บทที่ 6 ทรัพยากรระดับ C คริติคอลหมื่นเท่า!

คอมเมนต์ในขณะนี้แทบคลั่งไปแล้ว

“เชี่ยๆๆๆ! นั่นมันตัวอะไรน่ะ?”

“ดูแค่ตาก็รู้ว่ามูลค่ามหาศาล!”

“ทรัพยากรระดับ C พระเจ้าช่วย!”

“แมงมุมกำลังขนย้ายแบบรับช่วงต่อ? การควบคุมของเจียงเช่อนี่มันสุดยอดจริงๆ!”

“ไอ้พวกยุ่นที่บอกว่าเขาแค่โชคดีเมื่อกี้ล่ะ? โผล่หัวออกมาดูซิ นี่ก็โชคดีงั้นเหรอ?”

คอมเมนต์จากประเทศซากุระเงียบกริบไปชั่วครู่ ก่อนจะโผล่มาใหม่ด้วยน้ำเสียงประชดประชัน:

“ระดับ C แล้วไง? จะขนกลับมาได้เหรอ? พลังงานแมงมุมใกล้จะหมดแล้วมั้ง?”

“ระวังจะโดนลมพัดหายไปกลางทางนะ จะได้เหนื่อยเปล่า”

คนดูประเทศมังกรสวนกลับทันควัน:

“อิจฉาล่ะสิ อิจฉาจนตัวสั่น!”

“ผู้สำรวจบ้านแกหาได้แม้แต่ระดับ C ไหมล่ะ? หือ?”

“ดูเฉยๆ ไปเถอะ แล้วหุบปากซะ!”

กระบวนการขนย้ายเป็นไปอย่างล่าช้า

ใช้เวลาเกือบหนึ่งชั่วโมง แมงมุมทั้งห้าตัวสลับผลัดกันถึงสามรอบ ในที่สุดก็ลากก้อนเนื้อคริสตัลมาถึงบริเวณปากทางเข้าถ้ำ

ช่วงระยะสุดท้าย เจียงเช่อสวมชุดป้องกันแล้วพุ่งออกไปช่วยด้วยตัวเอง จนกระทั่งนำเจ้าวัตถุชิ้นยักษ์นี้เข้ามาในถ้ำได้สำเร็จ

เจียงเช่อทรุดนั่งลงกับพื้น หอบหายใจแรง

มันไม่ได้หนักมากนัก แต่เป็นเพราะลมพายุที่รุนแรงเหลือเกิน

โล่พลังงานของชุดป้องกันลดลงไปถึง 20 หน่วย

แต่มันคุ้มค่า!

เขาจ้องมองก้อนเนื้อคริสตัลตรงหน้าด้วยความทึ่ง

ระบบแจ้งเตือนเด้งขึ้นมา:

【พบ: เนื้อสัตว์อสูรแกนดารา (ทรัพยากรอหารระดับ C)】

【สถานะ: ยังมีชีวิตชีวา (คงความสด)】

【ผลลัพธ์: แก้หิวได้สูงมาก, เพิ่มขีดจำกัดพลังชีวิตและพลังในการฟื้นตัวอย่างมหาศาล, เสริมสร้างพลังจิตอย่างเด่นชัด, มีโอกาสเล็กน้อยที่จะได้รับความต้านทานพิเศษ】

ในคอมเมนต์ มีผู้เชี่ยวชาญตัวจริงอุทานขึ้นมา:

“เนื้อสัตว์อสูรแกนดารา! นี่มันของแรร์ระดับท็อปในบรรดาของระดับ C เลยนะ!”

“ของสิ่งนี้ในโลกความจริง ไม่ใช่แค่ช่วยให้คนที่ปางตายกลับมารอดชีวิตได้ แต่มันยังทำให้สมรรถภาพร่างกายเหนือกว่าคนปกติทั่วไปอย่างเทียบไม่ติด!”

“ไม่ต้องพูดถึงเรื่องกินเลย แค่เฉือนชิ้นเล็กๆ ไปขาย ก็เลี้ยงคนธรรมดาได้ทั้งชาติแบบไม่ต้องทำงาน!”

“เจียงเช่อคราวนี้รวยเละ!”

