376 - ปราณโลหิตพลุ่งพล่านราวกับเปลวเพลิง!
376 - ปราณโลหิตพลุ่งพล่านราวกับเปลวเพลิง!
376 - ปราณโลหิตพลุ่งพล่านราวกับเปลวเพลิง!
หยางฟ่านนั่งสมาธิ พลังร้อนระอุพวยพุ่งออกมา แม้แต่เฉินเฟยและเซียวซูเฟยที่อยู่ห่างออกไปยังรู้สึกได้ถึงอุณหภูมิที่เพิ่มสูงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
บนใบหน้าของพวกนางทั้งสองปรากฏหยาดเหงื่อซึมออกมาบางเบา
เฉินเฟยโบกมือเบาๆ หมอกน้ำแข็งลอยขึ้นมารอบตัวพวกนางกลายเป็นกำแพงบางๆ อุณหภูมิรอบด้านพลันเย็นลงในทันที
“พี่หญิง เรามาต่อกันเถอะ”
นางจับมือเซียวซูเฟยพร้อมกับกล่าวยิ้มๆ
“อืม”
เซียวซูเฟยพยักหน้าตอบรับ ปฏิบัติตามคำชี้แนะของเฉินเฟย ค่อยๆ เข้าสู่สภาวะฝึกสมาธิ
ขณะที่อีกด้านหนึ่ง
ปราณโลหิตรอบตัวหยางฟ่านทวีความเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ จุดปราณที่เปิดออกก่อนหน้านี้ ทั้งจุดไท่หยาง จุดฉิงหมิง และจุดถานจง ต่างส่องสว่างขึ้นทีละจุด ดาวทั้งยี่สิบดวงระเบิดพลังโลหิตออกมาอย่างพร้อมเพรียง!
ตูม!
ร่างของหยางฟ่านพลันขยายใหญ่ขึ้น กล้ามเนื้อพองโตเป็นมัด เส้นกล้ามเนื้อที่เด่นชัดราวกับอสรพิษขนาดใหญ่พันรอบร่างกาย
ทำให้เขารู้สึกถึงพลังอันดุร้ายและแข็งแกร่งอย่างที่สุด!
สายลมรุนแรงก่อตัวขึ้นเองโดยไม่มีสาเหตุ พัดผ่านเสื้อผ้าและเส้นผมของเขา ข้าวของรอบด้านสั่นสะเทือนส่งเสียงดังราวกับจะถูกทำลายไปด้วยแรงอันมองไม่เห็น!
ทันใดนั้น ปราณโลหิตทะลักออกจากศีรษะของเขาพุ่งขึ้นไปในอากาศ กลายเป็นร่างของลิงขาวหัวขาวเท้าแดง!
จูเหยียน!
สุดท้ายแล้ว หยางฟ่านก็ตัดสินใจเลือกปราณโลหิตสายนี้!
ท้ายที่สุดแล้ว เขาปรารถนาเป็นอย่างยิ่งที่จะได้ครอบครองสุดยอดเคล็ดวิชาสามเศียรหกกร! (วานร 6 แขน)
ร่างแท้ของจูเหยียนค่อยๆ ปรากฏขึ้นในอากาศ ทันทีที่มันเผยตัวออกมา กลิ่นอายอันดุร้ายโหดเหี้ยมก็แผ่กระจายออกมาราวกับพายุพัดโหม
ไม่น่าแปลกใจที่มันจะเป็นสัตว์ร้ายในตำนาน เพราะเพียงแค่ปรากฏตัว มันก็สามารถปลุกระดมสงครามได้แล้ว!
มันเป็นตัวแทนแห่งสงคราม ความป่าเถื่อน และการสังหารโดยแท้!
“โฮกกก!”
ใบหน้าของมันบิดเบี้ยว อ้าปากกว้างเผยให้เห็นเขี้ยวแหลมคมราวกับใบมีด เปล่งเสียงคำรามใส่หยางฟ่าน!
เสียงคำรามไร้รูปร่างนั้นกระแทกเข้าใส่หยางฟ่านโดยตรง ทำให้จิตใจของเขาสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!
