ตอนที่ 1 การข้ามมิติที่สำเร็จ การมาถึงโคโนฮะ

ตอนที่ 1 การข้ามมิติที่สำเร็จ การมาถึงโคโนฮะ

หมู่บ้านโคโนฮะ ลานฝึกของสถาบันนินจา

"การประลองการต่อสู้จริงคู่สุดท้าย ฮาตาเกะ คาเอเดะ ปะทะ อุจิวะ คาวะ เริ่มได้!"

ครูผู้ฝึกสอนการต่อสู้จริงประกาศเริ่มการแข่งขันคู่สุดท้ายให้นักเรียนฟัง โดยอ่านจากรายชื่อ

ภายใต้สายตาจับจ้องของบรรดาครูและเพื่อนร่วมชั้นรอบๆ เด็กชายตัวเล็กๆ สองคนก้าวออกมาจากฝูงชนและยืนเผชิญหน้ากัน

เด็กทั้งสองดูอายุราวๆ หกหรือเจ็ดขวบ ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความไร้เดียงสาตามวัย คนหนึ่งมีผมสีเงินและใบหน้าที่หล่อเหลาสดใส แม้ว่าดวงตาของเขาจะดูเหมือนดวงตาปลาตายซึ่งเป็นกรรมพันธุ์ของตระกูลก็ตาม ส่วนอีกคนมีผมสีดำและดวงตาสีน้ำตาล เป็นเด็กชายที่ดูเย็นชาและหยิ่งยโส สีหน้าจองหองของเขาดูเหมือนจะบอกว่าเขาเป็นรองแค่สวรรค์เท่านั้น

เมื่อครูให้สัญญาณ อุจิวะ คาวะ ไม่ได้โจมตีทันที เขากลับแสยะยิ้มใส่ฮาตาเกะ คาเอเดะ "ฮาตาเกะ คาเอเดะ ฉันจะไม่แพ้ในครั้งนี้ ฉันขอสาบานด้วยเกียรติของตระกูลอุจิวะ ฉันจะอัดนายจนต้องเก็บฟันขึ้นมาจากพื้นเลยคอยดู"

【โธ่เอ๊ย! ให้ตายเถอะ ฟังคำพูดจูนิเบียวนี่สิ เดี๋ยวฉันจะต้องเอาตีนเตะก้นหมอนี่แน่ๆ บ้าจริง พวกอุจิวะทุกคนมีอะไรผิดปกติในสมองหรือเปล่าเนี่ย? พวกเขาเป็นพวกชอบความเจ็บปวดงั้นเหรอ?】 ฮาตาเกะ คาเอเดะตบหน้าผากตัวเองในใจ ถอนหายใจอยู่ลึกๆ ไม่มีอารมณ์จะไปต่อปากต่อคำกับไอ้โง่งี่เง่านี่เลยสักนิด

แท้จริงแล้ว ความขัดแย้งระหว่างฮาตาเกะ คาเอเดะและอุจิวะ คาวะนั้นเรียบง่ายมาก สมาชิกของตระกูลอุจิวะมีพรสวรรค์ด้านนินจาสูง ทำให้พวกเขาสามารถเข้าใจและเรียนรู้หลักสูตรของสถาบันนินจาได้เร็วกว่า ตัวอุจิวะ คาวะเองก็ได้รับฉายาว่า 'อัจฉริยะ' ภายในตระกูลอุจิวะ ใครจะไปคิดล่ะว่าหลังจากเข้าเรียนที่สถาบันนินจา เขาจะถูกฮาตาเกะ คาเอเดะบดบังรัศมีในทุกๆ ด้านอยู่เสมอ

ในคาบเรียนการต่อสู้จริงครั้งแรกที่สถาบันนินจา อุจิวะ คาวะพ่ายแพ้ให้กับฮาตาเกะ คาเอเดะ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ฮาตาเกะ คาเอเดะก็กลายเป็นเป้าหมายที่อุจิวะ คาวะกำหนดไว้สำหรับการท้าประลองในทุกๆ คาบการต่อสู้จริง มันคงจะดีถ้าเขาแค่สู้ แต่ก่อนการประลองแต่ละครั้ง อุจิวะ คาวะจะพ่นประโยคจูนิเบียวที่ชวนสับสนพวกนี้ออกมา อะไรทำนองว่า 'ความภาคภูมิใจของอุจิวะ' 'แบกรับเกียรติยศของตระกูลอุจิวะ' และอื่นๆ อีกมากมาย

คำพูดเหล่านี้ทำให้ฮาตาเกะ คาเอเดะรู้สึกอับอายขายหน้าอย่างมาก ถึงขั้นอยากจะเอาหัวแม่เท้าขุดอพาร์ทเมนต์สามห้องนอนหนีด้วยความรู้สึกประดักประเดิดสุดๆ

