427 - ภาพธรรมบรรพจง
427 - ภาพธรรมบรรพจง
427 - ภาพธรรมบรรพจง
โลหิตนักรบศักดิ์สิทธิ์!
แต่ละหยาดหยดเจิดจ้าดั่งตะวัน!
เมื่อเพ่งมองลงไป จะเห็นว่าแต่ละหยดล้วนมีเหลี่ยมมุมคมชัด ราวกับดวงดาวดวงเล็กๆ และเส้นสีทองภายในคล้ายมีชีวิต ดั่งยังคงหายใจอย่างแผ่วเบา!
ในตอนนี้ พวกมันหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายหยางฟ่าน โดยที่จิตหลงเหลือของเหล่ายอดนักรบศักดิ์สิทธิ์ในโลหิต ถูกแปดมังกรล่าชีวิตกลืนกินจนหมดสิ้น จึงตกเป็นของหยางฟ่านอย่างสมบูรณ์!
เสียงแตกร้าวดังลั่น
โลหิตนักรบศักดิ์สิทธิ์ที่หนักดั่งปรอทหลอมเหลว ไหลเวียนอยู่ในกายเขาอย่างเชื่องช้า ถุงปราณโลหิตที่เคยปิดผนึกไว้พลันถูกเปิดออกอีกเก้าจุด!
รวมเป็นเจ็ดเจ็ดสี่สิบเก้าจุด!
ชั่วพริบตา ถุงปราณโลหิตสี่สิบเก้าจุดเชื่อมโยงถึงกัน แปรเปลี่ยนเป็นแผนภาพดาราจักร
ทั่วร่างหยางฟ่านเปล่งประกายจางๆ ราวกับเทพเซียน ห่มคลุมด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์!
ในขณะเดียวกัน การเปลี่ยนโลหิตครั้งที่แปดเริ่มต้นขึ้นเองโดยไม่รู้ตัว และเสร็จสิ้นในพริบตา!
ยิ่งไปกว่านั้น พลังปราณโลหิตในร่างยังคงล้นเอ่อ ไม่มีวี่แววว่าจะพร่องลงเลยแม้แต่น้อย เขาจึงเริ่มขยับเข้าสู่ขอบเขตเปลี่ยนโลหิตครั้งที่เก้าอย่างต่อเนื่อง!
ร่างกายและพลังปราณของเขา กำลังเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว!
จิตและกายกำลังจะหลอมรวมเป็นหนึ่ง!
“ไม่ดีแล้ว!”
เมื่อจิตและกายรวมกันอย่างสมบูรณ์ จิตวิญญาณของเขาจะหลอมละลายเป็นหนึ่งเดียวกับร่างเนื้อ ต่อไปจะไม่มีทางแยกจิตวิญญาณหลบหนีได้อีก และจะไม่สามารถใช้วิชาสายเต๋าได้ นี่ถือเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่สำหรับเขา!
เพราะมิใช่ทุกคนที่จะสามารถทำให้จิตวิญญาณกลายเป็นรูปธรรมได้ก่อนจะบรรลุเป็นเซียนแท้!
การที่เขาทำได้ในตอนนี้ ถือเป็นสัญญาณว่าเขามีโอกาสสูงที่จะบรรลุเป็นปรมาจารย์เต๋าสวรรค์!
แต่หากปล่อยให้จิตและกายรวมเป็นหนึ่งอย่างสมบูรณ์ เท่ากับเขาต้องปิดประตูสู่การพัฒนาเส้นทางอื่นไปโดยปริยาย!
