ตอนที่ 23 เตรียมตอบโต้
ตอนที่ 23 เตรียมตอบโต้
สถานีตำรวจ
โจวซิงเกาให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีในการนั่งทำบันทึกคำให้การ สารวัตรเกาและคนอื่นๆก็ไม่ได้ทำให้ลำบาก
“สารวัตรเกา เมื่อก่อนผมเคยเป็นทหารของกองทัพเป่ยหยาง หลังจากกองทัพพ่ายแพ้ ผมก็มาที่นครแห่งนี้เพื่อหาทางทำมาหากิน เพราะตอนนั้นหิวมาก ผมหมดสติล้มอยู่ข้างถนน เป็นคุณเฉินที่ช่วยชีวิตผมไว้”
เฉินกวงเหลียงพูดแทรกอยู่ข้างๆ “ไม่ต้องกังวล ที่นี่คือเขตเช่า ไม่ว่าคุณจะเป็นกองทัพเป่ยหยาง หรือกองทัพปฏิวัติ ขอเพียงไม่ทำผิดกฎหมายในเขตเช่า ก็ถือว่าเป็นประชาชนดี สารวัตรเกา ผมพูดถูกไหม”
สารวัตรเกามองเฉินกวงเหลียงที่ดูมั่นใจเต็มที่ ยิ่งทำให้เขาเชื่อว่าชายหนุ่มคนนี้มีภูมิหลัง จึงยิ้มแล้วกล่าว “ถูกต้อง คุณเฉินเข้าใจกฎหมายของเขตเช่าดีมาก”
ตอนนี้สารวัตรเกาสนใจเฉินกวงเหลียงมากขึ้น จึงพูดขึ้นเอง “กิจการรถลากของคุณเฉินร่วมมือกับแผนกคมนาคมด้วย น่าทึ่งจริงๆ”
เฉินกวงเหลียงพูดอย่างถ่อมตัว “ก็แค่คนบางคนในแผนกคมนาคมอยากหาเงินพิเศษ ผมเพียงทำหน้าที่เป็นตัวแทนเท่านั้น”
สารวัตรเกาคิดดูแล้วก็เห็นด้วย เฉินกวงเหลียงยังหนุ่ม จะมีอำนาจมากมายจากไหน
ตอนนั้นเฉินกวงเหลียงจงใจถามว่า “สารวัตรเกา คนที่แจ้งเบาะแสพวกเรา คือคนที่ตามพวกท่านมาวันนี้ใช่ไหม”
“ใช่ พวกคุณมีเรื่องบาดหมางกันหรือ”
สารวัตรเกาไม่ได้ปิดบัง ถึงตอนนี้แล้ว เขาไม่อยากยุ่งเรื่องของคนพวกนี้
แน่นอนว่า เขารับเงินค่าน้ำชาหนึ่งร้อยเหรียญไปแล้ว ย่อมไม่มีทางคืน
อย่างไรเสีย เขาก็พาเฉินกวงเหลียงกับโจวซิงเกามา “จับตัว” ถึงสถานีตำรวจแล้ว
เฉินกวงเหลียงกล่าว “ก็ถือว่าเป็นการแข่งขันที่รุนแรงระหว่างสองบริษัทรถลาก ถังจื้อชิงคนนั้นเคยพาคนมาทุบสถานที่ของพวกเรา แต่ถูกพวกเราขับไล่ออกไป ไม่คิดเลยว่าเขาจะใช้วิธีนี้”
สารวัตรเการีบแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง “เป็นการแจ้งเบาะแสตามปกติ เพราะคุณโจวเพิ่งมาถึงเขตเช่า การถูกสงสัยก็เป็นเรื่องปกติ”
จะให้เขาจับคนของผู้ว่าจ้างทันที ก็เท่ากับทำงานไม่เป็น
เฉินกวงเหลียงเห็นดังนั้น ก็ไม่ตามเรื่องถังจื้อชิงอีก เพราะรู้ว่าทำอะไรไม่ได้
ดังนั้นทุกคนจึง “ถ่วงเวลา” กันอยู่แบบนั้น
จากท่าทีของสารวัตรเกา ดูเหมือนเขาตั้งใจจะใช้ข้ออ้างว่า “พูดคุย” เพื่อให้เฉินกวงเหลียงกับโจวซิงเกาอยู่ที่นี่นานหน่อย แบบนี้ก็ถือว่าทำงานส่งรายงานได้
แต่เพียงผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วโมง หลี่เชาก็รีบร้อนมาถึงสถานีตำรวจ
