บทที่ 22 - หน่วยพิชิตขุมนรก

บทที่ 22 - หน่วยพิชิตขุมนรก

"เด็กดี ไม่เลวเลย!"

ไป๋เจิ้งกั๋วเห็นจางหยวนตอบตกลงอย่างฉะฉานก็ยิ่งชื่นชมในนิสัยของเขา "ในเมื่อเป็นแบบนั้น ฉันจะมอบรางวัลให้เธอก่อนก็แล้วกัน"

"อย่างแรกคือรางวัลสำหรับข้อมูลสำคัญของโอติส คัมภีร์สกิลระดับต้นสิบม้วน และแต้มผลงานของสมาคมนักผจญภัยหนึ่งแสนแต้ม"

แสงสว่างวาบขึ้นในมือของไป๋เจิ้งกั๋ว คัมภีร์สกิลระดับต้นสิบม้วนปรากฏขึ้น

นัยน์ตาของจางหยวนหดเกร็ง ไม่คิดเลยว่ารางวัลจะมหาศาลขนาดนี้

คัมภีร์สกิลระดับต้นสิบม้วนก็ปาเข้าไปหนึ่งล้านหยวนแล้ว ส่วนแต้มผลงานหนึ่งแสนแต้มยิ่งมีมูลค่าสูงถึงสิบล้าน!

"ผู้อาวุโสไป๋ รางวัลนี้มันไม่เยอะเกินไปหน่อยหรือครับ"

ไป๋เจิ้งกั๋วโบกมือพร้อมรอยยิ้ม "ไม่เยอะหรอก เมื่อเทียบกับความสูญเสียของประเทศที่ข้อมูลของเธอช่วยกอบกู้เอาไว้ได้ ของแค่นี้ถือเป็นแค่เศษเสี้ยวเท่านั้น"

"นอกจากนี้ ฉันยังมีของอีกชิ้นจะให้เธอ"

พูดจบไป๋เจิ้งกั๋วก็ยื่นลูกแก้วคริสตัลขนาดเท่าลูกปิงปองให้จางหยวน "นี่คือรางวัลที่เธอตกลงเข้าร่วมหน่วยพิชิตขุมนรก หลังจากนี้หากเธอพบเจออันตราย เพียงแค่บีบลูกแก้วคริสตัลนี้ให้แตก ฉันจะไปปรากฏตัวอยู่ข้างเธอทันที และจะช่วยเหลือเธออย่างไม่มีเงื่อนไขหนึ่งครั้ง"

จางหยวนตกตะลึง "บีบลูกแก้วนี้แตกแล้วผู้อาวุโสไป๋จะมาเหรอครับ"

"หึหึ แน่นอน ต่อให้โอติสกลับมาหาเธออีกครั้ง แค่บีบลูกแก้วนี้ให้แตก มันก็มีแต่ตายสถานเดียว"

"ขอบคุณมากครับผู้อาวุโสไป๋"

จางหยวนรับลูกแก้วคริสตัลมาด้วยความตื่นเต้น เมื่อมีเครื่องรางคุ้มภัยชิ้นนี้ ต่อให้บอสขุมนรกบุกมาหาถึงที่ในครั้งหน้า เขาก็มีความมั่นใจมากพอที่จะรับมือ

ไป๋เจิ้งกั๋วกล่าวต่อ "เรื่องเข้าร่วมหน่วยพิชิตขุมนรก เดี๋ยวหลี่อันผิงจะดึงเธอเข้ากลุ่มเอง ฉันยังมีธุระอื่นต้องไปจัดการ ขอตัวก่อนล่ะ"

จางหยวนเอ่ย "ลาก่อนครับผู้อาวุโสไป๋"

"พยายามเข้าล่ะไอ้หนู อนาคตเป็นของเธอแล้ว" ไป๋เจิ้งกั๋วยิ้มอย่างปลื้มปริ่ม ก่อนที่แสงสีขาวจะสว่างวาบขึ้นใต้ฝ่าเท้า ร่างของเขาพลันอันตรธานหายไป

"เวทมนตร์มิติเหรอ"

