บทที่ 19 เซียเหมินแอร์สวย ฉีหลู่แอร์เถื่อน ไชน่าอีสเทิร์นแอร์เครื่องแบบสวยที่สุด

บทที่ 19 เซียเหมินแอร์สวย ฉีหลู่แอร์เถื่อน ไชน่าอีสเทิร์นแอร์เครื่องแบบสวยที่สุด

​ระยะทางเส้นตรงจากเมืองเซี่ยงไฮ้ ถึงเมืองหลวงปักกิ่ง อยู่ที่ประมาณ 1,300 กิโลเมตร และระยะทางบินจริงก็อยู่ที่ประมาณ 1,300 กิโลเมตรเช่นกัน

​ด้วยความเร็วของเครื่องบินโดยสารพลเรือน ระยะทาง 1,300 กิโลเมตรต้องใช้เวลาบินประมาณสองชั่วโมงกว่า

​คนที่เคยนั่งเครื่องบินต่างรู้ดีว่า หากเวลาที่ขึ้นเครื่องตรงกับช่วงเวลาอาหารพอดี บนเครื่องบินก็จะมีอาหารเสิร์ฟให้ทาน

​แต่ถ้าไม่ใช่ช่วงเวลาอาหาร สายการบินก็จะเสิร์ฟแค่เครื่องดื่มหรือของว่างเท่านั้น

​เที่ยวบิน MU9191 ออกเดินทางจากเมืองเซี่ยงไฮ้ตอนเช้าเวลา 10:32 น. และจะถึงสนามบินนานาชาติต้าซิงในเมืองหลวงตอนบ่ายเวลา 13:00 น. พอดี

​ดังนั้นช่วงเวลาระหว่างทางจึงตรงกับเวลาอาหารกลางวันพอดี

​ก่อนเครื่องจะขึ้น ไชน่าอีสเทิร์นแอร์ไลน์ได้เตรียมอาหารสำหรับเที่ยวบินไว้เรียบร้อยแล้ว

​ประมาณ 11 โมงครึ่ง แอร์โฮสเตสจะเริ่มแจกจ่ายอาหารให้กับผู้โดยสารทุกคน

​อย่างไรก็ตาม หากเป็นคนที่เดินทางด้วยเครื่องบินเป็นประจำ ย่อมไม่มีใครคาดหวังกับอาหารของสายการบินไชน่าอีสเทิร์นแอร์ไลน์แน่นอน

​เหตุผลนั้นง่ายมาก นั่นเพราะอาหารของไชน่าอีสเทิร์นแอร์ไลน์ขึ้นชื่อเรื่องความ "จืดชืด"

​นี่อาจจะเกี่ยวข้องกับที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของไชน่าอีสเทิร์นแอร์ไลน์ที่อยู่ที่เมืองเซี่ยงไฮ้ก็เป็นได้

​เกี่ยวกับสายการบินต่างๆ ในประเทศเซี่ย บนโลกออนไลน์เคยมีคำคล้องจองว่า: เซียเหมินแอร์สวย, ฉีหลู่แอร์เถื่อน

​เสฉวนแอร์อาหารอร่อยครองไปครึ่งหนึ่ง

ไชน่าอีสเทิร์นแอร์เครื่องแบบสวยที่สุด

​สปริงแอร์ไลน์หลบไปชิดซ้าย!!!

​หมายความว่ายังไงนะ?!

​ก็คือแอร์โฮสเตสและสจ๊วตของเซียเหมินแอร์ไลน์นั้นขึ้นชื่อเรื่องหน้าตาดี ทั้งหนุ่มหล่อและสาวสวยขายาว

​จริงๆ นะ

​คนที่สามารถเข้ามาเป็นแอร์โฮสเตสหรือสจ๊วตในสายการบินได้ ไม่มีใครหน้าตาแย่อยู่แล้ว

​แต่แอร์โฮสเตสและสจ๊วตของเซียเหมินแอร์ไลน์นั้นกลับดูโดดเด่นกว่าในเรื่องหน้าตา จนเป็นที่เลื่องลือในวงการ

​ส่วนที่ว่า "ฉีหลู่แอร์เถื่อน" นั้น เป็นเพราะสไตล์การบินของฉีหลู่แอร์ไลน์นั้นดุดันเกินไป

​จนได้รับฉายาว่าเป็นสายการบินรัสเซียเวอร์ชั่นประเทศเซี่ย

​ส่วนเสฉวนแอร์ไลน์ เนื่องจากสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองหรงเฉิง ซึ่งเป็นเมืองแห่งอาหารเลิศรสของประเทศเซี่ย ดังนั้นอาหารบนเครื่องของเสฉวนแอร์ไลน์จึงขึ้นชื่อว่าอร่อยมาก

​ส่วนไชน่าอีสเทิร์นแอร์ไลน์ ที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ "เครื่องแบบ"

​เสื้อเชิ้ตลายดอกเล็กสีฟ้าอ่อน + กระโปรงสั้นทรงสอบ + ถุงน่องสีดำ นี่มันคือสวัสดิการของเพื่อนพ้องชายชัดๆ

​ส่วนสปริงแอร์ไลน์น่ะเหรอ?!

