บทที่ 43 - ด่านหนีตายสุดชุ่ย

"เรื่องในอดีตไม่มีอะไรน่าพูดถึงหรอก เกมนี้คงขโมยความทรงจำของฉันไปแล้วเอามาสร้างเป็นด่าน ... เริ่มสำรวจกันเถอะ"

จี้อี้ลุกขึ้นยืน ดวงตาข้อมูลแสดงข้อมูลจำนวนมากออกมาอย่างต่อเนื่อง

อะไรคือไขปริศนา อะไรคือเกมหนีออกจากห้องปิดตาย

ดวงตาของเขามีโปรแกรมโกงติดมาด้วยแบบนี้ มันเข้าทางเขาเต็มๆ เลยไม่ใช่หรือไง

แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าคนอื่น จี้อี้ไม่คิดจะเปิดเผยความลับนี้เด็ดขาด เรื่องนี้เป็นความลับขั้นสุดยอดที่สำคัญยิ่งกว่าเรื่องการอัปสเตตัสแบบสุดโต่งเสียอีก

การใช้ตาทิพย์ผ่านด่านแต่ต้องแกล้งทำเป็นผู้เล่นยอดฝีมือ ถือเป็นเรื่องท้าทายสำหรับจี้อี้ไม่น้อย

เริ่มการแสดงได้!

เขารีบเดินไปที่ประตูห้อง

ลองหมุนลูกบิดดูก็พบว่าประตูถูกล็อกไว้

เขาหยิบชะแลงออกมา

ปัง!

การทุบอันรุนแรงกระแทกลงบนบานประตูแต่กลับไม่สามารถทำลายแม้กระทั่งสีเคลือบได้เลย

"ประตูล็อกอยู่แถมฉากในห้องก็ทำลายไม่ได้ นี่คือด่านไขปริศนาล้วนๆ คล้ายกับเกมหนีออกจากห้องปิดตาย"

พูดจบจี้อี้ก็หันหน้าไปถาม "คุณหนูแมวเคยเล่นไหม"

คุณหนูแมวพยักหน้า "เคยเล่นแบบสถานการณ์จริงในโลกความเป็นจริงน่ะ"

"งั้นก็เยี่ยมเลย เธอมีประสบการณ์แบบนี้ก็จัดการง่ายแล้วล่ะ"

"อืม หลังจากนั้นฉันก็หนีรอดออกมาแล้วแจ้งตำรวจ อาชญากรสองคนนั้นเลยถูกจับเข้าตารางหมด"

" ... "

จี้อี้อยากจะตบหน้าตัวเองสักสองฉาด

"ขอโทษที"

"ไม่เป็นไรหรอก เรื่องมันผ่านไปนานแล้ว"

หลังจากนั้นทั้งสองคนก็ไม่ได้พูดอะไรกันอีกและแยกย้ายกันหาเบาะแส

สายตาของจี้อี้มองไปที่มุมห้อง ตรงนั้นมีตู้เซฟที่ถูกล็อกอยู่

[ในตู้เซฟมีอะไรอยู่งั้นเหรอ ฉันจะไปรู้ได้ยังไง นายลองเปิดดูสิ]

[รหัสผ่านคือ 049827 อย่าหาว่าฉันไม่ช่วยล่ะ]

" ... "

ตั้งแต่เข้าสู่ชั้นที่สิบเอ็ด ดวงตาข้อมูลก็เริ่มทำตัวแปลกไป

จะพูดให้ถูกคือดวงตานี้ไม่ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของเขาอีกต่อไป

ความรู้สึกอิสระในการเรียกดูข้อมูลตามใจชอบได้แปรเปลี่ยนเป็นมันอยากแสดงอะไรเขาก็ต้องดูตามนั้น

[รังเกียจฉันเหรอ นี่คือสถานะสมบูรณ์แบบที่ดวงตาข้อมูลตื่นรู้ขึ้นมาอย่างแท้จริงเลยนะ ของเดิมมันก็แค่เวอร์ชันคนจนเท่านั้นแหละ อย่างเช่นเรื่องที่ใต้กระโปรงของคุณหนูแมวเป็นสีม่วง ดวงตาเวอร์ชันเดิมทำได้ไหมล่ะ]

" ... เรื่องแบบนี้ฉันไม่อยากรู้สักนิด"