ตอนนี้บนลานฝึก อุจิวะ คาวะพุ่งตัวเข้าหาฮาตาเกะ คาเอเดะอย่างรวดเร็ว ปล่อยหมัดเล็กๆ เล็งไปที่ใบหน้าของฮาตาเกะ คาเอเดะ ฮาตาเกะ คาเอเดะเบี่ยงตัวหลบเล็กน้อย มือข้างหนึ่งคว้าหมัดของอุจิวะ คาวะไว้ อีกข้างหนึ่งคว้าผมของอุจิวะ คาวะ เขาออกแรงกระชากลงอย่างแรงพร้อมกับแทงเข่าสวนขึ้นไป

พลั่ก! พลั่ก! พลั่ก!

หลังจากเสียงกระแทกดังชัดเจนสามครั้ง ในที่สุดฮาตาเกะ คาเอเดะก็ปล่อยตัวอุจิวะ คาวะ

การโจมตีอันรุนแรงสามครั้งทำให้อุจิวะ คาวะเซถลา เห็นดาวระยิบระยับ มึนงงและสับสน ฮาตาเกะ คาเอเดะอาศัยจังหวะที่อุจิวะ คาวะกำลังมึนงง กระโดดเตะลอยตัว ส่งให้อุจิวะ คาวะล้มหน้าคะมำคลุกฝุ่นในท่าหมากินดิน

"ผู้ชนะ ฮาตาเกะ คาเอเดะ" เมื่อเห็นอุจิวะ คาวะนอนกองอยู่บนพื้น ครูผู้ฝึกสอนการต่อสู้จริงก็ประกาศผู้ชนะการประลองทันที

"บ้าเอ๊ย บ้าเอ๊ย! ฮาตาเกะ คาเอเดะ ฉัน... ฉันจะต้องเอาชนะนายให้ได้!" พูดจบ อุจิวะ คาวะก็ก้มหน้าก้มตาวิ่งหนีออกจากฝูงชนไป

ชัยชนะของฮาตาเกะ คาเอเดะยังจุดประกายให้เกิดการพูดคุยกันในหมู่นักเรียนที่เหลือบนลานฝึกอีกด้วย

ทางฝั่งของเด็กผู้หญิง

"ว้าว ฮาตาเกะคุงยอดไปเลย ขนาดคนจากตระกูลอุจิวะยังเอาชนะเขาไม่ได้เลย!" "อืม และฮาตาเกะคุงก็หล่อมากๆ ด้วย!" "ทั้งเก่งทั้งหล่อ อา..."

ทางฝั่งของเด็กผู้ชาย

"คาวะแพ้อีกแล้วเหรอ? บ้าเอ๊ย ใครจะไปเอาชนะเจ้าปีศาจผมขาวฮาตาเกะ คาเอเดะได้ล่ะเนี่ย?" "หึ ฮาตาเกะ คาเอเดะหล่อตรงไหนกัน? ไอ้ตาปลาตายนั่นน่ะนะ" "ใช่ๆ พวกผู้หญิงพวกนี้เข้าใจยากจริงๆ"

ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์ คาบเรียนการต่อสู้จริงคาบนี้ก็จบลง นักเรียนกลับไปที่ห้องเรียน และหลังจากที่ครูสั่งการเล็กน้อย พวกเขาก็เริ่มทยอยกลับบ้านกันเป็นกลุ่มเล็กๆ

...

ฮ้า~

ฮาตาเกะ คาเอเดะยืนอยู่ริมฝั่งแม่น้ำ สูดหายใจลึกๆ ก่อนจะก้าวลงไปบนผิวน้ำที่ไหลเอื่อยๆ เขาจดจ่ออยู่กับการควบคุมจักระของตนเองเพื่อยืนหยัดบนผิวน้ำได้อย่างมั่นคง ด้วยการดึงเอาความทรงจำจากชาติปางก่อนมาใช้ ฮาตาเกะ คาเอเดะจึงเริ่มฝึกฝน 'การเดินบนน้ำ' แล้ว

ฮาตาเกะ คาเอเดะประเมินปริมาณจักระของตนเอง หลังจากจัดสรรจักระให้เพียงพอสำหรับรักษาสภาพ 'การเดินบนน้ำ' แล้ว เขาก็เริ่มฝึกฝนการประสานอินคาถานินจา

"ขอฉันฝึกประสานอินหน่อยเถอะ..." เมื่อยืนอยู่บนผิวน้ำ ฮาตาเกะ คาเอเดะก็เริ่มประสานอิน รวบรวมจักระภายในร่างกาย จากนั้นก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา "คาถาน้ำ: คลื่นน้ำป่าเถื่อน!"

