บทที่ 5 อาหารที่ไม่ธรรมดา

เจียงเช่อไม่มีเวลามาสนใจว่าคอมเมนต์จะว่าอย่างไร

เขาคว้าชุดป้องกันสภาพแวดล้อมสีเงินเทามาสวมทับร่างกาย

ทันทีที่สวมใส่ ชุดก็กระชับเข้ากับตัวโดยอัตโนมัติ ไม่รู้สึกเกะกะแม้แต่นิดเดียว

【ติดตั้งชุดป้องกันสภาพแวดล้อมระดับกลางเรียบร้อย】

【ค่าความทนทาน: 100%】

【โล่พลังงาน: ยังไม่เปิดใช้งาน (ต้องเติมพลังงาน)】

“เติมพลังงานต้องใช้กี่หน่วย?”

【10 หน่วย】

“เติมเลย!” เจียงเช่อสะบัดมือสั่ง

ที่เขาอุตสาหะหามาเพิ่มอีก 50 หน่วยก็เพื่อวินาทีนี้นี่แหละ มีหน่วยวัสดุต้องรีบใช้ จะเก็บไว้ให้มันงอกลูกงอกหลานหรือไง?

【ติ๊ง! เติมพลังงานเสร็จสิ้น โล่พลังงาน: 100/100】

เจียงเช่อแย้มยิ้มบางๆ ขยับแขนขาแล้วลองเดินดูสองสามก้าว

มันไม่เทอะทะเลยจริงๆ จะวิ่งหรือกระโดดไกลก็ทำได้คล่องตัว

“ไปกันเถอะ”

เจียงเช่อสั่งการด้วยความคิด แมงมุมทั้งห้าตัวคลานออกจากถ้ำทันทีเพื่อเปิดทางให้เขา

เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก้าวเท้าตามออกไปเผชิญกับพายุคลั่ง

ลมยังคงรุนแรงเท่าเดิม

หากเป็นเวลาปกติ ทันทีที่เขาก้าวออกไปคงแหลกเป็นผุยผงไม่เหลือซาก

แต่ตอนนี้ ทุกอย่างถูกกั้นไว้ด้วยโล่พลังงาน

“สำเร็จ!”

เจียงเช่อมั่นใจขึ้นมาก เขาเร่งฝีเท้าฝ่าลมมุ่งหน้าไปยังถ้ำที่มีไอระเหยของน้ำซึ่งอยู่ห่างออกไปร้อยเมตร

ห้านาทีต่อมา เขาเดินทางถึงที่หมายอย่างปลอดภัย

ถ้ำแห่งใหม่นี้กว้างขวางกว่าถ้ำเดิมพอสมควร บนผนังหินมีหยดน้ำซึมออกมา รวมตัวกันเป็นแอ่งน้ำเล็กๆ ที่ก้นถ้ำ

น้ำใสสะอาดมาก

เจียงเช่อคุกเข่าลง วักน้ำขึ้นมาจิบเล็กน้อย ไม่มีกลิ่นแปลกปลอม

เขายังไม่ตาย แสดงว่าไม่มีพิษ

เขารีบส่งแมงมุมสามตัวกลับไปยังจุดที่พบมันฝรั่งก่อนหน้านี้เพื่อให้พวกมันขุดต่อ

ส่วนอีกสองตัวให้เฝ้าระวังอยู่ใกล้ๆ พร้อมกับค้นหาเศษโลหะไปด้วย

ระหว่างรอเขาตรวจสอบสถานะของชุดป้องกัน

โล่พลังงานลดลงไป 10 หน่วย แต่ไม่ใช่ปัญหาใหญ่

ไม่นานนักแมงมุมก็กลับมา

พวกมันนำมันฝรั่งธรรมดากลับมาเจ็ดแปดหัว และมีอยู่หัวหนึ่งที่ดูต่างออกไป

เปลือกของมันเป็นสีฟ้าอ่อน

เจียงเช่อหยิบขึ้นมา ระบบแจ้งเตือนทันที:

