บทที่ 1 – ย้อนเวลากลับมาในเหตุการณ์เดิม เริ่มต้นด้วยคำขอให้แต่งงาน
บทที่ 1 – ย้อนเวลากลับมาในเหตุการณ์เดิม เริ่มต้นด้วยคำขอให้แต่งงาน
“ได้โปรดเถอะ แต่งงานกับฉันได้ไหม?”
เสียงที่อ่อนแรงและแผ่วเบาดังขึ้นข้างหูของสวี่โม่ ราวกับว่าเขากำลังตกอยู่ในความฝัน
เขาลืมตาที่งัวเงียตื่นขึ้นอย่างมึนงง หญิงสาวร่างผอมบางคนหนึ่งกำลังขดตัวอยู่บน “เตียง” ที่ปูด้วยหญ้าแห้ง เสื้อผ้าขาดวิ่นปิดบังร่างกายที่ขาวผจญ บนใบหน้าซูบตอบนั้นมีคราบน้ำตาเย็นเยียบสองสายไหลผ่าน
ผมเผ้าของเธอยุ่งเหยิง บนตัวมีรอยฟกช้ำหลายแห่ง และบนใบหน้าที่สวยงามนั้นมีรอยขีดข่วนที่เริ่มตกสะเก็ดสองรอย
“สวี่โม่ นายห้ามตกลงนะ คนที่นายชอบที่สุดคือเสวี่ยเจียว!” เสียงที่คุ้นเคยเสียงหนึ่งดังขึ้น เต็มไปด้วยการชักจูง “นายทำลายเธอไปแล้ว เดี๋ยวฉันรับผิดชอบแทนเอง!”
“ให้ฉันแต่งกับเธอ แล้วหลังจากนี้ นายก็จะได้แต่งกับเสวี่ยเจียว!”
“คนที่เสวี่ยเจียวชอบคือนาย ฉันยินดีที่จะสนับสนุนพวกนาย!”
คำพูดที่เร่งเร้าเหล่านั้น ดึงสวี่โม่กลับเข้าสู่ความจริงในที่สุด
“ดูเหมือนว่าฉันจะตายไปแล้วจริงๆ สินะ ตายบนเตียงผ่าตัดจากการผ่าตัดอวัยวะส่วนล่าง!”
“เวรกรรม นี่มันเวรกรรมชัดๆ!”
สวี่โม่มั่นใจแล้วว่าเขาได้ย้อนเวลากลับมา เกิดใหม่เมื่อสี่สิบห้าปีก่อน ในช่วงเวลาสำคัญที่หลี่ชิงเยว่กำลังขอร้องให้เขาแต่งงานกับเธอ!
ภาพความทรงจำจำนวนมากฉายชัดขึ้นในหัวของเขาเหมือนกับภาพยนตร์
มันได้ย้อนกลับไปเล่าเรื่องราวความทุกข์ยากตลอดสี่สิบห้าปีที่ผ่านมา
นั่นเป็นเพราะในคืนก่อนหน้าของวันหนึ่งในปี 1980 เพื่อนกินเพื่อนเที่ยวของเขาอย่างหลี่เหย่าจู่ และผู้หญิงที่เขารักที่สุดอย่างจ้าวเสวี่ยเจียว ได้ร่วมมือกันวางแผนหลอกล่อเขา หลังจากที่หลอกเอาเงินในกระเป๋าของเขาไปจนหมดบนโต๊ะพนัน พวกเขาก็มอมเหล้าเขาจนเมามาย แล้วจับเขายัดไปไว้ข้างๆ หลี่ชิงเยว่ที่กำลังหลับใหลอยู่
หลังจากเมาจนขาดสติ หลี่ชิงเยว่ก็ถูกเขาที่คลุ้มคลั่งกระทำย่ำยีอยู่นานครึ่งค่อนคืน จนกระทั่งหมดแรงและสลบไสลไป ส่วนเขาก็หลับใหลไปด้วยความเหนื่อยอ่อน
เมื่อตื่นขึ้นมา ก็พบว่ามีกลุ่มคนยืนอยู่ในบ้านของหลี่ชิงเยว่ ล้อมรอบร่างที่เปลือยเปล่าของพวกเขาทั้งสองไว้
ในกระท่อมเก่าๆ มีลมทะเลพัดผ่านเข้ามา ใบหน้านับสิบปรากฏขึ้นในสายตาของสวี่โม่ทีละคน
มีพ่อของเขา สวี่ลี่กั๋ว แม่ของเขา ฉู่ซิ่วหลาน ลุงรองของหลี่ชิงเยว่ หลี่ฉางหมิง ผู้ใหญ่บ้าน หลี่เป้าซาน
มีหลี่เหย่าจู่ จ้าวเสวี่ยเจียว และยังมีเด็กสาวอีกสี่คนที่ความสูงลดหลั่นกันไป ทั้งหมดล้วนหน้าตาสะสวย เป็นน้องสาวทั้งสี่คนของหลี่ชิงเยว่ ได้แก่ หลี่ชิงอวี้ หลี่ชิงฟาง หลี่ชิงหลิง และหลี่ชิงอู้
เหตุการณ์นี้เหมือนกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อสี่สิบห้าปีก่อนไม่มีผิดเพี้ยน!
