บทที่ 6 สังหารวานรวัชระ

บทที่ 6 สังหารวานรวัชระ

"มีภูเขาไผ่อยู่ตรงนี้ด้วย!"

เย่เทียนเดินขึ้นไปและเห็นลำต้นไผ่ขนาดใหญ่หลากหลายชนิด

ไผ่ก็จัดเป็นวัตถุดิบธาตุไม้เช่นกัน แต่ไผ่ธรรมดาพวกนี้ย่อมไม่มีประโยชน์อะไรกับเขา

เขากำลังมองหาไผ่วิเศษต่างหาก ถ้าเขาสามารถหาไผ่วิเศษเจอ การตัดแล้วเอากลับไปด้วยคงจะดีไม่น้อย

ต้นตะวันแดงนั้นใหญ่โตและแข็งเกินไป เขาจึงไม่สามารถพกมันติดตัวไปได้

ไม่นานนัก เขาก็ขึ้นมาถึงยอดภูเขาไผ่

"นั่นมัน..."

สายตาของเย่เทียนจับจ้องไปที่ไผ่ม่วงทองต้นหนึ่ง มันเปล่งประกายแสงสีม่วงทองอ่อนๆ ออกมารอบๆ ลำต้น ต้นไผ่ไม่ได้มีขนาดใหญ่มากนัก เส้นผ่านศูนย์กลางไม่ถึงสิบเซนติเมตร และมีปล้องไผ่อยู่สิบกว่าปล้อง

ถ้าเขาเดาไม่ผิด มันต้องเป็นไผ่วิเศษอย่างแน่นอน—ไผ่ม่วงทอง!

ไผ่ม่วงทองมีสรรพคุณในการรวบรวมพลังวิญญาณจากสวรรค์และปฐพี และไผ่วิเศษเช่นนี้ย่อมต้องมีสัตว์อสูรผู้พิทักษ์คอยปกป้องดูแล

สีหน้าของเขาแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมและตึงเครียดทันที

ทว่า เขาสำรวจดูรอบๆ แล้ว แต่ก็ไม่พบสัตว์อสูรผู้พิทักษ์ของไผ่ม่วงทอง เขาจึงเลิกรอคอย

กร๊อบ!

เย่เทียนออกแรงอย่างต่อเนื่อง เขาใช้เวลาอยู่หลายนาทีในการหักไผ่ม่วงทองออกมา จากนั้นเขาก็เตรียมตัวที่จะจากไปพร้อมกับไผ่ม่วงทองต้นนี้

แต่ในขณะที่เขากำลังจะหันหลังกลับ เขาก็เหลือบไปเห็นน้ำพุบ่อหนึ่ง

เขาเอามือแตะน้ำพุและสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังงานที่พลุ่งพล่าน นี่ไม่ใช่น้ำพุธรรมดาแน่ๆ

และหลังจากนั้นไม่นาน

【พลังธาตุไม้ +1】

ในวินาทีนั้นเอง ในที่สุดเขาก็รู้ว่าน้ำพุนี้คืออะไร

น้ำพุวิเศษ!

พรสวรรค์ธาตุน้ำของเขาไปถึงระดับ E แล้ว และการที่สามารถดูดซับพลังธาตุไม้ได้อย่างรวดเร็วขนาดนี้ในสถานการณ์นี้ มันจะต้องเป็นน้ำพุวิเศษอย่างแน่นอน!

"ถ้าอยู่ที่นี่สักชั่วโมงสองชั่วโมง พรสวรรค์ธาตุน้ำของฉันต้องเลื่อนเป็นระดับ D หรือไม่ก็ระดับ C ได้แน่!"

เขาอยากจะอยู่ที่นี่ต่อ

ดังนั้น เขาจึงลงไปแช่ตัวในบ่อน้ำพุวิเศษ โดยที่มือข้างหนึ่งยังคงกำไผ่ม่วงทองไว้แน่น

ด้วยวิธีนี้ เขาจะสามารถดูดซับทั้งพลังธาตุไม้และพลังธาตุน้ำไปพร้อมๆ กันได้

【พลังธาตุไม้ +1】

【พลังธาตุน้ำ +1】

เฝ้ามองพรสวรรค์ธาตุน้ำและพรสวรรค์ธาตุไม้ของตนค่อยๆ เพิ่มสูงขึ้น อารมณ์ของเขาก็เบิกบานสุดๆ

