419 - เรื่องวุ่นวายครั้งใหญ่

419 - เรื่องวุ่นวายครั้งใหญ่

คุกดำปั่นป่วน!

ทั้งกองกำลังเคลื่อนไหวในทันที กลุ่มขันทีที่สวมเกราะถือดาบสะพายเกาทัณฑ์พากันโผล่ออกมาจากทุกทิศทุกทาง หลั่งไหลมารวมตัวหน้าคุกดำดั่งกระแสน้ำ

คุกดำส่วนใหญ่อยู่ใต้ดิน หากคิดจะหลบหนี มีเพียงเส้นทางเดียวคือลานหน้าประตูหลัก

หลังประตูหลักของคุกดำ กลุ่มนักโทษที่ถูกคุมขังมาเป็นเวลานานบ้างสั้นบ้าง เมื่อเห็นภาพเบื้องหน้า ดวงตาทุกคู่ก็ลุกวาวไปด้วยแววกระหายเลือด

"พวกขันทีชั่วพวกนั้นปิดประตูอยู่ จะทำอย่างไรดี"

"พุ่งออกไป ฆ่าพวกมันให้หมด!"

คนในคุกดำที่เป็นกำลังของกองทัพล้วนถูกกำจัดจนเกลี้ยงด้วยความร่วมมือของเหล่านักโทษทั้งหลาย หลังเปื้อนเลือดกันไปแล้ว ความดุร้ายในตัวแต่ละคนก็แทบจะปะทุออกมาจนสุด

ขณะเดียวกัน พี่ใหญ่สุนัขที่โดนยาพิษพรากจิตวิญญาณก็ยังคงวิ่งพล่านไปทั่วในชั้นล่างของคุกดำ คุกมากมายถูกทำลายไปกว่าครึ่ง

แน่นอนว่ามีทั้งนักโทษและสมาชิกกองกำลังตงฉ่างจำนวนไม่น้อยที่โดนพี่ใหญ่สุนัขกัดตายบ้าง เหยียบตายบ้าง บางพื้นที่ถึงกับเกิดเพลิงไหม้ลุกลามขึ้นมา

"ให้เจ้าหมานั่นเป็นหัวหมู่ทะลวงฟัน ส่วนพวกเราก็อาศัยโอกาสนี้พุ่งออกไป ชีวิตตายอยู่ที่ฟ้า วาสนาอยู่ที่ดิน!"

เสียงเย็นเยียบเสียงหนึ่งดังขึ้นมา

ทุกคนหันไปตามเสียง ก็เห็นชายชรารูปร่างผอมแห้งผู้หนึ่ง ทั่วร่างแทบไม่มีเนื้อหนังเหลืออยู่เลย แต่แววตากลับเจิดจ้าเปี่ยมพลังอย่างยิ่ง

มองทะลุผ่านเสื้อผ้านักโทษที่ขาดวิ่น กระดูกแต่ละชิ้นที่ลอยเด่นออกมาให้เห็นชัดเจน

"ที่แท้คือเขา! ราชามังกรทะเลของสำนักปลาวาฬมังกรแห่งทะเลตะวันออก!"

มีคนอุทานเสียงดัง

ไม่นานทุกคนก็ได้รู้ถึงตัวตนของเขา ในทะเลตะวันออกมีกลุ่มโจรสลัดจำนวนมาก เรียกว่ากลุ่มสำนักก็จริง แต่ที่แท้คือโจรสลัดกลางทะเล!

เมื่อครั้งอดีต สำนักปลาวาฬมังกรก็เป็นหนึ่งในสำนักระดับสูงสุด โดยมีผู้นำสองคน ผู้นำใหญ่มีสมญานามว่าราชาปลาวาฬมังกร ส่วนหัวหน้ารองก็คือราชามังกรทะเล ว่ากันว่าได้รับวาสนาจากเกาะต่างๆ นอกชายฝั่ง จนทั้งคู่ก้าวเข้าสู่ระดับขอบเขตประตูสวรรค์

โดยราชามังกรทะเลนั้นฝึกฝนเส้นทางอสูร

"ใช่แล้ว ข้านี่แหละ!"

ราชามังกรทะเลกวาดตามองรอบด้านแล้วกล่าว "ข้าถูกถอนกระดูกแท้ในร่างออกไป พลังลดลงไปไม่น้อย เกรงว่าคงต้องหาสหายสักสองสามคนร่วมลงมือด้วยแล้ว!"

"อย่างนั้นพวกเราก็ออกแรงด้วยแล้วกัน"

ไม่นานนัก ก็มีคนอีกหลายคนโผล่ออกมาจากฝูงชน

ล้วนเป็นผู้บ่มเพาะระดับขอบเขตประตูสวรรค์ทั้งสิ้น มองผ่านๆ ก็ไม่ต่ำกว่าสิบกว่าคน การที่คุกถูกทำลายครั้งนี้ทำให้พวกเขาอาศัยจังหวะนี้แอบหนีออกมาเช่นกัน

ในกลุ่มนั้นมีทั้งโจรร้ายจากดินแดนต่างๆ สมาชิกระดับสูงของลัทธิชั่วร้ายบางแห่ง รวมถึงแม่ทัพจากราชสำนักและมือสังหารชั้นยอดจากองค์กรนักฆ่า

"จะว่าไป ปล่อยพวกคนโหดใต้ชั้นสี่ออกมาดีไหม..."

