บทที่ 2 – การตัดสินใจ ปัดเรื่องให้จบลงด้วยดี
บทที่ 2 – การตัดสินใจ ปัดเรื่องให้จบลงด้วยดี
หลี่ชิงเยว่ยังคงใช้สายตาคาดหวังจ้องมองสวี่โม่ การตัดสินใจของเขาจะเป็นตัวกำหนดความเป็นความตายของเธอ!
“ผมจะแต่งงานกับหลี่ชิงเยว่!”
น้ำเสียงของสวี่โม่หนักแน่นและเด็ดขาด
“อะไรนะ?”
จ้าวเสวี่ยเจียวอุทานออกมาด้วยความตกตะลึง ไม่อยากเชื่อหูตัวเอง
ใบหน้าที่แสยะยิ้มของหลี่เหย่าจู่ค่อยๆ บึ้งตึงลง “สวี่โม่ นายพูดอะไรนะ พูดใหม่อีกทีซิ!”
สวี่โม่ถลึงตามองหลี่เหย่าจู่ สายตาดูดุดัน “ผมบอกว่า ผมจะแต่งงานกับหลี่ชิงเยว่”
เมื่อได้ยินคำตอบของสวี่โม่ พ่อแม่ของเขาคือ สวี่ลี่กั๋ว และฉู่ซิ่วหลาน ต่างก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
ถึงแม้ว่าก่อนหน้านี้พวกเขาจะยังไม่เข้าใจว่าที่หลี่เหย่าจู่จะรับผิดชอบแทนสวี่โม่นั้นเป็นเรื่องดีหรือร้าย แต่ในตอนนี้ เมื่อหลี่ชิงเยว่เต็มใจจะแต่ง และสวี่โม่เต็มใจจะรับผิดชอบ เรื่องราวก็ดูเหมือนจะคลี่คลายลงได้อย่างราบรื่น!
สวี่ลี่กั๋วที่เคยโกรธเคืองกับการกระทำของลูกชาย ตอนนี้เมื่อเห็นเขายอมรับผิดชอบและให้เกียรติหลี่ชิงเยว่ ก็รู้สึกเบาใจขึ้นบ้าง “เจ้าลูกไม่รักดีคนนี้ ในที่สุดก็ไม่ใช่คนขี้ขลาดที่หนีปัญหา!”
ในวินาทีนั้นเอง สวี่ลี่กั๋วก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่า เรื่องที่หลี่เหย่าจู่จะมารับผิดชอบแทนสวี่โม่นั้น มันมีเงื่อนงำ!
ในเมื่อหลี่ชิงเยว่เต็มใจจะแต่งกับสวี่โม่ เรื่องก็จบลงตั้งแต่แรกแล้ว ทำไมต้องให้เขามาเป็นคนรับผิดชอบแทน?
แล้วหลี่เหย่าจู่คนนี้ใจดีขนาดนั้นเชียวหรือ ถึงได้เอาเรื่องเดือดร้อนมาใส่ตัว?
สวี่ลี่กั๋วยังคิดไม่ออกว่าหลี่เหย่าจู่วางแผนอะไรไว้ แต่เขามั่นใจแล้วว่าต้องมีปัญหาแน่!
หลังจากสวี่โม่พูดจบ หลี่ชิงเยว่ก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกเช่นกัน
ในขณะเดียวกัน เธอก็ภาวนาในใจว่าขอให้สวี่โม่อย่ากลับคำ และอย่าร่วมมือกับหลี่เหย่าจู่มารังแกเธอ!
ที่เธอเลือกสวี่โม่นั้น เดิมทีก็เพื่อหลีกหนีจากหลี่เหย่าจู่ ซึ่งมีความเสี่ยงอยู่บ้าง หากเลือกผิดพลาด สิ่งที่รอเธออยู่ก็คงเป็นหายนะอย่างไม่ต้องสงสัย!
แต่ในตอนนี้เธอไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากแต่งงานกับสวี่โม่เท่านั้น ถึงจะมีแสงสว่างแห่งความหวัง
จะโทษก็ต้องโทษที่เธอเป็นเด็กสาวที่ไม่มีพ่อแม่ และโทษโชคชะตาที่เล่นตลก ให้เธอต้องมาเผชิญกับเคราะห์กรรมในวันนี้!
