บทที่ 1: ทะลุมิติกลายมาเป็นดันเจี้ยนชายแดน

บทที่ 1: ทะลุมิติกลายมาเป็นดันเจี้ยนชายแดน

ณ ชายแดนตะวันตกเฉียงเหนือของอาณาจักรหลานซี มีที่ราบซึ่งเป็นจุดบรรจบระหว่างผืนป่าและเนินเขาตั้งอยู่

ลึกลงไปใต้พิภพ

ท่ามกลางพื้นที่อันสลัวราง ลูกแก้วสีขาวเงินโชติช่วงลูกหนึ่งลอยอยู่เหนือแท่นหิน

มันหมุนวนอย่างเชื่องช้าและไร้ทิศทางตายตัว ราวกับว่ามีสติปัญญาเป็นของตนเอง

และแน่นอนว่าลูกแก้วลูกนี้มีสติปัญญาจริงๆ

หลี่ต้าเหรินทะลุมิติมายังสถานที่บัดซบแห่งนี้ในชั่วพริบตา พร้อมกับได้รับความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับโลกใบนี้มาด้วย

โลกนี้มีลักษณะคล้ายคลึงกับยุคตะวันตกโบราณ ทว่าสิ่งที่แตกต่างออกไปคือโลกใบนี้มีสิ่งที่เรียกว่า ดันเจี้ยน

ภายในดันเจี้ยนเต็มไปด้วยสมบัติ ทรัพยากรจำนวนมหาศาล และกระทั่งพลังอำนาจเหนือธรรมชาติ

สิ่งเหล่านี้มอบพลังพิเศษให้แก่มวลมนุษย์บนโลกใบนี้ ทำให้พวกเขาเดินบนเส้นทางที่แตกต่างไปจากโลกเดิมอย่างสิ้นเชิง

และตัวเขาก็ได้ทะลุมิติกลายมาเป็นดันเจี้ยน

ดันเจี้ยนทั้งหมดสามารถนับได้ว่าเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายเขา

ทว่ามาบ่นเอาป่านนี้ก็ไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว

ในฐานะดันเจี้ยน หลี่ต้าเหรินสามารถดูดซับพลังชีพจรปฐพีเพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้กับตนเองได้

【ชื่อ】 หลี่ต้าเหริน

【รูปแบบ】 ดันเจี้ยน

【ชั้น】 1 เลเวล 1

【ชั้นพิเศษ】 ไม่มี

【สมบัติ】 ไม่มี

【พืชเวทมนตร์】 เมล็ดแมนเดรกดัดแปลงจากโสม 10 เมล็ด

【พลังสมบัติ】 เลเวล 1 พลังชีพจรปฐพีเพิ่มขึ้น 1 แต้มต่อวัน

【พลังชีพจรปฐพี】 10 แต้ม ใช้สำหรับสร้างชั้นใหม่ สร้างโพชั่นเวทมนตร์พิเศษ ดัดแปลงมอนสเตอร์

【พลังชีพจรปฐพีที่ต้องการสำหรับชั้นถัดไป】 10

【พรสวรรค์】 การสร้างมอนสเตอร์ พรสวรรค์ระดับสีทอง ใช้พลังและวัตถุดิบในการสร้างมอนสเตอร์ การดูดซับเนื้อหนัง พรสวรรค์ระดับสีม่วง สามารถดูดซับและย่อยสลายสิ่งมีชีวิตทั้งหมดภายในดันเจี้ยนได้

【คำเตือน】 ดันเจี้ยนจะปรากฏสู่โลกภายนอกในอีกหนึ่งชั่วโมง โปรดเตรียมพร้อม หากแก่นแท้ถูกทำลาย คุณจะตาย

"สุดท้ายก็หนีเคราะห์กรรมนี้ไม่พ้นสินะ"

หลี่ต้าเหรินอยู่ที่นี่มาสิบวันเต็มและเตรียมใจมาพักใหญ่แล้ว

จะอยู่หรือตายก็ขึ้นอยู่กับช่วงเวลานี้แหละ

ดันเจี้ยนถือเป็นทรัพยากรที่ล้ำค่าอย่างยิ่งบนโลกใบนี้ นักผจญภัยทุกคนล้วนมีเป้าหมายสูงสุดคือการพิชิตและครอบครองพวกมันให้จงได้

วินาทีที่เขากลายมาเป็นดันเจี้ยน ก็เท่ากับถูกลิขิตให้ต้องเป็นศัตรูคู่อาฆาตกับมวลมนุษยชาติอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง

ตอนนี้ดันเจี้ยนมีเพียงแค่ชั้นเดียวเท่านั้น

แก่นแท้ของดันเจี้ยนทั้งหมด ซึ่งก็คือแก่นแท้ของตัวเขาเอง จึงทำได้เพียงตั้งอยู่บนชั้นแรก

ทว่าด้วยพลังชีพจรปฐพีที่สะสมมาตลอดสิบวัน ตอนนี้เขาสามารถสร้างชั้นใหม่ขึ้นมาได้แล้ว

และจำนวนชั้นนี่แหละที่เป็นแหล่งพลังที่แท้จริงของหลี่ต้าเหริน

ยิ่งมีจำนวนชั้นมากเท่าไหร่ เลเวลและพลังของเขาก็จะยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้น

"สร้างชั้นใหม่!"

