377 - เจ็ดสิบสองแปลง
377 - เจ็ดสิบสองแปลง
377 - เจ็ดสิบสองแปลง
หยางฟ่านโจมตีซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำลายร่างของมันไปกว่าร้อยครั้ง จนในที่สุดจิตแท้ของจูเหยียนก็ค่อยๆ จางหายไป ความดุร้ายถูกกลืนหายลงไปในพลังโลหิตของมัน!
หยางฟ่านถอนหายใจอย่างโล่งอก
หากยังไม่สำเร็จ เขากลัวจริงๆ ว่าจะทำให้จูเหยียนหายไปตลอดกาล!
หลังจากพลังโลหิตของจูเหยียนก่อตัวขึ้นแล้ว พลังโลหิตของวัวคุย ปี้อ้าน และมังกรคชสาร ก็ปรากฏขึ้นตามลำดับ สัตว์เทพทั้งสี่ล้อมรอบหยางฟ่าน
พวกมันคล้ายกับมีการสื่อสารบางอย่างที่ลึกซึ้งซ่อนอยู่
ในชั่วพริบตา พลังโลหิตทั้งสี่ก็ค่อยๆ จางหายไป
ขณะเดียวกัน หยางฟ่านก็นั่งลงอีกครั้ง พลังสืบทอดจากจูเหยียนก็ไหลเข้าสู่จิตของเขา!
"สามเศียรหกกร!"
ในที่สุด ทักษะนี้ก็ปรากฏขึ้น!
ทักษะที่สามารถเพิ่มพลังการต่อสู้ของตนเองได้หลายเท่าตัว ย่อมไม่ใช่สิ่งธรรมดา!
หากไม่ใช่เพราะหยางฟ่านมีพลังที่แข็งแกร่งเพียงพอ คงเป็นไปไม่ได้เลยที่จะสามารถรับมือกับจูเหยียนได้โดยตรง และโจมตีมันจนพ่ายแพ้ไปกว่าร้อยครั้งจนยอมศิโรราบ!
แน่นอนว่าเรื่องนี้ทำให้เขายิ่งระแวดระวังเฉินอิงหลงมากขึ้น!
เพราะหยางฟ่านมั่นใจว่าหากไม่มีร่างกายพุทธะที่หลอมรวมเข้ากับตัวเอง เขาคงไม่มีวันก่อตัวพลังโลหิตของจูเหยียนได้ แต่เฉินอิงหลงใช้วิธีอะไร?
หากเขาเองก็ใช้วิธีพิเศษอื่นๆ ก็ว่าไปอย่าง แต่ถ้าหากเขาทำได้ด้วยพลังของตัวเองโดยสมบูรณ์ นั่นก็ยิ่งน่ากลัวกว่าเดิม!
ในขณะที่หยางฟ่านกำลังคิดอยู่ จิตแท้ของจูเหยียนก็ส่งคลื่นแสงออกมาอีกสองสาย
"หืม ยังมีอีกหรือ?"
เขาไม่คาดคิดมาก่อน
และเมื่อเขารับรู้ถึงพลังที่อยู่ภายในแสงทั้งสองกลุ่มนั้น จิตใจของเขาก็สงบนิ่งไปชั่วขณะ
ผ่านไปเนิ่นนาน เขาจึงค่อยๆ พึมพำออกมา
"เจ็ดสิบสองแปลง!"
"ร่างทองแห่งการต่อสู้!"
หยางฟ่านมองชื่อทักษะที่คุ้นเคย ใบหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย
ในชีวิตก่อน เขาเคยได้ยินเรื่องราวของวิชานี้มานับไม่ถ้วน มันเป็นหนึ่งในวิชาของมหาเทพผู้ยิ่งใหญ่ เขาจะไม่รู้จักได้อย่างไร? (คือวิชาของซุนหงอคง)
อย่างไรก็ตาม เจ็ดสิบสองแปลงของโลกนี้เมื่อเทียบกับที่เขาเคยรู้จัก กลับคล้ายกับเวอร์ชันที่ถูกลดทอนลง
ในด้านการเปลี่ยนแปลงของร่างกาย มันคล้ายกับเวทมนตร์จำแลงของปีศาจผิวหนังที่ถูกทำให้เรียบง่ายลง!
แต่ในด้านของพลังโลหิต มันกลับใกล้เคียงกับความไร้เทียมทาน!
