บทที่ 1: การเกิดใหม่เป็นมังกร

บทที่ 1: การเกิดใหม่เป็นมังกร

ความหิว!

นี่คือความรู้สึกแรกของเฉินอวี่หลังจากตื่นขึ้น เขาหิวจนเหมือนท้องจะติดกับแผ่นหลัง ราวกับว่าสามารถกลืนวัวทั้งตัวลงท้องได้!

เมื่อเขาลืมตาขึ้น สิ่งแรกที่เห็นคือซี่กรงบาง ๆ เรียงอยู่ตรงหน้า เขางุนงงเล็กน้อย ที่นี่คือที่ไหนกัน?

เขาหันศีรษะมองขึ้นไป และเฉินอวี่ก็ตกตะลึงเมื่อพบว่าเขาถูกขังอยู่ในกรงจริง ๆ

ยิ่งไปกว่านั้น กรงนี้ยังเล็กเกินไปอีกด้วย เขายกมือขึ้น ปีกเล็กโปร่งแสงสีแดงเข้มคู่หนึ่งกางอยู่บนโครงปีกสีดำ และที่ปลายปีกมีตะขอสีดำ เมื่อก้มมองเท้า เขาเห็นกรงเล็บสีดำคู่หนึ่ง ที่นี่ไม่ใช่ที่สำหรับมนุษย์อย่างแน่นอน

เขาจำได้ชัดว่าเมื่อครู่ก่อน เขากำลังเล่น Honor of Kings อยู่ เขาแปลงร่างเป็นมังกรและกวาดล้างทุกคนอย่างดุเดือด ขณะที่กำลังสนุกเต็มที่ หน้าจอคอมพิวเตอร์ก็พลันดับ และเขาก็หมดสติไปพร้อมกัน พอลืมตาอีกครั้ง เขากลับกลายเป็นมังกรตัวน้อยไปเสียแล้ว หรือว่าสกิลแปลงร่างจะอันตรายขนาดนี้?

ขณะที่เขากำลังบ่นเงียบ ๆ อยู่ในใจ จู่ ๆ ก็เกิดอาการเวียนศีรษะขึ้นมา และเศษเสี้ยวความทรงจำบางอย่างก็หลั่งไหลเข้ามา

เขาข้ามภพมาแล้ว และมาอยู่ในร่างของมังกร

เมื่อมองลอดกรงออกไปไกล ๆ สิ่งที่เห็นมีเพียงผืนดินรกร้างสีน้ำตาลแดงและหญ้าแห้ง พร้อมต้นไม้แห้งเหี่ยวที่กระจัดกระจายอยู่ประปราย คลื่นความร้อนลอยระยับเหนือผืนดินสีแดง

บนท้องฟ้า ดาวหางที่มีหางสีแดงเพลิงดุจเปลวไฟกำลังพุ่งผ่านไปอย่างเงียบงัน ใต้ดาวหางนั้น มีกลุ่มผู้คนไม่ถึงหนึ่งร้อยคนกำลังเคลื่อนตัวไปข้างหน้าอย่างเชื่องช้า

คนส่วนใหญ่ในกลุ่มคือคนชรา ผู้หญิง และเด็ก พวกเขาสวมเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง หลายคนต้องมีคนพยุงจึงจะเดินได้ และนักรบบางคนถึงกับเปลือยอก

กรงที่เฉินอวี่อยู่ถูกผูกไว้กับม้าตัวหนึ่งใกล้ด้านหน้าของขบวน ไม่ไกลจากเขา เด็กสาวคนหนึ่งบังเอิญหันศีรษะมา

เธอมีผมสีเงินและดวงตาสีม่วง แม้สีหน้าจะอิดโรยและริมฝีปากแตกแห้ง แต่ก็ไม่อาจปกปิดความงดงามของใบหน้าได้

บนไหล่สีสำริดของเธอมีมังกรตัวเล็กสีทองลายเหลืองตัวหนึ่งยืนอยู่ มันดูซึมเซาไร้เรี่ยวแรง

ขณะนี้เธอกำลังป้อนเนื้อชิ้นเล็กขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือให้มังกรตัวน้อย แต่เขาเพียงดมมัน สูดควันจาง ๆ ออกจากจมูก แล้วก็ปล่อยศีรษะเล็ก ๆ ของมันตกลงอย่างหมดแรง

เมื่อเห็นว่ามังกรตัวน้อยยังคงไม่ยอมกิน ความเหนื่อยล้าบนใบหน้าของเธอก็ยิ่งหนักขึ้นด้วยความหงุดหงิด

นี่คือ มารดาแห่งมังกร แดเนริส ทาร์แกเรี่ยน จริง ๆ!