เธอไม่มีทางเลือกที่ดีไปกว่านี้แล้ว นอกจากความตาย!
“ไอ้ลูกไม่รักดี ในเมื่อแกสำนึกผิดและยอมรับผิดชอบ เพื่อให้เกียรติชิงเยว่ ต่อจากนี้ก็ต้องดูแลชิงเยว่ให้ดี หากกล้าทำให้เธอเสียใจ พ่อจะตีหัวแกให้แตกเลย”
สวี่ลี่กั๋วชูกล้องยาสูบทองเหลืองขึ้น ใบหน้าดูเคร่งขรึม
ส่วนฉู่ซิ่วหลานก็รีบวิ่งเข้าไปกอดหลี่ชิงเยว่ “ชิงเยว่ แม่หนูที่น่าสงสารของแม่ เป็นความผิดของอาเองที่เลี้ยงลูกอกตัญญูคนนี้ออกมา”
“หนูเอ๊ย อย่าเสียใจไปเลย ต่อไปให้เจ้าลูกคนนี้มันรับใช้หนูเยี่ยงวัวควายเอง”
เมื่อมีสวี่ลี่กั๋วและฉู่ซิ่วหลานคอยสนับสนุน หลี่ชิงเยว่ก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาก
เธอรู้แล้วว่าสวี่ลี่กั๋วและฉู่ซิ่วหลานต่างก็เป็นคนดี!
ในความทรงจำของเธอ สวี่โม่เป็นเพียงคนที่ไม่ค่อยมีความคิดเป็นของตัวเองและขี้ขลาด เป็นคนเกเรที่ชอบเล่นพนัน!
เมื่อมีผู้ใหญ่ทั้งสองคนอยู่ด้วย ก็น่าจะควบคุมเขาได้
แน่นอนว่าในใจของเธอยังคงเต็มไปด้วยความหวาดกลัวต่อสวี่โม่ โดยเฉพาะเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่เขาคลุ้มคลั่งเมื่อคืน ร่างกายของเธอก็สั่นสะท้านไม่หยุด
“ไปแจ้งความ ฉันจะไปแจ้งความ!”
ในขณะที่ทุกคนคิดว่าเรื่องราวกำลังจะจบลง หลี่ฉางหมิงกลับโกรธจัดและโวยวายว่าจะแจ้งเรื่องนี้ให้ทางการทราบ
ในยุคสมัยนี้ หากไม่มีใครแจ้งความ เรื่องแบบนี้ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แต่ถ้ามีการแจ้งความไป ต่อให้หลี่ชิงเยว่เต็มใจจะแต่งงานด้วย สวี่โม่ก็จะมีความผิดฐานอนาจารและถูกนำตัวไปยิงเป้า!
ทันทีที่ได้ยินว่าหลี่ฉางหมิงจะไปแจ้งความ สวี่ลี่กั๋วและภรรยาก็ใจหายวาบ รู้สึกเหมือนหัวใจจะหลุดออกมา นี่มันแย่แล้ว!
“หยุดอยู่ตรงนั้น” สวี่โม่ที่ปกติขี้ขลาดกลับตะคอกเสียงเย็นสั่งให้หลี่ฉางหมิงหยุด “บอกมาว่าต้องทำยังไงคุณถึงจะไม่ไปแจ้งความ? อาฉางหมิง ให้ทางออกกับหลานชายคนนี้หน่อย แล้วอาจะไม่ผิดหวัง!”
ถึงแม้หลี่ฉางหมิงจะไม่ใช่คนดีนัก แต่เมื่อนึกถึงว่าเรื่องนี้เกี่ยวพันกับชีวิตคน เขาก็ยังลังเลอยู่บ้าง
อาจจะมีทางออกอื่นก็ได้!
“แก... แกแค่ตกลงว่าจะไม่แต่งกับหลี่ชิงเยว่ แล้วยกเธอให้หลี่เหย่าจู่ เท่านี้... ก็พอแล้ว!”
สวี่โม่: “...”
“ยกให้ใครนะ? ฉันแค่กำลังรับผิดชอบแทนเพื่อนสนิทของฉันต่างหาก นี่มันคือการรับผิดชอบ หลี่ฉางหมิง แกพูดจาเพ้อเจ้ออะไรของแก?”
