บทที่ 84 การต่อสู้บนเส้นขอบฟ้า! กลับไปเยือนอีกครั้ง!

บทที่ 84 การต่อสู้บนเส้นขอบฟ้า! กลับไปเยือนอีกครั้ง!

มือเล็กๆ ของเด็กสาวนุ่มนวลราวกับไร้กระดูก อู๋เทียนแกล้งทำเป็นไม่สนใจ และไม่ได้สะบัดมือเธอออกอย่างเย็นชา ทำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ทั้งสามคนเดินทางกลับ ไม่นานก็มาถึงบริเวณ "ประตูมิติ" คนที่เหลือเห็นทั้งสามคนกลับมาก็โล่งใจ แต่พอสังเกตเห็นว่าคนที่ไปรับพวกเธอก่อนหน้านี้ไม่อยู่ ก็เอ่ยถามขึ้น

คนของหวังชางเหอก็ถามหาตัวหวังชางเหอ

มู่หวงเออร์กอดรูปปั้นไว้ พูดอย่างเยือกเย็นว่า "ระหว่างทางพวกเราเจอปีศาจจากเมืองใต้พิภพดักโจมตี อัศวินอารักขาของฉันตายหมด คนของหวังชางเหออยู่กับอัศวินอารักขา ก็เลยโดนลูกหลงตายไปด้วย ฉันเสียใจจริงๆ ฉันจะชดเชยให้กับตระกูลหวัง"

"......?"

ทุกคนตกใจมากที่ได้รู้หวังชางเหอตาย แต่พอได้ยินว่ากลุ่มอัศวินอารักขาเลเวล 20 ก็ตายหมดเช่นกัน พวกเขาก็เชื่อ

เพราะมู่หวงเออร์เป็น "คุณหนู" ของตระกูลใหญ่ ดังนั้นกลุ่มอัศวินอารักขาก็สมควรล้วนเป็นอัจฉริยะที่ได้รับการคัดเลือกมาอย่างดี เลเวลก็สูง แต่ละคนล้วนมีค่าไม่อาจสูญเสีย

นั่นหมายความว่ามู่หวงเออร์ไม่มีทางยอมเสียสละอัศวินอารักขาของเธอเพื่อหลอกลวงพวกเขาแล้วแอบฆ่าหวังชางเหอแน่นอน

หลังจากจบเรื่อง ขณะที่ทุกคนกำลังจะผ่านประตูมิติกลับไปยังโลกหลัก ทันใดนั้นเองท้องฟ้าก็เกิดเสียงดังสนั่น!

ตูม!

แผ่นดินสั่นสะเทือน ราวกับเกิดแผ่นดินไหวระดับ 8 ริกเตอร์ โลกทั้งใบเหมือนจะพลิกกลับหัว ทุกคนทรงตัวไม่อยู่

อู๋เทียนอาศัยร่างกายที่แข็งแกร่งยืนหยัดอย่างมั่นคงแหงนมองไปยังเบื้องหน้า ที่ขอบฟ้าไกลลิบ ปรากฏ "กองเรือ" ในรูปลักษณ์ของพวกปีศาจลาวา กำลังต่อสู้กันบนท้องฟ้า และสิ่งที่ต่อสู้กับพวกมันก็คือ ... ผู้ตื่นรู้ขั้นสูงของอารยธรรมแห่งกฎ!

เรือรบขนาดใหญ่ลอยอยู่บนท้องฟ้า ปากกระบอกปืนที่น่ากลัวเปล่งเสียงคำราม ลำแสงที่ร้อนแรงฉีกกระชากเมฆหมอก ไปไกลถึงพันเมตร

นี่คือกองทัพเครื่องจักรของปีศาจจาก "เมืองลาวาใต้พิภพ"!

ปาฏิหาริย์แห่งอารยธรรมเวทมนตร์และเทคโนโลยี ในโลกที่ผสมผสานกันอย่างแปลกประหลาดนี้ ปีศาจสามารถควบคุมเวทมนตร์ที่ทรงพลังและเทคโนโลยีที่รุ่งโรจน์ ปลดปล่อยพลังที่ไม่มีใครเทียบได้!

ตูม!

