ตอนที่ 43: โลกที่น่าขันใบนี้

ลู่จือจือคิดว่าตัวเองตาฝาดไป

หลังจากที่ซือหวนวางเธอลง เธอก็จ้องมองไปที่หัวไหล่ของเขาอย่างละเอียด

เธอจำได้ว่าตรงนั้นมีแผลเป็นลึกรอยหนึ่ง น่าจะเป็นแผลเก่าที่นูนขึ้นมาและมีสีขาวซีด

ตอนที่เธอแอบนับรอยแผลพวกนั้นทีละแผล รอยนี้แหละที่ทำให้เธอประทับใจที่สุด

แต่ตอนนี้ หัวไหล่ของซือหวนกลับเรียบเนียนสะอาดสะอ้านเหมือนคนปกติทั่วไป

เธอเผลอเอื้อมมือไปสัมผัสโดยไม่รู้ตัว

ซือหวนเงยหน้าขึ้น ดวงตาของเขาลุ่มลึกจนยากจะหยั่งถึง "มีอะไรเหรอ?"

"ตรงนี้... ฉันจำได้ว่า..." เธอพูดอย่างงุนงงและไม่รู้จะเริ่มตรงไหนดี

เกมนี้เริ่มจะแปลกประหลาดขึ้นเรื่อย ๆ และเธอไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าการที่ร่างกายของซือหวนฟื้นฟูตัวเองได้นั้นเป็นส่วนหนึ่งของพล็อตเรื่องหรือเปล่า

"มันเคยมีบางอย่างอยู่ใช่ไหมล่ะ?" ซือหวนเผยรอยยิ้มที่มีเลศนัย

ลู่จือจือพยักหน้า รู้สึกผิดและทำตัวไม่ถูกอย่างเห็นได้ชัด

"ลืมมันไปเถอะ ยังไงซะมันก็ไม่ใช่เรื่องดีหรอก" เขาสรุปด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

ขณะที่เขาบรรจงแกะผ้าก๊อซออกจากขาของเธอ ลู่จือจือก็ตกอยู่ในภวังค์

ยิ่งใช้เวลาร่วมกันมากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งพบว่าซือหวนดูเหมือนจะมีหลายบุคลิก

เขามีทั้งด้านที่เฉยชา ไร้เดียงสา อ่อนโยน และ... ด้านที่ลึกลับและเผด็จการ

แม้จะพิจารณาอย่างถี่ถ้วนแล้ว ก็ยังรู้สึกถึงความติดขัดในการเปลี่ยนผ่านระหว่างแต่ละ "บุคลิก" ทำให้ยากที่จะเชื่อมต่อกันได้อย่างลื่นไหล

โดยเฉพาะในวันนี้ที่เห็นได้ชัดเจนมาก

แต่ก็นั่นแหละ ในเมื่อเขาเป็นเพียงพระเอกในเกมจีบหนุ่ม ไม่ใช่คนจริง ๆ ไม่อย่างนั้นผู้เล่นจะแยกแยะระหว่างความจริงกับภาพลวงตาได้อย่างไร?

เธอเฝ้ามองซือหวนแกะผ้าก๊อซและตรวจดูแผลของเธออย่างใกล้ชิด

สะเก็ดแผลเริ่มก่อตัวแล้ว แต่ยังมีเลือดซึมออกมาเล็กน้อยบนผ้าก๊อซ

"ทำไมตอนนั้นถึงส่งคนมาปกป้องฉันล่ะ?" จู่ ๆ เขาก็ถามขึ้นมา

"เอ๊ะ?" ลู่จือจือตั้งตัวไม่ติดและตอบไปโดยไม่คิด "ถ้ามีคนอยากทำร้ายคุณ ฉันก็ต้องปกป้องคุณสิ!"

ทันทีที่พูดจบ เธอก็ขมวดคิ้วและทวนเนื้อเรื่องในหัว

มีบางอย่างผิดปกติ ตามหลักแล้วเธอไม่ควรจะรู้ว่าซือหวนกำลังตกอยู่ในอันตราย

มันเป็นพล็อตเรื่องในตอนนั้นที่ทำให้เธอรู้ฐานะของซือหวนล่วงหน้า และเพื่อที่จะเพิ่มค่าความชอบ เธอจึงส่งคนไปคุ้มครองเขา

และคำตอบของเธอเมื่อกี้...

จบเห่แล้ว!

