ตอนที่ 24: อย่าโกหกฉัน อย่าหลอกใช้ฉัน

“เพราะว่า...” เมื่อเจอคำถามจู่โจมของซือหวน ลู่จือจือก็ถึงกับอึกอัก

เธอพยายามเมินเฉยใบหน้าของเขาที่ขยับเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ และรีบเค้นสมองหาทางรอดอย่างหนัก

“เพราะอะไร?” ซือหวนสังเกตเห็นสายตาที่หลบเลี่ยงของเธอ เขาจึงบังคับให้เธอจ้องตาเขาตรง ๆ “เพราะอะไรกันแน่?”

ลู่จือจือนึกคำตอบดี ๆ ไม่ทัน เธอจึงตัดสินใจลงมือแทนคำพูดด้วยการจุ๊บที่หน้าผากเขาเบา ๆ หนึ่งที “ก็เพราะมันเป็นเรื่องใหม่ไง เรายังไม่เคยจูบกันเลย ทำไมล่ะ? คุณจะไม่ยอมให้จูบเหรอ?”

เธอยังกล้าเอื้อมมือไปกอดคอเขาไว้แล้วพูดอะไรก็ได้ที่ผุดขึ้นมาในหัว “เบบี๋ แค่เห็นคุณในสภาพนี้ อย่าว่าแต่จูบเลย ฉันยังอยากทำอย่างอื่นด้วยนะ คุณกลัวหรือเปล่าล่ะ?”

ในตอนนี้ ลู่จือจือแค่คิดว่าเธอกำลังฟัดเจ้าสุนัขโกลเด้นตัวใหญ่ที่บ้าน เลยพูดจาเลอะเทอะไปเรื่อยโดยไม่คิดอะไรเลย

แต่ซือหวนกลับชะงักไปครู่หนึ่ง สมองของเขาว่างเปล่าไปสามวินาทีกับการโต้กลับอย่างกะทันหันของเธอ ริมฝีปากนุ่ม ๆ ของเด็กสาวสัมผัสที่หน้าผากเขา... แถมเธอยังโอบกอดเขาไว้แน่นขนาดนี้...

ดวงตาของเขาเข้มขึ้น “ถ้าฉันบอกว่าไม่กลัว เธอจะทำไหม?”

ลู่จือจือเป็นพวกไม่ยอมคนมาแต่ไหนแต่ไร สมัยเด็กเธอชอบแย่งของกับพี่ชายเสมอ ท่าทางของซือหวนในตอนนี้ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นผู้หญิงที่เสียเปรียบเลย แต่มันทำให้เธอฮึดสู้กลับ “ทำสิ! ใครไม่ทำคนนั้นเป็นหมา!”

สิ้นคำพูดของลู่จือจือ ริมฝีปากของเธอก็ถูกปิดสนิทด้วยรอยจูบทันที

ถึงแม้ลู่จือจือจะโสดสนิทในโลกความจริง แต่เธอก็อ่านนิยายและดูคลิปฉากจูบมานับไม่ถ้วน เธอคิดเสมอว่ามันคือเรื่องที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติเมื่อคนสองคนรักกัน แต่ถึงเธอจะไร้ประสบการณ์ เธอก็สัมผัสได้ถึงการนำทางและชั้นเชิงในรสจูบของซือหวน

แม้เขาจะเป็นเพียง NPC ในโลกเสมือน แต่เขากลับทำให้เธอเริ่มเคลิบเคลิ้มหลงใหลไปกับมัน

“หลับตาสิ” เมื่อเห็นว่าเธอเริ่มเหม่อลอย ซือหวนก็หัวเราะในลำคอเบา ๆ เขาเอื้อมมือไปปิดตาเธอแล้วจูบเธออย่างอ่อนโยน ขนตาของเด็กสาวที่เหมือนพัดเล็ก ๆ ขยับถูฝ่ามือเขาจนรู้สึกยิบ ๆ คัน ๆ และเริ่มชาไปทั้งตัว ความรู้สึกนั้นยังคงค้างคาอยู่ในใจ

ประสาทสัมผัสของเขาตื่นตัวเต็มที่ เขาพยายามซึมซับความรู้สึกที่มีต่อเธอด้วยหัวใจทั้งหมด

ด้วยเหตุผลบางอย่าง เขาเดินมาถึงจุดนี้ได้อย่างถูกต้องราวกับเขากำลังรอคอยใครบางคนอยู่ แม้การมาของเธอจะดูปุบปับและซับซ้อน แต่เขารู้สึกว่าในที่สุดเขาก็ได้พบเธอแล้ว

“อย่ากลั้นหายใจสิ หายใจด้วย” ซือหวนถอนจูบออกพลางมองดูแก้มของเธอที่แดงก่ำเพราะการกลั้นหายใจ

