บทที่ 3: ทำไมพวกท่านถึงกลายเป็นตัวร้าย

บทที่ 3: ทำไมพวกท่านถึงกลายเป็นตัวร้าย

บนแพลตฟอร์มไลฟ์สด บรรดาชาวเน็ตไม่ได้สนใจพิธีการอะไรทั้งนั้น และเริ่มสแปมข้อความด่าทอกันอย่างพร้อมเพรียง

"นังแก่ตาเฒ่าอู๋! ตอนฉันเรียนจบเมื่อก่อน ตาแก่นี่ก็พล่ามน้ำลายแตกฟองไม่หยุดจนฉันแทบจะฉี่ราดกางเกงอยู่แล้ว ไม่เคยรู้จักหุบปากเลยจริงๆ!"

"ไอ้แก่เอ๊ย ทำไมยังไม่เกษียณไปซะทีวะ? ไสหัวไปให้พ้นๆ แล้วเลิกพล่ามเรื่องไร้สาระได้แล้ว!"

"ฉันล่ะเบื่อเต็มทนละ มามุกเดิมทุกปี แต่ก็ยังอุตส่าห์หาวิธีใหม่ๆ มาทำให้คนรำคาญได้ตลอด น่ารำคาญพอๆ กับแมลงวันเลยแฮะ!"

"มีสาวสวยคนไหนรับวิดีโอคอลบ้างไหมจ๊ะ? ครั้งละ 20 แอดวีแชตมาเลย: 172xxxxxxxxx"

"รวมแหล่งคลิปหลุดล่าสุดที่ www.sx******.com! โอนมา 5 หยวนเพื่อสมัครสมาชิกเลยจ้า!"

พ่อและแม่ของหลินเซียว หลินรื่อหวังและว่านหลิง เดินทางมาถึงสถานที่จัดงานตั้งแต่เช้าตรู่ และยืนปักหลักอยู่ใกล้กับ 'หินข้ามมิติ'

ไม่ว่าพิธีทำพันธสัญญาของหลินเซียวจะสำเร็จหรือไม่ แต่มันก็จะเป็นตัวกำหนดอนาคตการศึกษาของลูกคนที่สองและสาม รวมไปถึงโอกาสลืมตาดูโลกของลูกคนที่สี่และห้าด้วย

แถมมันยังส่งผลกระทบโดยตรงต่อสถานะทางการเงินของครอบครัวในอนาคตอีกต่างหาก แล้วแบบนี้จะไม่ให้พวกเขาให้ความสำคัญได้อย่างไรกันเล่า?

ว่านหลิงหรี่ตามองผู้อำนวยการหัวล้านบนเวที สายตาของเธอเริ่มฉายแววไม่เป็นมิตรมากขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่ออร่าเวทมนตร์แห่งความโกลาหลสีแดงลักษณะคล้ายเส้นด้ายหลายเส้น กำลังม้วนตัวพันรอบนิ้วของเธออย่างหงุดหงิด

เห็นได้ชัดเลยว่าในเวลานี้ ว่านหลิงกำลังรู้สึกไม่สบอารมณ์เอามากๆ เธอถึงขั้นกำลังชั่งใจอยู่ด้วยซ้ำว่าจะปิดบัญชีไอ้โล้นนี่ไปเลยดีไหม

ฉันอุตส่าห์สละเวลาอันมีค่าในการเล่นโยคะยามเช้า เพื่อวิ่งถ่อมาที่นี่เพื่อฟังแก ไอ้อ้วนหัวล้าน พล่ามเรื่องไร้สาระเนี่ยนะ?