อย่างไรก็ตาม พรสวรรค์ธาตุไม้ของเขาไปถึงระดับ C แล้ว มันจึงใช้เวลานานมากในการรับพลังธาตุไม้แม้เพียงเล็กน้อย ในทางตรงกันข้าม เขาได้รับพลังธาตุน้ำมาอย่างรวดเร็วและเป็นกอบเป็นกำ

หลังจากผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วโมง ในที่สุดพรสวรรค์ธาตุน้ำของเย่เทียนก็ทะลวงเข้าสู่ระดับ D

เมื่อถึงจุดนี้ สมรรถภาพทางกายของเขาก็พัฒนาขึ้นอีกครั้ง

"แช่น้ำพุวิเศษต่อไปดีกว่า!"

หลังจากแช่น้ำไปได้อีกประมาณสิบนาที จู่ๆ ก็มีเสียงบางอย่างดังขึ้น

เขาโผล่ขึ้นมาจากน้ำพุวิเศษทันที

ทันใดนั้น

วานรวัชระร่างยักษ์ตัวหนึ่งก็พุ่งเข้ามาจากแดนไกล เนื้อตัวของมันอาบชุ่มไปด้วยเลือด

"มันคือสัตว์อสูรระดับ 1 วานรวัชระ!"

สีหน้าของเย่เทียนเปลี่ยนไปในทันที

ระดับการฝึกฝนในปัจจุบันของเขาเป็นเพียงผู้ฝึกหัดวิชาลับระดับกลางเท่านั้น ซึ่งแตกต่างจากสัตว์อสูรระดับ 1 อย่างมหาศาล นับประสาอะไรกับสัตว์อสูรระดับ 1 ชนิดนี้!

สัตว์อสูรระดับนี้สามารถตบเขาให้ตายได้ในฝ่ามือเดียว!

ในจังหวะนั้นเอง วานรวัชระก็เห็นว่าไผ่ม่วงทองของมันถูกเย่เทียนตัดไป และบ่อน้ำพุวิเศษของมันก็ถูกยึดครอง มันจึงเผยจิตสังหารออกมาทันที

"แย่แล้ว ดูเหมือนว่านี่จะเป็นรังของวานรวัชระ ฉันโดนหมายหัวเข้าแล้ว!!!"

เย่เทียนอยากจะหนี แต่เมื่อเห็นความเร็วของวานรวัชระ เขาก็รู้ดีว่าตัวเองไม่มีวิชาลับสายความเร็วและไม่มีทางวิ่งหนีมันพ้นอย่างแน่นอน

"วานรวัชระตัวนี้ได้รับบาดเจ็บ แถมดูเหมือนจะบาดเจ็บหนักซะด้วย บางทีฉันอาจจะลองเสี่ยงดวงดูได้!"

เย่เทียนกัดฟันแน่นและตัดสินใจลงมือ

แม้ว่าเขาจะยังไม่ถึงระดับเอสเปอร์ แต่ความแข็งแกร่งของเขาก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าเอสเปอร์อย่างแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้น ร่างกายของเขายังแข็งแกร่งและเขาก็ครอบครองพรสวรรค์ถึงห้าธาตุ เขาจึงอาจจะไม่แพ้เสมอไป

ยี่สิบเมตร!

สิบห้าเมตร!

สิบเมตร!

"วิชาเข็มทองคำ!"

เย่เทียนสะบัดมือ ปลดปล่อยวิชาเข็มทองคำขั้นเชี่ยวชาญขั้นต้นออกไป เข็มทองคำพุ่งเข้าโจมตีดวงตาของวานรวัชระด้วยความเร็วสูงลิ่ว

พลังป้องกันทางกายภาพของวานรวัชระนั้นน่ากลัวมาก วิชาเข็มทองคำขั้นเชี่ยวชาญขั้นต้นไม่มีทางเจาะการป้องกันของมันได้แน่ๆ เขาจึงต้องเล็งเป้าหมายไปที่ดวงตาของมัน

วานรวัชระตอบสนองอย่างรวดเร็วและหลับตาลง เข็มทองคำปะทะเข้ากับเปลือกตาของมัน แต่ไม่สามารถทำอันตรายลูกตาของมันได้

วินาทีต่อมา วานรวัชระก็พุ่งเข้ามาประชิดตัวและตบฝ่ามือเข้าใส่เย่เทียน

"วิชาโล่วารี!!!"

