313 - ศึกกับหานถัง

313 - ศึกกับหานถัง

"นี่เป็นจวนของใครกัน?"

ขณะนั้นเอง หานถังก็ปรากฏตัวขึ้นที่ประตูหลังของคฤหาสน์เทียนลั่ว

สถานที่แห่งนี้เป็นที่พำนักถาวรในเมืองหลวงของเหล่าศิษย์พี่น้องของเฉินเฟย ขนาดพื้นที่และการตกแต่งอาคารหรูหราอย่างยิ่ง

หานถังขมวดคิ้วเล็กน้อย สงสัยว่านี่อาจเป็นจวนของขุนนางราชสำนักหรือพ่อค้าผู้มั่งคั่งจากทางใต้

"เฉินเฟยส่งคนมาที่นี่ด้วยจุดประสงค์อะไร?"

เขาสูดลมหายใจลึก ตั้งสติให้มั่น และแอบลอบเข้าไปในตำหนักอย่างเงียบงัน

"หืม?"

พอเข้ามาในลาน เขาก็เห็นเงาร่างสองร่างกำลังกอดกันอยู่หน้าเรือนเล็ก หญิงสาวในอ้อมแขนงดงามยั่วยวน ผมดำขลับราวกับม่านน้ำตก สวมกระโปรงม้าหน้าสง่างามหรูหรา

เวลานี้ นางกำลังพิงศีรษะอยู่บนบ่าของบุรุษคนหนึ่ง

แผ่นหลังนั้น!

หยางฟ่าน!

หานถังจำแผ่นหลังนี้ได้ทันที หัวใจเต้นระรัว บุรุษผู้นี้ไม่ใช่ขันทีหรอกหรือ? แต่แววตาหญิงสาวที่มองเขานั้นเปี่ยมไปด้วยความอ่อนหวานเช่นนี้ ไม่เหมือนกำลังมองขันทีแม้แต่น้อย!

โชคดีจริงๆ!

เขาตระหนักถึงบางอย่างในทันที ร่างกายสะท้านไปทั้งตัว!

หยางฟ่านอาจเป็นขันทีปลอม!

และหากเป็นเช่นนั้น หานถังย่อมเข้าใจความหมายของเรื่องนี้ได้อย่างทะลุปรุโปร่ง เขาสามารถเชื่อมโยงเหตุการณ์ต่างๆ ได้โดยง่าย แม้แต่เฉินเฟยก็คงไม่อาจรอดพ้นจากเรื่องนี้!

"ดูท่าข้าจะได้ที่นั่งในกองทัพองครักษ์หลวงอย่างมั่นคงแล้วสิ!"

หานถังเผยรอยยิ้มกว้างขึ้นบนใบหน้า

ขอเพียงจับกุมบุรุษหญิงคู่นี้แล้วนำตัวส่งให้เฉินอิงหลง อย่างไรเขาก็ย่อมได้รับผลงานล้นฟ้า!

แต่ทันใดนั้นเอง สายตาของเขาก็พร่าเลือน ร่างของหยางฟ่านและหานเชี่ยนอวิ๋นที่ยืนอยู่หน้าเรือนเล็กกลับหายไปเหมือนกับว่าทั้งคู่ละลายหายไปในอากาศ

"หืม?"

หานถังรู้สึกถึงบางอย่างผิดปกติ และสัญชาตญาณสั่งให้เขาต้องรีบออกจากที่นี่

แต่ร่างของเขากลับปะทะเข้ากับกำแพงที่มองไม่เห็นราวกับเป็นกำแพงเหล็ก ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้เขายังสามารถเข้าออกได้อย่างอิสระ ตอนนี้กลับถูกพลังบางอย่างปิดกั้นพื้นที่โดยสมบูรณ์

"ค่ายกลแบ่งแยกสองโลก?"

สีหน้าของเขาเคร่งขรึมลง

การร่ายทักษะเช่นนี้ อย่างน้อยต้องมีระดับบรรลุขั้นปรมาจารย์แห่งลัทธิเต๋า และโดยทั่วไปก็มักเป็นผู้บรรลุขั้นเซียนที่ใช้มากที่สุด

"ไม่นึกเลยว่าที่นี่จะมียอดฝีมือแห่งลัทธิเต๋าซ่อนตัวอยู่ ช่างเกินความคาดหมายของแม่ทัพเช่นข้านัก! แต่คิดหรือว่าแค่ปิดกั้นพื้นที่นี้ จะสามารถกักขังข้าเอาไว้ได้?"

"เป็นการมัดตัวเองมากกว่า!"

เขาแค่นเสียงเย็นชา พลังโลหิตทั่วร่างพลันพลุ่งพล่านดุจเสียงฟ้าร้อง แต่ละครั้งที่ระเบิดออกมาส่งผลให้พลังของเขาทวีความรุนแรงขึ้นอีกระดับ

พริบตาเดียว บนศีรษะของเขาพวยพุ่งควันโลหิตสีแดงฉานขึ้นไปสู่ท้องฟ้า!