เจียงเช่อมองดูทรัพยากรระดับ C ตรงหน้า หัวใจเต้นโครมคราม

แต่เขายังมีสติ

เขาตรวจสอบทรัพย์สินของตัวเองก่อน

แมงมุมพลังงานหมดเกลี้ยง ต้องรีบเติมด่วน

โล่พลังงานชุดป้องกันเหลือ 70 ยังไม่น่ากังวล

ทว่าหน่วยวัสดุในตอนนี้เหลือเพียง 5 หน่วยเท่านั้น

“ต้องรีบหาหน่วยวัสดุเพิ่ม...” เจียงเช่อปรายตามองพายุคลั่งที่โหยหวนอยู่นอกถ้ำ

เขาไม่ลังเล แบ่งหน่วยวัสดุทั้ง 5 ให้แมงมุมทั้งห้าตัวเพื่อเติมพลังงานและส่งพวกมันออกไปค้นหาเศษโลหะทันที

จากนั้นเขาจึงหันมามองก้อนเนื้อสัตว์อสูรตรงหน้า

จะกินเอง หรือเก็บไว้ดี?

ถ้ากิน ความแข็งแกร่งจะพุ่งพรวดแน่นอน

แต่กินแล้วก็หมดไป

อีกอย่าง ตามกฎของเขตต้องห้าม เมื่อผู้สำรวจได้รับทรัพยากร สามารถเลือกใช้เองหรือเลือก "อัปโหลด" ให้ประเทศต้นสังกัดเพื่อแลกกับรางวัลโชคชะตาชาติและคะแนนผลงานส่วนบุคคล

โดยจะมีโอกาสอัปโหลดคงที่วันละหนึ่งครั้ง

เจียงเช่อเหลือบมองเวลา

เหลือเวลาอีกไม่กี่ชั่วโมงจะหมดเขตการอัปโหลดของวันนี้

เขาลูบเปลือกคริสตัล พลางคำนวณในใจ

ยังไงก็ต้องทำให้ตัวเองแข็งแกร่งก่อน ถึงจะรับใช้ชาติได้ดียิ่งขึ้น

คิดได้ดังนั้น เจียงเช่อจึงประคองก้อนเนื้อขึ้นมาจ่อที่ปาก

สิ่งที่เรียกว่าเนื้อสัตว์อสูรนี้ ความจริงแล้วแสงที่ไหลเวียนอยู่ภายในคือของเหลว

เมื่อสัมผัสริมฝีปาก มันให้รสชาติที่หวานล้ำติดปลายลิ้น

เพียงแค่จิบเดียว เจียงเช่อรู้สึกได้ถึงความอิ่มเอมที่พล่านไปทั่วร่าง

【บริโภคทรัพยากรอาหารระดับ C: เนื้อสัตว์อสูรแกนดารา】

【ระดับความอิ่ม +100% (เต็ม)】

【ค่าพลังชีวิต +100% (เต็ม)】

【ขีดจำกัดพลังชีวิตเพิ่มขึ้นถาวร +5%】

【ความมีชีวิตชีวาของเซลล์ +15%】

【อัตราการเผาผลาญ +8%】

【คุณสมบัติพลังจิต +3】

【กำลังตรวจสอบความเข้ากันได้...】

【ไม่ได้รับความต้านทานพิเศษ】

การแจ้งเตือนของระบบเด้งรัวจนเต็มหน้าจอ

เจียงเช่อรู้สึกเหมือนเซลล์ทุกเซลล์ในร่างกายกำลังโห่ร้องด้วยความยินดี

ความอ่อนแรงที่เกิดจากความหิวและอาการบาดเจ็บก่อนหน้านี้มลายหายไปสิ้น

ร่างกายเต็มไปด้วยพละกำลังมหาศาล ประสาทสัมผัสทั้งห้าแจ่มชัดอย่างยิ่ง เขาสามารถแยกแยะความเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยของเสียงลมภายนอกถ้ำได้

สมองปลอดโปร่งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

มันทรงพลังกว่าตอนที่เพิ่งเปิดใช้งานพลังจิตครั้งแรกหลายเท่า

ตอนนี้เขารู้สึกว่า ต่อให้ต้องควบคุมแมงมุมเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัวก็ยังทำได้อย่างสบายๆ

ที่สำคัญกว่านั้น คุณสมบัติพลังจิตในตอนนี้สูงถึง 4 แต้มแล้ว ขาดอีกเพียง 1 แต้มก็จะสำเร็จภารกิจที่ตั้งไว้ 5 แต้ม!

ขณะที่เขากำลังจะกินต่อ ระบบกลับเด้งคำเตือนขึ้นมา:

【คำเตือน: เนื้อสัตว์อสูรชนิดนี้ให้ผลชัดเจนในการบริโภคครั้งแรกเท่านั้น หากบริโภคซ้ำ ผลลัพธ์จะลดลงเหลือเพียง 1% ของครั้งแรก】

หนึ่งเปอร์เซ็นต์?