หากไม่ใช่เพราะเวทมนตร์แห่งความโกลาหลของเธอกำลังร่อยหรอและจำเป็นต้องเก็บไว้ใช้ในยามฉุกเฉินล่ะก็ เธอคงบิดเบือนความเป็นจริง แล้วจับหลอดเลือดหัวใจของผู้อำนวยการอู๋มาผูกเป็นโบว์ไปนานแล้ว

พ่อหลินคือคนที่รู้ใจภรรยาดีที่สุด เขาจึงเอ่ยปากเกลี้ยกล่อมเธอด้วยความหวังดีจากด้านข้าง

"ไม่ต้องหรอกน่าที่รัก ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอก ถ้าคุณฆ่าเขาตาย เราก็ต้องโทรเรียกสายด่วน 120 ให้วุ่นวาย เผลอๆ จะทำให้ลูกเราเสียเวลาเปล่าๆ ด้วยซ้ำ"

บางทีอาจเป็นเพราะสัมผัสได้ถึงจิตสังหารอันเย็นเยียบจาก 'สการ์เล็ต วิทช์' ผู้อำนวยการอู๋ถึงกับเสียวสันหลังวาบ เขาตัดสินใจพับเก็บสุนทรพจน์ส่วนที่เหลือ และชูแขนตะโกนลั่น

"ลำดับต่อไป ขอประกาศว่าพิธีทำพันธสัญญาได้เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว!"

เสียงปรบมือเกรียวกราวดังสนั่นขึ้นทันทีทั้งบนและล่างเวที ผสมปนเปไปกับเสียงโห่ร้องยินดีจากผู้คนมากมาย

"ไอ้แก่เอ๊ย ลงมาจากเวทีได้แล้ว!"

"ตาเฒ่า รีบๆ เกษียณไปได้แล้วโว้ย!"

ผู้อำนวยการอู๋ถลึงตาใส่กลุ่มคนที่ตะโกนอยู่ด้านล่างอย่างขุ่นเคือง เขามีกำหนดจะเกษียณอายุในปีหน้า และรู้สึกเสียดายอำนาจที่มีอยู่เป็นอย่างมาก เขาแค่อยากจะพูดต่ออีกสักสองสามคำแท้ๆ แต่กลับถูกด่าว่าเป็นไอ้แก่ซะงั้น...

เดี๋ยวนี้ศีลธรรมเสื่อมทรามลงจริงๆ!

เฒ่าอู๋สะบัดเส้นผมที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดบนหัว กางร่มคันจิ๋วลายดอกไม้ออกมา แล้วเดินนวยนาดลงจากเวทีด้วยท่าทางตุ้งติ้ง

เจ้าหน้าที่จาก 'สำนักงานจัดหาพรสวรรค์' ปาดเหงื่อเย็นเฉียบ ก่อนจะดึงผ้าแดงที่คลุมวัตถุรูปทรงคล้ายเสาต้นหนึ่งออก

ภายใต้แสงแดดสาดส่อง คริสตัลโปร่งแสงรูปทรงข้าวหลามตัดที่ดูธรรมดาๆ กลับเปล่งประกายแสงเจ็ดสีออกมาอย่างเจิดจ้า

บรรยากาศโดยรอบตกอยู่ในความเงียบสงัดราวกับป่าช้าในทันที...

นี่คือ 'หินข้ามมิติ' ซึ่งสามารถอัญเชิญฮีโร่ที่มีรายชื่อบันทึกอยู่ใน 'คัมภีร์พันธสัญญา' ได้ ว่ากันว่าคริสตัลโปร่งแสงรูปทรงข้าวหลามตัดเหล่านี้ มีพลังอำนาจในการเจาะทะลวงมิติ และช่วยให้เด็กหนุ่มสาววัยสิบแปดปีสามารถทำสัญญากับฮีโร่ได้สำเร็จ

เมื่อเพ่งมองไปยังหินข้ามมิติอย่างใกล้ชิด จะเห็นเงาร่างของบุคคลจำนวนนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นและเลือนหายไปสลับกันอยู่อย่างต่อเนื่อง

นักเรียนทุกคนต่างหายใจหอบถี่และฝ่ามือชุ่มไปด้วยเหงื่อ ไม่มีใครรู้เลยว่าพวกเขาจะสามารถอัญเชิญร่างจำแลงของฮีโร่คนไหนออกมาได้ในอีกไม่กี่อึดใจข้างหน้านี้

