513 - ยิ่งมองยิ่งพึงพอใจ

513 - ยิ่งมองยิ่งพึงพอใจ

"เจ้าตายไปหลายร้อยปีแล้ว? แม้แต่สายเลือดฮ่องเต้ก็แทบจะสูญสิ้นไปหมด ด้วยเจตจำนงที่เหลืออยู่เพียงเศษเสี้ยวเช่นนี้ ยังกล้ามาอวดดีต่อหน้าข้าอีกหรือ?"

ฉีจั่วเต้าตวาดเสียงดัง ร่างทั้งร่างลุกขึ้นยืนทันที หนังมนุษย์ที่ปกคลุมร่างพลันม้วนตัวราวกับมังกร เขาห่อหุ้มหนังฮ่องเต้ที่ดิ้นรนต่อต้าน และก้มลงกัดมันเต็มแรง!

เขี้ยวอันแหลมคมแทงทะลุเนื้อหนัง ตามด้วยการดูดกลืนอันบ้าคลั่ง

ภายในหนังฮ่องเต้แวบแสงสีทองจางๆ เผยให้เห็นเงาของเหล่าผู้ถูกกลืนกินในอดีต คล้ายว่าทุกวิญญาณที่เคยถูกหนังนี้กลืนกินยังหลงเหลือร่องรอยเอาไว้

ทุกครั้งที่หนังนี้ดูดกลืนใคร พวกเขาจะถูกจารึกลงไป!

เหล่าวิญญาณที่คั่งค้างอยู่พากันกรีดร้องดิ้นรนภายในร่างของฉีจั่วเต้า แต่กลับถูกเขาปราบลงทั้งหมด และกดพวกมันลงไปใต้หนังมนุษย์ที่ห่อหุ้มตัวเขา

ไม่นาน หนังฮ่องเต้แห่งต้าหมิง คังหมิงตี้ ก็สลายหายไปจากโลกนี้โดยสิ้นเชิง

และพลังของฉีจั่วเต้าก็พุ่งทะยานขึ้นอย่างก้าวกระโดด เป็นผลพวงจากการกลืนกินในครั้งนี้

บนร่างของเขา ปรากฏร่องรอยเป็นใบหน้าสีน้ำเงินดำจางๆ

นั่นคือใบหน้าของฮ่องเต้ คังหมิงตี้ แห่งต้าหมิง!

แต่ฉีจั่วเต้าไม่ได้สนใจ เขาเพียงกล่าวต่อไปด้วยน้ำเสียงเรียบเย็น

"คนต่อไป..."

"ต่อไป..."

ขณะที่ฉีจั่วเต้ากำลังดำเนินพิธีกรรมกลืนกินหนังฮ่องเต้ทั้งเก้า

ภายนอกหุบเขา เงาร่างหนึ่งพลันปรากฏขึ้น

เป็นใครไปไม่ได้นอกจาก... จื้อหมิง!

ดวงตาของเขาเปล่งประกายสีทองเรืองรอง พลังแห่งดวงตาสวรรค์ทำให้เขามองทะลุผ่านค่ายกลที่ทับซ้อนกันหลายชั้น

ภาพของฉีจั่วเต้า ที่กำลังกลืนกินหนังฮ่องเต้พลันปรากฏในสายตาของเขา

"เส้นทางเก้าฮ่องเต้กลั่นหนัง... ไม่เสียทีที่เป็นเศษเดนจากราชวงศ์ต้าโจว! ถึงกับสามารถรวบรวมหนังฮ่องเต้ได้มากมายเพียงนี้!"

"ข้าถึงคราวได้ประโยชน์แล้ว!"

"ข้าล้มเหลวในการจุติใหม่ เหลือเพียงร่างที่เป็นคนก็ไม่ใช่ผีก็ไม่เชิง แม้จะยังคงอยู่ได้ด้วยแรงศรัทธา แต่ก็ไม่รู้ว่ายังจะยืดชีวิตต่อไปได้อีกกี่ปี? หากข้าสามารถช่วงชิงหนังฮ่องเต้เหล่านี้มาได้ บางที... ข้าอาจสามารถเริ่มต้นชีวิตใหม่อีกครั้ง!"

ใบหน้าของจื้อหมิงเผยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม ดวงตาเต็มไปด้วยความโลภ

แต่ขณะที่สายตาของเขากวาดมองหนังฮ่องเต้ทีละแผ่น กลับพลันหยุดลงที่หนังฮ่องเต้สุดท้าย— ฮ่องเต้จูหวนแห่งต้าหมิง

ร่างของเขาแข็งทื่อไปในทันที!

"ไม่... ทำไมถึงเป็นอดีตฮ่องเต้!"

จื้อหมิงตกตะลึง เกือบคิดไปว่าเขามองผิดไปเอง

"เป็นไปไม่ได้! แม้ข้าจะล้มเหลวในการจุติใหม่ แต่พลังของข้าก็พ้นเหนือพุทธะไปแล้ว อีกทั้งยังโชคดีได้รับพลังแห่งดวงตาสวรรค์ ข้าไม่มีทางมองผิด! นั่นคืออดีตฮ่องเต้จูหวนแห่งต้าหมิงจริงๆ!"