มันสามารถทำให้เขาเปลี่ยนแปลงพลังโลหิตได้ตามใจ ปั้นแต่งรูปร่างที่แตกต่างกันไปได้ แม้ว่าธาตุแท้ของมันจะยังเป็นจูเหยียนอยู่ก็ตาม แต่เขาก็สามารถได้รับพลังของรูปลักษณ์ที่เปลี่ยนไปในช่วงเวลาหนึ่ง!
"ถ้าลองจำแลงเป็นมังกรคชสาร..."
สายตาของหยางฟ่านสว่างวาบ นั่นไม่เท่ากับว่าเขาจะสามารถได้รับพลังโลหิตของมังกรคชสารตั้งแต่ตอนนี้เลยหรือ?
หรือแม้แต่การจำแลงเป็นสิ่งที่แข็งแกร่งยิ่งกว่านั้นได้หรือไม่?
หยางฟ่านคิดถึงภาพพจน์ของ "วานรอสูรแห่งสายน้ำ" ที่เขาเคยบันทึกไว้ ความคิดเพียงแวบเดียว จูเหยียนในรูปพลังโลหิตก็กระโจนออกจากศีรษะของเขา
"เจ็ดสิบสองแปลง!"
เมื่อเขาออกคำสั่งด้วยจิต จูเหยียนก็เริ่มเปลี่ยนรูปร่าง
มันยังคงมีรูปกายเป็นวานร แต่ลักษณะภายนอกกลับเปลี่ยนไป กลายเป็นลิงขนขาวตัวเขียว ดวงตาสุกสกาวราวกับเปลวเพลิง คอของมันเชิดสูงขึ้นราวกับงูยักษ์!
ว่ากันว่าคอของมันสามารถยืดหดได้มากกว่าร้อยวา และมีพลังมากกว่ามังกรคชสารเก้าตัวรวมกัน!
เมื่อจูเหยียนเปลี่ยนเป็นวานรอสูรแห่งสายน้ำ "อู๋จือฉี" หยางฟ่านก็รู้สึกได้ถึงความกลมกลืนกับพลังธาตุน้ำ ประหนึ่งว่าเขาสามารถควบคุมน้ำในแม่น้ำและมหาสมุทรได้ตามใจ!
ในขณะที่เขากำลังสัมผัสถึงพลังของ เจ็ดสิบสองแปลง สีหน้าของเฉินเฟยพลันเปลี่ยนไปเป็นตกตะลึง!
"เกิดอะไรขึ้น!"
ทำไมพลังโลหิตของเขาถึงเปลี่ยนไป?
เดิมทีนางรู้สึกยินดีเมื่อเห็นว่าหยางฟ่านสามารถฝ่าทะลวงและควบคุมพลังโลหิตของจูเหยียนได้สำเร็จ แต่ในลมหายใจต่อมา พลังโลหิตของจูเหยียนกลับเปลี่ยนเป็นพลังโลหิตของบางสิ่งที่แตกต่างออกไป!
มันยังคงมีรูปร่างเป็นวานรอสูรที่ดุร้าย แต่แตกต่างจากจูเหยียนโดยสิ้นเชิง!
คอยาวที่ยืดออกมา เต็มไปด้วยเส้นเลือดสีเขียวขจี แลดูดุร้ายราวกับงูยักษ์แผ่พังพาน มีพลังอำมหิตอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ออกมา!
"หรือว่าเสี่ยวฟ่านได้สืบทอดพลังของจูเหยียนมาเพิ่มเติม?"
เฉินเฟยยิ่งรู้สึกยินดี
เพียงแค่ สามเศียรหกกร ก็แข็งแกร่งเพียงพอแล้ว แต่นี่หยางฟ่านกลับได้รับพลังสืบทอดมากยิ่งขึ้น!
พลังที่มาจากจิตแท้ของอสูร มักจะมาพร้อมกับพลังที่ไม่อาจหยั่งถึง และยังช่วยลดระยะเวลาและพลังงานที่จำเป็นสำหรับการฝึกฝน เมื่อได้รับมาแล้ว สามารถเข้าถึงได้โดยตรง หรือแม้กระทั่งเชี่ยวชาญในทันที
แน่นอน หากต้องการฝึกฝนให้สมบูรณ์แบบ ก็ยังต้องพึ่งพาความพยายามของตนเอง
แต่ในลมหายใจต่อมา
สีหน้าของเฉินเฟยเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง: "เป็นไปไม่ได้!"