ในวันนั้น หลี่เหย่าจู่และจ้าวเสวี่ยเจียวใช้คำพูดหลอกล่อให้สวี่โม่ปฏิเสธที่จะแต่งงานกับหลี่ชิงเยว่ และให้หลี่เหย่าจู่เป็นคน “รับผิดชอบ” แทนโดยการแต่งงานกับเธอแทน
ดูเหมือนจะเป็นการดีกับสวี่โม่ แต่ที่จริงแล้ว มันคือกับดัก
ในตอนนั้นสวี่โม่เห็นว่าตัวเองได้ทำเรื่องเลวร้ายกับหลี่ชิงเยว่ไปแล้ว แถมยังมีลุงของอีกฝ่ายและผู้ใหญ่บ้านอยู่ด้วย ความกลัวทำให้เขาทำตัวไม่ถูก จึงตกลงรับ “ความหวังดี” ที่หลี่เหย่าจู่จะรับผิดชอบแทนไปอย่างง่ายดาย
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เขาไม่รู้เลยก็คือ หลี่เหย่าจู่นั่นแหละที่ต้องการจะย่ำยีหลี่ชิงเยว่ แต่ไม่สามารถบุกเข้าไปข่มขืนในบ้านเธออย่างโจ่งแจ้งได้ จึงคิดอุบายให้เพื่อนรับผิดชอบแทน!
เขาได้ติดสินบนลุงรองของหลี่ชิงเยว่ คือหลี่ฉางหมิง เอาไว้ล่วงหน้าแล้ว เพียงแค่สวี่โม่ยอมให้เขา “รับผิดชอบ” แทน ก็จะไม่มีการเอาผิดสวี่โม่ และจะอาศัยจังหวะนี้ยกหลี่ชิงเยว่ให้แต่งงานกับเขา!
บ้านของหลี่เหย่าจู่เป็นคนมีฐานะในหมู่บ้านหลี่เจีย ส่วนหลี่ชิงเยว่และน้องสาวทั้งสี่คนที่กำพร้าพ่อแม่มาตั้งแต่เด็กนั้น ก็ถูกลุงรองอย่างหลี่ฉางหมิงหมายตาทรัพย์สินและอยากไล่พวกเธอออกไปตลอดเวลา
ดังนั้น ภายใต้การข่มขู่และล่อลวงของหลี่เหย่าจู่ หลี่ฉางหมิงจึงยอมร่วมมือทำเรื่องชั่วช้าเช่นนี้กับเขา
ส่วนการหลีกหนีปัญหาของสวี่โม่ ก็เปรียบเสมือนการผลักหลี่ชิงเยว่ลงสู่หลุมไฟด้วยมือของเขาเอง
หลี่เหย่าจู่รับผิดชอบแทนเขาจริงๆ และแต่งงานกับหลี่ชิงเยว่ แต่หลังจากแต่งงานไป เพื่อสนองความต้องการที่ผิดเพี้ยนของตัวเอง เขาก็ทรมานหลี่ชิงเยว่อย่างบ้าคลั่งทั้งวันทั้งคืน ด้วยวิธีการที่โหดเหี้ยมและทารุณ
ในที่สุด หลังจากผ่านไปครึ่งเดือน ในเช้าวันหนึ่ง ทันทีที่สวี่โม่เปิดประตูบ้านออกมา เขาก็เห็นหลี่ชิงเยว่แลบลิ้นและผูกคอเสียชีวิตอยู่หน้าบ้านของเขา
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ทั้งครอบครัวของเขาก็ถูกคนในหมู่บ้านหลี่เจียโดดเดี่ยว พ่อแม่ของเขาตรอมใจตายในอีกครึ่งปีต่อมา เนื่องจากความรู้สึกผิดและการกดดันทางจิตใจจากการถูกโดดเดี่ยว
ส่วนน้องสาวทั้งสี่คนของหลี่ชิงเยว่ เมื่อเห็นพี่สาวต้องตายอย่างอนาถ น้องคนที่สองและคนที่สามก็กระโดดทะเลตายในวันเดียวกัน ส่วนคนที่สี่ หลี่ชิงหลิง และคนที่ห้า หลี่ชิงอู้ ถูกลุงรองไล่ออกจากบ้านไปโดยไม่ทราบชะตากรรม
ต่อมาสวี่โม่ถึงได้รู้ว่า พวกเธอที่ยังเด็กต่างวิ่งออกไปตามหาพี่สาวคนที่สองและคนที่สามในทะเลจนต้องจบชีวิตลงกลางมหาสมุทรเช่นกัน
ตอนนั้นเองสวี่โม่ถึงได้เข้าใจว่า ทั้งหมดนี้เป็นแผนการที่หลี่เหย่าจู่วางไว้ และผู้หญิงที่เขารักที่สุดอย่างจ้าวเสวี่ยเจียวก็คือผู้สมรู้ร่วมคิดในแผนการนี้!