ความมืดบนท้องฟ้าถูกฉีกกระชาก เปลวไฟปกคลุมแผ่นฟ้าในพริบตา กระสุนปืน เลเซอร์ สนามแม่เหล็กไฟฟ้า และเวทมนตร์ธาตุต่างๆ เกือบจะกลายเป็นกระแสน้ำวน เต้นระบำอยู่บนท้องฟ้า

ท่ามกลางเปลวไฟ ผู้ตื่นรู้ขั้นสูงของอารยธรรมแห่งกฎต่างก็ลงมือ บางคนกระโดดขึ้นไปบนฟ้า ฟันกระบี่ออกไป ทักษะลับแผ่ไปไกลหมื่นเมตร

บางคนก็ง้างธนูยิง ลูกศรเปล่งแสงเรืองรองราวกับดาวตก ดอกเดียวทำลายเรือรบขนาดใหญ่ บางคนก็ชูคทาเรียกฝนเพลิงตกลงมา ทำลายล้างโลกเบื้องล่าง

ในหมู่พวกเขา มีร่างหนึ่งที่ดูคุ้นตา ในมือเธอถือกระบี่ วูบไหวไปมาเป็นเส้นแสงสีแดงเข้ม ตรงเข้ากวาดล้างปีศาจนับไม่ถ้วน ทำลายเรือรบขนาดใหญ่...

“ถึงจะอยู่ไกลขนาดนี้ แต่ความรู้สึกคุ้นเคยแบบนี้มัน... จูหลิง?”  อู๋เทียนหรี่ตาลง

ตอนนี้คนอื่นๆ ก็สังเกตเห็นการต่อสู้ที่เส้นขอบฟ้าเช่นกัน พวกเขาต่างก็สูดหายใจด้วยความตกใจ!

มู่หวงเอ๋อร์ดวงตาเป็นประกาย บังเกิดความคาดหวัง "เป็นผู้ตื่นรู้ขั้นสูงของพวกเรากำลังสู้กับปีศาจจากเมืองใต้พิภพ!"

“นี่สิการต่อสู้ที่แท้จริง สะบัดมือที ก็ย้ายภูเขาถมทะเล รุนแรงราวกับทำลายล้างโลก!  ในอนาคต ฉันต้องกลายเป็นหนึ่งในนั้นให้จงได้!”

ในตอนนี้ เมื่อได้เห็นฉากต่อสู้ของผู้ตื่นรู้ขั้นสูง เมล็ดพันธุ์ที่ชื่อว่า "ความทะเยอทะยาน"  ได้งอกงามในใจของกลุ่มคนหนุ่มสาว

สร้างขวัญกำลังใจพวกเขาเกิดความรู้สึกโหยหาความแข็งแกร่ง โหยหาอนาคต!

และในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของอารยธรรมแห่งกฎ พวกเขาย่อมมีโอกาสนั้นอย่างแน่นอน!

อารยธรรมแห่งกฎ มีความเป็นไปได้ไร้ที่สิ้นสุด  แม้แต่มดที่อ่อนแอที่สุด ก็อาจจะพลิกชีวิต กลายเป็นเทพเจ้าได้!

พรสวรรค์ไม่ใช่โซ่ตรวนของพวกเขา แต่เป็นพลัง!

อำนาจไม่ใช่สิ่งกีดขวางของพวกเขา แต่เป็นเวที!

กฎสูงสุดอันยุติธรรม มอบโอกาสที่เท่าเทียมกันให้กับทุกคน นี่คือยุคที่ทุกคนสามารถเป็นเทพเจ้า! ทุกคนสามารถมีชีวิตนิรันดร์!

มุ่งสู่ความรุ่งโรจน์!

…

เมื่อกลับมาถึงโลกหลัก  มู่หวงเออร์ติดต่อพ่อบ้าน แล้วก็กอดรูปปั้นรีบกลับตระกูล

อู๋เทียนกับหยางอี้อี้ไปส่งเธอขึ้น "รถไฟความเร็วสูง" จากนั้นก็กลับบ้าน

วันรุ่งขึ้น อู๋เทียนก็เห็นบทความเรื่องโลกใหม่จากทางการเมืองสุ่ยเฉิง บนอินเทอร์เน็ต

"เมืองลาวาใต้พิภพ!"

"ระดับโลก: สีม่วง"

"ประเภทโลก: เทคโนโลยีและเวทมนตร์"

"คำอธิบาย: โลกใต้ดินที่ถูกปกครองโดยปีศาจ พวกเขาขุดพบซากอารยธรรมก่อนหน้าเมื่อพันปีก่อน จึงพัฒนาสังคมแบบเทคโนโลยี+เวทมนตร์ แต่การพัฒนาเทคโนโลยีค่อนข้างผิดเพี้ยน พลเรือนอ่อนแอ กองทัพแข็งแกร่งมาก"

"ที่แท้ก็เป็นโลกสีม่วง"

อู๋เทียนลูบคาง

นึกถึงวันนั้น ครูของเขา จูหลิงเป็นผู้ตื่นรู้ขั้นสูง! ไม่แปลกใจที่คนในเมืองสุ่ยเฉิงเคารพเธอมากขนาดนี้

มันไม่ใช่แค่เพราะภูมิหลัง ไม่ใช่เพราะเพศ แต่เป็นเพราะความแข็งแกร่ง!