การจะทำสัญญากับฮีโร่ได้สำเร็จหรือไม่นั้น ขึ้นอยู่กับอุปนิสัย บุคลิกภาพ และแม้กระทั่งรูปร่างหน้าตาของผู้ทำสัญญาเป็นอย่างมาก ตัวอย่างเช่น หากคุณเป็นผู้ชายและดึงดันที่จะทำสัญญากับ 'คุณยายอัสนีบาต' จากหมู่บ้านนินจาโคโนฮะล่ะก็ ผลลัพธ์ก็มีเพียงแค่อย่างเดียว นั่นคือการถูกปฏิเสธอย่างไม่ไยดี

ฮีโร่บางคนก็เรื่องมากเรื่องรูปร่างหน้าตาเอามากๆ พวกเขาจะยอมทำสัญญาและให้ยืมพลังก็ต่อเมื่อพวกเขารู้สึกถูกชะตาด้วยเท่านั้น

มีเพียงหลินเซียวเท่านั้นที่ยังคงมีท่าทีสงบนิ่ง ตามคำบอกเล่าของว่านหลิงผู้เป็นแม่ จุดประสงค์ที่แท้จริงในการเข้าร่วมพิธีทำพันธสัญญาของเขา ก็เป็นเพียงแค่การรับกุญแจดอกนั้นมาเท่านั้น

กุญแจที่จะสามารถไขเปิดคลังสมบัติอันลึกลับที่เขาเติมเต็มมันเอาไว้จนล้นปรี่มาตั้งนานแล้ว

ส่วนเรื่องที่ว่าจะทำสัญญากับฮีโร่คนไหนได้นั้น ไม่ใช่เรื่องสำคัญเลยสักนิด

หากเป้าหมายหลักอย่างชาวไซย่า 'ซุนโกคู' ไม่สำเร็จ เขาก็ยังมีตัวสำรองเตรียมไว้อีกเพียบ ไม่มีทางที่จะล้มเหลวอย่างแน่นอน

อย่างเช่น คุณปู่ 'ซอด'!

หรือคุณตา 'แม็กนีโต้'!

หรือแม้แต่คุณลุง 'ควิกซิลเวอร์' ก็ยังได้!

ด้วยสายเลือดคริปโตเนียนที่ไหลเวียนอยู่ในตัว บวกกับแหล่งกำเนิดแห่งความโกลาหล พวกฮีโร่สายพลังธาตุระดับ S ที่คนอื่นแย่งชิงกันแทบเป็นแทบตาย ในสายตาของเขาก็เป็นแค่พวกกระจอกงอกง่อยเท่านั้นแหละ!

สิ่งที่เขาต้องทำก็แค่เอามือไปแตะหินก้อนนั้น แล้วทวงเอาสมบัติที่ควรจะเป็นของเขามาตั้งแต่แรกคืนมาก็เท่านั้นเอง!

ทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันสูญเสียไปตลอดหลายปีที่ผ่านมา วันนี้แหละที่ฉันจะทวงมันคืนมาด้วยมือของฉันเอง!

...

นักเรียนทยอยเดินขึ้นไปบนเวทีทีละคน เพื่อเริ่มพิธีทำพันธสัญญาตามรายชื่อที่ถูกเรียก

เจ้าหน้าที่ถือสมุดรายชื่อและตะโกนเรียกเสียงดังฟังชัด

"มัธยมศึกษาปีที่ 6 ห้อง 1 หลี่ซิน!"

