302 - ทุ่มสุดกำลังสู้กับนักพรตสำนักเต๋า
302 - ทุ่มสุดกำลังสู้กับนักพรตสำนักเต๋า
302 - ทุ่มสุดกำลังสู้กับนักพรตสำนักเต๋า
ภายในตำหนักคุนหนิง
บรรยากาศตึงเครียดขึ้นฉับพลัน
เฉินเฟยยืนหยัดเผชิญหน้ากับเหล่านักพรตจากสำนักเต๋า โดยมีฮองเฮาประทับเป็นประธาน
บนบัลลังก์ ฮองเฮาทรงจิบชาอย่างไม่แยแส ใบหน้าของนาง สงบนิ่งราวกับน้ำในบ่อโบราณ ราวกับเรื่องราวตรงหน้าเป็นเพียงเหตุการณ์เล็กน้อยที่ไม่ควรค่าแก่การใส่พระทัย
ด้านล่าง เฉินเฟยเผชิญหน้ากับชายหญิงคู่หนึ่งในชุดนักพรต
ชายผู้นั้นคือ "ไท่หยวนเต๋อเหริน"
ใบหน้าเข้มดุจผลพุทราแดง ท่าทางหนักแน่นราวขุนเขา ดวงตาเรียวยาวแฝงไปด้วยความเย็นชาและแหลมคม
เขาเพ่งมองเฉินเฟย แล้วกล่าวเสียงเรียบ
"เฉินเฟยเป็นคนของฝ่ายเต๋า?"
เฉินเฟยไม่แม้แต่กระพริบตา น้ำเสียงเรียบสงบ
"ข้าเป็นคนของฝ่ายเต๋า แล้วอย่างไร?"
"อย่างไรหรือ?" ไท่หยวนเต๋อเหรินกล่าวเสียงเย็นชา
"สนธิสัญญาระหว่างสามฝ่ายระบุไว้ชัดเจน ห้ามศิษย์สำนักเต๋าเกี่ยวข้องกับราชวงศ์! การที่พระสนมอยู่ในวังหลวงเช่นนี้ หรือว่าเป็นแผนของสำนักอิงเทียนเต๋า?"
"คำสั่งแต่งตั้งข้ามาจากฝ่าบาทเอง"
เฉินเฟย สายตาคมกริบ มองตรงไปยังเขา
"หรือว่าท่านคิดว่าสำนักเต๋าสำคัญเหนือราชอำนาจของแผ่นดิน? เหนือราชโองการ?"
คำพูดของเฉินเฟยทำให้ใบหน้าของไท่หยวนเต๋อเหรินแข็งค้าง
นี่คือการยก "พระราชอำนาจ" ขึ้นมาต้าน "อำนาจของสำนักเต๋า"!
ดินแดนต้าหมิง ก่อตั้งขึ้นจากพระปรีชาของปฐมกษัตริย์ พระองค์ทรงกวาดล้างอำนาจเดิมและจัดระเบียบใหม่
ช่วงแรก ราชวงศ์ต้าหมิงสนับสนุนพุทธศาสนา กดดันลัทธิเต๋า ทำให้ฝ่ายเต๋าต้อง ซ่อนตัวและสูญเสียอำนาจไปหลายร้อยปี
จนกระทั่ง สำนักเต๋าหลวงได้รับการสนับสนุนในยุคฝ่าบาทรุ่นหลัง และ ฟื้นฟูขึ้นมาใหม่
แต่ถึงอย่างนั้น อำนาจสำนักเต๋าก็ยังไม่อาจเทียบกับราชอำนาจ
"ฮึ่ม!"