ใบหน้าของเด็กสาวเปลี่ยนไปอย่างประหลาดอีกครั้ง ตามความเปลี่ยนแปลงในดวงตาของเธอ ทั้งจมูกและรูปปากก็ขยับเปลี่ยนไปด้วย มันเหมือนกับการค่อย ๆ ลอกใบหน้าที่แท้จริงออกจากรูปปั้นที่ดูแข็งทื่อแต่กลับซ่อนความลับไว้มากมาย

เธอสวยมาก และมีความใสซือแฝงอยู่

“ลู่จือจือ ฉันยังไม่จบนะ ถ้าเธอไม่หายใจ แล้วฉันจะทำขั้นต่อไปยังไงล่ะ?” ซือหวนมองเธอด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ

“ฟู่ววว!” ลู่จือจือเพิ่งรู้ตัวว่าเธอกำลังจะขาดใจตาย

เธอแยกไม่ออกว่าที่หัวหมุนขนาดนี้เป็นเพราะขาดออกซิเจน หรือเพราะรสจูบกะทันหันของซือหวนที่ทำให้เธอคิดอะไรไม่ออกกันแน่ เธอใช้นิ้วจิ้มไหล่เขาพลางหอบหายใจเพื่อประท้วงที่เขาแกล้งเธอ

นี่มันเกินไปแล้ว! นี่นับเป็นจูบแรกของเธอหรือเปล่านะ? แต่ช่างเถอะ มันก็แค่ในเกมเสมือนจริง ตัวจริงของเธอยังนอนอยู่ในแคปซูลเกมนู่น

ซือหวนขำท่าทางของเธอแล้วถามว่า “อยากต่อไหม?”

“จะทำอะไรอีกเล่า!” ลู่จือจือแหวใส่แก้เขิน

“ก็ตอนแรกเธอถามฉันเองไม่ใช่เหรอว่า ‘เบบี๋ คุณอยากทำอะไร?’ ตอนนั้นเธออยากทำอะไรล่ะ?”

“จะทำอะไรได้อีกล่ะ ก็เป็นแฟนกันไง!”

“ตกลง” นี่เป็นครั้งแรกที่ซือหวนตอบรับประโยคนี้โดยตรง “แต่ว่า...”

เขาขยับตัวลุกขึ้นนั่งโดยที่ยังอุ้มลู่จือจือไว้ในอ้อมแขน “การจะมาเป็นคนรักของฉัน เธอต้องให้สิ่งตอบแทนเพียงอย่างเดียวเท่านั้น”

ลู่จือจือถูกบังคับให้นั่งคร่อมบนตักเขา เธอรู้สึกได้ว่าต้นขาของเธอสัมผัสกับอะไรบางอย่างที่แปลกไป ความสนใจของเธอถูกเบี่ยงเบนไปที่อื่นจนตอบไปแบบส่ง ๆ “จะเอาเงินเหรอ? ฉันมีเงินเยอะแยะเลยนะ”

“ฉันต้องการความจริงใจของเธอ” ซือหวนจ้องตาเธออีกครั้ง “อย่าโกหกฉัน อย่าหลอกใช้ฉัน”

โลกของเขาเกือบทั้งหมดเต็มไปด้วยความทุกข์ทรมาน หากเขามอบใจให้ไปแล้วเขาถูกหลอก เขาจะไม่มีอะไรเหลืออีกเลย

ความจริงใจเหรอ? ลู่จือจือชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกได้ว่านี่คือเกมจีบหนุ่ม เวลาคบกันมันก็ต้องให้ใจกันทั้งสองฝ่ายสิ ไม่อย่างนั้นมันคงน่าเบื่อแย่ถ้ามีแต่ NPC ที่มอบความรักให้ผู้เล่นฝ่ายเดียว นี่ก็น่าจะเป็นส่วนหนึ่งของโปรแกรมเกมเหมือนกัน

เธอจึงตอบตกลงโดยไม่ลังเลเลยสักนิด “ตกลง ฉันสัญญา”

ซือหวนมองเธอ ใบหน้าที่มักจะเรียบเฉยตอนนี้กลับปรากฏรอยยิ้มที่ละลายน้ำแข็งและหิมะจนหมดสิ้น “คราวนี้บอกฉันได้หรือยัง ว่าทำไมเธอถึงมาอยู่เคียงข้างฉัน?”