​นอกจากราคาตั๋วเครื่องบินที่ค่อนข้างถูกแล้ว อย่างอื่นถือเป็นจุดด้อยทั้งหมด ดังนั้นเลยต้อง "หลบไปชิดซ้าย"

​แต่วันนี้เป็นการบินเชิงพาณิชย์ครั้งแรกของเครื่องบินยักษ์ใหญ่ C919 อาหารที่ไชน่าอีสเทิร์นแอร์ไลน์เตรียมมาในครั้งนี้ย่อมไม่เหมือนกับเวลาปกติแน่นอน

​เฮ้อ!

​ถ้าขืนยังใช้อาหารรสชาติจืดชืดแบบปกติมาหลอกลวงผู้โดยสารอีกล่ะก็ มีหวังทำให้ไชน่าอีสเทิร์นแอร์ไลน์เสียหน้าต่อหน้าท่านผู้นำ, เพื่อนร่วมวงการ, นักข่าวสื่อมวลชน และเจ้าหน้าที่วิจัยแย่เลย?!

​หัวหน้าพนักงานต้อนรับ "ปี้หนาน" มองเวลา แวบหนึ่งก็พบว่าเป็นเวลา 11:30 น. แล้ว

​จึงรีบปลดเข็มขัดนิรภัยบนตัวออก แล้วพูดกับคนอื่นๆ ว่า "ถึงเวลาแล้ว เตรียมเสิร์ฟอาหารกันเถอะ"

​คนอื่นๆ ก็รีบลุกขึ้นยืนเช่นกัน

​"หวงเจีย" เปิดฝาตู้อบอาหาร สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วยิ้มพูดว่า "โอ้โห อาหารวันนี้หอมจริงๆ ฉันแค่ดมก็น้ำลายไหลแล้วเนี่ย"

​"ก็แน่อยู่แล้ว ไม่ดูซะบ้างว่าวันนี้วันอะไร ขืนใช้อาหารรสชาติจืดชืดแบบปกติมารับแขก บริษัทเราคงอยู่ไม่ได้แล้วล่ะ"

​"ไม่รู้ว่าจะมีเหลือบ้างไหมนะ ฉันก็หิวแล้วเหมือนกัน"

​ปี้หนานได้ยินพวกเธอคุยจอแจกันไม่หยุด ก็ดุอย่างไม่จริงจังนักว่า "แต่ละคนทำตัวเหมือนผีอดอยากมาเกิด วางใจเถอะ ครั้งนี้บริษัทเตรียมมาตั้ง 200 ชุด พอให้พวกเธอกินแน่"

หวงเจียถึงได้ยิ้มออก "จริงเหรอ งั้นเดี๋ยวฉันต้องกินให้พุงกางไปเลย"

​พูดจบก็นำกล่องอาหารออกมาจากตู้อบ แล้ววางลงในรถเข็น

​รถเข็นคันเล็กหนึ่งคันใส่ได้ 60 ชุด

​หลังจากวางเต็มแล้ว "หวงเจีย" ที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็รีบเข็นรถเข็นเข้าไปในห้องโดยสาร เพื่อเริ่มแจกจ่ายอาหาร

​ส่วนปี้หนานถืออาหารสองกล่องเดินมาที่หน้าประตูห้องนักบิน แล้วกดกริ่งเรียก

​นักบินผู้ช่วย "จางหย่ง" รีบลุกขึ้นไปเปิดประตู

​เมื่อเห็นว่าคนที่มาคือปี้หนาน ก็ยิ้มถามว่า "พี่หนาน มีธุระอะไรเหรอครับ?!"

​ปี้หนานชูข้าวกล่องในมือให้ดู แล้วพูดว่า "ถึงเวลาข้าวแล้ว ถามพวกนายว่าจะกินข้าวไหม"

​จางหย่งตั้งท่าจะปฏิเสธตามความเคยชิน แต่พอเห็นข้าวกล่องในมือปี้หนาน ก็รีบเปลี่ยนคำพูดทันที "เอาครับ หิวพอดีเลย"

​พูดจบก็รับข้าวกล่องมาหนึ่งชุด

​ปี้หนานถึงหันหน้าไปมองกัปตันเจียงเฉิน "กัปตันเจียง นายล่ะ?!"

