝึกฝนของวิชาเยียวยาวารีได้อย่างรวดเร็ว

"ต่อไป ฉันจะไปที่ตลาดมืดใต้ดินหมายเลข 2 เพื่อซื้อวิชาลับระดับ C เพิ่มเติม จากนั้นก็ทุ่มเทเวลาหลังจากนี้เพื่อพัฒนาความแข็งแกร่งของตัวเองอย่างขะมักเขม้น และมุ่งมั่นที่จะทะลวงเข้าสู่ระดับเอสเปอร์ให้จงได้!"