458 - เหตุการณ์ใหญ่ในตงฉ่าง

458 - เหตุการณ์ใหญ่ในตงฉ่าง

สามพันศร ถูกยิงจนหมดสิ้น ในห้องลับกลับมาเงียบสงัดอีกครั้ง เหลือเพียงกลิ่นหอมอบอวล สายหมอกจางๆ ลอยคลุ้งในอากาศ

ใบหน้าของหานเชี่ยนอวิ๋นแดงระเรื่อจนแทบหยดเลือดได้ แววตาเต็มไปด้วยความรู้สึกอันซับซ้อน

สิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น ทำให้นางจมดิ่งลงไปโดยสมบูรณ์

นางไม่อาจแม้แต่จะต่อต้านได้แม้เพียงนิด

"เจ้าสินะ คือดวงดาวกาลกิณีของข้า"

ในใจหานเชี่ยนอวิ๋นเต็มไปด้วยความขัดแย้ง

เพราะตั้งแต่นางหลอมรวมพลังเต๋าและพุทธะสำเร็จ กลไกแห่งการปลูกบัวที่ถูกฝังไว้ในร่างก็หมดสิ้นไปแล้ว

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ตอนนี้นางเป็นอิสระอย่างแท้จริง ไม่ถูกพันธนาการใดๆ อีก

แต่ถึงอย่างนั้น ร่างกายของนางกลับไม่อาจต้านทานหยางฟ่านได้เลย แม้แต่น้อย

แถมยังยอมร่วมมือกับเขา ง้างเกาทัณฑ์ยิงศรร่วมกันอีก

"ข้า...เป็นอะไรไป ทำไมถึงลงมือไม่ได้ หรือว่า ข้าควรจะฆ่าเจ้าคนสารเลวที่เคยล่วงเกินข้าทันทีไม่ใช่หรือ"

หานเชี่ยนอวิ๋นกัดริมฝีปากแน่น ดวงตาฉายแววสับสนไม่หยุด

เช้าตรู่ หลังจากฝึกยิงเกาทัณฑ์เสร็จอีกครั้ง

หยางฟ่านออกจากอารามอิงเทียนด้วยจิตใจสดชื่นเป็นพิเศษ ทั้งร่างจริง ร่างวิญญาณ และภารกิจทั้งหมดแบ่งกันรับผิดชอบ ไม่เหนื่อยแม้แต่น้อย

หานเชี่ยนอวิ๋นใบหน้าแดงซ่าน ยืนเงียบๆ บนหอสูง ขาทั้งสองยังคงอ่อนแรงเล็กน้อย สายตามองตามแผ่นหลังของเขาที่เดินจากไป ใบหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกซับซ้อน

“เจ้าบ้านี่จริงๆ”

ผ่านไปครู่หนึ่ง นางก็ถอนหายใจแผ่วเบา แสงสีเขียวสว่างวาบขึ้นรอบกาย ก่อนที่ร่างของนางจะหายไปทันที

เมืองหลวง

เมื่อหยางฟ่านกลับถึงเมืองหลวง ก็พบว่าบรรยากาศครึกครื้นราวกับมีงานเทศกาล สองข้างทางเต็มไปด้วยโคมแดงแขวนอยู่ ดูเป็นมงคลยิ่ง

เขายืนอึ้งไปครู่หนึ่ง แค่ผ่านไปหนึ่งคืน หรือว่ามีเรื่องใหญ่อะไรเกิดขึ้น

รีบก้าวเท้าเข้าสู่ตงฉ่าง ถึงได้รู้ความจริงของเรื่องราวเมื่อคืน

“จ้าวแห่งเต๋าคนใหม่เปิดฟ้าผ่าแผ่นดิน?”

“ฟ้าดินสั่นสะเทือนสามครั้ง? ฟ้าและมนุษย์ยกระดับ?”

“การสอบคัดเลือกและการสอบบู๊เลื่อนเป็นเดือนห้า?”

ข่าวสารชุดนี้ทำให้ตกใจไม่น้อย ส่วนในใจหยางฟ่านยิ่งรู้สึกซับซ้อน โดยเฉพาะเรื่องการเลื่อนการสอบคัดเลือก

เงินที่เขารับมาแล้วตั้งมากมาย จะไม่ต้องคืนใช่ไหม

ไม่มีทาง!