และจ้าวเสวี่ยเจียวเองก็ได้คบหากับหลี่เหย่าจู่มานานแล้ว ลับหลังเขานั้น ไม่รู้ว่าแอบสวมเขาให้เขาไปกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง!
ที่พวกเขาทำเช่นนี้ ก็เพื่อสนองความต้องการที่ผิดเพี้ยนของหลี่เหย่าจู่ รวมถึงการที่จ้าวเสวี่ยเจียวต้องการจะอยู่กับสวี่โม่ด้วย!
เพราะหลี่เหย่าจู่ชอบแย่งผู้หญิงของคนอื่น ถ้าจ้าวเสวี่ยเจียวไม่ได้เป็นแฟนของสวี่โม่ เขาก็คงไม่สนใจ!
สวี่โม่ที่ถูกทำร้ายจนบ้านแตกสาแหรกขาด สาบานว่าจะออกจากหมู่บ้านหลี่เจียไปสร้างเนื้อสร้างตัว เพื่อกลับมาแก้แค้นหลี่เหย่าจู่และจ้าวเสวี่ยเจียว
เขาใช้เวลาถึงยี่สิบปี ฝ่าฟันอุปสรรคจนกลายเป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของเมืองหลินไห่ แต่เมื่อกลับมาเพื่อแก้แค้น หลี่เหย่าจู่กลับทำตัวจนจุดจบไปเองแล้ว
ภายใต้คำอ้อนวอนของจ้าวเสวี่ยเจียว เขากลับใจอ่อน ละทิ้งความแค้นทั้งหมด และกลับไปคบกับเธออีกครั้ง
ต่อมา ผู้หญิงแพศยาคนนี้ก็นอกใจไปมั่วสุมกับผู้ชายหลายคนข้างนอก และนำโรคร้ายมาติดเขา จนทำให้อวัยวะส่วนล่างของเขาเน่าเสีย
เขาเสียชีวิตลงระหว่างการผ่าตัดเอาอวัยวะส่วนนั้นออก โดยทิ้งทรัพย์สินที่หามาได้ทั้งชีวิตไว้ให้กับคนที่ทำลายครอบครัวของเขา
“โง่ ฉันมันโง่จนถึงขั้นเน่าเฟะจริงๆ ที่ถูกผู้หญิงเลวหลอกถึงสองครั้ง ฉันเจ็บใจเหลือเกิน!”
