บทที่ 1 บ่อปลาเลเวล 1

บทที่ 1 บ่อปลาเลเวล 1

“พรุ่งนี้ข้าจะกลับมาอีกครา”

“หากเจ้ายังค้างคาค่าพำนักเซียนของเดือนนี้อยู่อีก ก็ไสหัวออกไปจากหมู่บ้านสกุลเจิงของพวกข้าเสีย!”

“ทราบแล้ว”

“...”

จี้หยวนทอดสายตามองบุรุษอาภรณ์ดำที่เดินย่ำโคลนริมฝั่งจากไปอย่างทุลักทุเล ขณะเตรียมงับบานประตูรั้ว พลันปรากฏเงาร่างหนึ่งเดินออกมาจากเรือนข้างเคียง

คนผู้นั้นคือตาเฒ่าหัวล้านที่กำลังพ่นควันยาสูบฟุ้งกระจาย เขามองจี้หยวนที่มีสีหน้าอมทุกข์พลางเอ่ยอย่างสำราญใจ

“พ่อหนุ่มจี้ ลองไปหยิบยืมจากเจ้าหลิวหน้าปรุหน่อยเป็นไร เอาเงินไปจ่ายค่าพำนักเซียนเสียก่อน”

“ด้วยตบะเพียงระดับฝึกปราณขั้นสอง หากไร้ตระกูลเจิงคุ้มหัว เจ้าออกไปโลกภายนอกย่อมมีแต่ทางตายสถานเดียว”

ยืมเงินเจ้าหลิวหน้าปรุ?

มารดามันเถอะ! ดอกเบี้ยร้อยละแปดสิบ กู้หนี้ดอกทบต้นเช่นนั้น ชาตินี้ข้าไม่ต้องมอดมัวสิ้นชื่อเลยรึ...

จี้หยวนพยักหน้าแกนๆ “ข้าจะหาทางเอง”

สิ้นคำ ประตูเรือนก็ปิดสนิท

ตาเฒ่าหวงไม่คิดเกลี้ยกล่อมต่อ ที่ยอมเอ่ยปากนั้นเพียงหวังเศษเงินค่าแนะนำ สำเร็จย่อมดี ไม่สำเร็จก็หาได้เดือดร้อนไม่

จี้หยวนกลับเข้ากระท่อมซอมซ่อ กวาดตามองความอนาถรอบกายแล้วอดด่าทอในใจไม่ได้

“มารดามันเถอะ! ข้าอุตส่าห์ข้ามภพมาบำเพ็ญเซียนทั้งที ยังต้องมานั่งพะวงเรื่องค่าเช่าบ้านอีกรึ!”

“สภาพรูหนูเช่นนี้ยังกล้าเรียกเก็บสามศิลาวิญญาณระดับต่ำ เหตุใดไม่ไปปล้นชิงเสียเลยเล่า!”

จี้หยวนโทสะพล่านจนตัวสั่น แต่สุดท้ายทำได้เพียงระงับความโกรธไว้ในอก

เขาย่อมรู้ซึ้งถึงความเป็นจริง ตามที่ตาเฒ่าหวงกล่าวไว้ นักพรตพเนจรขั้นฝึกปราณเลเวลสองเช่นเขา หากออกไปเดินเตร่ในเขตป่าเขาก็ไม่ต่างจากลูกแกะรอเชือด

ไม่ถูกพวกโจรป่าชิงทรัพย์จนหมดตัวแล้วฆ่าปิดปาก ก็คงถูกฆ่าปิดปากก่อนแล้วค่อยชิงทรัพย์จนเกลี้ยงเกลา

แม้แต่ในเขตสกุลเจิงยังมีพวกโจรแฝงกายหาจังหวะลงมือ นับประสาอะไรกับพงไพรไร้ขื่อแป

โลกใบนี้ บ้านเรือนและที่ดินหาได้มีราคา ทว่าความปลอดภัยนั้นกลับแพงลิบลิ่ว

สามวันก่อน จี้หยวนยังทรากตรำทำงานเยี่ยงวัวควายบนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน หลังเลิกงานยังสรวลเสเฮฮากับมิตรสหาย ใครจะคาดคิดว่าตื่นขึ้นมาอีกครากลับโผล่มายังทวีปชางลั่วแห่งนี้

ซ้ำยังต้องสวมร่างเด็กหนุ่มชื่อเดียวกันในเขตการค้าสกุลเจิง ภายใต้อาณัติสำนักวารีมังกร

สำนักวารีมังกรตั้งอยู่ใกล้บึงเมฆาพิรุณอันไพศาลนับพันลี้ พวกมันสร้างย่านการค้าเพื่อรวบรวมนักพรตระดับต่ำไว้คอยจับมัจฉาวิญญาณและเสาะหาทรัพยากรล้ำค่าป้อนสู่สำนัก

นักพรตเหล่านี้ถูกขนานนามว่า “คนจับปลา”

จี้หยวนคนก่อนก็คือหนึ่งในนั้น รวมถึงบิดามารดาของเขาด้วย ทว่าเมื่อสองเดือนก่อน ทั้งคู่กลับต้องสังเวยชีวิตให้แก่มัจฉาวิญญาณระดับหนึ่งขั้นกลาง

พ่อแม่ตายจาก หนี้สินรุมเร้าจนจวนตัวจะถูกขับไล่... ช่างเป็นการเริ่มต้นที่พินาศย่อยยับโดยแท้!