คติของเขาคือ รับแล้วไม่คืน

ส่วนเรื่องที่ว่าจ้าวแห่งเต๋าเปิดหนทาง ฟ้าดินเลื่อนขั้น เขาไม่ได้เอามาโยงเข้าหาตัวเองเลยแม้แต่น้อย

ก็ไม่แปลก เพราะเขาเพิ่งสร้างเต๋าเต๋อจิงสำเร็จ ระดับยังไม่ถึงขั้นเทียนซือเลยด้วยซ้ำ เรื่องใหญ่ขนาดนี้ ใครจะไปคิดว่าเป็นฝีมือตัวเอง

กลับถึงเรือนแล้วงีบหลับไป หลังจากยิงเกาทัณฑ์ครึ่งคืน แถมตอนเช้าตรู่ยังฝึกหนักอีกรอบ มันก็เหนื่อยไม่น้อย

แม้จะไม่ถึงกับหมดแรง แต่การได้นอนกลางวันก็ถือเป็นความสุขเล็กๆ

จนกระทั่งตะวันขึ้นสูงกลางฟ้า เขาจึงตื่น

ในตอนนี้ การหายตัวไปของขันทีชราสี่คนก็ยังไม่มีใครค้นพบ หยางฟ่านหยิบกระดูกสันหลังที่ได้มาเมื่อวานออกมาพินิจพิจารณา

กระดูกสันหลังสีม่วงลึกล้ำ ส่องประกายแสงวาววับ ราวกับหยกม่วงไร้ตำหนิ

ยาวประมาณสี่วากว่าๆ สะบัดเบาๆ ก็สามารถทุบดาบหมื่นหลอมที่วางอยู่ในห้องจนแตกเป็นเสี่ยงๆ ได้ง่ายดาย

“ของดีจริงๆ”

เขาตัดสินใจแล้ว จะให้ตี้จินถงช่วยหลอมมันเป็นแขนเกาทัณฑ์ให้

เมื่อถึงตอนนั้น หากใช้ร่วมกับเอ็นกระดูกสันหลังจากร่างของจางฉงซินแล้วล่ะก็ พลังของเกาทัณฑ์เล่มนี้จะต้องเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว ไม่แพ้เกาทัณฑ์เทพแน่นอน

ออกจากเรือน เดินผ่านลานฝึกภายในตงฉ่าง ผู้คนยังคงขวักไขว่ ต่างยุ่งวุ่นวายกับงานของตัวเอง

กลับกลายเป็นว่าหยางฟ่านกลายเป็นคนว่างงาน เพราะการสอบคัดเลือกเลื่อนออกไป

เขาเลยถือโอกาสเข้าลานฝึกฝนในตงฉ่าง เริ่มต้นฝึกฝนตนเองอย่างจริงจัง

ตั้งแต่ทะลวงถึงขั้นมหาปรมาจารย์ เขาก็วุ่นอยู่กับการเปิดจุดพลังโลหิต จนแทบไม่มีเวลาตรวจสอบตัวเองอย่างละเอียด

ตอนนี้จึงถือเป็นโอกาสเหมาะสมที่สุด

พลังที่เขาครอบครองตอนนี้มีอยู่มากมาย

กระแสเลือดและพลังลมปราณ ส่งต่อทักษะลับมาให้นับไม่ถ้วน ถือเป็นวิธีการรับมือหลัก

นอกจากนี้ ยังมีเต๋าและมหาทักษะอีกหลายสาย

รวมถึงร่างเนื้อพุทธะและทวนแยกฟ้าดินแปดทิศ

หากแบ่งคร่าวๆ สายโจมตีมี มหาทักษะเทียนเว่ย์ หมัดเทพตะวัน กระบี่ห้าทัณฑ์โบราณ ทวนแยกฟ้าดินแปดทิศ

สายป้องกันมี ร่างมังกรบรรพกาล ร่างทองนักรบ ร่างเนื้อพุทธะ เกราะเทพหมี ร่างวัวอัสนี

สายเคลื่อนที่มี มหาทักษะฝูเหยา และเต๋าแสงทองว่องไว

สายสนับสนุนมี คัมภีร์ราชามังกร ฟ้าดินแปลงร่าง เจ็ดสิบสองแปลง สามเศียรหกกร เต่าหายใจยืดอายุ ตราประทับสะกดวิญญาณ แสงทองทลายพิภพ

หลังตรวจสอบทั้งหมดแล้ว หยางฟ่านถึงกับคิดว่า ตัวเองจะแข็งแกร่งเกินไปหน่อยหรือเปล่า

แต่ปัญหาที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ก็คือ มากสายเกินไปแต่ไม่ชำนาญสักทาง

แม้จะมีมรดกมายาคอยเสริม ก็ยังหลีกเลี่ยงปัญหานี้ไม่ได้

อย่างน้อยก็ยังโชคดีที่ทักษะพลังโลหิตได้รับสืบทอดมาจากวิญญาณแท้จริง ตราบใดที่ฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง ก็สามารถยกระดับความชำนาญได้เร็วมาก

เมื่อทะลวงถึงขั้นนักรบโลหิตศักดิ์สิทธิ์เมื่อใด ทักษะเหล่านี้ก็จะวิวัฒน์ไปอีกขั้นอย่างแน่นอน

“แต่ว่า ตอนนี้จุดพลังโลหิตสามร้อยหกสิบจุดเปิดหมดแล้ว ต่อไปต้องเร่งค้นหาและเปิดจุดพลังโลหิตเร้นลับอีกสามร้อยหกสิบจุด รวมถึงการขยายขอบเขตของจุดพลังโลหิตเดิม ก็เป็นเรื่องสำคัญยิ่ง”

เดิมทีรู้สึกว่าว่างงาน แต่ตอนนี้หยางฟ่านกลับรู้สึกว่า เวลาช่างมีไม่พอเสียแล้ว

หยางฟ่านกวาดตามองโลหิตศักดิ์สิทธิ์ในปมร้อยพร พลางคิดในใจว่าเกรงว่าไม่ทันรอให้เขาบรรลุถึงขั้นนักรบโลหิตศักดิ์สิทธิ์ ทรัพยากรเหล่านี้คงจะถูกใช้จนหมดเกลี้ยง!