นี่คือการโจมตีที่ส่งผลกระทบโดยตรงต่อจิตใจ!
ภายในพริบตาเดียว เลือดสดๆ ก็เริ่มไหลซึมออกจากตาทั้งสองข้าง จมูก ปาก และหูของเขา!
แต่ดวงตาของหยางฟ่านกลับยังคงเปล่งประกายแน่วแน่ สายตาจ้องตรงไปยังจูเหยียนโดยไม่มีแววหวาดกลัวแม้แต่น้อย!
หากต้องการพิชิตสัตว์ร้ายเช่นนี้ ย่อมไม่มีหนทางใดนอกจากต้องปราบมันให้ราบคาบ!
“เช่นนั้นก็สู้กันเลย!”
หยางฟ่านพลิกมือขึ้น ง้าวฟางเทียนในมือพลันขยายใหญ่ขึ้น!
ตูม! ตูม! ตูม!
ขณะเดียวกัน สัตว์ร้ายจูเหยียนแสยะยิ้มเผยให้เห็นเขี้ยวคมกริบ ก่อนจะพ่นบางสิ่งออกจากปากและคว้ามันไว้ในมือ!
ฟุ่บ!
ชั่วพริบตาเดียว กระบองเหล็กดำที่ก่อตัวจากปราณโลหิตก็ปรากฏขึ้นในมือของมัน!
ตูม!
จูเหยียนยกกระบองขึ้นฟาดเข้าใส่หยางฟ่านทันที!
ปัง!
หนึ่งง้าว หนึ่งกระบอง ปะทะกันอย่างรุนแรง!
ทั้งสองเข้าประชิดกัน ง้าวฟางเทียนและกระบองเหล็กเสียดสีกันจนเกิดประกายไฟระเบิดออกมา!
ทว่าในลมหายใจถัดมา จากซ้ายหนึ่งขวาหนึ่ง กระบองอีกสองอันก็พุ่งเข้ามาพร้อมกัน!
“บัดซบ! เจ้าโกง!”
หยางฟ่านตะโกนลั่น ก่อนจะกระตุ้นวิชาเคลื่อนที่ “แสงทองทลายพิภพ” ถอยฉับพลันทันที!
อาวุธทั้งสองฟาดลงในอากาศอย่างจัง!
เมื่อหยางฟ่านมองไปยังจูเหยียนอีกครั้ง กลับเห็นว่ามันมีร่างเป็นสามเศียรหกกร!
และในแต่ละมือ ล้วนถือกระบองเหล็กหนักแน่นทั้งสิ้น!
นี่มันเกินกว่าที่จะเรียกว่าการต่อสู้ที่ยุติธรรม!
“โฮกกกก!”
จูเหยียนส่งเสียงคำรามดังสนั่น ก่อนจะพุ่งเข้าหาหยางฟ่านอย่างบ้าคลั่ง!
กระบองทั้งหกสะบัดไปมา ราวกับมังกรดำที่แหวกว่ายในสายน้ำดำมืด เงาดำมืดมากมายซัดกระหน่ำเข้าใส่หยางฟ่านจากทุกทิศทาง!
การโจมตีที่ไร้ซึ่งช่องว่างให้หลบหลีก ครอบคลุมไปทั่วทั้งท้องฟ้า!
“เดิมข้าคิดจะสู้เจ้าอย่างยุติธรรม แต่นี่เจ้าไม่ให้โอกาส เช่นนั้นก็อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ!”
หยางฟ่านตะโกนขึ้นโดยไม่ลังเล พร้อมกับปลดปล่อยพลังร่างกายทั้งหมดออกมา!
ฟุ่บ!
กล้ามเนื้อทั่วร่างของเขาพลันขยายออกเป็นมัด!
คืนนี้ คือค่ำคืนแห่งการเปลี่ยนแปลง!
อากาศโดยรอบสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!
