บทที่ 5: บ้าน่า บ้าน่า คงไม่มีประเทศไหนที่ไม่มีเครื่องบินขนาดใหญ่หรอกนะ

บทที่ 5: บ้าน่า บ้าน่า คงไม่มีประเทศไหนที่ไม่มีเครื่องบินขนาดใหญ่หรอกนะ

​หลายเดือนก่อน

​เจียงเฉินที่เพิ่งเลื่อนขั้นจากนักบินผู้ช่วยขึ้นเป็นกัปตัน ปฏิบัติภารกิจบินจากเซี่ยงไฮ้ไปยังเมืองหลินเฉิง

​เมืองหลินเฉิงตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ในเขตภูเขา ลักษณะอากาศในฤดูหนาวคือมีฝนตกปรอยๆ และหมอกหนาจัด

​บังเอิญจริงๆ

​ตอนที่เขาลงจอดดันไปเจอกับสภาพอากาศสุดขั้วที่มีทัศนวิสัยไม่ถึง 20 เมตร

​แต่ตอนนั้นเครื่องบินเกิดขัดข้องทางกลไก

​ไม่มีทางเลือก เจียงเฉินทำได้เพียงฝืนนำเครื่องลงจอดที่สนามบินหลงตงเป่าเมืองหลินเฉิงทั้งอย่างนั้น

​การลงจอดครั้งนั้นอันตรายมาก

​ไม่ใช่แค่ผู้โดยสารบนเครื่องที่ตกใจแทบแย่ แม้แต่เหล่าแอร์โฮสเตสที่ 'ผ่านโลกมามาก' ก็ยังขวัญผวา

​ตอนนั้นหวงเจียกลัวจนขอบตาเปียกชุ่ม

​พอเจียงเฉินมาเห็นเข้า ก็เลยเข้าใจผิดคิดว่าเธอถูกทำให้กลัวจนร้องไห้

​ทั้งปลอบใจทั้งเลี้ยงข้าว

​แม้หวงเจียจะรู้ว่าเจียงเฉินเข้าใจผิด แต่เห็นแก่อาหารทะเลมื้อใหญ่ ยอมให้เข้าใจผิดไปก็ได้วะ

​ไม่คิดเลยว่าวันนี้เจียงเฉินจะขุดเรื่องน่าอายของเธอขึ้นมาพูดอีก

​ทำเอาหวงเจียทั้งอายทั้งโกรธ

​แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาคิดบัญชีกับเจียงเฉิน หวงเจียทำได้แค่กลืนความคับแค้นนี้ลงไป

​เจียงเฉินพูดหยอกล้อไปไม่กี่คำ จากนั้นก็เดินตามบันไดเทียบเครื่องลงไป เพื่อเริ่มเดินตรวจรอบเครื่อง...

​...

​เมื่อเวลาการบินปฐมฤกษ์ของเครื่องบินใหญ่ระดับชาติ C919 ใกล้เข้ามา กระแสความนิยมเกี่ยวกับเครื่องบินรุ่นนี้บนโลกออนไลน์ก็พุ่งขึ้นถึงจุดสูงสุด

​สื่อทั้งในและต่างประเทศกว่าร้อยสำนักทำการถ่ายทอดสด

​เน็ตไอดอลและอินฟลูเอนเซอร์ชื่อดังต่างก็พากันลงคลิปวิดีโอ

พยายามเกาะกระแสเครื่องบิน C919

​ยอดผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดของสื่อใหญ่ๆ ต่างทำลายสถิติยอดออนไลน์สูงสุด

​โดยเฉพาะจำนวนผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดของช่อง CCTV ที่ทะลุยอดที่ไม่เคยมีมาก่อนถึง 18 ล้านคน

ทำลายสถิติจำนวนผู้ชมออนไลน์ของรายการนี้โดยตรง

​จากจุดนี้จะเห็นได้ว่า

อิทธิพลของเครื่องบินใหญ่ C919 นั้นน่ากลัวขนาดไหน

​แต่ก็พอเข้าใจได้

เพราะประเทศเซี่ยสั่งสมความอ่อนแอมานานนับร้อยปี

ประวัติศาสตร์ยุคใหม่ของประเทศเซี่ยคือประวัติศาสตร์แห่งความอัปยศ

​ต้องรู้ว่า ประเทศเซี่ยเคยเป็นศูนย์กลางอารยธรรมของดาวเคราะห์สีน้ำเงิน เป็นประเทศที่มีอารยธรรมเก่าแก่เพียงหนึ่งเดียวในดาวเคราะห์สีน้ำเงินที่มีการสืบทอดทางวัฒนธรรมโดยไม่ขาดตอน