เมื่อเห็นรูปลักษณ์ของเด็กสาว และนำมารวมกับเศษเสี้ยวความทรงจำในศีรษะของเขา เฉินอวี่ก็แทบมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าเขาได้ข้ามภพเข้าสู่โลกของ Game of Thrones และยิ่งไปกว่านั้น เขายังมาอยู่ในร่างของมังกรชื่อ โดรกอน

เมื่อยอมรับความจริงได้แล้ว แม้จะรู้สึกไม่คุ้นเคยกับร่างมังกรของเขาอย่างมาก เขาก็ทำได้เพียงบังคับตัวเองให้ยอมรับมัน

ในโลกก่อนหน้า เขาอยู่ตัวคนเดียว เป็นทาสบริษัทที่เหน็ดเหนื่อย การได้ใช้ชีวิตเป็นมังกรอาจไม่ได้เลวร้ายอะไรนัก จากนี้ไป เขาก็คือโดรกอน

ในชาติก่อน เขาเป็นแฟนของ Game of Thrones และเคยดูเวอร์ชั่นไม่เซ็นเซอร์ แม้เวลาจะผ่านไปสองปีแล้ว ฉากเร่าร้อนบางฉากก็ยังคงสดใหม่ในความทรงจำ แม้เนื้อเรื่องจะเลือนรางไปบ้าง แต่จากสถานการณ์ตรงหน้า เขายังพอคาดเดาภาพรวมได้

มารดาแห่งมังกรเพิ่งสูญเสียคาล โดรโกและบุตรของเธอไป และมังกรตัวน้อยทั้งสามก็เพิ่งฟักออกมา

ลอร์ดเน็ด สตาร์ค ถูกตัดศีรษะอย่างน่าอัปยศ แม้เขาจะยอมรับจอฟฟรี่ย์ว่าเป็นรัชทายาทโดยชอบธรรม บุตรสาวคนโตของเขา ซานซ่า ถูกกักอยู่ที่คิงส์แลนดิ้ง ส่วนบุตรสาวคนเล็ก อาร์ย่า ได้หลบหนีไปแล้ว

บุตรนอกสมรส จอน กำลังรับใช้ในหน่วยพิทักษ์ราตรี บุตรชาย ร็อบบ์ กำลังเผชิญหน้ากับตระกูลแลนนิสเตอร์ พี่น้องสองคนของกษัตริย์โรเบิร์ตต่างก็ประกาศตนเป็นกษัตริย์ และตระกูลใหญ่ต่าง ๆ ก็กำลังวุ่นวายกับการหาแนวร่วม สงครามของห้ากษัตริย์กำลังจะปะทุขึ้น

คนที่สมควรตายและคนที่ไม่สมควรตาย คนที่เขาอยากให้ตายและคนที่เขาไม่อยากให้ตาย ต่างก็ได้รับ “กล่องข้าวกลางวัน” ของตนทีละคน แม้แต่มารดาแห่งมังกรเองก็ไม่อาจหลีกหนีชะตานี้ได้

ชะตากรรมของเธอน่าสงสารยิ่งกว่าใคร เธอต้องหลบหนีตั้งแต่อยู่ในครรภ์ ไม่เคยได้รู้จักความสงบเลยสักวัน ในที่สุดเธอก็ได้มังกรสามตัว ต่อสู้อย่างยากลำบาก และกำลังจะครองโลก แต่กลับถูกคนรักทรยศและต้องตาย ความพยายามทั้งหมดของเธอกลับกลายเป็นเพียง “ชุดแต่งงาน” ให้ตระกูลสตาร์ค

โดรกอนก็คือหนึ่งในมังกรตัวน้อยสามตัวของแดเนริส

เมื่อคิดถึงตัวเอง ความหิวอย่างรุนแรงก็พุ่งขึ้นมาอีกครั้ง โดรกอนอ้าปากจะเรียกมารดาแห่งมังกร แต่ลำคอเล็กที่แห้งผากของเขาทำได้เพียงส่งเสียงฟ่อเบา ๆ เขาใช้แรงเล็กน้อยที่เหลืออยู่สั่นกรงไม้ด้วยปีกของเขา