นี่เป็นสิ่งที่หยางฟ่านยอมรับไม่ได้โดยเด็ดขาด
พลังปราณโลหิตอันเกรี้ยวกราดปะทุขึ้นในร่าง โลหิตนักรบศักดิ์สิทธิ์ที่แฝงอยู่ พลังอันร้อนแรงดั่งหินหนืดแผดเผา ไม่หยุดยั้งในการหล่อเลี้ยงร่างกายหยางฟ่านให้แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ
ผ่านการขัดเกลาด้วยเสียงสะท้อนจากหุบเขาสะท้อนเสียง ร่างกายของเขาบรรลุถึงขีดสุดระดับหนึ่งแล้ว ห่างจากการทะลวงสู่ด่านสวรรค์เพียงก้าวเดียว
แต่ในตอนนี้ ร่างกายของเขากลับยังคงแข็งแกร่งขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ไม่ใช่แค่บางส่วน แต่ทั้งเส้นเอ็น กระดูก หนัง เนื้อ และโลหิต ล้วนได้รับการเสริมความแข็งแกร่ง!
เส้นเอ็นดั่งสายเกาทัณฑ์ขนาดยักษ์!
กระดูกแกร่งดั่งศิลาเหล็ก!
หนังหนาดั่งอสรพิษยักษ์!
กล้ามเนื้อดั่งพญาคชสาร!
โลหิตพลุ่งพล่านดั่งหินหนืด!
เดิมทีโลหิตนักรบศักดิ์สิทธิ์ที่ดูดกลืนมาเป็นของภายนอก ใช้แล้วหมดไป แต่ในตอนนี้ ด้วยความแข็งแกร่งของร่างกายที่เพิ่มขึ้น พวกมันกลับค่อยๆ หลอมรวมเข้ากับร่างกายของเขา!
พร้อมกันนั้น ปราณโลหิตเดิมของหยางฟ่านก็เริ่มแปรเปลี่ยน!
ใช่แล้ว มันคือการเปลี่ยนแปลงขั้นสูงสุด!
การเปลี่ยนโลหิตครั้งที่เก้า เริ่มต้นขึ้นอย่างสมบูรณ์!
“จบกันแล้ว!”
สีหน้าหยางฟ่านเปลี่ยนไปทันที
แต่ภายใต้กระแสปราณโลหิตที่บ้าคลั่งดั่งคลื่นพายุทะลัก เขาไม่อาจควบคุมกระแสการเปลี่ยนแปลงนี้ได้เลย ได้แต่ปล่อยให้มันเกิดขึ้น!
ไม่มีทางเลือก นอกจากใช้วิชาแยกจิต!
ใช้วิชาแยกจิต เพื่อรักษาหนทางแห่งการฝึกยุทธ์เอาไว้!
แม้จะทำให้รากฐานจิตวิญญาณของเขาเสียหายไปบ้าง แต่ก็ยังดีกว่าตัดขาดเส้นทางยุทธ์ และด้วยวิชาเทพประจำกายที่มีอยู่ บางทีในอนาคตอาจมีโอกาสฟื้นฟูรากฐานจิตวิญญาณได้อีกครั้ง!
เดิมทีหยางฟ่านตั้งใจจะใช้วิชาแยกจิตตอนบรรลุเป็นปรมาจารย์เต๋าสวรรค์ แต่ตอนนี้ ไม่มีทางเลือก ต้องลงมือก่อนเวลาอันควร!
แต่ทันทีที่จิตวิญญาณเขาแยกออกจากร่าง กำลังจะใช้วิชาแยกจิต ร่างกายของเขากลับเกิดการเปลี่ยนแปลงที่คาดไม่ถึง
กระบวนการรวมจิตและกายยังคงดำเนินต่อไป!
“เกิดอะไรขึ้น!?”
“จิตของข้าออกมาแล้ว! เจ้าไปรวมกับใครกัน!?”
ใบหน้าจิตวิญญาณของหยางฟ่านเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง ดวงตาจ้องเขม็งไปที่ร่างเนื้อของตนเอง สีหน้าเคร่งเครียดลงทันที!
ภายในร่างกายของเขา…ยังมีจิตวิญญาณอีกหนึ่งดวงซ่อนอยู่หรือ!?
“แปดมังกรล่าชีวิต!”
