บทที่ 212

บทที่ 212

------

[เข็มขัดหมียักษ์]

------

[รูปปั้นหมีแห่งความเงียบงัน]

ประเภท: ไอเทมพิเศษ

คุณภาพ: ทอง

คำอธิบาย: อัญเชิญหมีแห่งความเงียบงัน ออกมาต่อสู้เคียงข้าง เป็นเวลา 24 ชั่วโมง พลังแห่งความเงียบงันจะสุ่มแปลงคุณสมบัติหลัก ของหมีแห่งความเงียบงัน!

จำนวนครั้งที่ใช้ได้: 1/1

เวลาในการชาร์จ: 48 ชั่วโมง

------

สีม่วงหนึ่งชิ้น สีทองหนึ่งชิ้น

นี่ค่อนข้างเหนือความคาดหมายของอู๋เทียน

ตามหลักแล้ว การดรอปไอเทมระดับสีม่วงหนึ่งหรือสองชิ้น ก็ถือว่าดีมากแล้ว

ส่วนไอเทมระดับสีทอง มักจะเป็นของที่ดรอปจากบอสระดับพลังวีรบุรุษ!

"โชคดีจริงๆ" อู๋เทียนยิ้ม ก่อนจะเดินไปเก็บไอเทม

[เข็มขัดหมียักษ์] ไม่จำเป็นต้องเสียเวลาคิด เขาสวมใส่ทันที

เจ้าสิ่งนี้ช่วยให้พลังป้องกัน และความต้านทานเวทมนตร์ของเขาเพิ่มขึ้นมาก

ค่าพลังชีวิตสูงสุด ก็เพิ่มขึ้นอย่างมากเช่นกัน ยิ่งเมื่อซ้อนทับกับการเสริมพลังของ "รัศมีแห่งพลังชีวิต" จะทำให้ค่าพลังชีวิตของเขา สูงถึง 60,000 กว่า!

อึดสุดๆ!

"ตอนนี้ฉันน่าจะเป็นนักบวชที่อึดที่สุดในโลกแล้วมั้ง"

"นักบวชสายแทงค์?" อู๋เทียนเกาหัว รู้สึกแปลกๆยังไงบอกไม่ถูก

อย่างไรก็ตาม

ตั้งแต่ต้นเขาก็เป็นนักบวชสายโจมตีซึ่งแปลกแยกกับนักบวชคนอื่นๆอยู่แล้ว ตอนนี้กลายเป็นนักบวชสายแทงค์เพิ่มเข้ามา ก็ฟังดูไม่เลวเหมือนกัน

ยังไงก็ไม่ใช่สายหลักอยู่แล้ว

ถ้าให้เขาเอาแต่คอยหลบอยู่ข้างหลัง สู้ฆ่าเขาให้ตายดีกว่า!

อู๋เทียนเก็บไอเทมอัญเชิญระดับทอง [รูปปั้นหมีแห่งความเงียบงัน] เข้าช่องเก็บของ ด้วยความระมัดระวัง

ของชิ้นนี้ เป็นไอเทมพิเศษ สามารถชาร์จพลังงานแล้วใช้ได้หลายครั้ง!

ตามคำอธิบาย

เวลาในการชาร์จ คือ 48 ชั่วโมง

ส่วนเวลาที่มอนสเตอร์หมีสามารถคงอยู่ได้คือ 24 ชั่วโมง หมายความว่า เขาสามารถพาหมี ไปด้วยได้ ประมาณวันเว้นวัน ต้องใช้ด้วยความระมัดระวัง

เพียงแต่ "การสุ่มแปลงคุณสมบัติหลัก" อู๋เทียนยังไม่เข้าใจ

ในตอนนั้นเอง

อาลิเซียก็เดินเข้ามา พูดอย่างตื่นเต้น "พี่ชาย พี่ชาย! หนูได้ค่าประสบการณ์ตั้ง 120,000 แต้มแน่ะ!"

"รู้แล้วๆ!" อู๋เทียนลูบหัวเธอเบาๆ

เขาคิดในใจครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบรูปปั้นหมีแห่งความเงียบงันออกมา วางไว้ในมือของเธอ

"อันนี้ให้เธอเอาไว้ป้องกันตัว ถ้าเจออันตราย ก็อัญเชิญมันออกมา เข้าใจไหม?"