จี้อี้พึมพำกับตัวเองพลางเหลือบมองคุณหนูแมวแวบหนึ่ง

[ท่อนบนก็สีม่วงนะ เป็นชุดเข้าเซตกัน ลายลูกไม้ซะด้วย]

"เวรเอ๊ย แกช่วยจริงจังหน่อยได้ไหม"

จี้อี้ปรับตัวไม่ทันกับการเปลี่ยนแปลงกะทันหันของดวงตา

เขาพยายามส่ายหน้าไปมาราวกับจะสลัดตัวหนังสือตรงหน้าทิ้งไป

"จี้อี้ ตรงนี้มีหลุมแปดเหลี่ยมด้วย"

คุณหนูแมวชี้ไปที่พื้นข้างโต๊ะข้างเตียง

"แล้วฉันก็เจอเจ้านี่ด้วย"

เธอชูตัวต่อเจ็ดชิ้นในมือขึ้นมา

"ดูเหมือนจะต้องรวบรวมแล้วเอาไปต่อกันนะ เป็นเกมที่น่าเบื่อชะมัด เมื่อก่อนบ้านนายก็มีของแบบนี้เหรอ"

"ไม่มีหรอก น่าจะเป็นฝีมือของหอคอยปีศาจนั่นแหละ ฉันช่วยเธอหาตัวต่อแล้วกัน"

"อืม"

ทั้งสองคนเริ่มรื้อค้นตู้และลิ้นชัก

[อย่าเสียแรงเปล่าเลย ต่อเสร็จแล้วมันก็จะมีช่องลับเด้งขึ้นมา ข้างในมีกระดาษจดรหัสผ่านตู้เซฟ ฉันแนะนำให้นายข้ามขั้นตอนไปเลยจะดีกว่า ... เอาเถอะ นายคงอยากปกปิดการมีอยู่ของโปรแกรมโกงสุดเทพอย่างฉันสินะ]

[อย่าลืมดูรอยแยกตรงผนังตู้เสื้อผ้าล่ะ มีชิ้นหนึ่งซ่อนอยู่ลึกมาก]

จี้อี้ทำเป็นมองไม่เห็น

เขาตั้งใจรื้อค้นโต๊ะข้างเตียง ในโคมไฟ และใต้พรม

จากนั้นเขาก็พยายามสื่อสารกับดวงตา

"สาวกลัทธิเทพมารกับเกมแห่งทวยเทพหมายความว่ายังไง มันเป็นฉากหลังของดันเจี้ยนหอคอยปีศาจ หรือว่าเกี่ยวข้องกับแก่นแท้ของเกมเหนือมิติกันแน่"

[ฉันถนัดวิเคราะห์จากภาพที่เห็น ถ้านายจ้องพรม ฉันก็ให้ข้อมูลนายได้แค่นี้แหละ]

[ผ่านร้อนผ่านหนาวมามาก มีรอยด่างต้องสงสัยอยู่เพียบ]

จี้อี้รีบชักมือกลับทันที

ใครจะไปรู้ว่าบนนี้มันมีคราบสกปรกอะไรเปื้อนอยู่บ้าง

จะว่าไปแล้ว

สถานที่แห่งนี้เหมือนกับบ้านในโลกความเป็นจริงเป๊ะเลย

นอกจากการเปลี่ยนแปลงบางจุด รายละเอียดส่วนใหญ่ล้วนถูกจำลองออกมาได้อย่างสมจริง แม้แต่จุดที่จี้อี้ไม่เคยสังเกตเห็นมาก่อนก็ยังเหมือนกับโลกความเป็นจริงไม่มีผิดเพี้ยน

ยี่สิบนาทีต่อมา

ทั้งสองคนก็รวบรวมตัวต่อได้ครบทั้งหมด

พวกเขาใช้เวลาอีกห้านาทีเพื่อต่อมันลงไปในหลุม

เสียงดังกริ๊กดังขึ้น แผ่นกระเบื้องปูพื้นเผยอขึ้นมา เมื่อเปิดดูก็พบกระดาษแผ่นหนึ่งเขียนตัวเลขหกหลักเอาไว้

"มันคือรหัสตู้เซฟ ฉันเปิดเอง"

