ตอนที่ 6 ความผิดของตาเฒ่าดันโซถูกเปิดโปง คนทั้งหมู่บ้านแทบอยากจะสับเขาเป็นชิ้นๆ!

ตอนที่ 6 ความผิดของตาเฒ่าดันโซถูกเปิดโปง คนทั้งหมู่บ้านแทบอยากจะสับเขาเป็นชิ้นๆ!

อาคารโฮคาเงะ ห้องประชุมระดับสูงสุด

บรรยากาศหนักอึ้งจนแทบจะบีบน้ำออกมาได้

ผู้นำตระกูลนินจาใหญ่แห่งโคโนฮะ รวมถึงตัวแทนจากกองกำลังโจนินต่างมากันพร้อมหน้า

ที่นั่งของพวกเขาล้อมรอบโต๊ะกลมขนาดมหึมา แต่ความสนใจของทุกคนกลับพุ่งเป้าไปที่บุคคลทั้งสามซึ่งยืนอยู่กลางห้อง

ชิมูระ ดันโซ, อุทาทาเนะ โคฮารุ, มิโตคาโดะ โฮมุระ

อดีตผู้อาวุโสที่ปรึกษาแห่งโคโนฮะ ซึ่งบัดนี้กลายเป็นนักโทษไปแล้ว

พวกเขาไม่ได้ถูกล่ามโซ่ แต่หน่วยลับทั้งสี่คนที่ยืนคุมอยู่รอบๆ ก็เปรียบเสมือนเครื่องพันธนาการในตัวอยู่แล้ว

นามิคาเสะ มินาโตะ นั่งอยู่ตรงตำแหน่งประธาน โดยมี ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น นั่งอยู่ทางซ้ายมือ กำลังขัดลูกแก้วของตนอย่างเงียบๆ

"มากันครบแล้วสินะ"

มินาโตะเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบงัน

"วันนี้ ที่ฉันเรียกทุกคนมารวมตัวกันก็เพื่อเรื่องเดียว"

"เราต้องการมติอย่างเป็นทางการเกี่ยวกับการจัดการที่ปรึกษาอาวุโสทั้งสามคนในช่วงเหตุการณ์เก้าหางบุกถล่ม รวมถึงการจัดการกับ 'หน่วยราก' หลังจากนี้"

สิ้นคำพูดนั้น ความตื่นตัวก็กระเพื่อมไปทั่วทั้งห้องอย่างเงียบเชียบ

นารา ชิกากุ ผู้นำตระกูลนาราที่เลื่องชื่อเรื่องความฉลาดเฉลียว หันไปสบตากับ อาคิมิจิ โจซะ และ ยามานากะ อิโนะอิจิ ที่อยู่ข้างๆ

พวกเขาทั้งหมดต่างอ่านความตึงเครียดและจริงจังได้จากปฏิกิริยาของกันและกัน

นี่คือการคิดบัญชีทางการเมือง

"มินาโตะ นายตัดสินใจไปแล้วนี่ จะมาทำขั้นตอนที่ไม่จำเป็นพวกนี้ไปทำไมอีก?"

อุทาทาเนะ โคฮารุ แค่นเสียงเยาะ

"เรียกพวกเรามาที่นี่ก็แค่เพื่อจะหยามเกียรติพวกเราต่อหน้าทุกคนอีกครั้งก็เท่านั้นแหละ"

"ถูกต้อง" มิโตคาโดะ โฮมุระ พูดเสริม "ผู้ชนะเป็นเจ้า ผู้แพ้เป็นโจร พวกเราไม่มีอะไรจะพูด แต่ถ้านายคิดว่าพวกเราจะยอมก้มหัวรับผิดล่ะก็ ฝันไปเถอะ!"

มินาโตะไม่ได้สนใจพวกเขา

สายตาของเขาจับจ้องไปที่ดันโซ ซึ่งเอาแต่เงียบมาตั้งแต่ต้น

"ผู้อาวุโสดันโซ แล้วคุณล่ะ? มีอะไรจะพูดมั้ย?"

ดันโซค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ดวงตาข้างเดียวของเขากวาดมองทุกคนในที่นั้น ก่อนจะหยุดลงที่มินาโตะ

"นามิคาเสะ มินาโตะ แกคิดว่าแกชนะแล้วงั้นเรอะ?"

คำพูดของเขาราบเรียบ แต่กลับแฝงไปด้วยความเย็นยะเยือกที่ชวนให้หนาวสั่น

"เพื่ออำนาจส่วนตัวของแก แกถึงกับยุบหน่วยราก ที่สละชีวิตนับไม่ถ้วนเพื่อโคโนฮะในเงามืด"

"แกคุมขังพวกเรา ผู้ที่เคยช่วยเหลือโฮคาเงะรุ่นที่ 3"

"แกกำลังทำลายรากฐานของตัวเอง! แกกำลังนำพาโคโนฮะเดินลงสู่เส้นทางเผด็จการที่แสนอันตราย!"

เขาหันไปหาเหล่าผู้นำตระกูลที่รวมตัวกัน พร้อมกับขึ้นเสียงดัง

"ทุกคน! พวกคุณจะทนดูโฮคาเงะจอมเผด็จการ ทำลายระบบถ่วงดุลอำนาจที่ท่านโฮคาเงะรุ่นที่ 1 และท่านโฮคาเงะรุ่นที่ 2 อุตส่าห์สร้างขึ้นมาอย่างยากลำบากจนพังพินาศไปต่อหน้าต่อตางั้นหรือ?"

"วันนี้เขาจัดการพวกเราได้ พรุ่งนี้เขาก็สามารถจัดการตระกูลของพวกคุณได้เหมือนกัน!"