เขาแสดงตัวตนของตน สารวัตรเกาเห็นดังนั้นก็ปล่อยตัวทันที เพราะต่างก็ทำงานในเขตเช่า อย่างน้อยก็ต้องเห็นแก่หน้ากัน
“คุณหลี่ คุณเฉิน หวังว่าพวกคุณจะเข้าใจ พวกเราก็แค่ทำงานตามกฎหมาย”
เฉินกวงเหลียงยิ้ม “สารวัตรเกา การให้ความร่วมมือกับตำรวจเป็นหน้าที่ของพลเมืองทุกคน พวกเราย่อมสนับสนุนอย่างเต็มที่”
“ดี คุณเฉินสมกับเป็นคนที่จะทำเรื่องใหญ่ เชิญ”
หลังจากนั้น
เฉินกวงเหลียง หลี่เชา และโจวซิงเกาออกจากสถานีตำรวจ มุ่งหน้าไปยังฐานของบริษัทรถลากฉางเจียง
“พี่หลี่ บริษัทรถลากไม่ได้เกิดอะไรขึ้นใช่ไหม”
หลี่เชากล่าว “ไม่มีอะไร เดิมทีมีชาวบ้านในตรอกฝานกวาหลายคนมาสอบถาม แต่ผมจัดการให้กลับไปแล้ว ตอนที่ผมมา ผมก็สั่งเหอเซี่ยงตงไว้แล้ว จะไม่เกิดเรื่องอะไร”
จะเกิดเรื่องอะไร
แน่นอนว่า หากเฉินกวงเหลียงถูกขังอยู่ในสถานีตำรวจจริงๆ บรรดาชาวบ้านในตรอกฝานกวาที่ให้เขายืมเงิน อาจถือโอกาสมาทวงเงิน
ถ้าไม่ระวัง อาจเกิด “การแห่ถอนเงิน” ซึ่งจะสร้างความเสียหายอย่างมหาศาลให้กับบริษัทรถลากฉางเจียง
เฉินกวงเหลียงเชื่อว่า หวังเฉิงอวิ้นก็คิดแบบนี้เช่นกัน
หวังเฉิงอวิ้นคงไม่คิดว่า เพียงใช้ข้อหาที่ไม่มีมูล จะสามารถจัดการเฉินกวงเหลียงกับโจวซิงเกาได้จริง เขตเช่ายังมีระเบียบอยู่ ดังนั้นจุดประสงค์ของเขาในการทำเช่นนี้ คือการแจ้งความและสมรู้ร่วมคิด เพื่อให้เฉินกวงเหลียงถูกขังไว้สองสามวัน จากนั้นจึงฉวยโอกาสจุดประกายความหวาดกลัวของชาวบ้านในตรอกฝานกวา
เมื่อถึงตอนนั้น ทุกคนก็จะร้องตะโกนว่า “คืนเงิน” และรถลากของบริษัทรถลากฉางเจียงก็จะกลายเป็นผู้เคราะห์ร้ายอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
เมื่อคิดเช่นนี้ เฉินกวงเหลียงก็รู้สึกหนาววาบที่หลัง โชคดีที่เขามี “ผู้หนุนหลัง” สองคน คือจางฉีฮวาและหลี่เชา
ไม่เช่นนั้น กิจการของเขาคงถูกคนอื่นดับไฟไปแล้ว
เมื่อกลับมาถึงตรอกฝานกวา ก็เห็นว่าบริษัทรถลากฉางเจียงมีชาวบ้านจำนวนมากมารวมตัวกัน เมื่อเห็นเฉินกวงเหลียงกลับมา สีหน้าของทุกคนก็เปลี่ยนไปทันที
ชายชราราวห้าสิบกว่าปีคนหนึ่งพูดยิ้มๆ “เถ้าแก่เฉิน ในที่สุดคุณก็กลับมา พวกเราทุกคนเป็นห่วงคุณมาก”
จากนั้นทุกคนก็พากันถามไถ่เฉินกวงเหลียง
“ใช่แล้ว ไอ้ตำรวจพวกนั้น แค่จับคนโดยไม่มีเหตุผล น่ารังเกียจจริงๆ”
“เถ้าแก่เฉินเป็นคนดี จะไปทำเรื่องผิดกฎหมายได้อย่างไร”
“เถ้าแก่เฉินผมดูเขาโตมาตั้งแต่เด็ก ไม่มีทางทำเรื่องผิดกฎหมายแน่นอน”
