บทที่ 219

บทที่ 219

สถาปัตยกรรมของคุกใต้ดินนั้นค่อนข้างวิจิตรงดงาม

ที่นี่ได้รับการตกแต่งแบบโบราณ มีทั้งประติมากรรมและกลิ่นอายของอารยธรรม

เพียงแต่กาลเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

อาคารเหล่านี้ส่วนใหญ่จึงเต็มไปด้วยร่องรอยของความเสื่อมโทรม

แต่ดูเหมือนว่าวัสดุที่ใช้สร้างในตอนนั้นค่อนข้างดี บวกกับไม่ได้ถูกทำลาย อาคารส่วนใหญ่จึงยังคงสมบูรณ์

ยิ่งไปกว่านั้น สไตล์ที่มืดมนและลึกลับนี้ ยิ่งทำให้อาคารดูมีเสน่ห์มากขึ้น

นี่คือข้อสรุปที่อู๋เทียนเจอหลังจากได้เห็นพวกมัน

และยิ่งเดินไปเรื่อยๆ

ความคิดที่อยากจะนำพวกมันเข้าไปใส่ไว้ในมิติส่วนตัวก็ยิ่งแน่วแน่มากขึ้น

นอกจากอาคารพิเศษอย่างคุกแล้ว อาคารส่วนใหญ่ก็ถือว่าไม่เลว

ส่วนเฟอร์นิเจอร์ที่ผุพังไปแล้ว ก็สามารถซื้อใหม่ได้หลังจากกลับไป

ยิ่งไปกว่านั้น

เฟอร์นิเจอร์แบบสมัยใหม่ ย่อมใช้งานได้สะดวกกว่า

เดินทางเป็นเวลานาน...

ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่

ก็มีเสียงตะโกนดังมาจากข้างหน้า

เห็นได้ชัดว่า

ก็อบลินฝ่ายทาบุปะทะกับก็อบลินฝ่ายโบลินน่าแล้ว

ตูม———!

อากาศบริเวณนั้นสั่นสะเทือน

เปลวเพลิงปะทุท่ามกลางความมืดในระยะไกล เกิดเสียงดังสนั่น!

เมื่อเห็นดังนั้น

ทาบุก็เผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ มันมองอู๋เทียนแวบหนึ่ง ก่อนจะเดินนำไป

อู๋เทียนยิ้มตอบ แล้วเดินตามไปติด ๆ

หัวใจของอาลิเซียเต้นแรง มองอู๋เทียนด้วยความกังวล ดึงขากางเกงของเขาเบา ๆ

การที่ทาบุเสนอให้ร่วมมือกัน และแสดงท่าทีเป็นมิตรแบบนี้ ต้องมีปัญหาแน่!

อู๋เทียนขยิบตาให้เธอ บอกเป็นนัยว่าไม่มีอะไร จากนั้นก็นิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดเบา ๆ ว่า "เดี๋ยวคงต้องสู้กับศัตรู การต่อสู้ระดับวีรบุรุษ เธอเข้าไปในมิติเล็กๆ ของฉันก่อนดีกว่า"

"อื้ม พี่ชายว่าไง อาลิเซียว่างั้น!" อาลิเซียพยักหน้า เธอรู้ดีว่าระดับการต่อสู้สูงเกินไป การที่เธออยู่ที่นั่นก็ไม่มีประโยชน์อะไร

อู๋เทียนยิ้ม เขาวาดมือไปในอากาศ

พริบตานั้นอากาศเบื้องหน้าพลันบิดเบี้ยว ก่อตัวเป็นคลื่นมิติขนาดย่อม

อาลิเซียไม่ตื่นตระหนก เธอก้าวเข้าสู่มิติเล็ก ๆ ท่ามกลางคลื่นมิติ

ที่ด้านหน้า

ทาบุเหมือนจะรู้สึกอะไรบางอย่าง มันหันกลับมามองแวบหนึ่ง แล้วก็เห็นว่าอาลิเซียหายไป แต่มันไม่ได้ว่าอะไร อันที่จริงแล้วมันไม่สนใจเลยสักนิด เพราะพลังรบระดับอาลิเซีย มีหรือไม่มีก็ค่าเท่ากัน

มันพูดเตือนว่า

"มนุษย์ เตรียมตัวต่อสู้ได้เลย "

"ขอบอกไว้ก่อนว่าลูกเล่นของโบลินน่าน่ะไม่ธรรมดา"

"ไว้ใจฉันเหอะน่า" อู๋เทียนหัวเราะเบาๆ สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง

ทาบุก็ไม่พูดอะไรมาก เดินหน้าต่อไปอย่างรวดเร็ว!

"ตูม———!!!"

"ปัง———!!"

"อ๊า! ไม่!"

"ฆ่า! ฆ่า!"