【พบ: มันฝรั่งวิญญาณ (ทรัพยากรอหารระดับ D)】

【ผลลัพธ์: แก้หิว, ปรับปรุงสมรรถภาพทางกายเล็กน้อย, เพิ่มความว่องไวทางจิตในระดับต่ำ】

“ระดับ D?” ดวงตาของเจียงเช่อเป็นประกาย

เขาจำได้ว่าในประกาศสากล “ผลแสงจิต” ที่ประเทศซากุระอัปโหลดนั้นอยู่ระดับ C

แม้ระดับ D จะด้อยกว่าพอสมควร แต่นี่คือทรัพยากรแบบมีระดับชิ้นแรกที่เขาได้มาครอบครอง

คอมเมนต์ในห้องไลฟ์สดระเบิดอีกรอบ

“มันฝรั่งสีฟ้า? นั่นอะไรน่ะ?”

“เชี่ย เจียงเช่อขุดเจอทรัพยากรระดับ D แล้ว!”

“ข้างบนรู้จริงเปล่า? อธิบายหน่อยดิ?”

พี่ชายผู้สังเกตการณ์เขตต้องห้าม: “ทรัพยากรระดับ D ในเขตต้องห้ามถือว่าดีมากแล้ว พวกที่มีคำว่า ‘วิญญาณ’ ปกติจะช่วยเพิ่มสมรรถภาพร่างกาย บางอย่างเพิ่มพลังจิตด้วย ในโลกความจริงของพวกนี้ราคาแพงหูฉี่เลยนะ”

“พลังจิตคืออะไรอ่ะ?”

“ไม่แน่ชัด แต่ได้ยินว่าเป็นคุณสมบัติแฝงที่เกี่ยวกับสติและการตอบสนอง”

เจียงเช่อไม่ลังเล เขากินมันฝรั่งวิญญาณเข้าไปไม่กี่คำจนหมด

รสชาติคล้ายกับมันฝรั่งทั่วไป แต่พอกลืนลงไป กลับมีกระแสความเย็นสายหนึ่งพุ่งทะยานขึ้นสู่สมอง

【ระดับความอิ่ม +30%】

【ค่าพลังชีวิต +10%】

【ตรวจพบสารกระตุ้นการทำงานของจิต】

【เปิดใช้งานคุณสมบัติพลังจิต】

【พลังจิตปัจจุบัน: 1】

เสียงแจ้งเตือนระบบดังขึ้นต่อเนื่อง

ตามมาด้วยภารกิจใหม่ที่เด้งขึ้นมา:

【ภารกิจรอง 2: เพิ่มคุณสมบัติพลังจิตให้ถึง 5】

【รางวัล: รถลากแรงงานผู้แหวกลม (ระดับกลาง)】

“พลังจิตงั้นเหรอ?” เจียงเช่อมองดูแถบสถานะใหม่ที่เพิ่มขึ้นมาพลางครุ่นคิด

เขาลองรวมสมาธิ

ดูเหมือนสมองจะแจ่มใสขึ้นจริงๆ ความรู้สึกปวดตื้อจากการควบคุมแมงมุมห้าตัวพร้อมกันก่อนหน้านี้เบาบางลงไปมาก

นอกจากนี้ภารกิจใหม่ก็น่าสนใจสุดๆ

ถ้ามีรถ เขาจะไปที่ไหนก็ได้ไม่ใช่เหรอ?

จะเป็นรถลากหรือรถอะไรก็ช่างเถอะ

ขอแค่ใจกล้า สามล้อก็ลากรถพ่วงได้!

ตอนนี้ในห้องไลฟ์สดคึกคักสุดๆ

“ทรัพยากรระดับ D เจียงเช่อโคตรเจ๋ง!”

“ฮ่าๆๆ ไอ้พวกยุ่นเห่าต่อสิ? ไหนบอกเขาไม่มีอะไรกิน เขาเอาทรัพยากรระดับ D มากินแทนข้าวโว้ย!”

