399 - คุกดำแห่งตงฉ่าง

399 - คุกดำแห่งตงฉ่าง

"ภารกิจใหม่?"

เมื่อหยางฟ่านได้รับซองจดหมายที่ปิดผนึกด้วยขี้ผึ้ง เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย

ขันทีเฒ่ายังคงรักษาท่าทางสงบนิ่ง แต่สภาพเสื้อที่ถูกฉีกออกทั้งซ้ายและขวาทำให้ความน่าเกรงขามของเขาดูด้อยลงไปมาก

"นี่เป็นคำสั่งจากตงฉ่าง!" ขันทีเฒ่ากล่าวเสียงเรียบ "เจ้าทำภารกิจได้เร็วมาก ดังนั้นภารกิจนี้จึงถูกกำหนดให้เป็นภารกิจเดี่ยวสำหรับเจ้า หากสำเร็จ จะได้รับคะแนนพิเศษ"

"โอ้?"

แคว่ก!

หยางฟ่านพยักหน้ารับก่อนจะฉีกซองจดหมายออกโดยไม่คิดอะไรมาก ข้างในบรรยายถึงรายละเอียดภารกิจ และมีตราประทับของตงฉ่างกำกับอยู่ด้านล่าง

"เป้าหมายภารกิจ: โจรร้ายแห่งเขาถู่ซาน ปาเหยียน"

"สถานที่ปฏิบัติภารกิจ: คุกดำแห่งตงฉ่าง"

"กำหนดเวลา: สามวันต่อจากนี้"

"ระดับภารกิจ: นักรบเดี่ยว"

ขันทีเฒ่ามองหยางฟ่านแวบหนึ่งก่อนจะกล่าวอย่างเย็นชา "อีกสามวัน ข้าจะมารับเจ้า เตรียมตัวให้พร้อม"

กล่าวจบ เขาโค้งตัวเล็กน้อยให้พี่ใหญ่สุนัขก่อนจะหายตัวไปในพริบตา

หยางฟ่านยังคงอ่านเนื้อหาในจดหมาย ทว่าเมื่อเงยหน้าขึ้น เขาพบว่าพี่ใหญ่สุนัขกำลังจ้องมองเขาด้วยแววตาวิเคราะห์ ราวกับจะมองทะลุเขาให้ได้

สายตาแบบนี้ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจโดยสัญชาตญาณ เขาถอยหลังไปสองก้าว ก่อนจะกระชับปกเสื้อของตนเอง "พี่ใหญ่สุนัข?"

"แค่ก แค่ก"

พี่ใหญ่สุนัขกระแอมเบาๆ ก่อนจะเผยรอยยิ้มเมตตา "เมื่อครู่ เจ้าเพิ่งฝึกฝนใช่หรือไม่?"

หยางฟ่านรู้สึกถึงลางสังหรณ์แปลกๆ เขาตอบกลับอย่างระมัดระวัง "ใช่"

"ในช่วงเวลาสั้นๆ เจ้ากลับเพิ่มพลังโลหิตขึ้นถึงห้าในสิบส่วน เจ้าช่างเป็นอัจฉริยะจริงๆ! เจ้าไม่คิดจะเป็นลูกบุญธรรมของข้าหรือ?" พี่ใหญ่สุนัขกะพริบตาปริบๆ อย่างไม่ยอมแพ้

หากเขารับอัจฉริยะเช่นนี้เป็นบุตรบุญธรรมได้ ในอนาคตเขาก็ไม่ต้องกังวลเรื่องการใช้ชีวิตในวัยชรา!

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขารับลูกบุญธรรมมามากมาย ทว่ากลับไม่มีใครโดดเด่นพอ คนที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาพวกนั้น ก็ยังไม่อาจทะลวงถึงระดับมหาปรมาจารย์ได้เลย

ในการฝึกฝนวิถีแห่งนักรบ ยิ่งอายุน้อย ยิ่งมีโอกาสพัฒนา

แต่หากพ้นวัยหกสิบแล้วยังไม่ผ่านด่านสวรรค์ ก็ไม่มีหวังอีกต่อไป!

นี่ไม่ใช่แค่คำพูดลอยๆ แต่มันเป็นความจริงของโลกใบนี้!

อย่างไรก็ตาม หยางฟ่านไม่ได้มีความคิดเช่นเดียวกัน เขาปฏิเสธอย่างสุภาพ "พี่ใหญ่สุนัขล้อเล่นแล้ว ข้ายังเด็กเกินไป และยังไม่คิดจะเป็นพ่อบุญธรรมของใครในตอนนี้"

"……"

พี่ใหญ่สุนัขอึ้งไปชั่วขณะ และก่อนที่เขาจะทันได้ตอบอะไร หยางฟ่านก็เดินออกจากลานบ้านไปแล้ว

ครู่ต่อมา พี่ใหญ่สุนัขถึงกับโมโหจนต้องตะโกนออกมา

"ไอ้เด็กบ้า! เจ้าคิดว่าจะเป็นพ่อบุญธรรมของข้าหรือ!?"

"ข้าต่างหากที่เป็นพ่อบุญธรรมของเจ้าโว้ย!!"

"สารเลว! เจ้ากลับเจ้าเล่ห์ยิ่งกว่าข้าอีก!!"

ทว่าหยางฟ่านไม่ได้ยินเสียงของพี่ใหญ่สุนัขอีกแล้ว

อีกเพียงสามวัน เขาต้องออกปฏิบัติภารกิจเดี่ยว

ภารกิจระดับนักรบเดี่ยว...

มันจะเป็นภารกิจแบบไหนกันแน่?

เพื่อเตรียมตัวให้พร้อม เขาตัดสินใจฝึกฝนต่อไป และพยายามเปิดจุดชีพจรพลังโลหิตให้มากขึ้น

......