แต่มันคงไม่จบลงเพียงเท่านี้ ตามตำนานนิยายที่เขาเคยอ่าน ช่วงเวลาวิกฤตเช่นนี้แหละคือยามที่ “วาสนาปาฏิหาริย์” จะปรากฏ!

จี้หยวนหวนนึกถึงคัมภีร์ในเว็บนิยายชาติก่อน พริบตานั้น ม่านแสงเรืองรองพลันปรากฏขึ้นเบื้องหน้า...

อักขระนับร้อยเรียงรายเด่นชัด

[ แผงผังอัปเกรดสิ่งก่อสร้าง ]

[บ่อปลาเลเวล 0 (พร้อมอัปเกรด)]

[ผลวิญญาณ (เลเวล 1): อัตราเติบโตมัจฉา +20%, มัจฉากึ่งวิญญาณมีโอกาสวิวัฒนาการ]

[เงื่อนไข: 1 ศิลาวิญญาณระดับต่ำ, ปลูกพฤกษากรองน้ำ, ขุดลอกทางน้ำ (สำเร็จ)]

[เล้าไก่เลเวล 0]

[ผลวิญญาณ (เลเวล 1): ผลิตไข่วิญญาณวันละฟอง (ช่วยให้อิ่มทิพย์)]

[เงื่อนไข: 2 ศิลาวิญญาณระดับต่ำ, ข้าวเปลือก 50 ชั่ง (ยังไม่สำเร็จ)]

[คอกหมูเลเวล 0]

[ผลวิญญาณ (เลเวล 1): สุกรวิญญาณโตไว เนื้อหนังมีสรรพคุณยาชำระกาย]

[เงื่อนไข: 5 ศิลาวิญญาณระดับต่ำ, แท่งเหล็ก 50 ชั่ง, เกลือหยาบ 10 ชั่ง (ยังไม่สำเร็จ)]

[ถ้ำบำเพ็ญเลเวล 0]

[ผลวิญญาณ (เลเวล 1): ผนังเยียวยาตนเอง, เขตอาคมกันฝุ่น, ลมปราณหนาแน่นขึ้นในราตรี]

[เงื่อนไข: 5 ศิลาวิญญาณระดับต่ำ, น้ำปูนขาว 3 ถัง, ซ่อมแซมหลังคา (ยังไม่สำเร็จ)]

นี่มันสูตรโกงสายวิถีเกษตรกรหรือไร?

ไม่รอให้จี้หยวนได้ไตร่ตรอง ความทรงจำมหาศาลพลันหลั่งไหลเข้าสู่สมอง พลังนี้สามารถอัปเกรดสิ่งก่อสร้างเพื่อรับอำนาจวิเศษได้ และสิ่งเดียวที่พร้อมอัปเกรดในยามนี้คือ “บ่อปลา” หลังบ้านเขานั่นเอง

เงื่อนไขใช้เพียง 1 ศิลาวิญญาณระดับต่ำ ส่วนที่เหลือเขาเตรียมไว้หมดแล้ว

จี้หยวนล้วงหยิบศิลาวิญญาณก้อนสุดท้ายในอกเสื้อออกมา ทรัพย์สินทั้งหมดที่มีเหลือเพียงเท่านี้... หากเขามีมากกว่านี้สักห้าก้อนย่อมต้องลังเล แต่นี่มีเพียงก้อนเดียว ก็ไม่มีอะไรให้ต้องเสียดายอีก!

“อัปเกรด!”

สิ้นคำสั่ง ศิลาวิญญาณในมือแหลกสลายเป็นผงธุลี พริบตานั้น ข้อมูลใหม่ก็ปรากฏขึ้น

[ บ่อปลาเลเวล 2 ]

[ผลวิญญาณ: ผลิตน้ำค้างวารีรุ่งอรุณวันละ 1 หยด, เพิ่มโอกาสวิวัฒนาการมัจฉา, เติบโต +30%]

[เงื่อนไข: 30 ศิลาวิญญาณระดับต่ำ, ทรายเหล็กเย็น 5 ชั่ง, สลักยันต์เยือกแข็ง]

ผลิตน้ำค้างวารีรุ่งอรุณได้เชียวหรือ?

นั่นคือของล้ำค่าที่ใช้เยียวยาและเพิ่มพูนลมปราณ! เพียงหยดเดียวในตลาดมืดก็มีค่าถึง 8 ศิลาวิญญาณระดับต่ำแล้ว!

ยังไม่ทันที่จี้หยวนจะตื่นเต้น เสียงน้ำสาดกระเซ็นก็ดังมาจากหลังบ้าน

“แย่แล้ว!”

เขาทะยานร่างไปที่บ่อปลาทิศตะวันตกเฉียงเหนือทันที เหนือผิวน้ำปรากฏอักขระเรืองแสงที่เห็นได้เพียงผู้เดียว

[ บ่อปลา: เลเวล 1 ]

ในบ่อมีเงาดำสายหนึ่งปราดเปรียวขนาดยาวหนึ่งช่วงแขน

จี้หยวนชะงักงัน เดิมทีในบ่อนี้มีเพียง “ปลากะพงเจ็ดดาว” ซึ่งเป็นมัจฉากึ่งวิญญาณมูลค่าเพียง 1 ศิลาวิญญาณ ทว่ายามนี้ มันกลับอันตรธานไป

สิ่งที่แหวกว่ายอยู่ตรงหน้า คือมัจฉาวิญญาณระดับหนึ่งขั้นต้น “ปลากะพงเลือดเย็น” ที่มีมูลค่าไม่ต่ำกว่า 15 ศิลาวิญญาณระดับต่ำ!