หลี่ซินใจสั่นระรัว เขาไม่คิดเลยว่าชื่อของตัวเองจะถูกเรียกเป็นคนแรก เขาเดินไปที่ข้างหินข้ามมิติ และด้วยแววตาที่จริงจัง เขาก็ทาบฝ่ามือลงไป ทันใดนั้น ท้องฟ้าก็มืดมิดลงราวกับเป็นช่วงเวลากลางคืนของแถบขั้วโลก

เงาร่างของบุคคลหลายคนถูกฉายภาพขึ้นมาระหว่างผืนฟ้าและแผ่นดิน หลินเซียวพิจารณาดูพวกเขาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่สีหน้าของเขาจะเริ่มแปลกไปเล็กน้อย

เอ๊ะ... สาวสวยผมส้มในชุดสีดำที่โชว์ร่องอกขาวจั๊วะนั่น... หรือว่าจะเป็น 'มัตสึโมโตะ รันงิคุ' จากเรื่องบลีช เทพมรณะ กันนะ?

ถ้าเกิดหลี่ซินทำสัญญากับเธอสำเร็จ เขาจะได้กล้ามเนื้อหน้าอกตู้มๆ ของเธอ หรือจะได้ 'ดาบฟันวิญญาณ' มาครอบครองกันล่ะเนี่ย?

ซี๊ด... เด็กประถมใส่สูทกางเกงขาสั้นนั่น น่าจะเป็นเด็กประถมที่แข็งแกร่งที่สุด หรือที่รู้จักกันในนาม 'ยมทูต' ใช่ไหมนั่น!

ถ้ามีคนทำสัญญากับหมอนั่นสำเร็จ จะมีคนตายรอบๆ ตัวเขาวันละคนแบบสุ่มไหมเนี่ย?

บ้าบอชะมัด นี่มันพลังระดับคอนเซ็ปต์ชัดๆ!

แววตาของหลินเซียวลุกวาวขึ้นมาทันที ทว่าไม่นานเขาก็ส่ายหน้าปฏิเสธความคิดนั้นไป

ไม่เอาๆ ถ้านับรวมฉันด้วย ครอบครัวเราก็มีกันอยู่แค่ห้าคน ขืนทำสัญญาด้วย มีหวังตายเรียบไม่เหลือซากภายในอาทิตย์เดียวแหงๆ

ส่วนเจ้ายักษ์ที่เอาผ้าคลุมหัวและถือขวานเล่มยักษ์นั่น... ถ้าฉันเดาไม่ผิด น่าจะเป็น 'ไทแรนต์' จากเรื่องผีชีวะแน่ๆ!

เดี๋ยวนะ? ไอ้ตัวแบบนี้ก็เอามาทำสัญญาได้ด้วยงั้นเหรอ?

จู่ๆ หลินเซียวก็รู้สึกว่า 'คัมภีร์พันธสัญญา' ของดาวบลูสตาร์ดวงนี้มันต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ

ภาพจำลองของฮีโร่บางตัวที่หินข้ามมิติอัญเชิญออกมา ดูยังไงก็ไม่ใช่ฮีโร่สักนิด แถมบางตัวก็ไม่ได้มีพลังต่อสู้อะไรมากมายด้วยซ้ำ

อย่างเช่นไอ้คนขายเนื้อจากผีชีวะนั่น ถ้าหลินเซียวได้รับพลังจากพ่อหรือแม่มาแค่หนึ่งในพันส่วน เขาก็สามารถฆ่ามันทิ้งได้เป็นหมื่นๆ ครั้งอย่างสบายๆ

ลองคิดดูสิว่าพลังที่จะได้รับหลังจากทำสัญญากับพวกนี้มันจะอ่อนหัดขนาดไหน

หลี่ซิน เด็กหนุ่มร่างท้วมมองขึ้นไปด้านบนด้วยแววตาจริงจัง ก่อนจะตะโกนสุดเสียง

"ข้าขออัญเชิญสัญลักษณ์แห่งพลังและความหล่อเหลา มนุษย์เพลิง! โปรดทำสัญญากับข้า และแบ่งปันพลังของท่านให้ข้าด้วยเถิด!"

หลินเซียวมองตามสายตาของเขาไป ชายผู้หนึ่งซึ่งร่างกายลุกท่วมไปด้วยเปลวเพลิงกำลังลอยอยู่กลางอากาศ และที่ชุดบอดี้สูทบริเวณหน้าอกของเขาก็มีตัวเลข '4' ปรากฏให้เห็นอยู่ลางๆ!