"ค่ะ!" อาลิเซียพยักหน้าอย่างว่าง่าย ก่อนจะเก็บไอเทมเข้าช่องเก็บของ

จากนั้น

อู๋เทียนก็พาเธอ เดินต่อ

ดวงอาทิตย์ขึ้น ดวงจันทร์ตก กลางวันและกลางคืนสลับกันไปมา

ในพริบตา

ก็ผ่านไปสองวัน

ซากปรักหักพังนั้นกว้างใหญ่ไพศาล เป็นเมืองโบราณที่พังทลายลงมาตามกาลเวลา

ภายในเต็มไปด้วยสิ่งลึกลับ และอันตราย

อู๋เทียนเข้าไปลึกขึ้นเรื่อยๆ เจอมอนสเตอร์มากมาย มีทั้งก็อบลินที่ฆ่าได้ในครั้งเดียว และมอนสเตอร์ที่จัดการยาก

แต่ทุกตัวก็ไม่รอดเงื้อมมือของอู๋เทียน ระหว่างทางเขาได้รับค่าประสบการณ์เกือบล้านแต้ม และเหรียญทองแห่งกฎหลายสิบเหรียญ

แน่นอน

ซากโบราณ ย่อมมีเรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้นเสมอ

วันหนึ่ง

อู๋เทียนเพิ่งจะฆ่าก็อบลินกลุ่มหนึ่งกับอาลิเซีย

เลือดของก็อบลิน ย้อมพื้นเป็นสีแดงฉาน

"ก็อบลินพวกนี้จนจัง" อาลิเซียพึมพำ

บนใบหน้าที่สวยงาม ภายใต้ผมสีเงิน เต็มไปด้วยความเสียดาย

อู๋เทียนอดไม่ได้ที่จะมองเธอด้วยหางตา เอ่ยปากบ่นว่า "พวกที่ถูกฆ่าตายในครั้งเดียว เธอยังหวังว่า พวกมันจะดรอปของดีอีกเหรอ ฝันไปเถอะ"

"ฮึ! ที่พวกมันถูกฆ่าตายในทีเดียวเป็นเพราะมีพี่ชายอยู่ด้วยต่างหาก!" อาลิเซียเท้าสะเอวมองเขา

อู๋เทียนหัวเราะอย่างอารมณ์ดี ยื่นมือไปบีบจมูกเล็กๆ ของเธอเบาๆ

"อ๊าาา! พี่ชายรังแกหนูอีกแล้ว!"

"ทำไม ฉันเป็นพี่ชาย จะรังแกน้องซักนิดซักหน่อยไม่ได้เลยเหรอ?"

"ไม่ได้! คอยดูเถอะ หนูจะฟ้องพี่อี้อี้!"

------

ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังเล่นกัน

เลือดบนพื้นก็ "ขยับ"

พวกมันเริ่มเคลื่อนย้ายไประหว่างร่องหิน

ไหลมารวมตัวกันบนลวดลายที่ปริร้าวแต่ยังคงไว้ซึ่งความโบราณและลึกลับ บนพื้น

ผ่านไปครู่หนึ่ง

อู๋เทียนก็สังเกตเห็นความผิดปกติ เขาหยุดพูด มองไปรอบๆ ด้วยความตื่นตัว

ขณะเดียวกันนั้น ลวดลายอันน่าสะพรึง ที่เดิมทีเลือนหายไปในกาลเวลา ก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้น

มันดูดซับเลือดแล้วรวมตัวกัน

กลายเป็นวงเวทที่แปลกประหลาดและใหญ่โต

"รีบหนี!" สัญชาตญาณของอู๋เทียนรับรู้ได้ถึงอันตราย เขาช้อนขาอาลิเซีย อุ้มเธอวิ่งหนี

ด้วยการเสริมพลังของ "รัศมีแห่งลมกรด"

ทำให้เขาแทบจะบินได้ วิ่งออกไปหลายร้อยเมตรในพริบตา

อย่างไรก็ตาม

ต่อให้เร็วแค่ไหน ความเร็วของเท้าคนก็ไม่อาจเทียบกับความเร็วของการเคลื่อนย้ายมิติได้

อู๋เทียนเพิ่งจะก้าวเท้า แม้สามารถพุ่งไปได้ไกลหลายสิบเมตร แต่ก็ยังหนีไม่พ้นการเคลื่อนย้ายของมิติ!

หวือ!

เลือดทั้งหมดบนพื้น ถูกดูดเข้าไปในวงเวท รวมตัวกันเป็นวงเวทแปลกๆที่ดูลึกลับและโบราณ

จากนั้น

มิติก็บิดเบี้ยว อู๋เทียนถูกเคลื่อนย้ายมิติหายวับไป!

......

วิสัยทัศน์โดยรอบเปลี่ยนไป

เพียงพริบตา อู๋เทียนก็พบว่าตัวเองมาถึง... สถานที่แห่งหนึ่งที่เต็มไปด้วยก็อบลิน!

ที่นี่มีก็อบลินมากมาย ตัวใหญ่บ้าง เล็กบ้าง แข็งแกร่งบ้าง อ่อนแอบ้าง

ที่แน่ๆก็คือ เขากับอาลิเซียเป็นพวกผิวขาวกลุ่มเดียวที่ปรากฏขึ้นท่ามกลางก็อบลิน ผิวเขียว

อู๋เทียนแก้มกระตุก มองไปรอบๆ แต่จะมองไปทางไหนก็มีแค่ก็อบลิน!

มองด้วยสายตาไม่อาจนับได้ว่ามีก็อบลินทั้งหมดกี่ตัว แต่อย่างน้อยก็น่าจะหลักพัน!