วิชาโล่วารีระดับเริ่มต้นสร้างโล่ธาตุน้ำขึ้นมาเพื่อปกป้องเขา

แต่ภายใต้การโจมตีของวานรวัชระ วิชาโล่วารีกลับไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง

เพล้ง!

วิชาโล่วารีแตกสลายไปในการโจมตีเพียงครั้งเดียว และฝ่ามือของวานรก็ยังคงฟาดฟันลงมาอย่างต่อเนื่อง

ในวินาทีนั้น เย่เทียนได้รวบรวมพลังพิเศษธาตุดิน พลังพิเศษธาตุทอง พลังพิเศษธาตุไฟ และพลังพิเศษธาตุไม้ ไปรวมไว้ที่ผิวหนังของร่างกาย เพื่อพยายามเพิ่มพลังป้องกันให้สามารถทนต่อฝ่ามือของวานรวัชระได้

เมื่อไม่มีวิชาลับสายป้องกันอื่นๆ เขาจึงทำได้เพียงใช้วิธีดิบเถื่อนเช่นนี้เพื่อเพิ่มพลังป้องกันของตนเอง

ปัง!

เย่เทียนปลิวกระเด็นไปจากการโจมตีเพียงครั้งเดียว และพลังพิเศษทั้งสี่ธาตุที่เคลือบอยู่บนผิวหนังก็สลายไปจนหมดสิ้น

โชคดีที่สมรรถภาพทางกายของเขาแข็งแกร่งพอสมควร เขาจึงทนรับมันไว้ได้ เพียงแค่รู้สึกถึงเลือดลมที่ปั่นป่วน แต่ก็ไม่ได้เป็นอะไรมาก

"วานรวัชระตัวนี้บาดเจ็บสาหัสจริงๆ ด้วย ไม่เช่นนั้น ต่อให้ฉันมีร่างกายที่แข็งแกร่งแค่ไหน ก็คงทนรับการโจมตีแม้เพียงครั้งเดียวของมันไม่ไหวหรอก!"

ขณะที่วานรวัชระกำลังจะโจมตีซ้ำ เย่เทียนก็ปลดปล่อยวิชาพรมน้ำออกไป

ซ่า!

สายน้ำใสสะอาดสาดเข้าที่หัวของวานรวัชระ ภายใต้แรงกระแทกของน้ำ มันก็หลับตาลงโดยสัญชาตญาณ

และเย่เทียนก็ร่ายวิชาเข็มทองคำอีกครั้ง รอเพียงจังหวะที่วานรวัชระจะลืมตาขึ้นมา

และก็เป็นไปตามคาด วานรวัชระลืมตาขึ้นหลังจากรู้สึกว่าสายน้ำหายไปแล้ว

"จังหวะนี้แหละ!"

ฉึก!

เข็มทองคำที่ก่อตัวขึ้นจากวิชาเข็มทองคำทิ่มแทงทะลุดวงตาของวานรวัชระโดยตรง

ทันใดนั้น วานรวัชระก็กรีดร้องออกมาอย่างน่าเวทนา เลือดจำนวนมากไหลทะลักออกจากดวงตาของมัน

"ไม่มีวิชาลับไหนที่ไร้ประโยชน์หรอก มันขึ้นอยู่กับว่าเรารู้จักวิธีใช้มันหรือเปล่าต่างหาก!"

คงไม่มีใครคาดคิดว่าวิชาพรมน้ำธรรมดาๆ เมื่อนำมาผสานกับวิชาเข็มทองคำ จะสามารถทำร้ายวานรวัชระได้

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่วานรวัชระถูกทิ่มจนตาบอดไปข้างหนึ่ง มันก็ยิ่งบ้าคลั่งมากขึ้นไปอีก

"วิชาโล่วารี!"

เย่เทียนใช้วิชาโล่วารีเพื่อปกป้องตัวเองอีกครั้ง แต่วิชาโล่วารีก็ถูกเจาะทะลุอีกเช่นเคย ร่างของเขาถูกวานรวัชระตบปลิวไปไกลถึงสิบเมตร

วิชาโล่วารี!