สวี่โม่ในชาติก่อนนั้นมีความเสียดายมากเกินไป เสียดายที่ไม่ได้ทำหน้าที่ของลูกผู้ชายให้ดี เสียดายที่ไม่ได้มองเห็นธาตุแท้ของหลี่เหย่าจู่และจ้าวเสวี่ยเจียวให้เร็วกว่านี้ เสียดายที่ไม่ได้แก้แค้นหลี่เหย่าจู่ และที่เสียดายที่สุดคือมีเงินมากมายแต่ไม่ได้ใช้ กลับยกให้จ้าวเสวี่ยเจียวคนที่เป็นคนทำลายเขา
ถ้าวันนั้นเขาตอบตกลงแต่งงานกับหลี่ชิงเยว่ แทนที่จะคิดโง่ๆ ว่าหลี่เหย่าจู่และจ้าวเสวี่ยเจียวทำเพื่อเขา ก็คงไม่เกิดเหตุการณ์โศกนาฏกรรมที่พี่น้องทั้งห้าคนต้องตายไปทีละคน
พ่อแม่ของเขาก็คงไม่ต้องตรอมใจตาย และเขาก็คงจะไม่มีความเสียใจเหล่านั้นอีก
“สวี่โม่ พูดอะไรหน่อยสิ ตกลงจะให้เหย่าจู่รับผิดชอบแทนนายไหม?” เสียงของจ้าวเสวี่ยเจียวเร่งเร้า “บ้านของเหย่าจู่มีเงินมีอำนาจ ต้องจัดการเรื่องนี้ได้แน่ ส่วนพวกเรา ก็จะได้อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข”
“ฉันรู้ว่านายแค่เมาจนทำอะไรพลาดไป ฉันจะไม่ถือสาเรื่องที่นายทำลงไปนี้ และยังคงรักนายด้วยความจริงใจ!”
“คนที่นายรักคือฉัน นายควรจะแต่งกับฉัน ไม่ใช่ตกลงแต่งกับหลี่ชิงเยว่”
ในชาติก่อน สวี่โม่ได้ยินคำพูดเหล่านี้แล้วรู้สึกซาบซึ้งจนร้องไห้ คิดว่าจ้าวเสวี่ยเจียวเป็นผู้หญิงที่ดีที่สุดในโลก แต่ในเวลานี้ เขากลับรู้สึกขยะแขยงเธอเหลือเกิน!
“ไม่ ไม่เอา...” หลี่ชิงเยว่ร้องไห้พลางส่ายหัว “อย่าทิ้งฉันไป ฉันเป็นของนายแล้ว แต่งงานกับฉันเถอะ!”
ที่หลี่ชิงเยว่ขอร้องให้คนที่ทำร้ายเธอแต่งงานด้วย ไม่ใช่เพราะชอบสวี่โม่ แต่เป็นเพราะเธอรู้ว่าหลี่เหย่าจู่นั้นเป็นพวกจิตวิปริต ซึ่งน่ากลัวกว่าสวี่โม่ร้อยเท่า!
หากต้องเลือกระหว่างคนเลวกับคนที่เลวกว่าร้อยเท่า แน่นอนว่าเธอต้องเลือกคนเลว!
เธอรู้ดีว่าสวี่โม่เป็นแค่คนเกเรที่ชอบทำตัวขี้เกียจและชอบพนัน แต่ถึงอย่างไรเขาก็ยังพอมีจิตใจที่ดีอยู่บ้าง ไม่ได้เป็นคนที่เห็นใครเป็นต้องทุบตีทรมาน
เธอเคยเห็นหลี่เหย่าจู่ลงมือทรมานเด็กสาวในหมู่บ้านเดียวกันจนตาย และสุดท้ายบ้านของเขาก็ร่วมมือกับผู้ใหญ่บ้านปิดเรื่องนี้ไป
เธอยังมีน้องสาวอีกสี่คนต้องดูแล จะปล่อยให้ตัวเองตกไปอยู่ในมือของปีศาจไม่ได้เด็ดขาด!
“สวี่โม่ นายควรแต่งกับคนที่นายรัก ซึ่งก็คือฉัน!”
จ้าวเสวี่ยเจียวพูดด้วยความมั่นใจ
ส่วนหลี่เหย่าจู่ก็ได้แต่ยกมุมปากขึ้น แสยะยิ้มมองสวี่โม่ ราวกับว่าเขาคาดเดาได้แล้วว่าสวี่โม่จะตัดสินใจอย่างไร!
หลี่ฉางหมิงและผู้ใหญ่บ้านหลี่เป้าซานต่างรู้กันดีในใจ ส่วนพ่อแม่ของสวี่โม่และน้องสาวทั้งสี่ของหลี่ชิงเยว่กลับมีสีหน้ามึนงง
สวี่โม่ทำเรื่องผิดพลาดครั้งใหญ่ แต่ผู้หญิงสองคนกลับขอให้เขาแต่งงานด้วย นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?
“สวี่โม่ ตัดสินใจมาเลย”
ในน้ำเสียงของหลี่เหย่าจู่แฝงไปด้วยการบีบบังคับ
[จบบท]