"ไม่ได้!"

มีคนเสนอความเห็น แต่ก็ถูกห้ามทันที

ราชามังกรทะเลหัวเราะเย็นกล่าว "ไม่ต้องพูดถึงว่าจะเข้าไปถึงชั้นสี่ได้หรือไม่ ต่อให้เข้าไปได้ แล้วใครจะอาสาไปกันล่ะ พวกนั้นเหลือสติสัมปชัญญะไม่ถึงครึ่ง ใครอยากไปก็ไป ข้าไม่เอาด้วยแน่!"

ประโยคนี้ทำให้พวกนักโทษเงียบกริบ

สุดท้ายแล้ว ประตูกั้นมังกรของชั้นสี่ หากเปิดออกเมื่อใด ความเสี่ยงเกินจะคาดเดาได้

การพุ่งออกจากคุกดำยังพอมีโอกาสรอด แต่หากไปปลุกพวกโหดใต้ชั้นสี่ขึ้นมา รวมถึงราชาอสูรในตำนาน พวกเขามีแต่จะตายกันหมด

ราชามังกรทะเลเหลือบมองพวกเขาด้วยรอยยิ้มเยาะ ก่อนจะตรงเข้าไปสมทบกับเหล่าผู้บ่มเพาะระดับประตูสวรรค์

ไม่นานนัก พวกเขาก็วางแผนเสร็จเรียบร้อย ก่อนเริ่มเคลื่อนไหว นำกลุ่มนักโทษที่มีฐานการบ่มเพาะตั้งแต่ระดับปรมาจารย์ขึ้นไป ออกไปล่อพี่ใหญ่สุนัขให้พุ่งออกจากคุกดำ

พี่ใหญ่สุนัขที่กำลังสติแตก เมื่อถูกกลุ่มคนรุมโจมตี ก็เดือดดาลในทันที

หนังหมาขนาดมหึมา ดั่งเมฆดำหมุนพัดตลบออกไปเบื้องหน้า ใบหน้าของราชามังกรทะเลซีดเผือดทันควัน เดิมคิดว่าเป็นแค่อสูรธรรมดา กลับกลายเป็นหนึ่งในอสูรในตำนาน ‘สุนัขสวรรค์’

พลังของฝ่ายตรงข้าม สูงเกินกว่าอสูรทั่วไปมากนัก!

"ลมแรง หนีเร็ว!"

"รีบพามันไปทางเข้าในชั้นแรก!"

เขาหมุนตัววิ่งหนีไปโดยไม่ลังเล

คนอื่นๆ ก็พากันวิ่งหนีเป็นฝูง แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังมีผู้บ่มเพาะระดับประตูสวรรค์หลายคนที่โดนพี่ใหญ่สุนัขที่คลุ้มคลั่งกลืนกินเข้าไป

ตลอดเส้นทาง นักโทษที่มีฐานการบ่มเพาะต่ำกว่าประตูสวรรค์เกือบทั้งหมดถูกฆ่าหรือบาดเจ็บหนัก กลายเป็นอาหารของพี่ใหญ่สุนัขกันเกือบหมด กระทั่งพวกเขาพาพี่ใหญ่สุนัขมาถึงทางเข้าชั้นแรกของคุกดำได้สำเร็จ

ตูม!

พี่ใหญ่สุนัขกระโจนออกไปจากคุกดำในพริบตา

ผู้คนรอบข้างสบตากัน ต่างรู้ดีว่านี่เป็นโอกาสเดียว จึงรีบตามออกไปทันที

ทันทีที่ออกจากคุกดำ พวกนั้นต่างกระจายตัวแยกย้ายกันหนีไปทุกทิศทาง

ทว่า กองกำลังแห่งตงฉ่างที่เตรียมการรอมานานแล้ว จะยอมปล่อยพวกนั้นไปได้อย่างไร สายฝนลูกเกาทัณฑ์แผ่กระจายลงมาในทันที แถมยังใช้หน้าไม้ใหญ่รูปมังกรเข้าช่วยอีกด้วย!

ทุกดอกยาวถึงหนึ่งวา หนาเท่าต้นขาผู้ใหญ่!

เมื่อยิงออกไป แม้แต่เทพเซียนก็มิอาจรอดได้!