"เพื่ออนาคตของโคโนฮะ พวกเราต้องหยุดเขา!"

คำพูดของดันโซเป็นการปลุกปั่นอย่างรุนแรง

หลายคนในที่นั้นเริ่มแสดงสีหน้าลังเล

นิ้วของ ฮิวงะ ฮิอาชิ เคาะลงบนโต๊ะเบาๆ ราวกับกำลังชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสีย

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ถอนหายใจและวางลูกแก้วลง

เขากำลังจะเอ่ยปากพูด แต่มินาโตะยกมือขึ้นห้ามไว้ก่อน

"พูดจบหรือยัง?"

มินาโตะถามอย่างใจเย็น

"ดีมาก"

เขาไม่มีการโต้แย้ง ไม่มีการแก้ตัวใดๆ

"คาคาชิ"

ประตูห้องประชุมเปิดออก และ ฮาตาเกะ คาคาชิ ก็เดินเข้ามา

เขาวางตั้งคัมภีร์ที่ถูกผนึกไว้อย่างแน่นหนาลงตรงกลางโต๊ะกลมเสียงดังตึง

"นี่มันอะไรกัน?"

นารา ชิกากุ ขมวดคิ้ว

"นี่คือเอกสารบางส่วนที่ยึดมาได้จากฐานที่มั่นต่างๆ ของหน่วยราก"

มินาโตะผายมือ

"คาคาชิ อ่านม้วนบนสุดให้ทุกคนฟังหน่อย"

คาคาชิหยิบคัมภีร์ม้วนบนสุดขึ้นมาแล้วคลี่ออกต่อหน้าทุกคน

"คำสั่งลับหน่วยราก แผนการ 'ผู้พลีชีพ'"

น้ำเสียงของเขาราบเรียบ แต่มันกลับทำให้หัวใจของทุกคนกระตุกวูบ

"สั่งการหัวหน้าหน่วยทุกฐานที่มั่น: หากถูกหน่วยลับจับกุมและสอบสวน ให้กระตุ้นอักขระสาประเบิดพลีชีพ เพื่อตายตกไปพร้อมกับนินจาสอบสวนของหน่วยลับ"

"ใช้สิ่งนี้เพื่อสร้างภาพลวงตาว่าโฮคาเงะรุ่นที่ 4 กำลังปราบปรามและสังหารนินจาในหมู่บ้านเดียวกันอย่างโหดเหี้ยม เพื่อกำจัดกลุ่มผู้เห็นต่าง"

"ปลุกระดมความไม่ไว้วางใจโฮคาเงะในหมู่กองกำลังโจนินและตระกูลใหญ่ต่างๆ"

"หน่วยรากจะฟื้นคืนชีพขึ้นมาจากเถ้าถ่าน"

หลังจากอ่านจบ คาคาชิก็โชว์ส่วนท้ายของคัมภีร์ให้ทุกคนดู

ตรงนั้นมีลายเซ็นส่วนตัวของ ชิมูระ ดันโซ และตราประทับของหน่วยรากอยู่

ตูม!

ราวกับมีสายฟ้าฟาดลงกลางใจของผู้นำตระกูลและตัวแทนโจนินทุกคนในที่นั้น

"นี่... นี่มันของจริงงั้นเหรอ?"

"ใช้ชีวิตลูกน้องตัวเองเพื่อใส่ร้ายโฮคาเงะเนี่ยนะ?"

"บ้าไปแล้ว! เขาบ้าไปแล้วแน่ๆ!"

ร่างกายของ ยามานากะ อิโนะอิจิ สั่นเทาด้วยความโกรธจัด ในฐานะหัวหน้าหน่วยสอบสวน เขาเข้าใจดีว่าเรื่องนี้หมายความว่ายังไง

หากมินาโตะไม่ได้เข้ามาแทรกแซงทันเวลา คนในตระกูลของเขาและหน่วยลับของโคโนฮะ จะต้องกลายเป็นเครื่องสังเวยในแผนการชั่วร้ายนี้ไปแล้ว

"นี่มันใส่ร้ายป้ายสี!"

เสียงคำรามของดันโซดังก้องไปทั่วห้องประชุม

"นี่คือหลักฐานที่แกปลอมแปลงขึ้นมา!"

"ปลอมแปลงงั้นเหรอ?"

มินาโตะหัวเราะเบาๆ

"ผู้นำตระกูลอิโนะอิจิ รบกวนช่วยตรวจสอบร่องรอยจักระบนคัมภีร์ม้วนนี้ รวมถึงความถูกต้องของลายมือต่อหน้าทุกคนด้วยครับ"

ยามานากะ อิโนะอิจิ ก้าวออกมาทันที เขาวางมือลงบนคัมภีร์แล้วหลับตาลง

ครู่ต่อมา เขาลืมตาขึ้น ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธแค้นที่ไม่อาจเก็บซ่อนไว้ได้

"รายงานท่านโฮคาเงะรุ่นที่ 4! คัมภีร์และลายเซ็นนี้เป็นของจริงครับ!"

ฮือฮา!

ฝูงชนแตกตื่นขึ้นมาอย่างสมบูรณ์

ความลังเลและการชั่งใจทั้งหมดมลายหายไปในพริบตา

เหลือเพียงความหวาดกลัวและความโกรธแค้นต่อแผนการอันร้ายกาจของดันโซ

สีหน้าของ อุทาทาเนะ โคฮารุ และ มิโตคาโดะ โฮมุระ ซีดเผือดเป็นกระดาษในทันที

พวกเขามองไปที่ดันโซ ริมฝีปากสั่นเทา ไม่สามารถเอื้อนเอ่ยคำใดออกมาได้เลย

พวกเขารู้ดีว่าทุกอย่างมันจบสิ้นแล้ว

จบตอน