หลี่เหย่าจู่ตะโกนขึ้นมา ในใจด่าหลี่ฉางหมิงว่าโง่เง่าสิ้นดี ที่พูดจาเปิดโปงความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาออกมาหมด!
สวี่ลี่กั๋วและฉู่ซิ่วหลานหันไปมองหน้ากัน แล้วหันไปมองหลี่ฉางหมิงและผู้ใหญ่บ้านหลี่เป้าซาน ก็พอจะเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดแล้ว!
หลี่ฉางหมิงกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ถูกสวี่โม่ขัดขึ้น “อาฉางหมิง เป็นผมเองที่ทำเรื่องไม่ดีกับชิงเยว่ เธอเต็มใจจะแต่งงานกับผม ผมก็ต้องรับผิดชอบ แต่งงานกับเธอ เพื่อชดเชยและดูแลเธอให้ดีหลังจากนี้ ให้อาโอกาสผมสักครั้ง ส่วนเงื่อนไขอาเรียกมาได้เลย!”
ทุกคนมองสวี่โม่ด้วยความประหลาดใจ!
เมื่อก่อนเขาขี้ขลาดและไร้ความสามารถ แต่ในวันนี้กลับราวกับเป็นคนละคน!
ในตอนที่เขาพูดประโยคเหล่านั้น เขายังดูมีอำนาจน่าเกรงขามและกดดันคนรอบข้างอย่างมาก
ด้วยประสบการณ์การใช้ชีวิตมาถึงสองชาติ แถมชาติก่อนยังสร้างตัวจนกลายเป็นมหาเศรษฐีระดับแถวหน้า สวี่โม่จึงมีบุคลิกที่ดูเด็ดขาดและดุดันติดตัวมา
หลี่ฉางหมิงถึงกับชะงักไป “นี่... นี่นี่...”
เขาไม่รู้จะทำอย่างไร จึงหันไปมองหลี่เหย่าจู่
ส่วนหลี่เหย่าจู่ในตอนนั้นก็กำลังจ้องมองสวี่โม่ด้วยความประหลาดใจเช่นกัน
หลี่ฉางหมิงจึงไม่ได้รับคำแนะนำใดๆ!
ผู้ใหญ่บ้านหลี่เป้าซานไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์ถึงขั้นเสียชีวิต จึงเดินเข้าไปดึงหลี่ฉางหมิง “ฉางหมิง สวี่โม่ให้แกเรียกเงื่อนไขแล้ว ก็บอกไปสิ!”
สมองของหลี่ฉางหมิงก็ไวพอสมควร หลังจากผ่านไปไม่กี่อึดใจเขาก็เข้าใจทันที “อะแฮ่ม สวี่โม่ ที่นายอยากจะแต่งกับชิงเยว่น่ะ ก็ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้ ฉันสามารถสนับสนุนพวกนายได้ แต่แกต้องเอาเงินค่าสินสอดมาหนึ่งพันหยวน!”
“ตั้งแต่พ่อแม่ของชิงเยว่ตายไป ฉันก็เป็นผู้ใหญ่ที่ดูแลน้องสาวทั้งห้าคนของเธอ เงินค่าสินสอดต้องมอบให้ฉัน แกคงจะไม่คัดค้านใช่ไหม”
หลี่ฉางหมิงไม่ได้กลัวการกดดันของหลี่เหย่าจู่ เพราะถึงบ้านของเขาจะมีเงินมีอำนาจ แต่ก็ไม่สามารถปิดฟ้าด้วยฝ่ามือได้!
หลี่ฉางหมิงต้องการเพียงแค่เงิน หลี่เหย่าจู่ให้เขาห้าร้อย เขาจึงเรียกเอาจากสวี่โม่หนึ่งพัน!
“ตกลง เงินค่าสินสอดหนึ่งพันหยวน ผมตกลง!”
สวี่โม่ตอบอย่างตรงไปตรงมา ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย
“หึหึ หนึ่งพันหยวน? สวี่โม่ ที่บ้านนายมีเงินหนึ่งพันหยวนเหรอ? เอาตัวนายไปขาย จะถึงหนึ่งพันหยวนไหม?” หลี่เหย่าจู่พูดประชดประชัน “อาฉางหมิง อย่าไปหลงเชื่อมันเลย”
“ฉันว่า พวกเราไปแจ้งความกันเถอะ!”