ฮาตาเกะ คาเอเดะอ้าปากและพ่นกระแสน้ำเชี่ยวกรากที่พุ่งทะยานเข้าหาฝั่งแม่น้ำ กระแสน้ำจากแม่น้ำซัดกระหน่ำเข้าใส่ฝั่ง กระแทกต้นไม้ริมฝั่งแม่น้ำจนพวกมันโอนเอนไปมา

ฮาตาเกะ คาเอเดะผ่อนลมหายใจให้สงบลง เขาสัมผัสได้ว่าจักระของเขาลดลงเล็กน้อย จากปริมาณจักระที่มีอยู่ตอนนี้ เขาคำนวณว่าตนเองสามารถใช้คาถาน้ำ: คลื่นน้ำป่าเถื่อน ซึ่งเป็นคาถานินจาระดับ C ได้มากกว่าสิบครั้ง

"ไม่เลวแฮะ ต่อไป ลองทดสอบความสามารถของฉันเองบ้างดีกว่า!"

ฮาตาเกะ คาเอเดะแบมือออก ทันใดนั้น ประกายไฟฟ้าก็วูบวาบพาดผ่านฝ่ามือของเขา สายฟ้าแลบแปลบปลาบอย่างต่อเนื่องไปทั่วร่าง ทว่าใบหน้าของฮาตาเกะ คาเอเดะกลับไม่แสดงอาการระคายเคืองใดๆ สายฟ้าเหล่านี้ไม่ได้ก่อตัวขึ้นจากจักระ แต่มันคือพลังจากอีกโลกหนึ่ง

ผลปีศาจจากโลกของวันพีซ สายโรเกีย: ผลโกโรโกโระ

นี่คือความสามารถที่ฮาตาเกะ คาเอเดะได้รับมาหลังจากข้ามมิติ เขาเกิดมาพร้อมกับผลโกโรโกโระนี้ อย่างไรก็ตาม พลังของผลโกโรโกโระจำเป็นต้องได้รับการพัฒนาและฝึกฝนตั้งแต่เริ่มต้น ในโลกของนารูโตะ ไม่มีสสารใดที่สามารถต่อต้านผลปีศาจได้ ดังนั้น แม้ว่าฮาตาเกะ คาเอเดะจะครอบครองพลังของผลโกโรโกโระ แต่เขาก็ไม่ได้กลายเป็น 'ไอ้พวกอ่อนหัดบนบก' ที่ว่ายน้ำไม่เป็น กรรเชียง ผีเสื้อ ฟรีสไตล์ ท่าหมา... เขาว่ายน้ำได้ตามใจชอบเลยล่ะ

ฮาตาเกะ คาเอเดะแบมือออก สายฟ้าบนมือของเขาค่อยๆ รวมตัวกันเป็นทรงกลมหมุนวน เขาเล็งลูกแก้วสายฟ้าไปที่แม่น้ำและกดมันลงไป

เปรี้ยะ~ ตูม!

สายฟ้าปะทะกับผิวน้ำ ทำให้แม่น้ำเกิดการระเบิดอย่างรุนแรง หยดน้ำสาดกระเซ็นลงมาราวกับห่าฝน ทำให้เสื้อผ้าของฮาตาเกะ คาเอเดะเปียกโชกในพริบตา เสียงระเบิดนั้นดังสนั่นหวั่นไหว

ในโลกของนารูโตะ การกระตุ้นพลังของผลโกโรโกโระเปลี่ยนจากการพึ่งพาพละกำลังมาเป็นการใช้จักระภายในร่างกาย นับตั้งแต่ได้สติ ฮาตาเกะ คาเอเดะก็ตั้งใจที่จะพัฒนาผลโกโรโกโระอย่างแข็งขัน หลังจากผ่านไปหลายปีของการพัฒนา ควบคู่ไปกับธรรมชาติของผลปีศาจเอง อัตราการเติบโตของจักระภายในร่างกายของฮาตาเกะ คาเอเดะก็รวดเร็วกว่าเพื่อนร่วมรุ่น ปริมาณจักระของเขายังเหนือกว่าจูนินบางคนเสียอีก

เมื่อกวาดสายตามองไปรอบๆ เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครอยู่ใกล้ๆ ฮาตาเกะ คาเอเดะก็ห่อหุ้มร่างกายทั้งหมดของเขาด้วยสายฟ้า ทำให้เสื้อผ้าที่เปียกปอนแห้งสนิทอย่างรวดเร็ว