การต่อสู้ภายในของพวกก็อบลินก็โหดร้ายไม่แพ้กัน

เมื่อเริ่มต้นสงครามแล้ว ทั้งสองฝ่ายก็ไม่สนใจว่าจะเป็นพวกเดียวกันหรือไม่ ฆ่าได้ก็ฆ่า

ฝ่ายทาบุ นำโดยก็อบลินระดับพลังผู้นำหลายตน ถืออาวุธหลากหลายรูปแบบ

อาชีพก็แตกต่างกันไป

ส่วนศัตรู สวมชุดเกราะเหมือนกันหมด ทุกตนสีหน้ามุ่งมั่นเด็ดเดี่ยว

ฝ่ายตนเองมีก็อบลินประมาณหนึ่งพันตน

ฝ่ายศัตรูก็ประมาณหนึ่งพันตน

แต่สถานการณ์ ฝ่ายกองทัพของโบลิน่ากลับได้เปรียบกว่าอย่างเห็นได้ชัด!

"กองทัพที่ไร้ระเบียบแบบแผน ปะทะกับกองทัพก็อบลินที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี แกแพ้แน่" อู๋เทียนเหลือบมองสถานการณ์รบแวบหนึ่ง แล้วส่ายหน้า

ตูม——!

เปลวเพลิงพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า คลื่นความร้อนโชยมา

สีหน้าของทาบุมืดครึ้ม เอ่ยน้ำเสียงเย้ยเยาะ "เพราะแบบนี้เราถึงต้องฆ่ายัยโบลินน่า พวกตาแก่เผ่าเราพอเห็นยัยโบลินน่ามีคนหนุนหลังดี เลยได้มอบอำนาจทหารให้กับมัน เราสิที่เป็นลูกชายของเจ้าเมือง ถึงควรได้รับกองทัพนั่น!"

"ฮึ่ม! รอเราฆ่ายัยโบลินน่าได้ก่อนเถอะ แล้วค่อยมาดูกันตาแก่พวกนั้นจะทำหน้ายังไง!"

ไม่นานนัก

อู๋เทียนก็มาถึงสนามรบนองเลือด

ทาบุไม่สนใจทั้งสองฝ่ายที่กำลังต่อสู้ พาอู๋เทียนเดินลึกเข้าไป

เมื่อก็อบลินเหล่านั้นเห็นทาบุ ต่างก็มีสีหน้าเปลี่ยนไป รีบหลีกทางให้

กลายเป็นทางสายหนึ่งทอดยาวในชั่วพริบตา!

ทาบุยืดอกเชิดหน้าเดินนำต่อไป

ไม่นานนัก

มันก็พาอู๋เทียนมาถึงด้านหลังของสนามรบ

ที่นี่มีแท่นบูชาอยู่หลายแท่น

แท่นบูชาแต่ละแท่นถูกสร้างขึ้นอย่างสมบูรณ์ บนพื้นมีลวดลายสีเลือดวาดอยู่เต็มไปหมด

และบนแท่นบูชาแท่นหนึ่ง

ร่างที่สวมชุดเดรสสีแดงหัวเราะเย็นชา เธอเอ่ยขึ้นว่า "ข้าก็เสียเวลาคิดตั้งนานว่าทำไมเจ้าถึงกล้าบุกโจมตีกองทัพข้า"

"ที่แท้ก็หาตัวช่วยมนุษย์มานี่เอง"

"ทาบุ เจ้าร่วมมือกับมนุษย์ ไม่กลัวถูกลงโทษรึไง?"

ร่างที่สวมเดรสแดงค่อยๆ เดินลงมาจากแท่นบูชา

อู๋เทียนมองไป แอบใช้ทักษะประเมิน

...

[ก็อบลินวีรบุรุษ โบลินน่า]

เผ่าพันธุ์: ก็อบลิน

ระดับพลัง: วีรบุรุษ

เลเวล: 25

อาชีพ: จอมเวทย์สายเลือดมังกร

พรสวรรค์: ???

ทักษะ: ???

คำแนะนำ: จอมเวทย์ก็อบลินที่มาจากอารยธรรมอื่น มีพลังที่แข็งแกร่งเป็นพิเศษ

...

"เป็นก็อบลินเพศเมีย" ดวงตาของอู๋เทียนเบิกกว้าง

แต่พอคิดดูดีๆก็ถูกแล้ว เพราะโบลินน่าไม่ใช่ก็อบิลนจากในโลกใบนี้

ก็อบลินในโลก [ก็อบลินคลั่ง] ล้วนเป็นเพศชาย เป็นเผ่าพันธุ์ที่วิปริตและน่ารังเกียจ

แต่โลกอื่นอาจไม่เป็นเช่นนั้น

ทาบุอาจมีทักษะต่อต้านการสอดแนม ดังนั้นอู๋เทียนจึงไม่สามารถมองเห็นข้อมูลทั้งหมดของมันได้

แต่เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว ในเมื่อโบลินน่าที่สามารถเอาชนะมันได้ มีเลเวลเพียง 25

งั้นแสดงว่าทาบุก็น่าจะมีเลเวลไม่สูงมากนัก

ควรอยู่ที่ประมาณ 20-25

"ขอแค่ฆ่าเจ้าทิ้ง! ก็ไม่มีใครรู้เรื่องนี้แล้ว!" ทาบุเผยแววตาเหี้ยมเกรียม ชักกริชที่เอวออกมา...