​เจียงเฉินไม่แม้แต่จะเงยหน้า "อาหารของบริษัทเรารสชาติจืดชืด ไม่ถูกปากคนรสจัดอย่างผม ผมยอมอดทนอีกหน่อย รอไปถึงสนามบินต้าซิงแล้วค่อยไปกินที่โรงอาหารสนามบินดีกว่า"

​"ไม่เอาจริงเหรอ?!" ปี้หนานยิ้มพลางพูด "อาหารวันนี้ไม่เหมือนเดิมนะ"

​"โอ้โห! นี่มันข้าวอบหม้อดินกุนเชียง แถมยังมีผลไม้รวม พุดดิ้งมะม่วง รักเลยๆ" จางหย่งร้องอุทานด้วยความตกใจ

​เจียงเฉินถึงได้เงยหน้าขึ้น เมื่อเหลือบไปเห็นข้าวกล่องในมือจางหย่ง ก็รู้สึกแปลกใจทันที "ทำไมอาหารวันนี้ถึงได้หรูหราขนาดนี้?! บริษัทเราเปลี่ยนนิสัยตั้งแต่เมื่อไหร่?!"

​"นายก็ไม่คิดบ้างล่ะว่าวันนี้วันอะไร แถมเมนูวันนี้ชาวเน็ตเป็นคนช่วยโหวตเลือกเชียวนะ ชื่อชุด 'เบญจพิธพร' เชียวล่ะ นายไม่เอาจริงเหรอ?!" ปี้หนานหยอกล้อเขา "ไม่เอาก็เสร็จฉันนะ รอฉันเอากลับบ้านไปฝากคนอื่น ก่อนหน้านี้มีคนถามฉันว่าจะเอาชุด 'เบญจพิธพร' ลงจากเครื่องไปให้เขาลองชิมได้ไหมอยู่พอดี"

​เจียงเฉินรีบลุกขึ้นมารับไปทันที แล้วพูดว่า "ผมหิวพอดี แล้วก็เป็นของโปรดผมด้วย ทำไมจะไม่เอาล่ะ?!"

​จากนั้นก็ทำหน้าประหลาดใจ "แม้แต่อาหารบนเครื่องชาวเน็ตยังมีส่วนร่วมเลยเหรอ?! แต่ชื่อนี้ก็ไม่เลวนะ 'เบญจพิธพร' เข้าท่าดี..."

​"เดี๋ยวนี้มีเรื่องไหนที่ชาวเน็ตไม่เข้ามายุ่งบ้าง?! พวกนายกินกันก่อนเถอะ เดี๋ยวฉันค่อยมาเก็บ" ปี้หนานพูดทิ้งท้าย แล้วถอยออกจากห้องนักบินไป

​เจียงเฉินถือข้าวกล่องกลับมานั่งที่เดิม

​เปิดออกดู ก็ยิ้มทันที "มิน่าล่ะถึงเรียก 'เบญจพิธพร' มีของกินห้าอย่างพอดีเป๊ะ"

​อาหารชุด 'เบญจพิธพร' มีจานหลักเป็นข้าวอบหม้อดินกุนเชียง เสิร์ฟคู่กับผลไม้รวมสามสี, พุดดิ้งมะม่วงสูตรพิเศษฉลองเที่ยวบินแรก C919, คุกกี้ช็อกโกแลตที่ไชน่าอีสเทิร์นแอร์ไลน์ทำเอง และลูกอมกระต่ายขาว

​การจับคู่สารอาหารครบถ้วน

​แถมหน้าตาก็ดูดีทีเดียว

​แต่ไม่รู้ว่ารสชาติจะเป็นยังไง

​เจียงเฉินตักข้าวอบกุนเชียงขึ้นมาชิมคำหนึ่ง ดวงตาก็เป็นประกายทันที

​รสชาติไม่เลวเลยจริงๆ

​ไชน่าอีสเทิร์นแอร์ไลน์เปลี่ยนนิสัยแล้วจริงๆ เหรอ?!

​เพียงแต่...

​ครั้งนี้ทำอาหารออกมาดีขนาดนี้ ครั้งหน้าถ้ากินไม่ได้เรื่องเหมือนเดิมจะทำยังไง?!

​ประท้วงหยุดงานเหรอ?!

​เฮ้อ!

​ประท้วงหยุดงานเพราะเรื่องอาหารบนเครื่อง นายคงได้ดังระเบิดแน่….