จางหยวนพึมพำเมื่อเห็นไป๋เจิ้งกั๋วเทเลพอร์ตจากไป เขาผลักประตูเดินออกไปด้านนอก

หลี่อันผิงที่รออยู่หน้าประตูมาพักใหญ่ เมื่อเห็นจางหยวนเดินออกมาก็รีบพุ่งเข้าไปหาทันที "เมื่อกี้ผู้อาวุโสไป๋ส่งข้อความมาบอกผมแล้ว เรามาแอดเพื่อนกันเถอะ เดี๋ยวผมจะดึงคุณเข้ากลุ่มแชตของหน่วยพิชิตขุมนรก"

จางหยวนหยิบอุปกรณ์สื่อสารขึ้นมาแอดเพื่อนกับหลี่อันผิง "รบกวนด้วยนะครับ"

"ไม่รบกวนเลย!" ตอนนี้ใบหน้าของหลี่อันผิงเต็มไปด้วยรอยยิ้มเจิดจ้า "ต้องขอบคุณคุณเลยนะที่ทำให้ผมมีโอกาสได้พูดคุยกับผู้อาวุโสไป๋ หลังจากนี้หากคุณต้องการอะไรในเมืองซีหู ขอแค่เอ่ยปากมา อะไรที่ผมจัดการให้ได้ผมจะจัดการให้หมดเลย"

จางหยวนตอบกลับ "ผมมีเรื่องอยากรบกวนผู้จัดการหลี่พอดีเลยครับ ผมสามารถใช้แต้มผลงานของสมาคมแลกเปลี่ยนเป็นเข็มทิศแห่งโชคชะตาสำหรับสุ่มการ์ดได้ไหมครับ"

การไม่มีเข็มทิศแห่งโชคชะตาพกติดตัว ทำให้เขาต้องถ่อไปที่ศูนย์ซื้อขายทุกครั้งที่ต้องการสุ่มการ์ด ซึ่งมันยุ่งยากมาก

ประเด็นสำคัญที่สุดคือการไปสุ่มการ์ดที่ศูนย์ซื้อขายนั้น เรื่องความเป็นส่วนตัวถือเป็นปัญหาใหญ่

สุ่มได้อาวุธประจำตัวแค่ครั้งสองครั้งยังพอว่า แต่ถ้าสุ่มได้ทุกครั้ง ไม่ช้าก็เร็วเขาต้องถูกคนเพ่งเล็งแน่นอน

ต้องรู้ไว้ว่าทุกครั้งที่อาวุธประจำตัวปรากฏขึ้นมา เอฟเฟกต์มันอลังการงานสร้างมาก ขอแค่เป็นคนที่มีค่าพลังจิตสูงสักหน่อยในบริเวณนั้น ก็สามารถสัมผัสได้อย่างเฉียบคมว่ามีคนสุ่มได้อาวุธประจำตัว

"ได้แน่นอนครับ"

หลี่อันผิงตอบพร้อมรอยยิ้ม "ด้วยแต้มผลงานของคุณในตอนนี้ สามารถซื้อเข็มทิศแห่งโชคชะตารุ่นท็อปสุดได้สบายมาก ขอแค่คุณบอกมา ไม่ว่าจะเป็นเข็มทิศแห่งโชคชะตารูปแบบไหน ผมสามารถเบิกจากคลังสินค้ามาให้คุณได้ทันที"

จางหยวนตอบกลับ "ขอแค่เข็มทิศแห่งโชคชะตาแบบที่ถูกที่สุดให้ผมก็พอแล้วครับ"

พวกเข็มทิศแห่งโชคชะตารุ่นท็อปอะไรนั่น ก็แค่ทำลวดลายให้ดูวิจิตรตระการตา แล้วก็ไปจ้างพระหรือนักพรตมาทำพิธีปลุกเสก เพื่อให้คนสุ่มการ์ดเกิดภาพลวงตาว่าใช้เข็มทิศรุ่นท็อปพวกนี้แล้วดวงจะดีขึ้น

