400 - หลี่คังสง
400 - หลี่คังสง
400 - หลี่คังสง
"อะไรกัน ถึงกับทำให้หม่ากงกงต้องออกมาต้อนรับเองเชียวหรือ?"
เมื่อเนี่ยกงกงเห็นขันทีเฒ่าผู้นี้ เขาก็เปลี่ยนเป็นยิ้มทันที
สายตาของหม่ากงกงกวาดผ่านใบหน้าของหยางฟ่านแวบหนึ่ง ก่อนจะกล่าวขึ้น
"เด็กหนุ่มเช่นนี้ แต่กลับมาทดสอบระดับนักรบเดี่ยว? ข้าย่อมต้องสนใจเป็นพิเศษ จึงอยากมาดูด้วยตาตัวเอง"
"เอาล่ะ ไม่ต้องพูดมาก คุกดำอยู่ทางนี้ เข้าไปได้เลย"
หม่ากงกงชี้ไปยังประตูเหล็กที่อยู่ด้านข้าง
"ขอรับ!"
หยางฟ่านสูดลมหายใจลึก เขารู้ดีว่าไม่มีทางเลือกอื่น จึงก้าวเดินเข้าไป
ปัง!
ประตูเหล็กหนักถูกปิดลงอย่างแรง
การทดสอบระดับนักรบเดี่ยว... ไม่มีวันจบจนกว่าจะมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งตาย!
มีเพียง หนึ่งเดียวเท่านั้น ที่จะเดินออกจากที่นี่ได้!
ริมฝีปากของหม่ากงกงเผยรอยยิ้มเย็นชา ก่อนจะคว้าแขนของเนี่ยกงกง
"มาเถอะ เราไม่ได้พบกันนาน ข้าพึ่งได้รับ โอสถกระดูกขาว ชุดใหม่มา เจ้าต้องช่วยข้าตรวจสอบดูสักหน่อย"
"โอสถกระดูกขาว!?"
ดวงตาของเนี่ยกงกงเป็นประกายขึ้นมาทันที!
โอสถชนิดนี้สร้างขึ้นจาก กระดูกแท้ของผู้ฝึกยุทธ์ระดับด่านสวรรค์ ที่ถูกหลอมให้เป็นยาเม็ด!
สำหรับผู้ฝึกยุทธ์ที่ใช้วิธีการพึ่งพา พลังแห่งกระดูก เพื่อทะลวงระดับด่านสวรรค์เช่นพวกเขา... นี่คือสมบัติที่ประเมินค่าไม่ได้!
ทั้งสองจากไป ปล่อยให้ภายนอกคุกดำจมสู่ความเงียบงัน
...
ในขณะเดียวกัน
ขันทีวัยกลางคนผู้หนึ่ง ยืนอยู่ด้านนอก มองไปยังประตูคุกดำด้วยสีหน้าซับซ้อน ก่อนจะหันหลังเดินขึ้นไปยังชั้นบน
"เฮ้อ... ถือว่าโชคร้ายแล้วกัน"
"เจ้าดันไปล่วงเกินคนที่ไม่ควรล่วงเกิน นี่คือสิ่งที่เจ้าต้องเผชิญ!"
...
ไม่นาน เขาเดินมาถึงหน้าห้องขังแห่งหนึ่ง
ภายในห้องขังนั้น ชายร่างใหญ่หนวดเครารุงรังถูกล่ามโซ่ตรวนไว้
แขนขาของเขาถูกพันธนาการด้วยโซ่เหล็ก ส่วน กระดูกไหปลาร้าของเขาถูกตอกตรึงด้วยตะปู
ทั่วร่างเต็มไปด้วยรอยแผลจากการทรมาน ศีรษะของเขาห้อยต่ำราวกับแทบไม่มีเรี่ยวแรงเหลือ
"ปาเหยียน... หึ"
ขันทีวัยกลางคนหัวเราะเยาะ
"โจรร้ายแห่งเขาถู่ซาน"
"ในที่สุดก็เป็นแค่เศษเนื้อที่รับโทษทรมาน!"
"เจ้าลงไปในนรกแล้ว อย่าโทษข้าล่ะ"
"นายท่านต้องการให้เจ้าตาย ข้าเองก็จำเป็นต้องกำจัดเจ้าเพื่อหาคนมาแทน!"
...
และนี่คือเป้าหมายของหยางฟ่านในการทดสอบ...
ปาเหยียน!
