บทที่ 89

บทที่ 89

"โครงข่ายมนตรา" คือสิ่งประดิษฐ์ที่บรรจุพลังอันลึกลับ สามารถรวมพลังของวัสดุหลายชนิดเข้าด้วยกัน หลอมรวมเป็นพลังที่เหนือกว่าด้วยวิธีพิเศษ!

โครงข่ายมนตรา "ผู้คลุ้มคลั่ง" ของปีศาจออร์ลิค สามารถใช้กับนักรบคลั่งได้ ทำให้พวกเขามีพลังที่เหนือกว่าขีดจำกัดของตัวเอง! มีพลังเหนือธรรมชาติ ครอบครองพลังรบอันน่าเหลือเชื่อ!

ตรงจุดนี้ อู๋เทียนสามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจน

มีสาวงามอยู่ตรงหน้า แต่เขาก็ยังคงใจเย็น ตั้งใจสักลวดลาย ใช้นิ้ววาดลวดลายดวงตาของปีศาจที่ดูชั่วร้าย และน่าสะพรึงกลัว

ระหว่างกระบวนการ อู๋เทียนสัมผัสได้รางๆ ถึงพลังที่บ้าคลั่งและร้อนแรง แผ่ซ่านออกมาจากปลายนิ้วของเขา!

"อืม———!" หยางอี้อี้ขมวดคิ้ว ท่าทางคล้ายจะทนไม่ไหว ใบหน้าของเธอแดงก่ำ เปลือกตาที่ปิดสนิทสั่นไหวเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าความรู้สึกในใจของเธอซับซ้อนมาก

ครู่ต่อมา

เปรี้ยง!

อู๋เทียนทำพลาด ของเหลวทั้งหมด "ลุกไหม้" กลายเป็นขี้เถ้าในพริบตา หลุดออกจากร่างกายของหญิงสาว

“บ้าเอ๊ย ล้มเหลวแล้ว!” อู๋เทียนขมวดคิ้ว

โหลดเซฟ!

ทำใหม่อีกครั้ง

อู๋เทียนย้อนกลับไปยังตอนที่เพิ่งเริ่มต้น สูดหายใจเข้าลึกๆ สงบสติอารมณ์

เขาเริ่มสักโครงข่ายมนตราลงบนร่างกายของหญิงสาวทีละนิด ตามความทรงจำและความรู้สึกของตัวเอง

แต่ไม่นาน เขาก็ทำพลาดอีก ของเหลวลุกไหม้กลายเป็นขี้เถ้าอีกครั้ง แต่อู๋เทียนก็ไม่ย่อท้อ

โหลดเซฟ! เริ่มใหม่!

ล้มเหลว! เริ่มใหม่!

ล้มเหลว! เริ่มใหม่!

โหลดเซฟครั้งแล้วครั้งเล่า จนถึงครั้งที่ 28

อู๋เทียนก็วาดลวดลายบนร่างกายของหญิงสาวได้อย่างรวดเร็วและแม่นยำ ดวงตาของปีศาจที่ดูชั่วร้ายเริ่มเด่นชัด มันแผ่รังสีแห่งความบ้าคลั่งและความร้อนแรงออกมา!

ตอนนี้การสักของเขามันแทบจะสมบูรณ์แบบ!

ทุกวินาที ทุกการเคลื่อนไหว ทุกขั้นตอนของอู๋เทียน ล้วนเกิดจากประสบการณ์ที่ล้มเหลวมาหลายครั้ง!

และครั้งนี้ ... เขาสามารถทำสำเร็จทั้งหมด!

ครั้งแรกๆ เขายังรู้สึกกระอักกระอ่วนใจ เขินอายกับร่างกายอันสมบูรณ์แบบของหยางอี้อี้อยู่บ้าง แต่ตอนนี้ เขาสามารถสงบสติอารมณ์ลงได้อย่างสมบูรณ์ นิ้วมือวาดลวดลายอย่างคล่องแคล่ว ไม่สั่นไหว

สุดท้าย

เมื่อวาดเสร็จ ลวดลายที่สมบูรณ์ก็เปล่งประกาย

"วู้มมม——!"