หลังจากที่หยางฟ่านหลอมรวมร่างกายพุทธะเข้าไว้กับตนเอง ร่างกายของเขาก็แข็งแกร่งอย่างหาที่เปรียบมิได้ ประกอบกับการชำระล้างของเปลวเพลิงแห่งตะวัน เมื่อเขาปลดปล่อยพลังออกมา ร่างกายของเขาก็ถูกปกคลุมด้วยประกายสีทองรางๆ!
ประหนึ่งเป็นร่างทองแห่งการต่อสู้ที่เป็นนิรันดร์!
"ฆ่า!"
ง้าวฟางเทียนถูกฟาดออกไป เสียงระเบิดของอากาศดังขึ้นสนั่น!
หกกระบองของจูเหยียนที่ฟาดลงมาถูกง้าวฟางเทียนฟาดหักเป็นท่อนก่อนจะถึงตัวหยางฟ่าน และง้าวยักษ์ก็ยังคงพุ่งทะลวงไปข้างหน้า หมายจะบดขยี้จูเหยียนอย่างไร้ปรานี!
เสียงปะทะดังสนั่น!
จูเหยียนไม่คาดคิดเลยว่าหยางฟ่านจะสามารถระเบิดพลังที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้ มันถูกซัดปลิวออกไปทันที ร่างกายปรากฏบาดแผลขนาดใหญ่
โชคดีที่ร่างของมันถูกสร้างขึ้นมาจากพลังโลหิตของตนเอง ทำให้บาดแผลฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว
อย่างไรก็ตาม แทนที่พลังของหยางฟ่านจะทำให้มันหวาดกลัว กลับกระตุ้นสัญชาตญาณดิบเถื่อนในสายเลือดของมัน!
ศีรษะที่อยู่ตรงกลางของจูเหยียนอ้าปากกว้างและกัดขาดศีรษะอีกสองข้างที่อยู่ข้างมัน!
เสียงกระดูกแตกดังขึ้น!
ศีรษะทั้งสองถูกมันกลืนลงไป เขี้ยวแหลมเปื้อนเลือดอย่างน่าสะพรึงกลัว!
"โฮก!"
ดวงตาของมันเปล่งประกายความดุร้าย แขนทั้งหกขยับไหว มัดกล้ามเนื้อที่รัดแน่นขยับราวกับอสรพิษขนาดใหญ่ มันพุ่งเข้าใส่หยางฟ่านอีกครั้ง พร้อมทั้งเงาของหกกระบองที่โหมกระหน่ำราวกับอสรพิษที่ออกจากทะเลลึก!
"หกมังกรล่ามสวรรค์!"
พลังอันโหดเหี้ยมพุ่งเข้าหาหยางฟ่านในพริบตา
หยางฟ่านกระชับง้าวฟางเทียนในมือ
"เหยียบคลื่น! พลิกฟ้า! สังหารมังกร! ปราบปีศาจ!"
ทักษะทั้งสี่รวมเป็นหนึ่ง ภายใต้พลังร่างทองของหยางฟ่าน มันระเบิดพลังออกมาอย่างน่าสะพรึงกลัว!
เสียงระเบิดดังกึกก้อง!
จูเหยียนถูกทำลายในชั่วพริบตา!
"แย่แล้ว ใช้พลังมากเกินไป!"
หยางฟ่านตกตะลึง โชคดีที่จูเหยียนสามารถฟื้นคืนร่างขึ้นมาอีกครั้ง มันจ้องมองร่างกายของตนเอง ก่อนจะหันไปมองหยางฟ่าน ในนัยน์ตาที่เต็มไปด้วยจิตวิญญาณของมันปรากฏแววประหลาดขึ้นมา
อีกฝ่ายมีพลังโลหิตแค่ระดับปรมาจารย์ขั้นหก แต่เหตุใดจึงแข็งแกร่งถึงเพียงนี้?
อย่างไรก็ตาม ความดุร้ายในกระดูกของมันกลับทำให้มันละทิ้งความคิดนั้นไปอย่างรวดเร็ว มันพุ่งเข้าโจมตีอีกครั้งโดยไม่ลังเล!
………..