ไท่หยวนเต๋อเหรินหน้าเคร่งขรึม แต่กลับไม่มีคำตอบ
ทันใดนั้น นักพรตหญิงข้างกายเขา "ไท่ลี่เต๋อเหริน" ก็แสยะยิ้ม
"พวกเราไม่คิดล่วงละเมิดพระราชโองการ"
นางมองไปยังฮองเฮา ก่อนจะ คำนับเบาๆ
"แต่ในฐานะผู้พิทักษ์ของแผ่นดิน เรามีหน้าที่ตรวจสอบผู้ต้องสงสัยว่าลักลอบใช้วิชาเต๋าต้องห้ามเพื่อกระทบกระเทือนพระวรกายของฝ่าบาท"
"ดังนั้น โปรดให้เฉินเฟยแสดง ‘จิตวิญญาณ’ ออกมาเพื่อตรวจสอบ"
"เรื่องนี้สำคัญต่อพระวรกายของฝ่าบาท พระองค์ในฐานะฮองเฮา ควรมีคำสั่งลงมา!"
สิ้นคำ ฮองเฮาก็ตรัสขึ้นทันที
"อนุญาต!"
บึ้ม!
สีหน้าของเฉินเฟยพลันเปลี่ยนไป
นี่คือแผนของพวกมันตั้งแต่ต้น!
ตั้งแต่เช้า ฮองเฮาตรัสเรียกตนมา นางคิดว่าเป็นเพียงการเข้าเฝ้าตามปกติ
แต่ พอมาถึง กลับพบว่ามีนักพรตสำนักเต๋ารออยู่แล้ว!
นี่คือ "กับดัก"!
ฮองเฮา ตั้งใจร่วมมือกับฝ่ายเต๋าเพื่อกำจัดตน!
เฉินเฟยค่อยๆ ลุกขึ้นยืน
นางมีรูปลักษณ์งดงามราวสตรีสวรรค์ แต่ตอนนี้ ในดวงตากลับฉายแววเย็นชาและแข็งกร้าว
"พวกเจ้าคิดว่าจะกดดันข้าได้หรือ?"
"หึ! คิดว่าเฉินเฟยจะหนีรอดจากพวกเราได้งั้นหรือ?"
ไท่หยวนเต๋อเหรินกับไท่ลี่เต๋อเหริน ลุกขึ้นยืนพร้อมกัน
พลังปราณพุ่งทะลักไปทั่วทั้งตำหนัก
พลังมหาศาลจากผู้ฝึกตนระดับ "นักพรตสำนักเต๋า" แผ่ซ่านออกมา!
ราวกับว่าทั้งตำหนัก ถูกแยกออกเป็นอีกมิติหนึ่ง
"พลังของนักพรตสำนักเต๋า!"
ภายในตำหนักคุนหนิง
บรรยากาศตึงเครียดขึ้นฉับพลัน
เฉินเฟยจ้องไปที่ฮองเฮาด้วยสายตาเย็นชา "พวกเจ้าสำนักเต๋าช่างเตรียมการมาเป็นอย่างดี! การทำพิธีในวันนี้ แท้จริงแล้วเป็นข้ออ้างเพื่อจัดการกับข้าสินะ?"
ฮองเฮาเงยหน้าขึ้นจากถ้วยชา "เจ้าคิดว่าตัวเองสำคัญถึงขนาดที่ข้าจะต้องวางแผนขนาดนี้รึ?"
"เพียงแค่เป็นมาตรการป้องกันไว้ล่วงหน้า มิให้เจ้าเป็นภัยต่อวังหลัง"
นางกวาดสายตามองสองนักพรต "ลงมือได้"
ตูม!
ทันทีที่ฮองเฮาตรัสจบ ไท่หยวนเต๋อเหรินและไท่ลี่เต๋อเหริน สองนักพรตสำนักเต๋าก็ก้าวออกมาพร้อมกัน
พลังมหาศาลแผ่กระจายออกมา แปรเปลี่ยนพื้นที่ภายในตำหนักให้กลายเป็นโลกแห่งพลังเต๋า
"ตึง!"
ภายในเงามืด หยางฟ่านที่ซ่อนตัวอยู่กำหมัดแน่น
"แย่แล้ว!"