พอคิดว่าตอนที่เขาเพิ่งได้พลังมาใหม่ๆ เขากล้าล่วงเกินเธอแล้วมันก็.....

"ก็ยังดีที่ฉันโหลดเซฟได้  ตอนนั้นยอมรับเลยว่าตัวเองบ้าบิ่นไปหน่อย"

อู๋เทียนรู้สึกโล่งอก  แต่พอนึกถึงคำสาบานที่เขาพูดออกไปวันนั้น เขาก็อดหน้าแดงไม่ได้

“อย่าหงอสิ! กล้าๆหน่อย ฉันมีพรสวรรค์กับอาชีพระดับตำนานปรัมปราเชียวนะ! ในอนาคตต้องแข็งแกร่งกว่าเธอแน่นอน!”

"ถึงตอนนั้น จะให้เธอมานอนบนเตียงเดียวกันก็ยังได้!"  อู๋เทียนเพิ่มความฮึกเหิม เรียกความมั่นใจกลับมา

การอยู่ในยุคนี้ นับว่าเขาเป็นผู้โชคดีที่สุด!

ในอารยธรรมแห่งกฎ ผู้มีพรสวรรค์ระดับทอง ก็ได้เป็นบุคคลที่โดดเด่นแล้ว ในอนาคตมีโอกาสที่จะบรรลุเป็นเทพอมตะ

ดังนั้น พรสวรรค์ระดับทองจึงถูกเรียกว่าเส้นทางสู่การเป็นเทพ  ส่วนระดับมหากาพย์ ตำนานเล่าขาน และระดับตำนานปรัมปรา เหนือกว่าระดับทอง ข้อมูลเกี่ยวกับพรสวรรค์ทั้งสามระดับนี้ไม่ได้มีข้อมูลแพร่ออกไปเป็นวงกว้าง

เอาจริงๆในประวัติศาสตร์อาจจะมี แต่คงถูกปกปิดไว้ ...  หรือว่าเทพอมตะของอารยธรรมแห่งกฎจะใช้พลังวิเศษ ลบร่องรอยทั้งหมดของผู้มีพรสวรรค์ทั้งสามประเภทนี้เพื่อ ไม่มีใครติดตามกันนะ!?

"อารยธรรมแห่งกฎก็ไม่ใช่ว่าจะไร้เทียมทาน เช่น สู้กับอารยธรรมบรรพกาลไม่ได้ สู้กับอารยธรรมพ่อมดก็สูญเสียอย่างหนัก แค่เหนือกว่าเล็กน้อยเท่านั้น"

"ยิ่งไปกว่านั้น อารยธรรมแห่งกฎก็มีศัตรูระดับอารยธรรมตำนานเล่าขานอยู่"

"ท่ามกลางจักรวาลอันกว้างใหญ่ มีอารยธรรมมากมาย อนาคตไม่รู้ว่าจะเจอศัตรูแบบไหน ดังนั้น ต้องรักษาประกายแห่งอารยธรรมไว้!"

"ถ้าฉันเป็นผู้นำอารยธรรม ฉันก็คงตัดสินใจลบข้อมูลทั้งหมดของผู้มีพรสวรรค์ระดับมหากาพย์ ระดับตำนานเล่าขาน และระดับตำนานปรัมปราเหมือนกัน!"

อู๋เทียนรู้สึกตื่นเต้น อยากจะตะโกนขึ้นฟ้า

ตอนนี้เขาเพิ่งคิดได้ ว่าตัวเองโชคดีแค่ไหน

แค่โหลดเซฟไปไม่กี่ล้านครั้ง ก็ได้พรสวรรค์ระดับตำนานปรัมปรามา

ตามปกติแล้ว ไม่ต้องพูดถึงหลักล้านครั้ง ต่อให้เป็นหลักร้อยล้านครั้ง พันล้านครั้ง โอกาสที่จะได้มานั้นน้อยมาก!

"มิติโนซามัลติเวิร์ส จะว่าไปฉันก็ไม่ได้ไปโลกนั้นนานแล้ว ไม่รู้ว่าม้วนพรสวรรค์นั้นใครเป็นคนสร้าง"

อู๋เทียนคิดขึ้นมาได้ เกิดความตั้งใจจะกลับไปดูที่มิตินั้นอีกครั้ง