"แต่หนังของเขาไม่ควรอยู่ที่นี่..."

จื้อหมิงมองภาพที่ปรากฏตรงหน้าด้วยสีหน้าลังเล ไม่แน่ใจ

พลังที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างของเขาทำให้ค่ายกลรอบด้านเกิดการสั่นไหว

ในขณะเดียวกัน ฉีจั่วเต้า ซึ่งกำลังจมอยู่กับการกลืนกินหนังฮ่องเต้ พลันตื่นตัวขึ้นทันที!

เขาหันขวับไปมองภายนอกค่ายกล และทันใดนั้น ก็สังเกตเห็นร่างของจื้อหมิง!

ค่ายกลนับไม่ถ้วนถูกกระตุ้นขึ้นพร้อมกัน!

พลังจากเส้นเลือดมังกรใต้ดินปะทุขึ้นทันที ฟ้าคำรามด้วยสายฟ้า แผ่นดินแตกระเบิดด้วยเปลวเพลิง กระแสน้ำไหลเชี่ยวกราก พายุหมุนก่อตัวขึ้นและโถมเข้าใส่จื้อหมิงในพริบตา!

"ช่างมัน! ไม่ว่าจะใช่หรือไม่! ฆ่ามันก่อน แล้วค่อยชิงหนังทั้งหมดมา!"

จื้อหมิงเห็นดังนั้นก็เพียงแค่นหัวเราะเย็นชา

ร่างที่ไร้ผิวหนังของเขาถูกห่อหุ้มด้วยผ้าขาวเรืองแสง แต่บัดนี้ พลันปลดปล่อยแสงมารออกมา

เขตแดนพุทธะก่อตัวขึ้นรอบร่าง ครึ่งหนึ่งเป็นพุทธะ อีกครึ่งหนึ่งเป็นปีศาจ

ในเขตแดนนั้น ปรากฏเขตแดนมารคลั่งไคล้พุทธะ กู่ร้องอย่างบ้าคลั่ง

เงาปีศาจที่สวมอาภรณ์ของพระสงฆ์เริ่มปรากฏขึ้นรายล้อมร่างของเขา

จากนั้น จื้อหมิงค่อยๆ ยื่นมือออกไป

มือของเขาเติบโตขึ้นทันใด กลายเป็นเงื้อมมือขนาดมหึมา พุ่งตรงเข้าไปยังฉีจั่วเต้าและเหล่าค่ายกลของเขา

คล้ายตั้งใจจะกำทุกอย่างในฝ่ามือเดียว!

เผชิญหน้ากับหนึ่งกระบี่อันน่าสะพรึงกลัว ฉีจั่วเต้าถึงกับสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง

"รวมร่างเป็นหนึ่ง!"

เดิมทีเขาได้กลืนกินหนังหกชั้นไปแล้ว เหลือเพียงอีกสามชั้นสุดท้าย หากมีเวลาอีกสักหน่อย เขาย่อมสามารถรวมเก้าร่างเข้าด้วยกัน และใช้เส้นทางการหลอมหนังบรรลุถึงขั้นเทียนเหริน

น่าเสียดายที่การมาถึงของจื้อหมิงทำลายทุกอย่างจนพินาศ!

ทำให้จังหวะที่สมบูรณ์แบบของเขาถูกทำลายลงอย่างสิ้นเชิง โลหิตพุ่งออกจากปากอย่างรุนแรง

การทะลวงผ่านพลังล้มเหลว!

ครั้งต่อไปที่ต้องการทะลวงผ่านพลังนั้น ไม่รู้ว่าจะต้องรอไปถึงเมื่อใด!

"ข้าเลือกทำลายขอบเขตพลังในที่ห่างไกลเช่นนี้แล้ว ไฉนจึงยังคงกระตุ้นให้เกิดเคราะห์ภัยขึ้นอีก! เจ้าเฒ่าบัดซบ เจ้าทำลายโอกาสของข้า! วันนี้ ข้าจะต้องกลืนกินเจ้าให้จงได้!"

กลิ่นอายปีศาจอันเดือดพล่านพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ความแข็งแกร่งที่เกือบเทียบเท่าขั้นเทียนเหรินทำให้มิติรอบข้างถึงกับแตกร้าว

จื้อหมิงฟาดฝ่ามือกระแทกค่ายกลอันซับซ้อนจนแตกกระจาย พลังทำลายล้างราวพายุโหมกระหน่ำพุ่งเข้าหาฉีจั่วเต้าโดยตรง ฉีจั่วเต้าค่อยๆ ลอยขึ้น ในขณะที่รอยประทับของใบหน้ามนุษย์บนร่างของเขาส่องแสงเรืองรองขึ้นมา

เขาหลบการโจมตีของจื้อหมิงได้ฉิวเฉียด จากนั้นก็พุ่งเข้าจู่โจมอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว

"เคี๊ยกเคี๊ยก เจ้าคิดจะกลืนกินพระเช่นข้าหรือ? เจ้าก็แค่เศษสวะ!"