ลู่จือจือเค้นสมองอย่างหนัก พยายามคิดหาคำพูดเพื่อมาปกปิดบั๊ก (Bug) นี้

แต่ซือหวนไม่ได้ถามอะไรต่อ เขาเพียงแต่ลุกขึ้นยืนอย่างสงบ

แผ่นหลังที่เขาทิ้งไว้ให้ลู่จือจือมองนั้นเรียบเนียนไร้ร่องรอย ไม่หลงเหลือเค้าความสยดสยองอีกต่อไป

ซือหวนสวมเสื้อคลุมอาบน้ำและไปหยิบกล่องปฐมพยาบาลมา

ทักษะการทำแผลของเขาช่ำชองมาก

หลังจากแปะเทปชิ้นสุดท้ายให้ลู่จือจือแล้ว ซือหวนก็พูดว่า "เรื่องแบบนี้จะไม่เกิดขึ้นอีก"

ลู่จือจือครุ่นคิดถึงคำพูดของเขาอยู่นาน และรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย

เธอยังไม่รู้เลยว่าเนื้อเรื่องถัดไปจะเป็นยังไง แล้วซือหวนจะรับประกันได้ยังไงว่ามันจะไม่เกิดขึ้นอีก?

แม้แต่ตัวเธอเองยังสงสัยว่า ตามทิศทางของพล็อตเรื่อง จะต้องมีวิกฤตบางอย่างเกิดขึ้นกับอาณาจักรอาซา ทำให้ซือหวนต้องกลับไปกอบกู้สถานการณ์ และซือหวนก็จะกลายเป็นรัชทายาทหรืออะไรทำนองนั้น

ต้องเป็นคนที่มีฐานะแบบนี้เท่านั้นถึงจะเป็นพระเอกเกมจีบหนุ่มได้!

ซือหวนจะต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่อันตรายยิ่งกว่าเดิมในอนาคต และถ้าเธอต้องการทำภารกิจให้สำเร็จ เธอจะต้องไปยืนขวางหน้าเขาอย่างแน่นอน

ดังนั้น เธอจึงตีความคำพูดของซือหวนว่าเป็นการขอโทษและเป็นการปลอบใจเธอ ประมาณว่า "ฉันขอโทษที่ทำให้เธอเจ็บ และฉันไม่อยากให้เธอต้องเจ็บตัวอีก"

"ไม่เป็นไรหรอก อย่าโทษตัวเองเลย ยังไงฉันก็เต็มใจเจ็บเพื่อคุณอยู่แล้ว!" ลู่จือจือปลอบเขากลับไป

ซือหวนชะงักไปครู่หนึ่งขณะที่เขาลุกขึ้นยืน

"ดึกมากแล้ว อยากพักผ่อนหรือยัง?" เขาถาม

ถ้าเขาไม่ถามก็คงดีกว่า เพราะพอเขาถาม ลู่จือจือก็รู้สึกง่วงขึ้นมาจริง ๆ

เธอพยักหน้า "คืนนี้ฉันนอนที่ไหนดีคะ?"

ซือหวน: "เลือกห้องที่เธอชอบได้เลย"

ยังไงซะ ไม่ว่าเธอจะนอนห้องไหน สุดท้ายเธอก็ต้องมานอนข้าง ๆ ฉันอยู่ดี

ลู่จือจือดื่มนมอุ่นก่อนนอนที่ซือหวนเตรียมไว้ให้และรู้สึกง่วงทันที

ก่อนที่เธอจะได้สงสัยว่าทำไมวันนี้ถึงรู้สึกเพลียผิดปกติ เธอก็ผล็อยหลับไปอย่างรวดเร็ว

สามนาทีต่อมา ซือหวนเดินเข้ามาในห้องนอนของเธอพร้อมถือแล็ปท็อปมาด้วย

เขาลากเก้าอี้มาวางแล็ปท็อปแบบลวก ๆ แล้วเปิดเครื่อง

ระหว่างรอ เขาหันไปมองเด็กสาวที่กำลังหลับใหล

มันแปลกมากและเขาไม่สามารถมองทะลุตัวตนของเธอได้

เธอไม่ได้ประกอบขึ้นจากข้อมูลเพียงอย่างเดียว

จากนั้นซือหวนก็พุ่งความสนใจไปที่แล็ปท็อปตรงหน้า

เขาจินตนาการถึงรหัสของมัน ไม่นานแล็ปท็อปก็เปลี่ยนรูปทรงกลายเป็นลูกบาศก์ที่ประกอบด้วยตัวเลขฐานสองนับไม่ถ้วน

ถัดมา ทั้งโต๊ะใต้แล็ปท็อป เตียงที่เด็กสาวนอนอยู่ ทั้งห้อง ทั้งวิลล่า ทั้งภูเขา... ไปจนถึงโลกทั้งใบ

พวกมันกลายเป็นรูปร่างนับไม่ถ้วนที่ประกอบขึ้นจากเลข 0 และ 1

รวมถึงตัวเขาเองด้วย

หลังจากผ่านอาการไข้สูง โลกก็ปรากฏต่อสายตาเขาในรูปแบบนี้

มันเป็นเพราะเขาแอบแกะรอยเครือข่าย IP ที่โจมตีเขา และเมื่อตาม IP นั้นไป เขาก็พบความลับอันยิ่งใหญ่

ปรากฏว่าตัวเขา และชีวิตของเขา ถูกบรรจุอยู่ใน "แพ็กเกจข้อมูล" (Data Package) หนึ่ง