จางหยวนไม่ต้องการไสยศาสตร์จอมปลอมพวกนี้หรอก

ตัวเขาเองนั่นแหละคือไสยศาสตร์ของแท้

หลี่อันผิงเห็นจางหยวนต้องการแค่เข็มทิศแห่งโชคชะตารุ่นถูกสุดก็ไม่ได้พยายามขายของต่อ เขายิ้มรับ "ก็จริงนะ ตอนนี้คุณยังอยู่ในช่วงมือใหม่ แต้มผลงานควรใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด ไม่จำเป็นต้องไปสิ้นเปลืองกับของพวกนั้นหรอก"

พูดจบ หลี่อันผิงก็หยิบเข็มทิศหน้าตาเรียบง่ายที่มีค่ายกลขนาดเล็กสลักอยู่ตรงกลางออกมาจากมิติเก็บของของตัวเอง

แม้เข็มทิศชิ้นนี้จะดูเรียบง่ายจนเกินไป แต่ฟังก์ชันที่เข็มทิศแห่งโชคชะตาควรมีก็มีครบถ้วน

"นี่คือเข็มทิศแห่งโชคชะตาที่ถูกที่สุด ราคาตลาดอยู่ที่หนึ่งล้านหยวน หรือก็คือหนึ่งหมื่นแต้มผลงาน ผมจะลดราคาให้คุณ โอนมาแค่แปดพันแต้มก็พอ"

"ขอบคุณครับ"

จางหยวนไม่สนหรอกว่าเข็มทิศแห่งโชคชะตานี้จะเป็นมือสองหรือไม่ หลังจากโอนแต้มผลงานแปดพันแต้มให้หลี่อันผิงแล้ว เขาก็บอกลาและถือเข็มทิศแห่งโชคชะตาเดินออกจากสมาคมนักผจญภัยไปด้วยความพึงพอใจ

เพิ่งจะก้าวพ้นประตูสมาคม อุปกรณ์สื่อสารของจางหยวนก็ได้รับข้อความเชิญจากหลี่อันผิง

จางหยวนกดยืนยัน พอเข้ากลุ่มแชตของหน่วยพิชิตขุมนรกปุ๊บ ข้อความมากมายก็เด้งขึ้นมาทันที

[ดันเจี้ยนขุมนรกเหมืองแร่ฝั่งตะวันตกเมืองลั่ว ขาดซัพพอร์ตฮีลเลอร์เลเวล 45 หนึ่งตำแหน่ง พี่น้องคนไหนอยู่แถวนี้แล้วสนใจซิบมาเลย!]

[ดันเจี้ยนขุมนรกป่าชานเมืองฝั่งตะวันออกเมืองเสิ่น ขอจอมเวทสายดาเมจจัดหนักเลเวล 50 หนึ่งคน!]

[เกาะมนุษย์เงือกทะเลตงไห่กลายเป็นขุมนรกแล้ว ขอพาลาดินเลเวล 60 หนึ่งตำแหน่ง ต้องการเซตอุปกรณ์ระดับอีปิคครบชุด จะดีมากถ้ามีสกิลคุ้มครองและชำระล้าง]

ทันทีที่จางหยวนเข้ากลุ่ม เขาก็รู้สึกเหมือนตัวเองเดินเข้าตลาดสดอย่างไรอย่างนั้น ปรับตัวไม่ทันเลยทีเดียว

หน่วยพิชิตขุมนรกนี่ไม่ควรจะดูลึกลับศักดิ์สิทธิ์และเต็มไปด้วยพวกหัวกะทิพูดน้อยต่อยหนักหรอกเหรอ

แต่พอมาดูตอนนี้ สภาพก็ไม่ต่างอะไรกับตอนหาปาร์ตี้ลงดันเจี้ยนป่าทั่วไปเลย

ถ้าไม่ใช่เพราะในกลุ่มมีแผนที่ดันเจี้ยนขุมนรกทั่วประเทศที่อัปเดตแบบเรียลไทม์ แถมเลเวลของอาชีพที่ต้องการก็สูงปรี๊ด จางหยวนคงสงสัยว่าตัวเองเข้าผิดกลุ่มไปแล้ว

[ทู่จื่อ : @หยวนจื่อ โย่ว มีเด็กใหม่เข้ามา ทักทายทุกคนหน่อยสิ!]