ตอนแรกลู่จือจือสงสัยว่าข้อมูลของซือหวนไม่ได้ถูกรีเซ็ตหรือเปล่า และเขารู้ไหมว่าผู้ทดสอบในร่างของเธอถูกเปลี่ยนตัวมาตลอด แต่ตลอดการสนทนา ซือหวนไม่มีท่าทีต่อต้านเธอเลย และไม่เคยพูดถึงเรื่องในอดีตแม้แต่คำเดียว

แต่ในวันนี้ ปัญหานี้กลับถูกโยนมาที่เธอตรง ๆ เธอจะตอบยังไงดี? จะบอกความจริงว่านี่คือโลกในเกมงั้นเหรอ? เธอจะข้ามเส้นนั้นไม่ได้เด็ดขาด เพราะบริษัทเกมสั่งห้ามไว้ ไม่อย่างนั้นเธออาจจะไม่ได้ค่าจ้าง

ถ้าซือหวนถามอย่างจริงใจขนาดนี้แล้วเธอตอบแบบเลี่ยง ๆ มันจะไม่เป็นการพิสูจน์เหรอว่าสิ่งที่เธอเพิ่งพูดไปมันแค่การหลอกใช้เขา? เธอเปิดแผงควบคุมเกมขึ้นมาดู ค่าความชอบพุ่งขึ้นมาถึง 45 แล้ว มาถึงขนาดนี้เธอก็ไม่อยากเห็นตัวเลขมันดิ่งลงอีก

เธอจึงตัดสินใจใช้วิธีใหม่ คือเล่าเรื่องแต่งที่ซ่อนความจริงไว้ข้างใน

“ฉันคือเจ้าหญิงที่สวรรค์ส่งมาเพื่อช่วยคุณไง” ตอนแรกลู่จือจืออยากจะบอกว่าเป็นนางฟ้า แต่รู้สึกว่ามันดูแก่ไปหน่อย ในเมื่อเธอก็เพิ่งบรรลุนิติภาวะได้ไม่นาน คำว่าเจ้าหญิงน่าจะเหมาะกับเธอมากกว่า

ซือหวนไม่ได้ขัดจังหวะและปล่อยให้เธอเล่าต่อไป

“ฉันได้ยินมาว่าคุณชอบถูกรังแกบ่อย ๆ ฉันเลยรู้สึกสงสาร ก็เลยมาอยู่ข้าง ๆ เพื่อปกป้องคุณ และอยากให้คุณมีความสุขนับต่อจากนี้ไป” ลู่จือจือโกหกไม่เก่ง เธอเลยหยิบเอาพล็อตเทพนิยายมาใช้ดื้อ ๆ

“สรุปคือ เธอตั้งใจมาที่นี่เพื่อฉันโดยเฉพาะงั้นเหรอ?” ซือหวนไม่ละสายตาไปจากเธอเลย

“ใช่!” ลู่จือจือตอบอย่างมั่นใจ เพราะมันคือความจริง (ที่เธอต้องมาทำภารกิจของเขา)

“ก็ได้ ฉันเชื่อเธอ” ซือหวนโอบเอวเธอไว้แล้วโน้มตัวมาเกยคางที่ไหล่เธอเบา ๆ “ตราบใดที่ในอนาคตเธอไม่ทอดทิ้งหรือเมินเฉยต่อฉัน ฉันจะเป็นคนรักที่ดีที่สุดและจะมอบทุกอย่างให้เธอเอง”

ลู่จือจือมองดูค่าความชอบที่เพิ่มขึ้นมาอีก 5 คะแนน ตอนนี้เดินทางมาถึงครึ่งทางของ 100 คะแนนแล้ว ความจริงเธอก็ไม่ค่อยเข้าใจหรอก ตามนิยายหรือซีรีส์เวลาที่พระเอกนางเอกสารภาพรักกันขนาดนี้ มันควรจะรักกันปานจะแหกตูดดมแล้วไม่ใช่เหรอ? ทำไมค่าความชอบของซือหวนถึงเพิ่งได้แค่ครึ่งเดียวเอง? หรือว่าเขายังไม่ได้ชอบเธอจริง ๆ แต่แค่ยอมรับตามสถานการณ์ หรือเป็นการตอบแทนความใจดีที่เธอมอบให้กันนะ?

เธอไม่เข้าใจเรื่องความสัมพันธ์จริง ๆ เลยได้แต่นั่งนิ่งให้ซือหวนกอดอยู่อย่างนั้นพลางจมอยู่ในความคิดของตัวเอง

เด็กสาวในอ้อมกอดช่างว่าง่ายเหลือเกิน ซือหวนสัมผัสได้ถึงความนุ่มนวลและไออุ่น และเป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกดีกับโลกใบนี้ขึ้นมานิดหน่อย... มีคนที่ตั้งใจมาเพื่อเขาจริง ๆ อย่างนั้นเหรอ? ถึงมันจะฟังดูเหมือนเทพนิยาย แต่ในเมื่อเธอพูดออกมาแล้ว เขาก็จะลองเชื่อดูว่ามันเป็นเรื่องจริง

สุดท้ายเขาก็ได้รู้ในสิ่งที่อยากรู้แล้ว เธอมาเพื่อเขา และสิ่งที่เธอต้องการคือความรักจากเขา

แต่ความรักของใครบางคนจะเอาไปง่าย ๆ ได้ยังไงกัน? เธอต้องใช้ความจริงใจ (หรือเงิน) แลกมันมาเอง ไม่อย่างนั้น เขาไม่มีวันมอบทุกอย่างให้เธอหรอก