บทที่ 13: พลังการต่อสู้ทางกายภาพ ระดับสองช่วงกลาง!

บทที่ 13: พลังการต่อสู้ทางกายภาพ ระดับสองช่วงกลาง!

"มอออ!!"

แรดเกราะเหล็กเปิดฉากโจมตีก่อน

หลังจากเสียงคำรามสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น ร่างมหึมาของมันก็พุ่งทะยานไปข้างหน้าเหมือนรถถังหนักที่วิ่งด้วยความเร็วเต็มพิกัด พุ่งเข้าใส่ซูหมิงอย่างบ้าคลั่ง ทุกย่างก้าวที่มันเหยียบย่ำทำให้พื้นดินสั่นสะเทือนและก้อนกรวดสั่นไหว

"มาได้จังหวะพอดี!"

เมื่อเห็นเช่นนั้น ซูหมิงก็ไม่ได้ถอยหนี เขาสะบัดข้อมือเพียงเล็กน้อย หอกเกล็ดปลาก็ส่งเสียงครางเบาๆ ปลายหอกชี้ตรงไปที่แรดเกราะเหล็ก

เมื่อเผชิญกับการพุ่งชนที่รุนแรงของแรดเกราะเหล็ก ซึ่งทรงพลังพอจะทำให้รถยนต์คันเล็กๆ กระเด็นได้ ซูหมิงรีบโคจรพลังโลหิตภายในร่างกายอย่างรวดเร็ว กล้ามเนื้อของเขาตื่นตัวเป็นพิเศษ และกระแสพลังเริ่มไหลเวียนตามเส้นทางการออกแรงของวิชาการต่อสู้ระดับ C หอกทะลวงเมฆา ระดับ C ขั้นสมบูรณ์

หอกทะลวงเมฆาขั้นสมบูรณ์มีเทคนิคการออกแรงที่เหนือกว่าวิชาหอกวัชระก่อนหน้านี้มาก

ทันทีที่แรดเกราะเหล็กพุ่งเข้ามาในระยะสิบเมตร และนอเดี่ยวที่ดุร้ายของมันกำลังจะกระแทกเข้ากับร่างกาย ซูหมิงก็กระทืบเท้า ร่างของเขาพุ่งไปข้างหน้าแทนที่จะถอยหลัง

เมื่อเห็นว่ากำลังจะปะทะกัน ซูหมิงก็ถีบตัวจากพื้น สไลด์ตัวออกด้านข้างเหมือนภูตพราย หลบการพุ่งชนจากด้านหน้าของแรดเกราะเหล็กได้อย่างฉิวเฉียด

นี่คือปฏิกิริยาตอบสนองที่เขาฝึกฝนมาตลอดช่วงเวลาการต่อสู้จริงยี่สิบวัน แน่นอนว่าค่าสถานะทางจิตที่สูงของเขาก็มีส่วนสำคัญอย่างมากเช่นกัน

หอกทะลวงเมฆา ระดับ C ขั้นสมบูรณ์!

ในจังหวะเดียวกับที่เขาหลบการพุ่งชนของแรดเกราะเหล็ก กล้ามเนื้อและกระดูกของซูหมิงก็สั่นพ้อง พลังโลหิตระเบิดออกมา พลังโลหิต 116 แต้มที่แบกรับพละกำลังทั้งหมดของร่างกาย หลั่งไหลเข้าสู่แขนที่กุมหอกเกล็ดปลาไว้อย่างไม่สงวนไว้

กล้ามเนื้อแขนของซูหมิงปูดโปน หอกเกล็ดปลาเปลี่ยนเป็นสายฟ้าสีเงิน แทงเข้าใส่จุดที่ค่อนข้างอ่อนแอตรงด้านข้างลำคอของแรดเกราะเหล็กอย่างแม่นยำที่สุด

การโจมตีนี้รวดเร็ว แม่นยำ และอำมหิต

ภายใต้การเพิ่มพูนห้าเท่า พลังการต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัวถึง 5800 แคลอรีก็ระเบิดออกมาทันที!