ความพยายามของเขาไม่สูญเปล่า เพียงสั่นสองครั้ง เขาก็ดึงดูดความสนใจของสาวใช้ที่เดินตามอยู่ด้านหลัง

“โดรกอน เกิดอะไรขึ้นกับเจ้า?” จิควี สาวใช้หน้ากลมผมดำผิวแทน สวมเสื้อหนังรัดรูปที่เผยให้เห็นเอวช่วงหนึ่ง กล่าวพร้อมเปิดกรง

โดรกอนตระหนักว่าเขาสามารถเข้าใจคำพูดของสาวใช้ได้จริง ๆ ทันทีที่กรงเปิด เขาก็คลานออกมา กระพือปีกอยู่ในมือของจิควี และพยายามบินไปยังตะกร้าไม้ที่ใส่เนื้ออยู่บนหลังม้า

จิควีไม่คิดเลยว่าโดรกอนจะอยากกินเนื้อ ก่อนหน้านี้เธอเคยป้อนเขาแล้ว แต่เขาไม่ยอมกิน

“ฮี้ !”

ขณะที่เธอกำลังหยิบเนื้อออกจากตะกร้า เธอก็ได้ยินเสียงร้องอ่อนแรงของม้า ไม่นานนัก ม้าสีขาวตัวหนึ่งก็ล้มลงบนผืนดินสีน้ำตาลและไม่สามารถลุกขึ้นได้อีก

แดเนริสที่อยู่ด้านหน้าขบวน โดยมีมังกรทองตัวเล็กอยู่บนไหล่ เมื่อได้ยินเสียงม้า เธอก็รีบนำมังกรตัวเล็กใส่กรงไม้แล้ววิ่งเข้ามา

เมื่อเห็นม้าขาวหลับตาและนอนนิ่งไม่ไหวติง แดเนริสก็ปวดใจอย่างยิ่ง นี่คือของขวัญชิ้นแรกที่คาล โดรโกมอบให้เธอ ตอนที่เธอถูกพี่ชาย ส่งตัวให้โดรโกอย่างไร้ความปรานี การได้ขี่ม้าตัวเล็กตัวนี้ข้ามทุ่งหญ้าคือความสุขเพียงอย่างเดียวของเธอ และตอนนี้ เธอกลับไม่สามารถปกป้องมันได้ด้วยซ้ำ

“ทะเลทรายแห่งนี้จะมีจุดสิ้นสุดหรือไม่ ทำไมพวกเรายังออกไปไม่ได้เสียที?”

ขณะลูบตัวม้าขาว แดเนริสเงยหน้าถามชายวัยกลางคนรูปร่างสูงที่นั่งยอง ๆ อยู่ข้างเธอ

เขามีผมบาง อายุประมาณสี่สิบปี และสวมเสื้อผ้าลินินสีเหลืองซีด

“ย่อมมีจุดสิ้นสุดแน่นอน แม้ข้าจะไม่เคยมาถึงไกลขนาดนี้ แต่ข้ารู้ว่าทางตะวันออกมีนครใหญ่หลายแห่ง” เขาตอบ

“เซอร์จอราห์ พวกเราจะพบพวกมันเมื่อใด?” แดเนริสมองชายวัยกลางคนด้วยสายตาเปี่ยมความหวัง ราวกับต้องการกำลังใจจากเขา

“ความแห้งแล้งของทะเลทรายแดงเกินกว่าจินตนาการ แต่พวกเราก็ทำได้เพียงเดินหน้าต่อไป มิใช่หรือ?” จอราห์เลียริมฝีปากที่แห้งผาก คำตอบของเขายังคงทำให้แดเนริสรู้สึกหมดหนทาง

“ทางตะวันออกคือคาลาซาร์ของชาวคนแกะ พวกเขาคงยินดีจะสังหารกลุ่มที่อ่อนแอของพวกเราและยึดมังกรของเจ้า ส่วนคาลบนทุ่งหญ้าทางเหนือก็ไม่อาจเมตตา พวกเขาจะฆ่าพวกเรา แล้วแย่งมังกรไป”

“ไม่มีใครพรากมังกรของข้าไปได้!”