ดูท่าแล้ว ยังไงก็ต้องหาเงินเพิ่มอีก

ก๊อง ก๊อง ก๊อง

ในตอนนั้นเอง เสียงระฆังเร่งด่วนก็ดังขึ้นจากตงฉ่าง

เรื่องฉุกเฉิน?

หยางฟ่านสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะรีบก้าวออกจากลานฝึก

ไม่นานเขาก็ได้รู้ถึงความจริงของเรื่องฉุกเฉินนี้

ที่แท้เป็นเพราะข่าวการหายตัวไปของขันทีชราทั้งสี่ถูกเปิดเผยแล้ว ที่สำคัญคือตงฉ่างยังไม่รู้ใช้วิธีการใด ถึงสามารถยืนยันการตายของทั้งสี่ได้แล้วเรียบร้อย!

"ยอดฝีมือระดับประตูสวรรค์ปลอมถึงกับถูกสังหารโดยไร้ร่องรอย! นี่มันการท้าทายศักดิ์ศรีของตงฉ่างชัดๆ! ต้องหาตัวคนร้ายมาให้ได้ ต้องเฉือนเป็นพันๆ ชิ้นเพื่อเป็นเยี่ยงอย่าง!"

การตายของขันทีเฒ่าระดับนี้แทบไม่เคยเกิดขึ้นเลยในประวัติศาสตร์

ในชั่วพริบตา ผู้คนในตงฉ่างต่างมีจิตใจเคียดแค้นเป็นหนึ่งเดียว

ไม่นานนัก เจี่ยสืออันก็ส่งเรื่องนี้ให้เฉาอิงหยวนเป็นผู้ดูแล พร้อมสั่งให้ทุกฝ่ายให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่

เฉาอิงหยวนนำคนออกจากตงฉ่างไป

หลังจากนั้น เถาอิงก็เดินออกมาเช่นกัน

เมื่อเขาเห็นหยางฟ่าน แววตาก็มีประกายวูบหนึ่ง "เสี่ยวฟ่าน ตามข้าออกไปเดินเล่นหน่อย"

“ทราบแล้วท่านผู้ตรวจการ”

หยางฟ่านรีบก้าวตามไป

ทั้งสองเดินออกจากตงฉ่าง เดินลัดเลาะไปตามถนน เถาอิงมองดูถนนที่คึกคัก แต่ใบหน้าไร้ซึ่งอารมณ์ ก่อนจะถามขึ้นมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย "เสี่ยวฟ่าน เมื่อคืนนี้เจ้าไปทำอะไรมา"

หยางฟ่านสะดุ้งในใจ แต่ใบหน้ายังคงสงบนิ่ง "เมื่อคืนนี้ข้านอนไม่หลับ เลยออกมาเดินเล่นในเมืองหลวง"

"แล้วเจ้าช่วยบอกข้าที ว่าทำไมสี่ผู้เฒ่าที่ไล่ตามเจ้ามาถึงตายกันหมดล่ะ"

เถาอิงค่อยๆ หมุนตัวกลับมา จ้องหน้าหยางฟ่านด้วยสายตาเรียบนิ่ง

แย่แล้ว!

หัวใจหยางฟ่านกระตุกวูบ

เถาอิงรู้ว่าสี่ผู้เฒ่าตามเขาออกมา!

แล้วทำไมถึงไม่ห้าม?

หรือว่า...ตอนนั้นเถาอิงเองก็แอบตามมาด้วย?

และตอนนี้ เรียกเขาออกมาคุยตัวต่อตัวแบบนี้ หมายความว่าอย่างไรกันแน่?

สมองหยางฟ่านหมุนเร็วจี๋ แต่ไม่กล้าลังเลนาน รีบกล่าวด้วยสีหน้าบริสุทธิ์ "ท่านผู้ตรวจการ ข้าถูกใส่ร้ายชัดๆ! ท่านลองคิดดูเถอะ ด้วยพลังเพียงน้อยนิดของข้า จะฆ่าผู้เฒ่าสี่คนได้อย่างไร?"

ขณะพูดก็เลือกคำอย่างระมัดระวัง

เขาไม่ลืมว่าเถาอิงมีพลังแช่ไจ้ ที่สามารถจับผิดคำโกหกได้ ใครจะรู้ว่าอีกฝ่ายใช้มันอยู่หรือไม่

………..