วิชาโล่วารี!

วิชาโล่วารี!

เย่เทียนร่ายมันซ้ำแล้วซ้ำเล่า และในที่สุด วิชาโล่วารีของเขาก็ทะลวงผ่านคอขวด เลื่อนระดับเข้าสู่ขั้นเชี่ยวชาญขั้นต้น

ประสิทธิภาพในการป้องกันของวิชาโล่วารีในขั้นเชี่ยวชาญขั้นต้นเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า

คราวนี้ เมื่อวานรวัชระโจมตีเย่เทียนอีกครั้ง มันทำได้เพียงแค่ทำลายวิชาโล่วารีได้อย่างหวุดหวิด แต่ไม่มีแรงพอที่จะทำอันตรายเย่เทียนได้อีก

แน่นอนล่ะ

พลังพิเศษธาตุน้ำของเย่เทียนก็ใกล้จะหมดลงเต็มทีแล้ว

แต่อาการของวานรวัชระก็ย่ำแย่ลงเรื่อยๆ เช่นกัน เขาใช้วิชาพรมน้ำผสานกับวิชาเข็มทองคำอีกครั้ง และมันก็ประสบความสำเร็จอีกครั้ง เข็มพุ่งทะลวงดวงตาอีกข้างของวานรวัชระจนบอดสนิท

เมื่อวานรวัชระสูญเสียดวงตาทั้งสองข้าง มันก็มองไม่เห็นอะไรอีกต่อไป และแน่นอนว่ามันไม่สามารถโจมตีเย่เทียนได้ถูกเป้าหมาย

ด้วยเหตุนี้

เย่เทียนจึงคอยใช้วิชาเข็มทองคำโจมตีจุดอ่อนของวานรวัชระอยู่เป็นระยะๆ

สิบนาทีต่อมา

วานรวัชระก็ทนพิษบาดแผลไม่ไหว ล้มตึงลงและกลายเป็นเพียงร่างไร้วิญญาณ

"ฟู่ ในที่สุดก็กำจัดมันได้ซะที!"

เย่เทียนทรุดตัวลงนั่งกับพื้น พ่นลมหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

ในตอนนี้ ไม่เพียงแต่พลังพิเศษธาตุน้ำของเขาจะถูกสูบไปจนหมดเกลี้ยง แต่พลังพิเศษธาตุทองก็หมดลงเช่นกัน ส่วนพลังพิเศษอีกสามธาตุที่เหลือก็ถูกใช้ไปจนเกือบหมด

"วานรวัชระที่มีสายเลือดระดับ A ต้องมีคะแนนเยอะมากแน่ๆ ก่อนอื่น ถ่ายรูปอัปโหลดก่อนเลย!"

เย่เทียนรีบถ่ายรูปและอัปโหลดขึ้นไปอย่างรวดเร็ว

ไม่นาน คะแนนก็ถูกโอนเข้าบัญชีของเขา

"ฉันได้คะแนนพิเศษมาตั้ง 500 คะแนน! งานนี้คงติดท็อปเท็นแหงๆ!"

เย่เทียนพูดพร้อมกับรอยยิ้ม

ยิ่งไปกว่านั้น ซากของวานรวัชระยังมีค่ามากกว่าซากสัตว์อสูรระดับ 2 บางตัวเสียอีก น่าจะเอาไปขายได้เงินก้อนโตทีเดียว

หลังจากนั้น เขาก็ลงไปแช่ตัวในน้ำพุวิเศษ เพื่อฟื้นฟูพละกำลังและพลังพิเศษ พร้อมกับดูดซับพลังธาตุน้ำไปในตัว

ผ่านไปไม่นาน หลินชิงหยาและคนอื่นๆ อีกเจ็ดคนก็มาถึงที่นี่

"วานรวัชระตัวนั้นวิ่งกลับมารังของมันที่นี่ สงสัยกะจะเอาของในนี้มารักษาแผล รีบฆ่ามันเร็วเข้า!"

ทว่า เมื่อพวกเขามาถึงภูเขาไผ่ พวกเขากลับเห็นเพียงซากของวานรวัชระ กับเย่เทียนที่กำลังนอนแช่อยู่ในบ่อน้ำพุวิเศษอย่างสบายใจ