ทว่า แม้แต่ควันโลหิตนั้นก็ยังถูกขังอยู่ภายในตำหนักนี้ ไม่อาจเล็ดลอดออกไปได้แม้แต่น้อย

กระนั้น หานถังหาได้สนใจไม่ เขาพุ่งตัวพรวดไปยังเรือนเล็ก

ตูม!

เขากระโจนข้ามระยะสิบวาในพริบตา ความเร็วราวกับสายฟ้าฟาด ดาบหนักในมือถูกชักออกจากฝัก แผ่กลิ่นอายของขุนพลผู้เดียวดายที่พร้อมทำลายทุกสิ่ง!

บนหลังคาเรือนเล็ก

หยางฟ่านและหานเชี่ยนอวิ๋นยืนเคียงข้างกัน

"ไม่นึกเลยว่าจะเป็นเขา!"

หยางฟ่านเผยรอยยิ้มปลื้มปิติ

เหมือนหาสิ่งที่ต้องการจนเจอโดยบังเอิญ!

"เจ้ารู้จักเขาหรือ?"

หานเชี่ยนอวิ๋นเผยสีหน้าฉงน

หยางฟ่านยิ้มกว้างตอบกลับ "แน่นอน ข้ารู้จักดี หัวของเขานั้นมีค่ากับข้ายิ่งนัก!"

เขายังคิดหาทางกำจัดอีกฝ่ายอยู่พอดี แต่ใครจะรู้ว่าหานถังจะมาหาเขาถึงที่เอง!

และจากการที่หานถังแอบติดตามเขามา ดูท่าจะมีเจตนาไม่ดีแน่ ดีเลย ใช้โอกาสนี้ร่วมมือกับหานเชี่ยนอวิ๋นกำจัดหานถังไปซะ!

หานเชี่ยนอวิ๋นได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าเผยความมุ่งร้ายในทันที นางกล่าวหนักแน่น "เช่นนั้นข้าจะลงมือฆ่าเขาเอง!"

กล่าวจบ นางยกฝ่ามือขึ้น พริบตานั้น ช่องว่างรอบตัวปรากฏลูกบอลสายฟ้าขนาดเท่ากำปั้นลอยอยู่ นางโบกมือส่งพวกมันพุ่งเข้าโจมตีหานถังทันที!

ตูม! ตูม! ตูม!

สายฟ้าระเบิดปกคลุมร่างของหานถังไปหมด

แต่ในชั่วพริบตาต่อมา หานถังก็ทะลุออกจากรัศมีระเบิด แม้จะดูอิดโรยไปบ้าง แต่พลังโลหิตทั่วร่างกลับยิ่งเดือดพล่าน ส่งผลให้เขาดูราวกับเทพสงครามที่อาบโลหิต เขาถีบเท้ากระโจนขึ้นไปยังหลังคาเรือน!

"เป็นเจ้านี่เอง!"

เขาเผยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม สายตาจับจ้องหานเชี่ยนอวิ๋นอย่างแน่วแน่!

"หึ!"

หานเชี่ยนอวิ๋นแค่นเสียงเย็นชา ไม่กล่าวอะไรอีก

แผนภาพสายฟ้าขนาดมหึมาปรากฏขึ้นรอบตัวนาง ชั่วพริบตา สายฟ้าพลานุภาพมหาศาลก็พวยพุ่งออกมาจากทุกทิศทุกทาง ม้วนเข้าหาหานถังอย่างไร้ปรานี!

เสียงฟ้าร้องดังกึกก้องไปทั่วตำหนัก!

แสงสายฟ้าระเบิดออกมา คล้ายจะทำให้มิติรอบด้านเกิดเป็นหลุมดำขนาดมหึมา กระจายตัวปกคลุมไปทั่วราวกับตาข่ายสายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัว อานุภาพมหาศาลนี้แสดงให้เห็นถึงพลังของผู้บ่มเพาะที่อยู่ในขั้นกึ่งเซียนได้อย่างชัดเจน

ใบหน้าของหานถังพลันซีดเผือด เท้าหยุดชะงักลงทันที

"พลังอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ ต้องเป็นหนึ่งในยอดฝีมือระดับเซียนแน่! แล้วคนเช่นนาง ทำไมถึงได้ยอมพลีกายให้หยางฟ่าน?"

"บัดซบ! เป็นไปไม่ได้เลยที่หมอนั่นจะเป็นขันที! มิฉะนั้นแล้ว จะสามารถทำให้สตรีเช่นนี้ยอมศิโรราบได้อย่างไร?"

"หากไม่มีทักษะอันยอดเยี่ยมแล้วล่ะก็ แค่คิดก็เป็นไปไม่ได้!"

แต่ถึงตอนนี้จะพูดอะไรไปก็ไม่มีประโยชน์อีกแล้ว ท่ามกลางตาข่ายสายฟ้าที่แผ่ปกคลุมไปทั่ว หานถังทำได้เพียงพยายามหลบหลีกไปพลาง สบถด่าในใจไปพลาง

ตูม!

ในที่สุด ขณะที่กำลังหลบหลีก หานถังก็พลาดท่า สายฟ้าสองสายฟาดลงบนร่างของเขา พลังสายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวทำให้การเคลื่อนไหวของเขาชะงักลงในทันที

แย่แล้ว!