ตอนนี้เฉินกวงเหลียงยืนอยู่ต่อหน้าทุกคน แล้วพูดเสียงดัง
“ขอบคุณลุงๆพี่ๆน้องๆทุกคนที่เป็นห่วง เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย พอดีหน้าตาของพี่ชายคนนี้ดูแปลกสำหรับตำรวจ พวกเขาจึงตรวจสอบประวัติตามกฎหมาย ผมก็แค่ไปเป็นเพื่อนสอบสวน ไม่ใช่เรื่องใหญ่เลย”
“อีกอย่าง บริษัทรถลากฉางเจียงไม่ใช่แค่ของผม ยังเป็นของคุณหลี่ท่านนี้ด้วย เขาเป็นเจ้าหน้าที่ของแผนกคมนาคม หากมีเรื่องอะไร เขาก็สามารถตัดสินใจได้ ทุกคนวางใจได้เต็มที่”
ตอนนี้เขาต้องสร้างกฎขึ้นมาอย่างหนึ่ง นั่นคือบริษัทรถลากฉางเจียงมีเจ้าของสองคน หากเจ้าของคนหนึ่งไม่อยู่ อีกคนหนึ่งมีอำนาจเต็มในการดูแล
ด้วยวิธีนี้ บริษัทรถลากฉางเจียงจึงจะสามารถต้านทานความเสี่ยงที่ไม่รู้ล่วงหน้าได้
ตอนนั้นหลี่เชายิ้มแล้วพูด “เรื่องของเถ้าแก่เฉิน ก็เป็นเรื่องของผมเช่นกัน ทุกคนวางใจได้”
“วางใจได้”
“จะไม่วางใจได้อย่างไร”
จากนั้น ภายใต้การจัดการของเหอเซี่ยงตง ชาวบ้านในตรอกฝานกวาจึงแยกย้ายกันกลับไป
แต่หลังจากเหตุการณ์นี้ ความมั่นใจของทุกคนกลับเพิ่มขึ้นมาก เพราะบริษัทรถลากฉางเจียงมีเจ้าของสองคน และหนึ่งในนั้นยังเป็น “เจ้าหน้าที่” ของเขตเช่า จะเกิดเรื่องอะไรได้
หลังจากนั้น
หลี่เชากล่าว “บริษัทรถลากตระกูลหวังก่อเรื่องแบบนี้ตลอด ก็ไม่ใช่วิธีแก้ปัญหา จะมีเหตุผลอะไรที่ต้องเฝ้าระวังโจรทุกวัน”
มาถึงตอนนี้ บริษัทรถลากฉางเจียงกลายเป็น “เส้นชีวิต” ของเขาแล้ว เขาจะยอมให้คนอื่นมาจัดการตามใจได้อย่างไร
เฉินกวงเหลียงชงน้ำหนึ่งแก้ว ส่งให้หลี่เชา จากนั้นก็กล่าว “จะมีวิธีอะไรได้ แต่ตอนนี้บริษัทรถลากฉางเจียงเดินเข้าสู่เส้นทางที่มั่นคงแล้ว ความสามารถในการรับมือความเสี่ยงเพิ่มขึ้นมาก ดังนั้นปัญหาก็ไม่ใหญ่”
แม้เขาจะผ่านด่านมาได้อย่างราบรื่น แต่ไม่ได้หมายความว่าเขามีความสามารถตอบโต้
เพราะเขาเพิ่งข้ามมาสู่โลกนี้เพียงสามเดือน จะไปมีเครือข่ายลึกซึ้งเหมือนคนอื่นได้อย่างไร
หลังจากหลี่เชาคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็กล่าว “ผมในแผนกคมนาคมก็ไม่ได้เป็นคนนอกสายตา หัวหน้าแผนกก็ให้ความสำคัญกับผม หากคุณมีหลักฐานรถเถื่อนของบริษัทรถลากตระกูลหวัง พวกเราก็สามารถตรวจค้นแบบฉับพลัน เพื่อตอบโต้ได้”
คำพูดนี้เฉินกวงเหลียงเชื่อ เพราะ “พวกเดียวกัน” ก็คือ “พวกเดียวกัน”
แม้หลี่เชาจะเป็นเพียงเจ้าหน้าที่หนุ่ม แต่ความสัมพันธ์ในแผนกคมนาคมเป็นเรื่องจริง
“ได้ ผมจะให้คนลากรถไปเก็บข้อมูลทันที บริษัทรถลากตระกูลหวังมีรถเถื่อนมากกว่ายี่สิบคันจริงๆ เมื่อผมได้ข้อมูลที่แน่นอนแล้ว จะส่งให้คุณจัดการ”