เขารู้ดีว่า แม้เฉินเฟยจะมีพลังบ่มเพาะจากชาติก่อน แต่ยังไม่แข็งแกร่งพอจะต่อกรกับนักพรตระดับสูงสองคนพร้อมกัน
"ต้องลงมือแล้ว!"
ตูม!
เขาพุ่งตัวออกไปทันที
"อ้ากกก!"
พื้นหินใต้ฝ่าเท้า แตกร้าวเป็นผุยผง ด้วยแรงกระแทกจากการระเบิดพลังของเขา
เขาใช้ "เคล็ดวิชาก้าวพริบตา" ทำให้ร่างของเขาเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสุดขีด
"เคร้งงง!"
เขาปรากฏตัวขึ้นด้านหลังไท่หยวนเต๋อเหริน ดาบในมือพุ่งแทงทะลวงไปที่กลางหลัง
"บังอาจ!"
ไท่หยวนเต๋อเหรินสัมผัสได้ถึงพลังสังหารจากด้านหลัง รีบสะบัด "พู่กันหยกขาว" ในมือออกมาต้านรับ
พร้อมกันนั้น วงแหวนพลังเต๋าก็ปะทุขึ้นปกป้องร่างกาย
แต่...
"เจ้าฝึกเต๋า แต่ข้าฝึกยุทธ์! ใกล้ระยะประชิด เจ้าไม่มีทางสู้ข้าได้!"
หยางฟ่านแสยะยิ้ม กล้ามเนื้อร่างกายของเขาเริ่มพองโต
"เคล็ดกายาพุทธะ! รูปแบบยักษา!"
ร่างของเขาขยายใหญ่ขึ้น กลายเป็นร่างสูงตระหง่านดุจยักษ์ทองคำ
ตูม!
กำปั้นของเขา ทุบทะลุม่านพลังเต๋าได้สำเร็จ!
ดาบในมือ แทงทะลวงเข้าใส่ร่างของไท่หยวนเต๋อเหริน
"แค่ด้ามดาบก็ฆ่าได้!"
"ฉึกกกก!"
ด้ามดาบปักเข้าที่กลางหลังของไท่หยวนเต๋อเหริน ร่างของเขากระเด็นปลิวกระแทกกับเสาหิน!
เลือดไหลทะลักออกมา เขากรีดร้องอย่างเจ็บปวด
"ศิษย์พี่ใหญ่!!"
ไท่ลี่เต๋อเหรินกรีดร้อง นางโกรธจัดจนใบหน้าบิดเบี้ยว
"เจ้า! เจ้าต้องตาย!"
เปลวเพลิงสีแดงเพลิงสามลูกลุกโชนขึ้นรอบตัวของนาง!
ราวกับ "ดวงอาทิตย์สามดวงตกลงมาจากฟากฟ้า"
พลังเต๋าอันมหาศาลแปรเปลี่ยนเป็นเปลวไฟแห่งการทำลายล้าง พุ่งตรงเข้าสู่หยางฟ่าน!
แต่!
"เจ้าลืมไปหรือเปล่าว่า คู่ต่อสู้ของเจ้าคือข้า!"
"ตึง!"
เฉินเฟยสะบัดมือ ปรากฏแสงสีแดงฉาน
"วงแหวนจันทราสีโลหิต!"
แสงจันทราสีโลหิตพุ่งเข้าเฉือนลำคอของไท่ลี่เต๋อเหริน!
ไท่ลี่เต๋อเหรินตกตะลึงสุดขีด นางรีบตวัดมือเรียกยันต์คุ้มกันขึ้นมา
"เพล้งงง!"
ยันต์ป้องกันแตกเป็นเสี่ยงๆ
เลือดสาดกระเซ็น!
เฉินเฟยกับหยางฟ่าน โจมตีพร้อมกัน!
หนึ่งใช้พลังเต๋าตัดสังหาร อีกหนึ่งใช้พลังยุทธ์บดขยี้ศัตรู!
ภายในตำหนัก ทุกอย่างกลายเป็นสมรภูมิเดือด!
………..