ถ้างั้นจะกินต่อทำไมล่ะ

ดูท่าแผนการเพิ่มพลังจิตให้ถึง 5 ด้วยการกินเนื้อสัตว์อสูรคงจะใช้ไม่ได้ผลแล้ว

แต่มันก็ช่วยให้เขาไม่ต้องลังเลอีกต่อไปว่าจะอัปโหลดให้ประเทศหรือใช้เองดี

【ติ๊ง! กรุณาอัปโหลด】

ในตอนนั้นเอง เวลาอัปโหลดก็มาถึงพอดี

เจียงเช่อมองดูเนื้อสัตว์อสูรแกนดาราที่เหลือ แล้วเลือกอัปโหลดทันที

【ยืนยันการอัปโหลดทรัพยากรระดับ C: เนื้อสัตว์อสูรแกนดารา (ไม่สมบูรณ์) หรือไม่?】

【ยืนยัน】

ไม่นึกเลยว่าเนื้อที่ถูกเขากินไปคำหนึ่งแล้วยังนับว่าเป็นทรัพยากรระดับ C อยู่

แสงสว่างวาบขึ้นหนึ่งครั้ง ก้อนเนื้อก็หายไป

ณ บ้านพักเขตทหาร ประเทศมังกร

บ้านของเจียงเจี้ยนกั๋วเพิ่งทานมื้อค่ำเสร็จ บรรยากาศค่อนข้างเงียบเหงา

โทรทัศน์ไม่ได้เปิด แต่ใจของสามีภรรยาคู่นี้ไม่ได้อยู่ที่โต๊ะอาหารเลย

เสียงเคาะประตูยดังขึ้น

เซี่ยหลานไปเปิดประตู พบว่าเป็นซุนเทียนโย่ว เพื่อนบ้านที่มีสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส

“เหล่าเจียง วิศวกรเซี่ย ทานข้าวอยู่เหรอ?” ซุนเทียนโย่วถือวิสาสะเดินเข้ามาพร้อมตะกร้าผลไม้ “แหม่ แวะมาเยี่ยมเยียนน่ะครับ ลูกชายผมพวกคุณก็รู้นะ เข้าเขตต้องห้ามไปเหมือนกัน อยู่ในพื้นที่ระดับ D”

เจียงเจี้ยนกั๋วพยักหน้า “ได้ยินมาเหมือนกัน ลูกชายคุณเป็นยังไงบ้าง?”

“ก็เรื่อยๆ นะครับ” ซุนเทียนโย่วพูดเสียงดังขึ้นอย่างภูมิใจ “วันนี้เขาเพิ่งอัปโหลด ‘แก่นไม้เหล็ก’ ระดับ E ไป แม้ระดับจะไม่สูง แต่คนในบ้านเราทั้งสามคนก็ได้รางวัลกันหมด สมรรถภาพร่างกายเพิ่มขึ้นนิดหน่อย รู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นเยอะเลย”

เขาวาดแขนโชว์ด้วยสีหน้าโอ้อวดที่ปิดไม่มิด “เขตต้องห้ามนี่นะ ความเสี่ยงสูงแต่โอกาสก็สูงจริงๆ เสี่ยวเช่อบ้านคุณ... เฮ้อ อยู่ในระดับ S ความดันคงสูงน่าดู แต่อย่าห่วงไปเลย ลูกทำเต็มที่ก็พอแล้ว”

เซี่ยหลานยิ้มฝืนๆ “ลูกปลอดภัยก็พอแล้วค่ะ”

เจียงเจี้ยนกั๋วไม่พูดอะไร เพียงแต่ยกแก้วน้ำขึ้นจิบ

ลูกชายเขาอยู่ในระดับ S เสี่ยงเป็นเสี่ยงตาย แต่ลูกเพื่อนบ้านอยู่ในระดับ D และได้ผลงานเล็กๆ น้อยๆ

ซุนเทียนโย่วคนนี้ต้องการอะไร? มาอวดงั้นเหรอ?

ซุนเทียนโย่วคุยโม้อีกสองสามประโยค ทุกประโยควนเวียนอยู่แต่เรื่องลูกชายตัวเอง ก่อนจะจากไปอย่างพึงพอใจ

เมื่อประตูจิบลง ห้องนั่งเล่นก็กลับสู่ความเงียบงันอีกครั้ง

เซี่ยหลานถอนหายใจ “คุณคะ...”