…
คุกดำแห่งตงฉ่าง
ทันทีที่หยางฟ่านก้าวเข้ามา ไอเย็นอันชื้นแฉะก็พัดกระแทกใบหน้า
อุณหภูมิภายในนี้เย็นจัดจนเกือบถึงจุดเยือกแข็ง แม้แต่ลมหายใจที่เป่าออกมายังกลายเป็นไอขาว
แต่เขากลับไม่สนใจสิ่งเหล่านี้
สายตาของเขากวาดผ่านห้องขังไปยังร่างเงาดำทะมึนที่อยู่ลึกสุดของคุก
บุรุษร่างยักษ์ผู้นั้น... สูงไม่ต่ำกว่าหนึ่งวา (สองเมตร)
รูปร่างของเขา ราวกับภูเขาที่เคลื่อนที่ได้
มัดกล้ามบนร่างของเขานูนขึ้นมาเหมือน งูยักษ์ที่พันรอบต้นไม้
ผิวกายสีทองแดงเผยให้เห็น พลังอันระเบิดได้ ที่แฝงอยู่ภายใน
ราวกับรู้สึกถึงเสียงฝีเท้า ยักษ์ผู้นั้นค่อยๆ หันศีรษะกลับมา
ใบหน้าหยาบกร้าน รูปหน้ากว้าง ดวงตาโตเท่ากระดิ่งทอง ทันทีที่เขาเหลือบมอง แววตาก็ฉายประกายเยือกเย็นออกมา!
"ไม่นึกเลยว่า... คนที่มาคือขันทีผู้ดูแล!"
เสียงของเขาหนักแน่นดั่งฟ้าคำราม กระแทกก้องทั่วทั้งคุก
"เจ้าคือโจรแห่งเขาถู่ซาน ปาเหยียนใช่หรือไม่?"
หยางฟ่านพึมพำในใจ พลางหรี่ตาลงมองอีกฝ่าย
เป็นไปตามคาด...
สมแล้วที่ได้รับฉายาว่าเป็น โจรผู้เหี้ยมโหดจากดินแดนเหนือ
รัศมีที่เปล่งออกจากร่างของเขาแสดงถึง พลังอันดุดัน และร่างกายอันแข็งแกร่ง
แต่น่าเสียดาย...
เพราะเขาคือเป้าหมายของภารกิจนี้!
หยางฟ่านอดรู้สึกสงสารอีกฝ่ายไม่ได้ แต่ยังคงกล่าวเสียงเรียบ
"เริ่มได้เลย ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง"
"ฮ่าๆๆๆๆ!"
ไม่คาดคิดว่า ปาเหยียนจะหัวเราะออกมาเสียงดัง!
"เจ้าเป็นคนแรกที่กล้าหยิ่งผยองต่อหน้าข้าเช่นนี้! ก็ดี... เจ้ารนหาที่ตายเอง ข้าจะจัดให้!"
ทันทีที่เขากล่าวจบ ร่างของเขาพุ่งออกไปด้วยความเร็วผิดธรรมชาติ!
แม้จะมีร่างกายใหญ่โตขนาดนั้น แต่ความเร็วกลับไม่ได้ด้อยลงเลย!
มือของเขาตะปบออกมาด้วย กระบวนท่ากรงเล็บเหล็กแห่งกองทัพ... ‘ฉกจันทร์คว้าดาว’
ฉีก!!
เสียงกระแสลมพลันดังขึ้น
ราวกับอากาศในพื้นที่ถูกดูดกลืนไปจนหมด ก่อนจะระเบิดออกอย่างรุนแรง!
เพียงชั่วพริบตา ฝ่ามือขนาดใหญ่ของเขาก็พุ่งเข้ามาหยางฟ่าน!
ระยะห่างเพียงครึ่งศอก!
พลังอันมหาศาลจากการโจมตีส่งแรงลมปะทะจน เส้นผมของหยางฟ่านสะบัดพลิ้ว!
...
แต่ก่อนที่กรงเล็บมหึมานั้นจะกระแทกศีรษะของเขา...
หยางฟ่านพลันยกมือขึ้น ตั้งตราประทับ แล้วกระแทกสวนกลับไป!
ปัง!!!
เสียงระเบิดดังสนั่น มือของปาเหยียนถูกแรงกระแทกตีกลับไป!
ร่างของเขาสะดุด ถอยหลังไปหลายก้าวโดยไม่อาจควบคุมได้!
...
"เป็นไปไม่ได้!!!"
ปาเหยียนจ้องหยางฟ่านตาค้าง ไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง!
เขาคือ 'หลี่คังสง'!
อดีตแม่ทัพผู้เคยผ่านศึกสงครามมาแล้วนับไม่ถ้วน!
ผู้ที่อยู่ในระดับมหาปรมาจารย์!
อีกเพียงก้าวเดียวก็จะทะลวงเข้าสู่ระดับด่านสวรรค์!
แต่เขากลับ ถูกตีกลับด้วยพลังเดียว!
...
ปาเหยียนขยับมือที่สั่นสะท้านก่อนจะพบว่า ข้อนิ้วของเขาเจ็บปวดราวกับจะแตกออก!
เขาเหลือบตามองหยางฟ่านอย่างตื่นตะลึง
ขันทีหนุ่มผู้นี้...
ร่างกายแข็งแกร่งประหนึ่งฝึกฝนศิลปะป้องกันตัวแข็งแกร่งมาตั้งแต่เกิด!
แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!!!
...