รังสีแห่งความบ้าคลั่งและความน่าสะพรึงกลัวปะทุโหม หยางอี้อี้กัดฟันจนมีเสียงเล็ดลอดออกมา ดูท่าจะกำลังฝืนอดกลั้นกับพลังที่พลุ่งพล่านในร่างกาย

วินาทีต่อมา จู่ๆ เธอก็คำราม แล้วหวดหมัดต่อยออกไป แม้จะต่อยใส่อากาศ แต่กลับเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว

บนร่างกายที่ขาวผ่องของเธอ ปรากฏลวดลายดวงตาสีม่วงแดงที่ดูสมจริง ภายในดวงตา มีรังสีแห่งการทำลายล้างและความบ้าคลั่งกำลังก่อตัว

ถ้าก่อนหน้านี้ ร่างกายของเธอขาวผ่องและงดงาม เต็มไปด้วยกลิ่นอายของหญิงสาว

แต่ตอนนี้ร่างกายของเธอกลับให้เสน่ห์ที่แปลกใหม่และน่าค้นหา

ลวดลายสีม่วงแดงดูลึกลับ บิดเบี้ยว บ้าคลั่ง  ราวกับนางฟ้าที่ร่วงหล่นกลายไปเป็นปีศาจ ทำให้คนมองจิตใจสับสนวุ่นวาย

“ฉันรู้สึกได้ถึง .. พลังใหม่!” หยางอี้อี้ลืมตาขึ้น ลองกำมือและคลายออกสลับไปมา

โครงข่ายมนตราไม่ใช่ของธรรมดา แต่เมื่อสักสำเร็จ ผู้ใช้จะสามารถควบคุมพลังของมันได้อย่างสมบูรณ์

หยางอี้อี้ในตอนนี้ แข็งแกร่งกว่าเมื่อก่อนมาก!

"เอาล่ะพี่ ใส่เสื้อผ้าก่อนเถอะ" อู๋เทียนใช้มือปาดเหงื่อบนหน้าผาก ปลายนิ้วของเขายังคงมีความอบอุ่นและกลิ่นหอมจางๆ ทำให้หัวใจของเขาสั่นไหว สายตาจ้องมองร่างกายของหญิงสาวอย่างไม่รู้ตัว

จิ๊จิ๊ส์ ถึงจะเคยเห็นมาหลายครั้งแล้ว แต่ก็ยังอดไม่ได้......

"อืม!" หยางอี้อี้พยักหน้า กระโดดขึ้นไปหยิบผ้าเนื้อบาง ใช้มือปิดบังร่างกายอย่างรวดเร็ว

…

“พี่ อยากจะลองสู้กันดูไหม เพื่อทดสอบพลัง?” อู๋เทียนคิดขึ้นมาได้ เกิดความคิดที่บ้าบิ่น

หยางอี้อี้ตกใจ ตอนแรกเธอจะเถียงว่านายเป็นนักบวชนะ แต่พอนึกถึงเรื่องการต่อสู้ในมิติเมืองลาวาใต้พิภพ ก็ได้แต่กลืนคำเหล่านั้นลงไป แล้วพูดด้วยความสนใจ "ก็ดีเหมือนกัน!"

อย่างไรก็ตาม เธอยังไม่ลืมเตือนเขา

“เสี่ยวเทียน แต่นายต้องระวังไว้หน่อยนะ เพราะถึงนายจะแข็งแกร่ง แต่พลังของฉันคราวนี้เพิ่มขึ้นแบบพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินทีเดียว!”

"ยิ่งไปกว่านั้น ตอนที่ทำภารกิจโลกสำเร็จ เลเวลของฉันก็ขึ้นเป็น 20 แล้ว เหลือแค่รอทำภารกิจเปลี่ยนอาชีพ!"

ผู้ตื่นรู้ เลเวล 10 จะหลุดพ้นจากขีดจำกัดของผู้ฝึกหัด วิธีการก็ง่ายๆ เพียงแค่ใช้แก่นแท้ธาตุ

แต่ผู้ตื่นรู้เลเวล 20 หากต้องการทะลวงไปถึงเลเวล 21 มันต้องทำภารกิจเดี่ยวเปลี่ยนอาชีพสำหรับนักผจญภัย

นี่คือข้อจำกัดของอารยธรรมแห่งกฎ

ตามที่เขียนไว้ในตำราเรียน อารยธรรมระดับต่ำ การทะลวงขีดจำกัดไม่ได้มีอะไรมาก แต่อารยธรรมแห่งกฎ เพื่อสร้างรากฐานที่แข็งแกร่งให้กับผู้ตื่นรู้แต่ละคน จึงตั้งข้อจำกัดมากมาย

การพัฒนาของผู้ตื่นรู้อาจจะยาก

แต่ก็ตามมาด้วยรากฐานที่แข็งแกร่งขึ้น เหมือนกับตึกสูง ต้องมีฐานรากที่ดี

"ก่อนทำภารกิจเปลี่ยนอาชีพ ไปลานประลองกันก่อนเถอะ!" หยางอี้อี้ยิ้ม

แน่นอนว่าอู๋เทียนจะไม่ปฏิเสธ หลังจากที่ทั้งสองคนเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ ก็เดินออกจากบ้านไป