​ดังนั้นความภาคภูมิใจในชนชาติของคนประเทศเซี่ยจึงเข้มข้นกว่าประเทศอื่นๆ บนดาวเคราะห์สีน้ำเงินมาก

​แม้ประเทศเซี่ยยุคใหม่จะถือกำเนิดขึ้นใหม่จากซากปรักหักพัง ธุรกิจทุกแขนงเจริญรุ่งเรือง แต่ก็ยังไปไม่ถึงจุดสูงสุดที่ประเทศเซี่ยเคยมีในประวัติศาสตร์

​ในช่วง 20-30 ปีมานี้

ประเทศเซี่ยประสบความสำเร็จอันรุ่งโรจน์ครั้งแล้วครั้งเล่า ซึ่งช่วยปลุกขวัญกำลังใจของประชาชนในชาติได้อย่างมหาศาล

​การถือกำเนิดของเครื่องบินใหญ่ที่ผลิตในประเทศครั้งนี้ ก็เหมือนฉีดยากระตุ้นหัวใจให้ประชาชนอีกเข็ม

​เพราะประเทศเซี่ยที่เคยต้องใช้เสื้อเชิ้ตแปดร้อยล้านตัวแลกเครื่องบินโดยสารโบอิ้งลำเดียวนั้น ได้จากไปอย่างไม่มีวันหวนกลับนับตั้งแต่นี้

​ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป

พวกเราก็มีเครื่องบินขนาดใหญ่เป็นของตัวเองแล้ว!!!

​หรือบางทีในอนาคตอันใกล้ อาจจะมีคนเอาเสื้อเชิ้ตแปดร้อยล้านตัวมาแลกเครื่องบินใหญ่ของเราสักลำก็ได้นะ

​ความรู้สึกของการที่ทาสพลิกฟื้นขึ้นมาเป็นนายคนแบบนี้

มันโคตรสะใจจริงๆ!

​ดังนั้นในห้องถ่ายทอดสดของสื่อต่างๆ คอมเมนต์สรรเสริญเยินยอแทบจะอัดแน่นเต็มหน้าจอ

​"นี่คือฉากที่อุตสาหกรรมการบินของประเทศเซี่ยถูกบันทึกในหน้าประวัติศาสตร์ ขอแสดงความยินดีกับการบินปฐมฤกษ์ของ C919 อย่างราบรื่น"

​"ก้าวที่สำคัญ ก้าวที่ยิ่งใหญ่!"

​"น้ำตาจะไหล ประวัติศาสตร์อันน่าอัปยศที่ต้องใช้เสื้อเชิ้ตแปดร้อยล้านตัวแลกเครื่องบินโดยสารหนึ่งลำได้ผ่านไปแล้ว"

​"นี่คือเครื่องบินใหญ่ของประเทศเซี่ยเรา (กดไลก์)"

​"เครื่องบินใหญ่ที่ผลิตในประเทศ แบกรับความฝันของคนประเทศเซี่ยมาหลายรุ่น"

​"อ๊ากๆๆ ฉันอยากนั่ง C919 จังเลย รีบบอกวิธีซื้อตั๋วเครื่องบิน C919 มาหน่อย"

​"เหมือนกัน ฉันก็อยากสัมผัสเครื่องบินใหญ่ของประเทศเราบ้าง"

​"อิจฉาคนที่ได้นั่ง C919 จัง ฉันก็อยากเป็นสักขีพยานประวัติศาสตร์เหมือนกัน"

​แต่ถึงจะมีคอมเมนต์ชื่นชมมากมาย แต่ก็ยังมีคนจำนวนไม่น้อยที่พูดจาเหน็บแนม

​"เหอะๆ พูดให้ดูดีว่าผลิตในประเทศ พูดตรงๆ ก็คือของประกอบร่างนั่นแหละ"

​"นั่นสิ อัตราการผลิตในประเทศมีแค่ 60 เปอร์เซ็นต์ ยังกล้าเรียกว่าผลิตในประเทศอีกเหรอ?!"