เคร้ง!!!

ปลายหอกปะทะกับเกราะเกล็ดของแรดเกราะเหล็กอย่างรุนแรง เกิดเสียงดังแสบแก้วหูเหมือนโลหะกระทบกัน หลังจากประกายไฟกระเด็นออกมาหลายสาย มันก็ทิ้งบาดแผลยาวประมาณหนึ่งฟุตไว้ที่ด้านข้างคอของแรดเกราะเหล็ก ซึ่งมีเลือดเริ่มไหลซึมออกมา

"พลังป้องกันสูงมาก!" ซูหมิงรู้สึกชาที่แขนเล็กน้อย และแอบตกใจอยู่ในใจ

พลังป้องกันของแรดเกราะเหล็กตัวนี้สมคำร่ำลือจริงๆ เหนือกว่าสัตว์ร้ายระดับสองทั่วไปมาก

"มอออ!" แรดเกราะเหล็กรู้สึกเจ็บปวดและส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธ มันกระแทกเท้าทั้งสี่ลงกับพื้น ร่างมหึมาของมันใช้หางสะบัดเพื่อเบรกฉุกเฉิน

นอเดี่ยวที่หนาบนหัวของมันตอนนี้หันหน้าเข้าหาซูหมิง จากนั้นขาทั้งสี่ของมันก็ออกแรง และนอที่ส่องประกายแสงเย็นเยียบก็แทงตรงมาที่ซูหมิง

ซูหมิงเบี่ยงตัวอีกครั้ง ดึงหอกเกล็ดปลากลับมา แล้วแทงออกไปเหมือนมังกรพิษพุ่งออกจากถ้ำ ในชั่วพริบตา เขาก็แทงเงาหอกออกไปหลายครั้ง เล็งไปที่ดวงตา ข้อต่อ ลำคอ และจุดอ่อนทางพลังป้องกันอื่นๆ ของแรดเกราะเหล็กโดยเฉพาะ

หอกทะลวงเมฆา ระดับ C ขั้นสมบูรณ์ไม่เพียงแต่ให้การเพิ่มพูนพลังที่มหาศาล แต่เทคนิคหอกของมันยังประณีตอย่างยิ่ง มันเน้นการทำลายพื้นผิวด้วยจุดเดียวและมีพลังในการทะลุทะลวงที่แข็งแกร่งมาก เมื่อรวมกับหอกเกล็ดปลา พลังของมันก็ยิ่งมหาศาลขึ้นไปอีก

"เคร้ง!"

"ฉึก!"

...

เสียงโลหะปะทะกันและเสียงหอกแทงเข้าเนื้อสลับกันดังขึ้นอย่างไม่ขาดสาย

ซูหมิงรีดเร้นท่าร่างของเขาจนถึงขีดสุด เคลื่อนที่วนเวียนรอบร่างมหึมาของแรดเกราะเหล็กอย่างต่อเนื่อง หอกเกล็ดปลาดูเหมือนจะมีชีวิตในมือของเขา โจมตีจุดอ่อนในพลังป้องกันของแรดเกราะเหล็กได้อย่างแม่นยำทุกครั้ง

แรดเกราะเหล็กมีพละกำลังและพลังป้องกันที่แข็งแกร่ง แต่มันกลับไม่สามารถแตะต้องแม้แต่ชายเสื้อของซูหมิงได้ มันคำรามด้วยความโกรธ ร่างกายที่ใหญ่โตของมันกลายเป็นภาระ ทำให้มันดูเงอะงะอย่างมากและถูกบีบให้ต้องป้องกันตัวอย่างเฉื่อยชา

อย่างไรก็ตาม การป้องกันที่ยาวนานย่อมนำไปสู่ความผิดพลาด หลังจากซูหมิงกระหน่ำโจมตีราวกับพายุได้สิบกว่าครั้ง ในที่สุดเขาก็คว้าโอกาสไว้ได้และแทงหอกเข้าไปในดวงตาขวาของแรดเกราะเหล็ก

"ฉึก!"