"ตอนนี้คือปีโคโนฮะที่ 34 สงครามโลกนินจาครั้งที่สองจะเริ่มขึ้นในอีกประมาณสามหรือสี่ปีข้างหน้า พ่อของฉัน ฮาตาเกะ ซาคุโมะ ยังไม่ได้กลายเป็น 'เขี้ยวสีขาวแห่งโคโนฮะ' ผู้โด่งดังที่ทำให้โลกนินจาสั่นสะเทือน และเขาก็ยังไม่ได้สร้างความหวาดระแวงให้กับพวกเบื้องบนของโคโนฮะ! ฉันต้องสะสมความแข็งแกร่งให้เร็วที่สุด เพื่อให้มีพลังพอที่จะพลิกกระดานนี้ได้"

"โฮคาเงะรุ่นที่ 3 ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ยังคงเป็น 'ศาสตราจารย์นินจา' ที่สมควรได้รับสมญานามนั้น เขายังสามารถกดดัน 'ความทะเยอทะยาน' ของดันโซไว้ได้ อีกไม่กี่ปี องค์กรรากจะถูกก่อตั้งขึ้น ความทะเยอทะยานของดันโซจะกลายเป็นสิ่งที่ไม่สามารถควบคุมได้"

"เพื่อที่จะเอาชีวิตรอดที่นั่น นายต้องมีทั้งความแข็งแกร่งและอิทธิพล นอกเหนือจากความสามารถในการพลิกกระดานแล้ว ฉันยังต้องสะสมผลงานทางทหารในสนามรบให้มากพอด้วย สนามรบนั้นอันตรายอย่างยิ่ง ฉันต้องมีความสามารถในการเอาชีวิตรอดจากที่นั่นให้ได้ มีเพียงการมีชีวิตรอดเท่านั้น ฉันถึงจะมีโอกาสได้รับความสำเร็จในการรบที่ทำให้โลกนินจาสั่นสะเทือน"

สายโรเกีย ผลโกโรโกโระ ช่วยให้ฮาตาเกะ คาเอเดะสามารถเปลี่ยนร่างกายเป็นธาตุได้ การเปลี่ยนเป็นธาตุนั้นคล้ายคลึงกับความสามารถในการทะลุผ่านสิ่งของของคามุยแห่งตระกูลอุจิวะ ทำให้เขาสามารถเพิกเฉยต่อการโจมตีทางกายภาพของศัตรูได้ อย่างไรก็ตาม หากต้องต่อสู้ยืดเยื้อและจักระภายในร่างกายเหลือน้อย ร่างกายของเขาจะไม่สามารถรักษาสภาพการเป็นธาตุไว้ได้ แม้ว่าผลโกโรโกโระจะปรับเปลี่ยนร่างกายของฮาตาเกะ คาเอเดะไปแล้ว แต่ปริมาณจักระในปัจจุบันของเขายังคงเป็นจุดอ่อนในตอนนี้

"ฉันควรให้ความสำคัญกับการพัฒนาความสามารถของผลปีศาจก่อน! การพัฒนาพลังของผลปีศาจจะช่วยเสริมสร้างร่างกายของฉันทางอ้อมด้วย เมื่อร่างกายของฉันแข็งแกร่งขึ้น ปริมาณจักระภายในร่างกายก็จะเพิ่มขึ้นตามไปด้วย"

ฮาตาเกะ คาเอเดะมีข้อได้เปรียบที่ชัดเจน: เขาสามารถอ้างอิงจากตัวเอกในอนาคตเพื่อพัฒนาความสามารถของตนเองได้ ลูกแก้วสายฟ้าก่อนหน้านี้ได้รับการพัฒนาโดยอ้างอิงจากกระสุนวงจักรของโฮคาเงะรุ่นที่ 4 นามิคาเสะ มินาโตะในอนาคต เขาตั้งชื่อคาถานินจานี้ว่า "คาถาสายฟ้า: กระสุนสายฟ้าหมุนวน" โดยจัดให้อยู่ในระดับ A ฮาตาเกะ คาเอเดะถือว่าการเปลี่ยนเป็นธาตุของผลโกโรโกโระเป็นสกิลติดตัวของเขา ในขณะที่พัฒนาความสามารถอื่นๆ ของมันให้เป็นคาถานินจาไร้อินของตนเอง

หลังจากทดสอบความสามารถอื่นๆ ของเขาแล้ว ฮาตาเกะ คาเอเดะก็ใช้เวลาครู่หนึ่งในการฟื้นฟูจักระ จัดระเบียบตัวเองเล็กน้อย และเริ่มเดินมุ่งหน้ากลับไปยังเขตที่พักของตระกูลฮาตาเกะ

จบตอน