หยางฟ่านแววตาแฝงความดุร้าย กระตุ้นทักษะลับโดยไม่ลังเล!
อสูรยักษ์ “กลืน” ที่หลับใหลพลันปรากฏขึ้นเบื้องหลัง ศีรษะมังกรยักษ์ทั้งแปดอ้าปากกว้างอย่างดุร้าย
ปลดปล่อยโซ่เหล็กแปดเส้นพันธนาการร่างหยางฟ่านไว้แน่นหนา!
พร้อมกันนั้น ตะขอเหล็กที่มองไม่เห็นเกี่ยวกระชากวิญญาณออกมาจากร่าง วิญญาณนั้นมีใบหน้าเหมือนหยางฟ่านทุกกระเบียดนิ้ว ทว่าไร้ซึ่งสำนึกใดๆ
“นี่ก็เป็นข้าด้วยหรือ?”
ร่างวิญญาณที่เป็นรูปธรรมถึงกับถอยหลังไปหลายก้าว ใบหน้าหยางฟ่านเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
แต่แล้วเขาก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว นึกถึงตอนที่ตนเองเข้ามายึดร่างนี้ วิญญาณดั้งเดิมในร่าง แม้จะสลายไปแล้ว แต่กลับไม่ได้สูญสิ้น
ทว่ายังคงถูกหลอมรวมและกลายเป็นส่วนหนึ่งของเขา!
กล่าวอีกนัยหนึ่ง เขามีสองวิญญาณในหนึ่งร่าง!
“ถ้าอย่างนั้น ข้าก็สามารถใช้วิญญาณดั้งเดิมนี้หลอมรวมเข้ากับร่าง เพื่อรักษาศักยภาพของวิญญาณข้าไว้ได้?”
หยางฟ่านคิดได้ดังนั้น วิญญาณว่างเปล่าดวงนั้นก็พลันลืมตาขึ้น ดวงตาว่างเปล่าเริ่มมีชีวิตชีวา
เขาสามารถควบคุมวิญญาณนี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ!
หยางฟ่านตัดสินใจทันที ส่งวิญญาณดั้งเดิมกลับเข้าสู่ร่างกาย
ร่างกายส่งเสียงฮึ่มก้องสะท้อนออกมา เส้นเอ็น กระดูก ผิวหนัง เนื้อ และโลหิต ทั้งหมดล้วนสั่นสะเทือน
จิตและกายหลอมรวมเป็นหนึ่ง!
ชั่วพริบตา หยางฟ่านก้าวเข้าสู่ขอบเขตเปลี่ยนโลหิตครั้งที่เก้า พร้อมกับพลังปราณโลหิตอันมหาศาลพวยพุ่งออกจากร่าง ค่อยๆ รวมตัวเป็นรูปร่างกลางอากาศ
ภาพธรรมอิงหลง!
เขาลังเลเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็เลือกภาพฝึกพลังปราณและสมาธิเดียวกันกับเฉินอิงหลง
“น่าเสียดาย ถ้าได้เห็นภาพฝึกสมาธิของบรรพจงก็คงดี บางทีอาจใช้สร้างภาพธรรมปราณโลหิตบรรพจงได้ ไม่รู้ว่าจะแข็งแกร่งเพียงใด!”
หยางฟ่านใจหายแวบหนึ่ง แต่ก็รวบรวมสมาธิสร้างภาพธรรมปราณโลหิตต่อไป
ในไม่ช้า อิงหลงก็ปรากฏขึ้นอย่างสมบูรณ์
ลำตัวมังกรปกคลุมด้วยเกล็ดวิจิตร แผ่ปีกคู่มหึมา ยืนอยู่เหนือหมู่เมฆ น่าเกรงขามยิ่งนัก
เพียงปรากฏตัว ก็ให้ความรู้สึกครอบงำสรรพสิ่ง มองสรรพชีวิตด้วยสายตาเหยียดหยาม!