คราวนี้ไม่มีเสียงโลหะปะทะที่แสบแก้วหู แต่กลับถูกแทนที่ด้วยเสียงทึบของวัตถุมีคมที่ฉีกกระชากหนังและทิ่มแทงเข้าไปในเนื้อ!

หอกเกล็ดปลาจมลึกลงไปในหัวของแรดเกราะเหล็กเกือบครึ่งด้าม และเลือดสัตว์ร้ายที่ร้อนระอุพุ่งกระฉูดออกมาพร้อมกับลูกตาที่แตกกระจาย ไหลไปตามร่องเลือดของหอก

"มอออ—!"

แรดเกราะเหล็กส่งเสียงคร่ำครวญอย่างโหยหวนสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น ร่างมหึมาของมันบิดเบี้ยวอย่างรุนแรง และพลังชีวิตของมันก็เหือดแห้งไปอย่างรวดเร็วราวกับน้ำลด

โครม!

ในที่สุด สัตว์ร้ายระดับสองที่มีพลังป้องกันน่าทึ่งตัวนี้ก็ล้มลงกระแทกพื้นอย่างแรง จนฝุ่นตลบอบอวล และเงียบสนิทลงอย่างสมบูรณ์

สังหารสัตว์ร้ายระดับสอง ‘แรดเกราะเหล็ก’ ได้รับแต้มเสริมพลัง + 20!

ซูหมิงค่อยๆ ดึงหอกเกล็ดปลาออกมา สะบัดหยดเลือดบนปลายหอกทิ้ง และลมหายใจของเขาก็หอบถี่เล็กน้อย

"พลังป้องกันของแรดเกราะเหล็กตัวนี้ คงไม่ด้อยไปกว่าสัตว์ร้ายระดับสองช่วงท้ายหลายๆ ตัวเลย"

"ด้วยพลังการต่อสู้ทางกายภาพ 5800 แคลอรีในปัจจุบันของฉัน ประกอบกับหอกเกล็ดปลาระดับ D ฉันเชื่อว่าในถ้ำหมายเลข 3 แห่งนี้ ฉันสามารถสังหารสัตว์ร้ายระดับสองช่วงกลางได้ทุกตัวโดยอาศัยเพียงพละกำลังกาย!"

หลังจากสังหารแรดเกราะเหล็ก ซูหมิงก็มีความเข้าใจในความแข็งแกร่งของตัวเองชัดเจนขึ้น

หลังจากสูดลมหายใจเข้าลึกๆ สองสามครั้งและสงบพลังโลหิตที่ปั่นป่วนภายในร่างกาย ซูหมิงก็ก้าวไปข้างหน้าเพื่อตัดส่วนที่มีค่าที่สุดของแรดเกราะเหล็กออกมา นั่นคือ นอของมัน

แม้ว่าเกราะเหล็กบนตัวของแรดเกราะเหล็กจะค่อนข้างมีค่าเช่นกัน แต่มันใหญ่เกินกว่าจะพกพาไปได้ เขาจึงต้องตัดใจทิ้งมันไป

ซูหมิงจัดการนอที่ล้ำค่าที่สุดของแรดเกราะเหล็กอย่างรวดเร็ว เก็บเลือดสกัดของมันมาได้สองสามขวด จากนั้นก็เก็บวัสดุเหล่านี้ลงในเป้เดินป่าใบใหญ่ข้างหลังเขา

"น่าเสียดายที่ยังมีวัสดุอีกมากมายที่ฉันไม่สามารถนำติดตัวไปได้ ถ้าเพียงแต่ฉันมีแหวนมิติ"