สามวันผ่านไป

หยางฟ่านค่อยๆ ลืมตาขึ้น พลังโลหิตในร่างกายพลุ่งพล่านราวกับคลื่นพายุ ก่อนจะค่อยๆ สงบลง

ในขณะเดียวกัน สี่สิบเก้าดวงดาวบนร่างกายของเขาค่อยๆ จางหายไป

ริมฝีปากของเขายกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ตอนนี้เขาได้ปรับสภาพร่างกายให้พร้อมสำหรับภารกิจถึงขีดสุดแล้ว!

เมื่อเขาเดินออกจากห้อง ขันทีเฒ่าก็มาถึงในเวลาไม่นาน

"สามวันผ่านไปแล้ว เราควรออกเดินทางได้"

"รับทราบ"

หยางฟ่านโค้งตัวเล็กน้อย

ขันทีเฒ่าใช้เพียงมือเดียวจับไหล่ของหยางฟ่าน ก่อนจะดีดปลายเท้าเบาๆ

ทันใดนั้น!

ทั้งสองร่างหายไปจากสถานที่เดิมด้วยความเร็วที่แม้แต่ลูกศรก็ยังไม่อาจตามทัน!

ดวงตาของหยางฟ่านฉายแววสว่างวาบ

พลังระเบิดมหาศาลเช่นนี้...

นี่คือพลังของนักรบระดับด่านสวรรค์!

....

หนึ่งชั่วยามให้หลัง…

คุกดำแห่งตงฉ่าง

สถานที่แห่งนี้ตั้งอยู่ชานเมือง เป็นเรือนจำที่ใหญ่ที่สุดของตงฉ่างในนครเทพ เมืองหลวงของอาณาจักร

กองกำลังของฝ่ายรบในตงฉ่างตั้งฐานอยู่ที่นี่ อีกทั้งยังมีผู้แข็งแกร่งระดับองครักษ์ประจำการอยู่มากมาย

เมื่อทั้งสองตกลงสู่พื้นดิน หยางฟ่านถามขึ้นว่า

"ข้าเกือบลืมไปแล้ว ไม่ทราบว่ากงกงแซ่ไร?"

"ข้าแซ่เนี่ย"

"ที่แท้ก็คือเนี่ยกงกง ชื่อเสียงของท่านเหมือนสายฟ้าที่กรอกเข้าสู่หูของข้าน้อย! ไม่ทราบว่าภารกิจระดับนักรบเดี่ยวนี้มีข้อควรระวังอะไรบ้าง? ขอกงกงชี้แนะด้วยเถิด"

พูดจบ หยางฟ่านก็ดึงธนบัตรหนึ่งพันตำลึงออกมาหลายใบจากอกเสื้อ แล้วยัดใส่มือของเนี่ยกงกง

แน่นอนว่า สีหน้าของขันทีเฒ่าแปรเปลี่ยนไปทันทีจากเย็นชาเป็นอ่อนโยน

"ภารกิจระดับนักรบเดี่ยว ส่วนใหญ่จะเป็นการสู้ในคุกดำของที่นี่ เจ้าแค่ต้องเผชิญหน้ากับเป้าหมาย เอาชนะให้ได้ก็ถือว่าภารกิจสำเร็จ จุดประสงค์หลักของการประเมินคือทดสอบระดับพลังของเจ้า"

"เป้าหมายของภารกิจนี้คือ ปาเหยียน โจรร้ายแห่งเขาถู่ซาน! เขาคือโจรอันธพาลที่เลื่องชื่อในเขตแดนเหนือ ฆ่าคนมานับไม่ถ้วน ชั่วช้าเกินจะให้อภัย แม้จะถูกขังอยู่ที่นี่หลายปี พลังของเขาลดลงไปบ้าง แต่ก็ยังอันตรายอยู่"

เป็นไปตามคาด เมื่อจ่ายเงิน ข้อมูลก็ชัดเจนขึ้นทันที

รายละเอียดที่เนี่ยกงกงให้มาครอบคลุมมากจนหยางฟ่านอดคิดไม่ได้ว่า หากข้าไม่จ่าย เจ้ายังจะพูดอะไรสักคำหรือไม่?

พวกเขาเดินเข้าสู่คุกดำ

มีเจ้าหน้าที่มารับทันที และเมื่อเนี่ยกงกงแสดงตราประจำตัวออกมา พวกเขาก็ถูกนำลงสู่เรือนจำใต้ดิน

ที่นี่มีทั้งหมดสามชั้น

ขณะเดินลงมา ขันทีเฒ่าผู้หนึ่งปรากฏตัวขึ้น

เขามีใบหน้าขาวซีด ริมฝีปากแดงฉาน ร่างกายดูอ่อนแอพลิ้วไหวราวกับต้นหลิว แต่เมื่อก้าวเดินกลับสัมผัสเบาเหมือนเงาเลื่อนผ่านพื้นดิน

อย่างไรก็ตาม หยางฟ่านรู้สึกขนลุกขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

พลังวิญญาณของเขาสัมผัสได้ถึง อันตราย จากร่างของชายผู้นี้!

และที่สำคัญ มันแตกต่างจากพลังของเนี่ยกงกง

มันแฝงไปด้วย ความชั่วร้ายลึกลับ คล้ายกับงูพิษที่ซ่อนตัวในพุ่มหญ้า รอจังหวะจู่โจม!

"ชายผู้นี้เป็นใคร? ข้าเคยไปล่วงเกินเขาตอนไหน? ทำไมเขาถึงมีจิตสังหารต่อข้า?"

หยางฟ่านรู้สึกตึงเครียดขึ้นมาทันที

………….