น้ำเสียงของแดเนริสแน่วแน่ หากเธอสูญเสียมังกร เธอก็จะไม่เหลือสิ่งใดอีก

“ทหารของข้า!” เธอหันไปมองนักรบชาวดอธรากีหลายคนทางด้านขวา

เมื่อได้ยินเสียงเรียกของแดเนริส บลัดไรเดอร์ทั้งสามก็เดินเข้ามา

“ราคฮาโร เจ้าไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ โควาร์โร ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ แอกโก ไปทางตะวันออกตรง มองหาทางออกจากทะเลทรายแดง หรือหานครสักแห่ง”

ทั้งสามออกเดินทางไปทำตามคำสั่ง แดเนริสเดินไปหาราคฮาโรที่กำลังจัดเสบียงอาหารและน้ำ และกล่าวว่า “บลัดไรเดอร์ของข้า ข้าหวังว่าเจ้าจะนำข่าวดีมาให้พวกเรา”

“ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง”

[ราคฮาโรผู้นี้กำลังจะถูกตัดศีรษะ]

เมื่อได้ยินคำพูดของแดเนริสต่อราคฮาโร โดรกอนก็คิดอยู่ในใจ

ภาพที่มารดาแห่งมังกรกำลังสั่งการราคฮาโรดูคุ้นเคยยิ่งนัก ตอนนั้นเมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ เขายังคิดว่าราคฮาโรจะหาทางออกจากทะเลทรายได้ แต่เขาไม่คาดคิดเลยว่าม้าชราจะนำศีรษะมนุษย์ที่ยังมีหยดเลือดกลับมา ตอนนั้นเขายังเคยถอนหายใจกับโชคชะตาที่เลวร้ายของมารดาแห่งมังกร

แดเนริสที่กำลังพูดกับราคฮาโร จู่ ๆ ก็หันศีรษะมองไปยังสาวใช้ จิควี ที่อยู่ข้างเธอ

เมื่อเห็นแดเนริสหันมามองเธอกะทันหัน จิควีก็งุนงงเล็กน้อย

ไม่ใช่จิควี เสียงเมื่อครู่นั้นยังเยาว์วัย เสียงนั้นไม่ใช่ของเธออย่างแน่นอน แดเนริสมองไปรอบ ๆ อีกครั้ง

ไกลออกไป ผู้หญิงสองคนกำลังพยุงเด็กหญิงตัวเล็กที่ดูเหมือนจะล้มลงได้ทุกเมื่อ และพวกเขาก็กำลังมองมาทางนี้

หรือว่าจะเป็นเด็กคนนั้น แต่เสียงก็ไม่เหมือนกัน และทำไมเด็กคนนั้นต้องพูดเช่นนั้น?

“ข้าจะไปเดียวนี้”

เมื่อเห็นว่าแดเนริสหยุดพูด ราคฮาโรก็ดึงบังเหียนม้าแล้วกล่าว

“เดียวก่อน”

ราคฮาโรคือบลัดไรเดอร์ที่แดเนริสให้ความสำคัญมากที่สุด เธอไม่มีทางปล่อยให้เขาตาย เสียงที่เธอเพิ่งได้ยินทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจอย่างยิ่ง เธอไม่อาจปล่อยให้ราคฮาโรเสี่ยงอันตรายก่อนจะรู้ว่าเสียงนั้นมาจากที่ไหน

“เกิดอะไรขึ้น คาลีซี?”

เมื่อเห็นพฤติกรรมแปลกประหลาดของแดเนริส เซอร์จอราห์ก็เดินเข้ามาและถาม

……………

*หมายเหตุ*ถ้ามีจุดไหน สถานที่ ชื่อตัวละคร ไม่ถูกต้องคอมเม้นแจ้งได้เลยนะคะ

เพราะผู้แปลเคยดูไปแค่รอบเดียวข้อมูลอาจไม่แม่นยำ 100% ***

--------------------

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

ชั้นหนังสือรวมผลงานทุกเรื่อง จิ้มที่นี่เลยค่ะ >>Rubybibi

ผลงาน [นิยายแปล] ของ Rubybibi

🧩มาร์เวล: มิวแทนท์คนเดียวในโลกกับระบบเช็คอินรับพลังพิเศษแบบสุ่ม

🐒โกคูทะลุมิติ เริ่มต้นที่จักรวาลมาร์เวล

🐙มาร์เวล: เริ่มต้นด้วยการก่อตั้งองค์กรไฮดรา