เขารู้สึกถึงหายนะที่กำลังจะมาถึง

จากนั้น สิ่งที่เขาเห็นก็คือมวลสายฟ้าขนาดมหึมาพุ่งลงมาทับตัวเขาทั้งหมด

"บัดซบ! แบบนี้จะสู้ได้อย่างไร?"

หานถังมองภาพตรงหน้าด้วยความตื่นตระหนก เส้นขนทั่วร่างลุกชัน ความคิดจะล่าถอยเริ่มเกิดขึ้นทันที

การต่อสู้กับยอดฝีมือแห่งลัทธิเต๋า หากไม่สามารถเข้าประชิดตัวได้ในทันที วิธีที่ดีที่สุดคือถอยออกไปก่อน ไม่เช่นนั้นก็จะตกเป็นเป้านิ่งให้ฝ่ายตรงข้ามซัดกระหน่ำโดยไม่มีโอกาสตอบโต้

"ปีกมังกรคชสารพิโรธ!"

หานถังคำรามเสียงต่ำ บนศีรษะของเขาปรากฏภาพธรรมภาพธรรมช้างขนาดมหึมาที่มีศีรษะเป็นมังกรและมีปีกขนาดใหญ่งอกอยู่ด้านหลัง

พลังโลหิตนี้ค่อยๆ หลอมรวมเข้าสู่ร่างกายของเขา

แกร๊ก! แกร๊ก!

บนร่างกายของหานถังปรากฏเกราะโลหิตแข็งแกร่งขึ้นมาคลุมทั้งร่าง และเบื้องหลังของเขาก็มีปีกมังกรขนาดใหญ่กางออกมา

ฟึบ!

เมื่อปีกมังกรสะบัด หานถังก็พุ่งทะยานออกจากสายฟ้าสลาตันด้วยความเร็วอันเหลือเชื่อ ก่อนจะดีดตัวไปยังแนวกำแพงของตำหนัก

"แตกให้ข้า!"

เขาตะโกนลั่น ก่อนจะฟาดกระบี่หนักลงบนกำแพงอย่างเต็มแรง

แม้แต่ค่ายกลแบ่งแยกสองโลกก็ยังสั่นสะเทือนจากแรงกระแทกอันมหาศาล ทว่าก่อนที่เขาจะสามารถทะลวงออกไปได้ สายฟ้ามหึมาก็พุ่งเข้าปะทะเขาอีกครั้ง

"คิดจะหนี? ฝันไปเถอะ!"

เสียงอันเย็นชาของหานเชี่ยนอวิ๋นดังขึ้น

หานถังจำต้องถอยออกมาก่อน เขาตวัดสายตามองหานเชี่ยนอวิ๋นด้วยความอาฆาต ดวงตาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า

"ในเมื่อเจ้าขวางข้า เช่นนั้นข้าจะฆ่าเจ้าเสียก่อนแล้วค่อยไป!"

ตูม!

เขาสะบัดปีกมังกรอีกครั้ง ร่างกายพุ่งออกไปด้วยความเร็วอันน่าสะพรึง กลายเป็นเงาสีดำทะยานเข้าหาหานเชี่ยนอวิ๋น

ความเร็วนี้เร็วเกินกว่าจะมองตามได้!

ขณะนั้นเอง หานเชี่ยนอวิ๋นกำลังจะลงมืออีกครั้ง แต่หยางฟ่านกลับยื่นมือออกมาขวางนางเอาไว้ เขาส่ายหน้าน้อยๆ ก่อนจะก้าวออกไปยืนเบื้องหน้าของนาง

เขาหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มผุดขึ้นที่มุมปาก

"พอดีเลย ข้าจะได้ทดสอบพลังที่เพิ่งพัฒนาใหม่!"

เขาหมุนคอและข้อมือเล็กน้อย ก่อนจะเผยรอยยิ้มอันอ่อนโยน

ทันใดนั้น ร่างของเขาก็พุ่งออกไปประจันหน้ากับหานถังอย่างรวดเร็ว!

ตูม! ตูม! ตูม! ตูม!

การปะทะอันดุเดือดเริ่มต้นขึ้น แรงกระแทกทำให้สายลมพัดกระหน่ำ เสียงฟ้าร้องดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ

หานถังเบิกตากว้างจนแทบถลนออกมา

"นี่มัน...หยางฟ่านจริงๆ หรือ?"

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!

พลังโลหิตของอีกฝ่ายแทบจะไม่ถึงขั้นปรมาจารย์ระดับสูงด้วยซ้ำ แต่พลังที่ระเบิดออกมาจากร่างเขานั้น ไม่เพียงเทียบเคียงได้กับตัวเขาเอง แต่กลับแข็งแกร่งกว่าเสียอีก!

เมื่อรู้สึกถึงความเจ็บปวดจากแรงกระแทกที่ส่งผ่านไปยังข้อมือ หานถังพลันเกิดความคิดหนึ่งขึ้นมาในใจ

วันนี้...เขาคิดผิดที่มาที่นี่!

…………