ทันทีที่พลังชีพจรปฐพีสิบแต้มถูกผลาญไป ดันเจี้ยนก็เริ่มสั่นสะเทือน

พื้นที่สลัวรางของชั้นแรกเริ่มขยายตัวและเกิดเป็นทางเดินเชื่อมต่อไปยังชั้นที่สอง

พื้นที่ชั้นสองของดันเจี้ยนก่อตัวแหวกทะลุมิติอันสับสนอลหม่านขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

หลี่ต้าเหรินรวบรวมสมาธิ สร้างทางเดินลวงตาจำนวนมากไว้บนชั้นแรกเพื่อสร้างความสับสนแก่ผู้บุกรุก

เหล่านักผจญภัยทั้งหลาย อย่าหาว่าฉันเล่นตุกติกก็แล้วกัน

แก่นแท้ดันเจี้ยนสีขาวเงินและแท่นหินถูกย้ายลงมายังชั้นที่สอง

【พลังชีพจรปฐพีที่ต้องการสำหรับชั้นถัดไป】 20

เมื่อชั้นที่สองถูกสร้างเสร็จสิ้น หลี่ต้าเหรินสัมผัสได้ถึงพลังที่เพิ่มพูนขึ้นอย่างชัดเจน

กระนั้นเขากลับไม่มีความคิดที่จะออกไปต่อสู้เลยแม้แต่น้อย

เขาเป็นถึงบอสใหญ่ของดันเจี้ยนแห่งนี้ มีบอสใหญ่ที่ไหนออกไปไล่ฆ่าคนด้วยตัวเองบ้างล่ะ

ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยระดับความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา การออกไปเสี่ยงมันอันตรายเกินไป

เมื่อเห็นว่าเวลาเปิดประตูดันเจี้ยนกำลังใกล้เข้ามาทุกขณะ

"คงต้องใช้วิธีสกปรกสักหน่อยแล้วล่ะ"

หลี่ต้าเหรินนำสมบัติเพียงชิ้นเดียวที่เขามีออกมา

เมล็ดแมนเดรกดัดแปลงจากโสมจำนวน 10 เมล็ด

แมนเดรกเหล่านี้ทะลุมิติมาพร้อมกับเขา ก่อนหน้านี้พวกมันมีชื่อเรียกว่าโสม ซึ่งตัวมันเองก็คงไม่ติดขัดอะไรหรอก

แต่ในเมื่อตอนนี้มาอยู่ต่างถิ่น ก็ต้องเปลี่ยนมาใช้ชื่ออินเตอร์อย่าง แมนเดรก เสียหน่อย

สมบัติเหล่านี้สามารถช่วยเพิ่มอัตราการดูดซับพลังชีพจรปฐพีให้แก่เขาได้

ยิ่งมีสมบัติมากเท่าไหร่ ประสิทธิภาพก็จะยิ่งเพิ่มสูงขึ้น

เมล็ดแมนเดรกทั้งสิบเมล็ดนี้คือสมบัติทั้งหมดที่เขามีติดตัวอยู่ในเวลานี้

หลี่ต้าเหรินสูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนจะเก็บเมล็ดหนึ่งเอาไว้เป็นตัวสำรอง

จากนั้นเขาก็เพ่งความสนใจไปยังเมล็ดแมนเดรกทั้งเก้าที่เหลืออยู่ แล้วรีดเร้นพลังทั้งหมดที่มีในร่างออกมา

"สร้างมอนสเตอร์!"