“เร็วเข้า สั่งให้แมงมุมหาต่อ เผื่อยังมีอีก”

“แถวถ้ำนี้ต้องมีของดีอีกแน่!”

“ลุยเลยๆ!”

ไม่ต้องรอให้คอมเมนต์เชียร์ เจียงเช่อก็คิดแบบเดียวกัน

เขาให้แมงมุมทั้งห้าตัวออกปฏิบัติการ โดยยึดถ้ำใหม่นี้เป็นศูนย์กลาง กระจายกำลังค้นหาออกไปรอบๆ

เน้นไปที่บริเวณที่พบมันฝรั่งก่อนหน้านี้

แมงมุมมุดเข้าไปตามซอกหิน คลานผ่านกองหิน แสงสีแดงจากเซนเซอร์กะพริบวับแวมท่ามกลางพายุทราย

เจียงเช่อนั่งอยู่ริมแอ่งน้ำ เคี้ยวมันฝรั่งธรรมดาเพื่อประคองพลังกาย พลางแบ่งสมาธิจับตาดูภาพทั้งห้าที่ส่งกลับมา

เวลาผ่านไปทีละนาที... สิบนาที... ยี่สิบนาที

นอกจากจะพบมันฝรั่งธรรมดาที่เหี่ยวเฉาเพิ่มมาอีกสองหัว ก็ไม่มีอะไรคืบหน้า

อย่าว่าแต่ทรัพยากรระดับ D เลย แม้แต่เศษโลหะดีๆ สักชิ้นยังหาไม่เจอ

อารมณ์ของคนในห้องไลฟ์เริ่มเย็นลง

“ดูท่าทรัพยากรระดับ D จะไม่ได้หาง่ายเหมือนผักในตลาดนะ”

“เขตต้องห้ามระดับ S ก็แบบนี้แหละ จุดทรัพยากรอาจจะมีแค่ไม่กี่จุด หาเจอแล้วก็หมดไป”

“รอดมาได้ก็นับว่าบุญแล้ว อย่าไปหวังว่าจะขุดเจอสมบัติทุกวันเลย”

“ลมดำกัดกระดูกจะมาในอีกเก้าสิบกว่าชั่วโมงแล้ว เขาจะเอาอะไรไปกัน? มันฝรั่งพวกนี้เหรอ?”

มีคอมเมนต์จากซากุระโผล่มาอีกครั้ง:

“โชคดีขุดเจอระดับ D แค่หัวเดียว ทำเป็นได้ใจ คิดว่าตัวเองจะดวงดีตลอดไปเหรอ?”

“ความคิดคนประเทศมังกร ชอบเอาเรื่องบังเอิญมาสรุปว่าเป็นเรื่องแน่นอนอยู่เรื่อย”

“จะรอดูวันที่ลมดำกัดกระดูกพัดหมอนั่นจนกลายเป็นผง”

คนดูประเทศมังกรโกรธจนฟันแหลก แต่เมื่อเห็นภาพแมงมุมที่กลับมามือเปล่าก็เถียงไม่ออก

จริงอย่างที่ว่า...

การหาทรัพยากรระดับ D เจอหนึ่งชิ้นอาจเป็นเพราะโชคช่วย

แต่การจะเอาชีวิตรอดระยะยาวในเขตระดับ S การพึ่งโชคอย่างเดียวนั้นใช้ไม่ได้ผล

เจียงเช่อขมวดคิ้วเล็กน้อย

เขาตรวจสอบสถานะตัวเอง

ระดับความอิ่มคงอยู่ที่ประมาณ 70% ค่าพลังชีวิต 85% พลังจิตยังเป็น 1

หน่วยวัสดุเหลือ 20 หน่วย พลังงานของแมงมุมก็เริ่มร่อยหรอ

“หยุดก่อน” เขาสั่งการ

แมงมุมทั้งห้าทยอยกลับมา

ในขณะที่เจียงเช่อเตรียมให้แมงมุมพัก และตัวเองกำลังคิดว่าจะทำอย่างไรต่อไป

ในหัวของเขา ภาพจากแมงมุมตัวที่อยู่ไกลที่สุดพลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

ตามมาด้วยสัญลักษณ์สีแดงสว่างจ้าที่กะพริบถี่ๆ ตรงขอบจอภาพ

【ตรวจพบปฏิกิริยาพลังงานสูง】

【ประเมินระดับพลังงาน: ระดับ C】

【เป้าหมายมีขนาดใหญ่เกินไป หุ่นยนต์ตัวเดียวไม่สามารถขนย้ายได้】

เจียงเช่อสะดุ้งสุดตัว เกือบจะกระโดดขึ้นจากพื้น

ระดับ C?!