หลี่เชาพูดอย่างดุดัน “ถึงตอนนั้นเราจะตรวจค้นฉับพลัน ยึดทั้งหมด แล้วออกใบสั่งปรับ ผมไม่เชื่อว่าเขาจะไม่เจ็บใจ”
เฉินกวงเหลียงยิ้ม “มีหุ้นส่วนอย่างคุณ ผมเหมือนได้ถือกระบี่อาญาสิทธิ์”
ป้ายทะเบียนปลอมของพวกเขา ไม่เพียงตำรวจสายตรวจตรวจไม่พบ แม้แต่คนของแผนกงานโยธา หากมาตรวจโดยไม่มีข้อมูล ก็ยังตรวจไม่พบ
เพราะป้ายทะเบียนปลอมเหล่านั้น เดิมทีเป็นเพียงป้ายทะเบียนที่ถูกยกเลิก
“ร่วมมือกันก็ต้องชนะร่วมกัน อีกอย่างพวกเราเป็นเพื่อนกัน”
“ใช่ เป็นเพื่อนกัน”
หลังจากส่งหลี่เชากลับไป โจวซิงเกาก็แอบเข้ามาในสำนักงาน
“เถ้าแก่ หวังเฉิงอวิ้นกดดันไม่หยุด จะให้ผมไปจัดการเขาไหม”
ตอนที่พูดเช่นนี้ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความดื้อรั้นและความโหดเหี้ยม สมกับเป็นคนที่เคยผ่านสนามรบ
และคำว่าจัดการของเขา คงหมายถึงการลอบสังหาร
เฉินกวงเหลียงพูดทันที “พี่โจว กำลังไม่ใช่วิธีเดียวในการแก้ปัญหา อีกอย่างตอนนี้พวกเราเพิ่งได้ใช้ชีวิตที่ดี ไม่จำเป็นต้องไปเสี่ยง ยิ่งไปกว่านั้น หากลอบสังหารหวังเฉิงอวิ้นจริง พวกเราก็จะไปล่วงเกินทุกสมาคมและบริษัทรถลากในแถบนี้ ถึงตอนนั้นนครแห่งนี้ก็จะไม่มีที่ยืนของพวกเรา”
ทุกคนรู้ว่าพวกเขากับหวังเฉิงอวิ้นมีความแค้น หากหวังเฉิงอวิ้นถูกสังหาร ต่อให้ทำได้เนียนแค่ไหน คนอื่นก็ต้องสงสัย ถึงตอนนั้นทุกคนจะหวาดระแวง และถ้าไม่รวมตัวกันเล่นงานพวกเขาก็แปลก
“ผมฟังคำสั่งคุณ ต่อไปเถ้าแก่ให้ผมทำอะไร ผมก็จะทำอย่างนั้น”
ในใจของโจวซิงเกาตอนนี้ เฉินกวงเหลียงไม่เพียงช่วยชีวิตเขา แต่ยังปฏิบัติต่อเขาเหมือนพี่น้องจริงๆ
ตอนที่เขาตัดสินใจไปสถานีตำรวจวันนี้ ในใจเขาก็รู้สึกไม่สบายใจอยู่บ้าง แต่เถ้าแก่ไม่จำเป็นต้องไปด้วย แต่กลับไม่วางใจเขา
ในตอนนั้น เขารู้สึกซาบซึ้งมากจริงๆ
“ผมจะไม่ปล่อยให้พี่น้องของผมเสี่ยงคนเดียว”
ประโยคนี้ จะติดอยู่กับเขาไปทั้งชีวิต
เฉินกวงเหลียงตบไหล่โจวซิงเกา “ไปเรียกเหอเซี่ยงตงมาให้ผมหน่อย ผมมีงานจะให้เขาไปทำ”
“ได้”
ไม่นาน เฉินกวงเหลียงก็จัดการทุกอย่างเรียบร้อย
เหอเซี่ยงตงจะไปเก็บข้อมูลรถเถื่อนของบริษัทรถลากตระกูลหวัง เรื่องนี้ไม่น่ามีปัญหา
ที่สำคัญ คนลากรถจำนวนมากของบริษัทรถลากฉางเจียง ล้วนเคยอยู่กับบริษัทรถลากตระกูลหวัง จึงรู้เรื่องภายในเป็นอย่างดี
ยิ่งไปกว่านั้น ภายในบริษัทรถลากตระกูลหวังก็ยังมีคนที่ชื่นชมเขา แล้วจะกลัวอะไรกับการหา หลักฐานไม่ได้