แสงสีเงินเรืองรองอาบไล้ลงบนเมล็ดแมนเดรก ทำให้พวกมันเริ่มบิดตัวไปมาทีละเมล็ด

รากไม้แทงทะลุเปลือกเมล็ดออกมาอย่างรวดเร็วและเจริญเติบโตแบบก้าวกระโดด

ลำต้นและใบไม้ผลิบานออก โยกย้ายส่ายกิ่งก้านขณะที่ยืดตัวสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง

เพียงไม่นาน แมนเดรกชั้นเลิศอันล้ำค่าทั้งเก้าต้นก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าหลี่ต้าเหริน

รูปลักษณ์ของพวกมันมองดูไม่ต่างอะไรไปจากแมนเดรกของแท้เลยแม้แต่น้อย

【ชื่อ】 แมนเดรกของหลี่ต้าเหริน

【เลเวล】 2

【สกิล】 พรางตัว เลเวล 2 การเจริญเติบโต เลเวล 1 เข็มใบไม้ เลเวล 1 พิษอ่อน

【คำอธิบาย】 มอนสเตอร์รับใช้ที่ถูกสร้างขึ้นโดยตัวตนลึกลับ หลี่ต้าเหริน รูปลักษณ์ภายนอกแยกไม่ออกประหนึ่งแมนเดรกของแท้ ทว่าแท้จริงแล้วพวกมันคือพืชกินเนื้ออันดุร้าย แม้จะเป็นของปลอมเลียนแบบ แต่สรรพคุณทางยากลับทรงพลังยิ่งกว่าแมนเดรกของจริงเสียอีก

"สร้างสำเร็จแล้ว!"

หลี่ต้าเหรินจ้องมองมอนสเตอร์ทั้งเก้าตัวที่ตนเองเป็นคนสร้างขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกพึงพอใจ

เหล่ามอนสเตอร์แมนเดรกเองก็ดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงนายเหนือหัวของพวกมัน พวกมันยืดกิ่งก้านและใบไม้ออกมาออดอ้อนราวกับต้องการเรียกร้องความสนใจจากเขา

ทว่าระดับสติปัญญาของพวกมันนั้นต่ำเตี้ยเรี่ยดิน ทำได้เพียงแสดงอารมณ์พื้นฐานดิบเถื่อนออกมาเท่านั้น

แต่ถึงอย่างนั้น แค่นี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับการเอาไปทำกับดัก!

เมื่อกะเวลาดูแล้วเห็นว่าใกล้ได้ที่ หลี่ต้าเหรินจึงฝืนทนต่อความเหนื่อยล้าจากพลังงานที่หดหาย แล้วเทเลพอร์ตเหล่าแมนเดรกไปซ่อนไว้ตามจุดต่างๆ บนพื้นที่ชั้นแรก

พร้อมกันนั้น เขาก็ปรับเปลี่ยนโครงสร้างของชั้นแรกเล็กน้อยเพื่อให้แมนเดรกเหล่านี้ดูกลมกลืนและไม่ผิดสังเกตจนเกินไป

"เด็กๆ ของฉัน ที่เหลือฝากด้วยล่ะ"

หลี่ต้าเหรินทิ้งตัวลงบนแท่นหินเพื่อฟื้นฟูพลังงาน สายตาคอยจับจ้องไปยังชั้นแรกเพื่อเฝ้ารอการมาเยือนของแขกผู้มีเกียรติอย่างเงียบเชียบ

ในขณะเดียวกัน ณ โลกภายนอก

เสียงดังกึกก้องกัมปนาทดังสนั่นหวั่นไหว โครงสร้างอาคารทรงครึ่งวงกลมที่ก่อตัวขึ้นจากอิฐหินขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางกว่าร้อยเมตรผุดทะลุขึ้นมาจากพื้นดิน

บริเวณด้านหนึ่งของตัวอาคาร ปรากฏเสาหินผิวขรุขระสองต้นตระหง่านขึ้นมาเพื่อรองรับซุ้มประตูหิน

แรงสั่นสะเทือนอันรุนแรงส่งผลให้ชาวบ้านและเหล่านักผจญภัยในละแวกใกล้เคียงต่างหันไปมองยังจุดศูนย์กลางของต้นตอเสียงนั้น

ภายในปราสาท ลอร์ดเฟนริส เกรย์ เองก็ตื่นตระหนกกับแรงสั่นสะเทือนนี้เช่นกัน เขาทอดสายตามองไปยังทิศทางของต้นเสียงด้วยความตกตะลึง

หัวใจของเขาเต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง

ความโกลาหลระดับนี้ หรือว่าจะมีดันเจี้ยนแห่งใหม่ถือกำเนิดขึ้น แถมยังมาโผล่ในเขตแดนของเขาอีก!

หากเขาสามารถครอบครองดันเจี้ยนแห่งนี้ได้ล่ะก็... "ส่งคนไปตรวจสอบที่ใจกลางแรงสั่นสะเทือนเดี๋ยวนี้ ได้เรื่องยังไงให้รีบกลับมารายงานข้าทันที"

"ขอรับ ท่านลอร์ด"

"เดี๋ยวก่อน ขนคนไปให้มากกว่านี้ด้วย!"

"รับทราบขอรับ"