ละอองโลหิตระเบิดกระจายไปทั่วในกลุ่มคน

ขณะที่หัวหน้าผู้ควบคุมกองกำลังอย่างจินสุ่ยหาวหวอดด้วยความเบื่อหน่าย "พวกโง่เง่า ไม่เห็นมีอะไรแปลกใหม่เลย"

แต่เมื่อพี่ใหญ่สุนัขคลุ้มคลั่งพุ่งตรงเข้ามา ใบหน้าของเหล่าขันทีน้อยรอบกายจินสุ่ยต่างเปลี่ยนสีไปพร้อมกัน

"กงกง!"

เสียงอุทานดังขึ้นต่อเนื่อง

เสียงเล็กแหลมแฝงด้วยความหวาดหวั่นอย่างเห็นได้ชัด

แม้แต่ขันทีน้อยที่คอยประคองจินสุ่ยอยู่ข้างกาย แม้จะตัวสั่นหน้าซีดขาว แต่กลับมีท่าทางสงบกว่าคนอื่นอยู่ไม่น้อย

"ไม่เป็นไร เมื่อมีข้าอยู่ ฟ้าถล่มลงมาก็สามารถแบกรับไว้ได้"

จินสุ่ยบีบแก้มของขันทีน้อยคนนั้นเบาๆ ทิ้งรอยนิ้วแดงชัดเจนไว้บนใบหน้าขาวซีด

"ขอรับ กงกง"

ขันทีน้อยก้มศีรษะสั่นระริกตอบรับ

ซู่ ซู่ ซู่

ขณะนั้นเอง เหล่าขันทีอาวุโสที่อยู่ข้างกายจินสุ่ยก็ลงมือพร้อมกัน โจมตีเข้าใส่พี่ใหญ่สุนัขและนักโทษที่ตามหลังมาในทันที!

"ฆ่าพวกมัน!"

เสียงคำรามของราชามังกรทะเลดังลั่น

นักโทษกลุ่มนั้นก็รู้เช่นกันว่า ถึงคราวต้องสู้ตายแล้ว ต่างระเบิดพลังทั้งหมดออกมา แม้พลังโลหิตจะถูกดึงไปกว่าครึ่ง กระดูกแท้ก็ถูกถอนไปหลายชิ้น แต่เมื่อลงแรงสุดชีวิต ก็ยังน่าสะพรึงกลัวอยู่ดี!

กร๊อบ กร๊อบ กร๊อบ!

วิถีอสูรกระดูก! ร่างเพชฌฆาตทองคำ!

กระทั่งมีหนึ่งในนั้นคือยอดฝีมือนักรบโลหิตศักดิ์สิทธิ์ที่หาได้ยาก!

เห็นเพียงเปลวเพลิงปราณเลือดปะทุราวภูเขาไฟ ก่อนจะหดกลับเข้าสู่ร่างกายก่อเกิดเป็นเกราะโลหิตแดงฉาน!

บนเกราะโลหิตปรากฏลวดลายเลือด พลังรุนแรงดุจเปลวไฟ เมื่อพุ่งเข้าสมรภูมิ เสื้อผ้าและเส้นผมของคนรอบข้างก็เหี่ยวแห้งลงทันที ก่อนลุกไหม้ในพริบตา!

ฟู่!

ในเวลานั้นเอง ทั้งสองฝ่ายก็เข้าปะทะกันอย่างเต็มรูปแบบ

เสียงปะทะดังกึกก้องดั่งอัสนี พลังโลหิตพุ่งทะลุฟ้าจนกลุ่มเมฆแตกกระจาย

เลือดสดสาดกระจาย แขนขาขาดกระเด็น!

สมรภูมิระส่ำระสาย!

ด้วยสถานะของที่นี่ในฐานะกองบัญชาการแห่งตงฉ่าง จำนวนยอดฝีมือจึงมากมายเกินคาด

นักโทษในคุกดำไม่นานก็เข้าใจความจริง ว่าพวกตนหนีไม่รอดแล้ว!

แม้แต่ราชามังกรทะเลและผู้บ่มเพาะระดับประตูสวรรค์ทั้งหลายยังพอฝืนต้านได้บ้าง ส่วนพวกนักโทษทั่วไป ไม่ว่าจะเป็นใคร ก็หนีไปได้ไม่กี่วา ก็กลายเป็นศพทันที

"เฮือก"

หยางฟ่านที่ซ่อนตัวอยู่ด้านหลังสุด เห็นภาพเบื้องหน้าก็อดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจลึก

เขาเปลี่ยนเสื้อผ้าตัวเองอย่างคล่องแคล่ว ถอดชุดนักโทษออก กลับไปสวมชุดเจ้าหน้าที่ของตน แล้วเดินทอดน่องผ่านทางเดินในคุกดำ กลับเข้าห้องขังของตัวเองอย่างสบายใจ

"เงียบสงบดีจริง"

จะไม่สงบได้อย่างไร คนที่หนีออกไปจากชั้นนี้เกือบตายหมดแล้ว

"เรื่องวุ่นวายดีจริง"

หยางฟ่านถอนหายใจ ก่อนหลับตาลงแล้วกลับเข้าสู่การบ่มเพาะต่อไป

………