เขาสลับมุมมองกลับมา แล็ปท็อปตรงหน้ากลับสู่สภาพปกติ ซือหวนเปิดไฟล์แรกและกวาดสายตาอ่านข้อมูลต่าง ๆ บนหน้าจออย่างรวดเร็ว:

【ชื่อ: ซือหวน อายุ: 19 ส่วนสูง: 189.5 ซม. สถานะ: นักศึกษาหัวกะทิ มหาวิทยาลัยตี้กั๋ว ปูมหลังครอบครัว: เจ้าชายที่พลัดพรากในวัยเด็กและถูกเลี้ยงโดยพ่อแม่บุญธรรม ใช้ชีวิตอย่างยากจนข้นแค้น ประสบการณ์: มีพรสวรรค์ด้านคณิตศาสตร์เป็นเลิศและเชี่ยวชาญการเขียนโปรแกรม ตอนอายุ 17 ปี ขโมยความลับทางการค้าจำนวนมากในฐานะแฮกเกอร์ และถูกจำคุกในเวลาต่อมา...】

ซือหวนเผลอกำผ้าปูเตียงแน่นโดยไม่รู้ตัว

จากนั้นเขาก็เปิดไฟล์ถัดไป

【บทนำ: ซือหวนได้ทำข้อตกลงกับผู้เล่น โดยยินยอมเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของผู้เล่น ผู้เล่นจำเป็นต้องฝึกให้ซือหวนเรียกตัวเองว่า "นายหญิง" และยินยอมให้ผู้เล่นเฆี่ยนตี ระยะเวลา: 7 วัน】

ภารกิจ

เจ้านาย

การเฆี่ยนตี

"หึ" รอยยิ้มเยาะหยันปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของซือหวน

อย่างนี้นี่เอง

เขาเปิดไฟล์ต่อไปอย่างไร้อารมณ์

【ตอนที่ 1: ผู้เล่นได้เข้าสู่ความสัมพันธ์ในธีม SM กับซือหวน และซือหวนได้เริ่มเนื้อเรื่องหลักของอาณาจักรอาซา ผู้เล่นต้องทำภารกิจให้ซือหวนเรียกตนว่า "นายหญิง" และเริ่มการกอด ระยะเวลาภารกิจ: 15 วัน】

ผูกมัดในความสัมพันธ์รักแบบ SM

ซือหวนหันกลับไปมองเด็กสาวที่กำลังหลับอีกครั้ง

เป็นเพราะความสัมพันธ์ที่ถูกผูกมัดไว้ใช่ไหม? ถ้าพวกเขาไม่ได้ถูกผูกมัดล่ะ? เธอยังจะพิเศษขนาดนี้ไหม?

เขายังจะยอมเสียสละถูกเธอทรมานเพราะ "คำขอที่ไร้เหตุผล" ของเธออยู่หรือเปล่า?

การกอดจะยังทำให้ลมหายใจและจังหวะหัวใจของเขาปั่นป่วนอยู่ไหม?

เหตุผลบอกเขาว่าสมมติฐานนั้นไม่มีทางเป็นจริง

เพราะเขากับเธอถูกผูกมัดไว้ด้วย "คำสั่งที่มองไม่เห็น" ความสุขและความเศร้าของเขาล้วนถูกควบคุมโดยเธอ นั่นคือเรื่องปกติของโปรแกรม

แต่ส่วนที่รู้สึกได้กลับมีความเห็นที่ต่างออกไป

ซือหวนสะกดอารมณ์และเปิดเอกสารต่อไป

【ตอนที่ 2: ผู้เล่นได้เริ่มการสัมผัสทางกายเบื้องต้นกับซือหวน ซือหวนผ่านเนื้อเรื่องที่ปฏิเสธความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับกษัตริย์อาซา แต่ยังคงถูกไล่ล่าโดยบุคคลลึกลับ ผู้เล่นต้องทำภารกิจจูบซือหวนและประกาศความสัมพันธ์ต่อสาธารณะ ระยะเวลาภารกิจ: 3 วัน】

ความทรงจำผุดขึ้นมาในหัวถึงร่างที่โผเข้าหาอ้อมกอดเขาเหมือนนกตัวน้อย

และประโยคที่ว่า: "ฉันจะจูบคุณนะ อย่ากลัวล่ะ!"

ซือหวนเท้าคางและหัวเราะเบา ๆ

โลกใบนี้มันน่าขันสิ้นดี

เขาก็เป็นแค่ตุ๊กตาที่ถูกมัดมือมัดเท้า

ทุกการเคลื่อนไหวล้วนอยู่ภายใต้การควบคุมของคนอื่น

แม้กระทั่งความรู้สึก...

ก็ด้วย

//

ตอนนี้ก็ด้วย ขออนุญาต () ทับศัพท์ลงไปด้วยนะคะ เพราะปกติ เราพูดกันในชีวิตจริงก็มักจะทับศัพท์อยู่แล้ว เกรงว่าแปลไทยจะทำให้ผู้อ่านงงค่ะ