หลินเซียวใช้ความคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็รู้ได้ทันทีว่าหมอนี่คือใคร

พ่อหนุ่มปากหวาน 'ฮิวแมนทอร์ช' จากทีมแฟนแทสติกโฟร์นั่นเอง

ลำแสงสีทองพวยพุ่งขึ้นมาระหว่างเด็กหนุ่มร่างท้วมและฮิวแมนทอร์ช หากฮิวแมนทอร์ชยอมรับคำอัญเชิญของเด็กหนุ่มในลำดับต่อไป เขาก็จะถ่ายทอดพลังให้กับผู้อัญเชิญ และพันธสัญญาก็จะเสร็จสมบูรณ์

แต่น่าเสียดายที่ฮิวแมนทอร์ชกลับยืนนิ่งเฉยราวกับรูปปั้น ลำแสงสีทองสว่างวาบอยู่เพียงไม่กี่วินาที ก่อนจะค่อยๆ หรี่แสงลง

ใครบางคนแถวนั้นเริ่มหัวเราะเยาะคิกคัก

"มนุษย์เพลิงน่ะให้ความสำคัญกับหน้าตาจะตายไป ชอบแต่หนุ่มหล่อสาวสวยทั้งนั้นแหละ ไอ้อ้วนนี่มันไม่เจียมกะลาหัวเอาซะเลย สภาพแบบนี้ยังริอ่านจะไปทำสัญญากับฮีโร่ระดับ S อย่างมนุษย์เพลิงอีกเหรอ? หึๆ!"

เด็กหนุ่มยังไม่ยอมแพ้ เขาเบนสายตาไปยังชายหนุ่มอีกคนที่มีผมสีน้ำตาลยาว สวมชุดต่อสู้สีเขียว และมีรูปร่างอ้วนกลม

"ข้าขออัญเชิญท่าน ฮีโร่ผู้เพียบพร้อมและรักการกินเป็นชีวิตจิตใจ พ่อหนุ่มจ้ำม่ำหุ่นล่ำบึ้ก! โปรดทำสัญญากับข้าด้วยเถิด!"

หลินเซียวถึงกับส่ายหน้า 'โจจิ' เกลียดที่สุดเวลาที่มีคนมาว่าเขาอ้วนหรือเหมือนหมู

ขืนเรียกเขาแบบนั้นล่ะก็ โชคดีแค่ไหนแล้วที่เขาไม่แปลงร่างเป็นลูกชิ้นเนื้อแล้วกลิ้งมาทับแกจนตายเนี่ย

และก็เป็นไปตามคาด โจจิแค่นเสียงเย็นชา แสดงสีหน้าไม่พอใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะหันหลังขวับ

ลำแสงสีทองระหว่างหลี่ซินและโจจิเลือนหายไป... เขาทำสัญญาพลาดอีกแล้ว

สีหน้าของหลี่ซินเริ่มตื่นตระหนก เขากวาดสายตามองไปรอบๆ ทว่ายังไม่ทันจะได้เลือกฮีโร่คนที่สาม แสงสว่างจากหินข้ามมิติก็ริบหรี่ลง และเงาร่างของเหล่าฮีโร่บนท้องฟ้าก็มลายหายไปราวกับฟองสบู่

นั่นเป็นเพราะพลังจิตของหลี่ซินไม่สามารถประคับประคองพิธีกรรมต่อไปได้อีกแล้ว ใบหน้าของเขาซีดเผือด และร่างก็โงนเงนไปมาอย่างคนไร้เรี่ยวแรง

เจ้าหน้าที่ที่เตรียมพร้อมอยู่แล้วรีบพุ่งเข้าไปพยุงเขาเอาไว้ทันที

พร้อมกันนั้น พวกเขาก็ประกาศว่า "นักเรียนหลี่ซิน ทำสัญญาไม่สำเร็จ!"