จื้อหมิงแสยะยิ้ม ใบหน้าที่เดิมดูเคร่งขรึมสง่างาม บัดนี้กลับแปรเปลี่ยนเป็นปีศาจร้าย

"พุทธะของอาตมารับได้ทั้งธรรมและอาวุธ วันนี้ให้ข้าช่วยส่งเจ้าสู่สุคติเอง!"

ร่างกายของเขาเริ่มขยายขึ้นในพริบตา ปรากฏเป็นร่างครึ่งพุทธครึ่งมาร

ภาพลักษณ์นั้นทั้งน่าหวาดกลัวและชวนสยอง ขณะเดียวกันแสงพุทธะก็แผ่กระจายไปทั่ว

ความศักดิ์สิทธิ์และความอำมหิตผสานเข้าด้วยกัน ดูแล้วน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก

จื้อหมิงยืนหยัดไม่ขยับ ที่ร่างของเขาโผล่ออกมาเป็นมือโลหิตผอมแห้งนับสิบข้าง พุ่งเข้าโจมตีฉีจั่วเต้าอย่างพร้อมเพรียง

ขณะเดียวกัน เขตแดนพุทธะที่แผ่ขยายออกไปก็ปกคลุมพื้นที่โดยรอบสิบลี้

บริเวณนั้นพลันแปรเปลี่ยนเป็นอาณาเขตแห่งมาร!

ซากกระดูกเกลื่อนกลาด เหล่ากองทัพวิญญาณออกรบ

แม้ภาพตรงหน้าจะดูชวนขนลุก แต่ฉีจั่วเต้ากลับไม่แสดงสีหน้าใดๆ เขากระตุ้นพลังของราชาหนังอย่างสุดกำลัง ความมืดมนของเขามิได้น้อยไปกว่าจื้อหมิงเลย

ลวดลายใบหน้ามนุษย์จำนวนมากปรากฏขึ้นทั่วผิวหนังของเขา รอยเหล่านั้นซ้อนกันแน่นหนา

เสียงกรีดร้องและคำสาปแช่งดังระงม แปรเปลี่ยนเป็นพลังมาร ทำลายซากกระดูกและวิญญาณร้ายที่เข้ามาใกล้ให้กลายเป็นผุยผง!

ตัวเขาเองพุ่งเข้าปะทะกับจื้อหมิงอย่างบ้าคลั่ง พลังอันมหาศาลทำให้มิติแตกร้าว แม้แต่จื้อหมิงก็ต้องชะงักถอย

"วันนี้ ข้าจะต้องฆ่าขยะที่พ่ายแพ้ต่อการเกิดใหม่อย่างเจ้าให้ได้!"

ฉีจั่วเต้ากล่าวเสียงเย็นชา

สิ่งที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดคือ ด้านหลังของเขาปรากฏร่างเงาของฮ่องเต้องค์หนึ่ง

แม้ว่าภาพเงานั้นจะยังไม่ชัดเจน แต่มันกลับส่งแรงกดดันมหาศาลไปยังจื้อหมิง

"โอรสสวรรค์เสด็จมายังโลกมนุษย์!"

ฉีจั่วเต้าตะโกนก้อง เงาฮ่องเต้ด้านหลังเขายื่นนิ้วออกมาแล้วชี้ไปข้างหน้า

ปัง!

พลังอันมหาศาลพุ่งทะยานออกมา ราวกับการชี้ชะตาครั้งสุดท้าย!

เป็นพลังที่สามารถกำหนดความเป็นความตายได้ในพริบตาเดียว!

รัศมีฮ่องเต้แผ่ซ่านไปทั่ว!

คล้ายกับจะช่วงชิงความอัศจรรย์แห่งสวรรค์และดิน เปลี่ยนแปลงทุกสรรพสิ่ง!

"บัดซบ!"

จื้อหมิงถึงกับร้องออกมา หัวใจของเขาเต้นระรัวไปด้วยความหวาดกลัว ไม่คาดคิดว่าฉีจั่วเต้ายังมิได้บรรลุขั้นเทียนเหริน แต่พลังกลับแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ ช่างเป็นพรสวรรค์ที่น่าตกตะลึงนัก!

โดยเฉพาะเส้นทางเก้าฮ่องเต้กลั่นหนังที่ใกล้จะสมบูรณ์แล้ว!

ยิ่งเขามอง ก็ยิ่งรู้สึกพึงพอใจ จึงตัดสินใจแน่วแน่ "ความรุ่งเรืองต้องแลกมาด้วยความเสี่ยง! หากข้าสามารถช่วงชิงหนังมนุษย์ของมันได้ ข้าย่อมสามารถเริ่มต้นชีวิตใหม่อีกครั้ง! แล้วข้าจะมัวมาจำนนต่อร่างทองนี้ทำไมกัน? เสแสร้งเป็นนักพรตผู้เคร่งครัดเพื่ออะไร? บัดซบ ข้าไม่เป็นแล้ว!"

"มหามารพุทธะไร้ขอบเขต!"

เขาระเบิดพลังทั้งหมดออกมา!

…………