“สำเร็จแล้ว!”
หยางฟ่านตาเป็นประกาย แต่แล้วทันใดนั้น บนร่างเขาพลันส่องแสงสีทองออกมา!
มังกรน้อยตนหนึ่งพลันผุดออกจากสายโลหิต กระโจนขึ้นไปบนภาพธรรมปราณโลหิตอิงหลง
“แย่แล้ว!”
หยางฟ่านใจตก แต่ยังไม่ทันได้ห้ามปราม
มังกรน้อยลอยตัวกลางอากาศ ก่อนเผยภาพธรรมที่แท้จริง
ลำตัวสีทองเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทในพริบตา ราวกับหยดหมึกลงสู่สายน้ำ ภาพธรรมอิงหลงทั้งตัวกลายเป็นสีดำสนิท
พลังปราณพลันพุ่งทะยาน ลำตัวมังกรขยายใหญ่ขึ้นหลายเท่า ขนแผงคอหนาแน่นขึ้นที่ลำคอ
ลำตัวเพรียวขึ้นแต่แข็งแกร่งกว่าเดิม ขดตัวอยู่กลางอากาศ ส่งกลิ่นอายดุร้ายกระหึ่มไปทั่ว!
แรงกดดันอันบ้าคลั่งถึงกับทำให้แม่น้ำปราณโลหิตเกิดระลอกคลื่นใหญ่โต!
“พลังมังกรต้าโจว!”
หยางฟ่านไม่คาดคิดว่า ภาพธรรมปราณโลหิตจะเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันเช่นนี้ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเป็นดีหรือร้าย
พร้อมกันนั้น ภายในลูกแก้วทักษะลับ เดิมทีแปดมังกรที่เงียบสงบ พลันสั่นสะท้านพร้อมกัน แหงนศีรษะคำรามราวกับสัมผัสได้ถึงศัตรูแห่งโชคชะตา
พวกมันพยายามฉีกกระชากตัวเองออกจากทักษะเทพอย่างดื้อดึง!
“ฮึ่ม!”
แต่แล้วอสูรยักษ์ “กลืน” พลันส่งแรงสั่นสะเทือนทั่วร่าง
ศีรษะกลางลืมตาขึ้น
พลังมหาศาลกระแทกกดทับทุกสิ่ง
มังกรทั้งแปดที่กำลังบ้าคลั่งเหมือนถูกฟ้าผ่า หยุดนิ่งลงช้าๆ ในที่สุด
“ทักษะลับกลับแว้งกัดเจ้าของ!”
หยางฟ่านเห็นดังนั้น สีหน้าเคร่งเครียดไม่น้อย
หากไม่ได้พลังของอสูรกลืนที่รวมร่างกับบรรพจงในหุบเหวหลอมวิญญาณไว้ก่อนหน้านี้
แปดมังกรดุร้ายเหล่านี้ คงย้อนกลับมาฉีกเขาเป็นชิ้นๆ ไปแล้ว!
เขาสูดหายใจลึก สลัดความคิดทั้งปวงทิ้ง หันไปจ้องภาพธรรมปราณโลหิตที่ก่อตัวสมบูรณ์แล้ว
ครั้งนี้ ไม่จำเป็นต้องต่อสู้เพื่อช่วงชิงจิตวิญญาณแห่งความจริง
เพราะมันส่องแสงพร่างพราว ข้อมูลแห่งการสืบทอดหลั่งไหลเข้าสู่หว่างคิ้วของหยางฟ่านทันที
“นี่คือ…ภาพธรรมปราณโลหิตบรรพจง!”
เมื่อหยางฟ่านเห็นชื่อมรดก ใบหน้าเขาเปลี่ยนสีในบัดดล
ไม่นึกเลยว่าพลังมังกรต้าจูจะผลักดันให้อิงหลงแปรเปลี่ยนกลายเป็น…บรรพจง! (มังกรบรรพกาล)
………..