“อยากให้ฉันตายขนาดนั้นเลยเหรอ?” สวี่โม่หันกลับไปจ้องหลี่เหย่าจู่เขม็ง “นี่น่ะเหรอเพื่อนสนิทที่คอยรับผิดชอบแทนฉัน? หึหึ หลี่เหย่าจู่ เหตุการณ์เมื่อคืนความจริงเป็นยังไง เราสองคนรู้กันดี ถ้าแจ้งความและสืบสวนจนถึงที่สุด คนที่จะถูกยิงเป้าน่ะ คือฉันคนเดียวหรือไง?”
เมื่อพูดจบ หลี่เหย่าจู่ถึงกับหน้าซีดเผือด “แก... สวี่โม่ ฉันแค่คิดว่าแกคงไม่มีเงินค่าสินสอดหนึ่งพันหยวนนั่นหรอก”
สวี่โม่ไม่อยากพูดมาก “เอาอย่างนี้แล้วกันอาฉางหมิง ให้เวลาผมครึ่งเดือน ถ้าภายในครึ่งเดือนผมไม่มีเงินหนึ่งพันหยวนมาให้ อาค่อยไปแจ้งความ ผมยอมให้ยิงเป้า”
“แต่ถ้าผมหาเงินหนึ่งพันหยวนมาได้ อาต้องอนุญาตให้ผมแต่งงานกับชิงเยว่อย่างราบรื่น”
เมื่อเห็นสวี่โม่ที่เปลี่ยนไปเป็นคนละคน หลี่ชิงเยว่นอกจากจะหวาดกลัวแล้วยังรู้สึกประหลาดใจ คนที่เคยขี้ขลาดกลับสามารถควบคุมสถานการณ์ทั้งหมดได้ง่ายๆ ดูเหมือนว่าลุงรองหลี่ฉางหมิงจะเริ่มโอนอ่อนตามแล้ว
“ได้ ฉันตกลง แต่ไม่ใช่ครึ่งเดือน ต้องสิบวัน! ภายในสิบวัน ไม่ว่ายังไง แกต้องหาเงินมาให้ฉันหนึ่งพันหยวน ไม่อย่างนั้นก็เอาชีวิตของแกมาชดใช้!”
หลี่เหย่าจู่ไม่พูดอะไรอีก แต่แอบยิ้มในใจ เขาเชื่อมั่นว่าครั้งนี้สวี่โม่ไม่มีทางรอด
เงินหนึ่งพันหยวนในยุคนี้ถือเป็นเงินก้อนโตมาก ต่อให้ขายทั้งบ้านตระกูลสวี่ทิ้ง ก็ยังไม่ถึงสองร้อยหยวนด้วยซ้ำ อย่าว่าแต่หนึ่งพันเลย!
“ตกลง ตามนั้น!” สวี่โม่ยังไม่ค่อยวางใจ “อาฉางหมิง เรื่องที่เราตกลงกันไว้ อาห้ามแอบไปแจ้งความนะ อีกสิบวัน รับรองว่าอาจะได้รับเงินหนึ่งพันหยวนแน่!”
สวี่โม่ไม่ได้กังวลเรื่องเงิน หมู่บ้านของเขาติดกับทะเล ตามความทรงจำจากชาติก่อน ตราบใดที่เขากล้าลำบาก เขาสามารถหาเงินหนึ่งพันหยวนจากการขายของทะเลได้ภายในสิบวัน!
หลี่ฉางหมิงฮึดฮัดในลำคอ แสร้งทำเป็นคนดี “วางใจเถอะสวี่โม่ เพื่อเห็นแก่หลานสาว อาจะไม่ไปแจ้งความหรอก ถ้าแกสามารถหาเงินหนึ่งพันหยวนได้ในสิบวันจริงๆ ก็ถือว่าแกเป็นคนที่มีความสามารถและคุ้มค่าที่จะฝากชีวิตหลานสาวของอาไว้...”
สวี่โม่แอบชำเลืองมองหลี่เหย่าจู่อีกครั้ง
เขากำลังร้อนตัวอยู่ จึงไม่มีทางปล่อยให้หลี่ฉางหมิงไปแจ้งความแน่นอน!
[จบบท]