เพราะต่อหน้าสายตาของนาง พลังโลหิตของหยางฟ่านเปลี่ยนไปอีกครั้ง กลายเป็นมังกรที่มีเกล็ดปกคลุมทั่วร่าง มีปีกงอกขึ้นที่แผ่นหลัง และก้าวเดินบนเมฆหมอก
อิงหลง!
มันคืออิงหลง!
เสียงระเบิดดังสนั่น!
แต่ในลมหายใจที่พลังโลหิตของอิงหลงปรากฏขึ้น มันก็ระเบิดออกในทันที!
หยางฟ่านพ่นเลือดออกมา ร่างกระแทกลงกับพื้นอย่างแรง ในสมองของเขามีเพียงความคิดเดียว
"พลาดแล้ว!"
เขาควบคุม เจ็ดสิบสองแปลงได้แล้ว จึงอยากลองแปลงร่างเป็นมังกรยักษ์ เมื่อจินตนาการถึงอิงหลงจากชีวิตก่อน ร่างเลือดเนื้อของเขาก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไปตามนั้น!
แต่ใครจะคาดคิดว่าพลังโลหิตจะมีข้อจำกัดสูงในการเปลี่ยนเป็นรูปร่างแท้จริงของสิ่งมีชีวิต เขาไม่รู้รายละเอียดของอิงหลงที่แท้จริง จึงสามารถจำแลงเพียงรูปลักษณ์คร่าวๆ ได้เท่านั้น และผลลัพธ์ก็คือ พลังโลหิตของเขาระเบิดออก!
โชคดีที่พลังโลหิตยังอยู่ในกระบวนการเปลี่ยนแปลงของ เจ็ดสิบสองแปลง ดังนั้นมันจึงฟื้นคืนร่างกลับมาได้อย่างรวดเร็ว กลายเป็นรูปแท้จริงของจูเหยียนก่อนจะกลับเข้าสู่ร่างของหยางฟ่านอีกครั้ง
"อันตรายเกินไป ดูเหมือนว่าต้องมีภาพจำลองของรูปลักษณ์ที่แท้จริงก่อน จึงจะสามารถเปลี่ยนแปลงพลังโลหิตได้!"
หยางฟ่านตระหนักถึงข้อจำกัดนี้ในทันที!
"เจ้าไม่เป็นอะไรใช่ไหม!"
ขณะที่เขากำลังจะลุกขึ้น ร่างอ่อนนุ่มของใครบางคนก็โน้มเข้ามาใกล้ แน่นอนว่านั่นคือเฉินเฟยที่ก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความห่วงใย
"ไม่เป็นไร"
หยางฟ่านยิ้มอย่างขมขื่น ก่อนจะอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้น
"เจ็ดสิบสองแปลง?"
เฉินเฟยตกตะลึงทันที นางตระหนักได้ถึงคุณค่าของทักษะนี้อย่างรวดเร็ว และกล่าวขึ้นในทันที "ข้าจะสั่งให้สำนักอิงเทียน รวบรวมภาพจำลองของรูปลักษณ์แท้จริงทุกชนิดให้มากที่สุด!"
ตราบใดที่สามารถเปลี่ยนเป็นรูปแท้จริงได้ ก็จะสามารถควบคุมพลังของมันได้ในช่วงเวลาหนึ่ง!
แม้ว่าจะไม่ได้รับพลังสืบทอดจากสิ่งมีชีวิตเหล่านั้นโดยตรง แต่ในสายตาของเฉินเฟย เจ็ดสิบสองแปลง ยังคงเป็นทักษะที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง!
เพราะมันหมายถึงความเป็นไปได้ที่ไร้ขีดจำกัด และความสามารถในการรับมือกับทุกสถานการณ์!
ท้ายที่สุดแล้ว พลังโลหิตไม่ได้มีเพียงแค่พลังของวัว เสือ หมี ลิง หรือมังกรคชสารเท่านั้น ยังมีพลังโลหิตของอสูรแปลกประหลาดอีกมากมาย ซึ่งบางชนิดอาจมีพลังที่แปลกประหลาดและแข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อ!
หากหยางฟ่านสามารถควบคุมมันได้ พลังของเขาย่อมก้าวกระโดดไปอีกขั้น!