จู่ๆ คนที่ใช้รูปโปรไฟล์เป็นสาวสวยทรงเจ๊และใช้ชื่อไอดีว่าทู่จื่อก็แท็กจางหยวน

หยวนจื่อคือชื่อเล่นในโซเชียลมีเดียของจางหยวน

ในหน่วยพิชิตขุมนรกนี้ ข้อมูลของทุกคนจะถูกปิดเป็นความลับ หากไม่เจอกันในชีวิตจริง ก็ไม่มีใครรู้ว่าใครเป็นใคร

จางหยวนไม่อยากข้องแวะกับคนแปลกหน้าพวกนี้มากนัก จึงเปลี่ยนสถานะเป็นออฟไลน์ทันที จากนั้นก็เปิดแผนที่เพื่อดูว่าแถวเมืองซีหูมีดันเจี้ยนขุมนรกที่เหมาะกับเขาหรือไม่

"ดันเจี้ยนขุมนรกใกล้เมืองซีหูมีแค่สองแห่งและขึ้นสถานะว่าถูกพิชิตไปแล้ว แถมฉันยังเป็นคนพิชิตเองอีก ดูเหมือนว่าช่วงนี้คงไม่ต้องหวังเรื่องลงดันเจี้ยนขุมนรกแล้ว ตั้งใจฟาร์มเลเวลให้สอบเข้ามหาวิทยาลัยจิงตูให้ได้ก่อนดีกว่า"

จางหยวนหาดันเจี้ยนขุมนรกที่เหมาะสมใกล้เมืองซีหูไม่ได้ พอเพิ่งกดออกจากแชตกลุ่ม ข้อความส่วนตัวจาก 'ทู่จื่อ' ก็เด้งเข้ามา

[ทู่จื่อ : หนุ่มน้อย ฉันเห็นไอพีแอดเดรสของนายอยู่ที่เมืองซีหู ฉันก็อยู่แถวนี้พอดี เอาเป็นว่าเรามานัดเจอกันหน่อยไหม ฉันมีเซอร์ไพรส์รอนายอยู่นะจ๊ะ!]

จางหยวนกวาดตามองข้อความส่วนตัว ก่อนจะบล็อกทู่จื่อทิ้งทันที

สมาชิกในหน่วยพิชิตขุมนรกนั้นร้อยพ่อพันแม่ เขาไม่ไว้ใจใครในนั้นเลย หลังจากนี้ต่อให้ต้องไปเคลียร์ดันเจี้ยนขุมนรก เขาก็ยอมเสี่ยงลุยเดี่ยวดีกว่าฝากแผ่นหลังไว้กับคนแปลกหน้า

ใครจะไปรู้ว่าเพื่อนร่วมทีมที่สู้เคียงบ่าเคียงไหล่ จะหันมาแทงข้างหลังกันเมื่อไหร่

จางหยวนโยนเรื่องของทู่จื่อทิ้งไว้เบื้องหลัง ก่อนจะมุ่งหน้าออกนอกเมืองอีกครั้ง

แต่คราวนี้เขาไม่ได้ไปที่ประตูเมืองฝั่งตะวันตก ทว่ามุ่งหน้าไปยังประตูเมืองฝั่งตะวันออกแทน

ทางตะวันออกของเมืองซีหูมีแม่น้ำหลัวซ่าอยู่ ริมแม่น้ำมีดันเจี้ยนป่าเลเวล 20 ตั้งอยู่ ที่นั่นคือทำเลทองสำหรับฟาร์มอุปกรณ์และวัตถุดิบของเหล่าผู้ใช้อาชีพในเมืองซีหู อีกทั้งยังเป็นจุดฟาร์มเลเวลที่ดีที่สุดของจางหยวนในตอนนี้ เขาสามารถฟาร์มในดันเจี้ยนนั้นจนถึงเลเวล 19 ได้เลย

ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดล่ะก็นะ

[จบแล้ว]