หลังจากเก็บข้าวของเสร็จ ซูหมิงมองร่างมหึมาของแรดเกราะเหล็กด้วยความเสียดาย ถอนหายใจ แล้วจึงมุ่งหน้าลึกเข้าไปในถ้ำต่อ

ในช่วงเวลาต่อมา ซูหมิงตั้งเป้าล่าสัตว์ร้ายระดับสองในส่วนลึกของถ้ำโดยเฉพาะ

เขาไม่ได้ใช้พลังเหนือธรรมชาติของเขาเลย แต่พึ่งพาเพียงสมรรถภาพทางกายและวิชาการต่อสู้ของตัวเองเพื่อต่อสู้ในระยะประชิดกับสัตว์ร้าย สะสมประสบการณ์การต่อสู้อย่างต่อเนื่อง

หอกเกล็ดปลาโบยบินเหมือนมังกรเงิน และการโจมตีของเขาก็รวดเร็วราวกับสายฟ้า บ่อยครั้งที่เขาสามารถสังหารสัตว์ร้ายระดับสองช่วงต้นได้ในกระบวนท่าเดียว มีเพียงสัตว์ร้ายระดับสองช่วงกลางเท่านั้นที่พอจะแลกเปลี่ยนกระบวนท่ากับซูหมิงได้บ้าง

ส่วนสัตว์ร้ายระดับหนึ่งที่เหลือ ยิ่งไม่ใช่คู่ต่อสู้ของซูหมิงเลย

สังหารสัตว์ร้ายระดับหนึ่งขั้นสูงสุด ‘เสือดาวเงา’ ได้รับแต้มเสริมพลัง + 5

สังหารสัตว์ร้ายระดับสองช่วงต้น ‘แมงมุมอสูรถ้ำ’ ได้รับแต้มเสริมพลัง + 10

สังหารสัตว์ร้ายระดับสองช่วงต้น ‘หมูป่าขนเหล็ก’ ได้รับแต้มเสริมพลัง + 10

...

เวลาผ่านไปนาทีแล้วนาทีเล่า เสียงแจ้งเตือนของระบบและข้อความเกี่ยวกับแต้มเสริมพลังที่ได้รับจะปรากฏขึ้นบนแผงระบบเป็นระยะๆ และวัสดุระดับสูงในเป้ของซูหมิงก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

จนกระทั่งเป้ของเขาเต็มจนถึงขีดจำกัดและไม่สามารถบรรจุวัสดุสัตว์ร้ายได้อีก ซูหมิงที่ยังรู้สึกไม่เต็มอิ่มก็รีบเดินทางกลับตามเส้นทางเดิมที่มา

ขณะที่ซูหมิงเดินทางกลับมาได้ครึ่งทาง แบกเป้เดินป่าที่อัดแน่นจนเต็มและเคลื่อนที่ผ่านป่าสีม่วงเข้มที่ทึบ เขาก็ได้ยินเสียงอาวุธปะทะกันและเสียงสัตว์ร้ายคำรามแว่วมาจากทางขวา

เมื่อใช้พลังจิตตรวจสอบไปทางด้านขวาของป่า ซูหมิงก็จับแรงสั่นสะเทือนของพลังโลหิตที่รุนแรงและคุ้นเคยอย่างประหลาดที่มาจากระยะไกลได้อย่างแม่นยำ

"มีการต่อสู้เกิดขึ้นที่นั่น แรงสั่นสะเทือนของพลังโลหิตนี้คุ้นเคยมาก ดูเหมือนจะเป็นของโค้ชซิน? หรือจะเป็นพวกเขา?"

ซูหมิงหยุดชะงัก นึกถึงซินเมิ่งหานและสมาชิกในทีมของเธอทันที คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันเล็กน้อย

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ซูหมิงก็เร่งความเร็วและพุ่งตรงไปยังทิศทางของการต่อสู้ทันที