“อย่าคิดมาก” เจียงเจี้ยนกั๋วโบกมือ “เสี่ยวเช่อยังมีชีวิตอยู่ก็ดีกว่าอะไรทั้งหมด เรื่องอื่นไม่สำคัญหรอก”

พูดน่ะมันง่าย แต่ในฐานะพ่อแม่ ใครบ้างไม่อยากให้ลูกตัวเองไม่ใช่แค่รอดชีวิต แต่ยังประสบความสำเร็จ ไม่เป็นภาระให้ประเทศ และนำเกียรติยศมาสู่ครอบครัว?

หลังจากซุนเทียนโย่วจากไปไม่ถึงสิบนาที

เสียงประกาศไลฟ์สดเรื่องการอัปโหลดทรัพยากรของเจียงเช่อก็ดังขึ้น

【ประกาศ】

【ผู้สำรวจประเทศมังกร (รหัส 09997) อัปโหลดทรัพยากรระดับ C: เนื้อสัตว์อสูรแกนดารา (ไม่สมบูรณ์)】

【เปิดใช้งานระบบคริติคอลทรัพยากรหมื่นเท่า】

【ประเทศมังกรได้รับ: เนื้อสัตว์อสูรแกนดารา ×10,000 ชิ้น】

【ผลผลิตเนื้อสัตว์ทั่วประเทศ +10%】

เสียงประกาศดังซ้ำติดกันสามรอบ

ทุกคนในห้องไลฟ์สดถึงกับอึ้ง

ระดับ C?

แถมยังมีคริติคอลหมื่นเท่าอีกเหรอ?

ทำไมคนอื่นอัปโหลดระดับ C ถึงไม่เจอคริติคอลหมื่นเท่าบ้างล่ะ?

ปกติทรัพยากรระดับ C ได้คริติคอลร้อยเท่าก็หรูแล้ว คริติคอลหมื่นเท่านี่มันบ้าอะไรกัน?

แม้จะยังไม่เข้าใจ แต่หลังจากความอึ้งผ่านไปเพียงครู่เดียว คนในประเทศมังกรทั้งห้องไลฟ์ก็เฮลั่นด้วยความสะใจ

คอมเมนต์ไหลบ่าจนอ่านแทบไม่ทัน

“นี่น่ะเหรอช่างเครื่องอัจฉริยะของประเทศมังกรเรา!”

“สุดยอดไปเลยโว้ยยย!”

“ไอ้พวกยุ่นล่ะ เห่าสิ? เห่าต่อสิ?”

“แม่งเอ๊ย สะใจชะมัด”

“แต่ใครก็ได้ช่วยอธิบายที ทำไมคราวนี้ถึงเป็นคริติคอลหมื่นเท่า?”

“เพราะเนื้อสัตว์อสูรแกนดาราถึงจะเป็นระดับ C แต่ผลลัพธ์มันแรงกว่าระดับ B ทั่วไปเสียอีก ถึงได้เกิดคริติคอลขึ้นมา!”

“เข้าใจแล้ว ยังไงก็ตาม เจียงเช่อโคตรเจ๋ง!”

คนดูจากประเทศซากุระและประเทศประภาคารต่างพากันใบ้รับประทาน

พวกเขาไม่คิดเลยว่า ช่างเครื่องที่นอนรอความตายอยู่ในถ้ำ ไม่ใช่แค่รอดชีวิตมาได้ แต่ยังควักทรัพยากรระดับ C ออกมาอัปโหลดจนเกิดคริติคอลถล่มทลายขนาดนี้!

ภายในเขตต้องห้าม

เจียงเช่อได้ยินเสียงประกาศเช่นกัน เขาถอนหายใจอย่างโล่งอก

ในที่สุดก็ไม่เหนื่อยเปล่า

ทันใดนั้น หน้าต่างสถานะส่วนตัวของเขาก็เด้งหน้าจอสีทองพิเศษขึ้นมา:

【ผู้สำรวจเจียงเช่อ ขอแสดงความยินดีที่คุณอัปโหลดทรัพยากรระดับ C ล้ำค่าสำเร็จ】

【คุณสามารถเลือกรางวัลอย่างใดอย่างหนึ่งจากสามรายการต่อไปนี้:】

มีทรงกลมแสงสามลูกลอยขึ้นมา พร้อมคำอธิบายสั้นๆ:

(จบตอน)