​"โบอิ้งและแอร์บัสแทบจะครองตลาดเครื่องบินโดยสารทั่วโลกไปแล้ว อุตสาหกรรมการบินของไอ้พวกขนดก (รัสเซีย) พัฒนาขนาดนั้น เครื่องบินใหญ่ของรัสเซียยังใช้ได้แค่ภายในประเทศ C919 แย่กว่าเครื่องบินรัสเซียอีก ไม่มีทางตีตลาดโลกแตกหรอก"

​"ไม่ใช่จะสาดน้ำเย็นนะ แต่เครื่องบินใหญ่ของพวกเราก็แค่ของโชว์สวยๆ เท่านั้นแหละ"

​"ที่บอกว่าอยากนั่ง C919 เพื่อเป็นสักขีพยานประวัติศาสตร์น่ะ พวกแกเลเวลไหน? ไม่เห็นเหรอว่าผู้โดยสารเที่ยวปฐมฤกษ์ส่วนใหญ่เป็นระดับผู้นำกระทรวงขึ้นไปทั้งนั้น? ประชาชนตาดำๆ อย่างพวกแกอย่ามาเสนอหน้าเลย"

​แต่คำพูดเหน็บแนมพวกนี้ก็ถูกรุมด่ากลับไปทันที

​"ของประกอบร่าง? โบอิ้งพ่อเมกันของแกมีอัตราการผลิตในประเทศยังไม่ถึง 50 เปอร์เซ็นต์เลย"

​"มิตซูบิชิของไอ้ยุ่น แค่ประกอบร่างยังประกอบออกมาไม่ได้เลย"

​"บ้าน่า บ้าน่า คงไม่มีใครไม่รู้หรอกนะว่า C919 มียอดสั่งซื้อจากต่างประเทศแล้วน่ะ"

​"ตอน C919 ยังไม่บินปฐมฤกษ์ พวกแกก็เหน็บแนมว่าตัวเองไม่นั่ง ให้พวกผู้นำนั่งก่อน ตอนนี้ C919 บินพาณิชย์จริง พวกแกก็บอกว่าผู้นำแย่งที่นั่งพวกแก คำพูดดีชั่วพวกแกพูดเองเออเองหมดเลยนะ!"

​แทบทุกห้องถ่ายทอดสดต่างทะเลาะกันนัวเนีย

​เพราะประชากรประเทศเซี่ยมี 1.4 พันล้านคน ย่อมต้องมีพวกขยะจำนวนหนึ่งที่ลืมกำพืดตัวเองและทนเห็นชาติบ้านเมืองเจริญรุ่งเรืองไม่ได้

บวกกับมีพวกหน้าม้าปั่นกระแสจำนวนมาก

​ห้องถ่ายทอดสดต่างๆ เต็มไปด้วยการโต้เถียงและด่าทอกันไปทั่ว

​แต่การด่ากันบนโลกออนไลน์ชั่วคราวนั้นไม่ส่งผลกระทบต่อความจริง

​หรือกรมการบินพลเรือนและสายการบินไชน่าอีสเทิร์นจะยกเลิกการบินพาณิชย์ปฐมฤกษ์ครั้งนี้เพียงเพราะคำเหน็บแนมไม่กี่คำบนเน็ต?!

​แน่นอนว่าไม่

​ก็แค่เสียงแมลงวันบินว่อนไม่กี่ตัว

ทำได้แค่ทำให้คนรำคาญใจก็เท่านั้น

​ในเวลานี้ เจียงเฉินเดินตรวจรอบเครื่องเสร็จเรียบร้อย

​เขาขึ้นเครื่องบินอีกครั้ง เดินตรงไปหาหัวหน้าลูกเรือปี้หนาน แล้วเอ่ยปากว่า "หัวหน้า แจ้งภาคพื้นดิน เริ่มให้ผู้โดยสารขึ้นเครื่องได้"

​ปี้หนานพยักหน้าอย่างหนักแน่น ตอบว่า "รับทราบ”