เขารีบรวมสมาธิทั้งหมดไปที่แมงมุมตัวนั้นทันที

ภาพซูมเข้าไปใกล้ๆ

ภายใต้ชั้นหินที่ถูกลมพัดจนเปิดเปลือย มีบางอย่างฝังอยู่ครึ่งหนึ่ง

สิ่งนั้นดูเหมือนก้อนเนื้อที่รูปทรงไม่แน่นอน แต่พื้นผิวปกคลุมด้วยเปลือกคล้ายคริสตัล ภายในเปลือกมีแสงสีม่วงไหลเวียนช้าๆ ราวกับของเหลว

มันมีขนาดประมาณหัวคน และตอนนี้มันติดอยู่ในซอกหิน

แมงมุมลองใช้ขาหน้าผลักดู แต่มันไม่ขยับเลยแม้แต่นิดเดียว

“ขนไม่ไหว...” สมองเจียงเช่อหมุนเร็วปรื๋อ

ระยะทางนี้ในเขตต้องห้ามถือว่าไกลมาก

ตั้ง 500 เมตร!

นั่นคือระยะทางเส้นตรงนะ

ถ้าใส่ชุดป้องกันเดินไปเอง ไปกลับก็ร่วมกิโลเมตร อันตรายเกินไป

ถ้าอย่างนั้น...

แมงมุมตัวเดียวไม่ไหว แล้วถ้าห้าตัวล่ะ?

“ไปที่นั่นให้หมด!” เขาสั่งการแมงมุมที่เหลืออีกสี่ตัวทันที

แมงมุมทั้งสี่ฝ่าพายุคลั่งมุ่งหน้าไปยังจุดนั้น

ลมแรงมาก พลังงานของพวกมันลดลงอย่างรวดเร็ว

เมื่อแมงมุมทั้งห้าตัวไปถึงที่หมาย ตัวที่เหลือพลังงานน้อยที่สุดลดลงเหลือเพียง 40%

“จะลากไปตรงๆ ไม่ได้” เจียงเช่อสังเกตภูมิประเทศ

เขาเห็นผ่านมุมมองแมงมุมว่า ระหว่างทางกลับถ้ำ มีแนวหินที่ยื่นออกมาพอจะใช้กำบังลมได้บ้าง

“ใช้วิธีรับช่วงต่อ”

เขาวางแผนได้แล้ว

หลังจากแมงมุมทั้งห้าช่วยกันงัดมันออกมาแล้ว สองตัวจะช่วยกันหนีบหน้าหลังเพื่อเคลื่อนย้าย อีกตัวจะคอยบังลมจากทิศเหนือ

ส่วนสองตัวสุดท้ายจะล่วงหน้ากลับไปตามทางเดิมเพื่อเติมพลังงานก่อน

เพียงแค่ห้าสิบเมตรแรก แมงมุมที่แบกของพลังงานก็ลดไปถึง 20%

ในตอนนั้นเอง แมงมุมที่ไปเติมพลังงานก็กลับมาสแตนด์บายเพื่อเปลี่ยนผลัด

พลังงานไหลทิ้งราวกับน้ำ

เจียงเช่อรู้สึกเสียดาย แต่ความตื่นเต้นมีมากกว่า

นี่คือทรัพยากรระดับ C! ถ้าได้มาครอบครอง ไม่แน่ว่ามันอาจจะมอบผลลัพธ์ที่สุดยอดให้เขาก็ได้!

(จบตอน)