จี้อี้หยิบกระดาษขึ้นมาแล้วเดินไปที่ตู้เซฟ หลังจากเสียงอิเล็กทรอนิกส์ดังติ๊ดๆ สองสามครั้ง ตู้เซฟก็เปิดออก

ภายในนั้นควรจะมีของมีค่าอย่างเงินทอง เงินสด และโฉนดที่ดินนอนนิ่งอยู่

แต่ตอนนี้มันกลับกลายเป็นบัตรเชิญสีดำแผ่นหนึ่ง

[บัตรเชิญของเทพมาร "ศรัทธาในพระองค์ รับใช้พระองค์ และอุทิศทุกสิ่งของเจ้าแด่พระองค์"]

[คำใบ้เล็กๆ: ไอเทมภารกิจชิ้นนี้จะได้ใช้ในวันข้างหน้า ไม่เกี่ยวข้องกับขั้นตอนการหนีออกจากห้องปิดตาย]

"ไม่มีกุญแจเหรอ"

คุณหนูแมวเอ่ยถาม

เธอเดินเข้ามาดูบัตรเชิญสีดำที่ดูแปลกประหลาดใบนี้ด้วย

"นี่มันไอเทมภารกิจนี่นา ... แต่แปลกจัง มันเอากลับออกไปจากดันเจี้ยนได้ด้วย แสดงว่าอาจจะไม่ใช่ไอเทมสำหรับผ่านด่านหอคอยปีศาจ"

"คุณหนูแมว บัตรเชิญใบนี้ขอฉันเก็บไว้ได้ไหม"

"อืม ยังไงมันก็เกี่ยวกับบ้านนายนี่นา นายเก็บไว้เถอะ"

จี้อี้เก็บเข้าช่องเก็บของ "งั้นเรามาหาเบาะแสอื่นกันต่อเถอะ"

"ตกลง"

สามนาทีต่อมา

[นี่เป็นเกมหนีตายที่น่าเบื่อจริงๆ ก็แค่ด่านผลาญเวลาไร้สาระ คนออกแบบช่างไร้ฝีมือและไม่มีความน่าสนใจเลยสักนิด]

[ให้ฉันใบ้ให้ก็แล้วกัน ลิ้นชักชั้นที่สองของโต๊ะข้างเตียงตรงหน้านายมีช่องลับซ่อนอยู่ กุญแจข้างในนั้นสามารถไขเปิดลิ้นชักในตู้เสื้อผ้าได้]

จี้อี้ไม่รอช้า

เขารีบหยิบกุญแจออกมาอย่างรวดเร็ว

"คุณหนูแมว กุญแจนี้น่าจะเอาไว้ไขลิ้นชักที่ล็อกอยู่ในตู้เสื้อผ้านะ"

"ซ่อนอยู่ในช่องลับงั้นเหรอเนี่ย"

เมื่อเปิดลิ้นชักในตู้เสื้อผ้าออก

ด้านในก็มีกลไกกุญแจรูปลูกโลก สามารถมองเห็นกุญแจห้องซ่อนอยู่ข้างในได้

[ไม่ต้องสงสัยไป นี่แหละคือกุญแจผ่านด่านชั้นที่ 11]

"คุณหนูแมว ทำไมฉันรู้สึกว่าด่านนี้มันออกแบบมาได้ลวกมากเลย เหมือนเพิ่งจะสร้างขึ้นมาสดๆ ร้อนๆ อย่างนั้นแหละ"

"อืม" คุณหนูแมวตกอยู่ในห้วงความคิด

"จริงด้วยสิ ด่านนี้ไม่เหมือนด่านในหอคอยปีศาจที่ฉันเคยผ่านมาเลย หรือว่ามันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อพุ่งเป้ามาที่นาย บัตรเชิญใบนั่นมันคืออะไรกันแน่ ... "

"ฉันเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน แค่เดาเอาลางๆ ว่าเทพมารที่แม่ฉันเคยศรัทธาอาจจะมีความเกี่ยวข้องกับเกมเหนือมิตินี้ ด่านในวันนี้ราวกับมีใครจงใจมาบอกข้อมูลพวกนี้ให้ฉันรู้ยังไงอย่างนั้นแหละ"

"อืม"

คุณหนูแมวดูเหมือนกำลังครุ่นคิดบางอย่างอยู่

"ตั้งใจเคลียร์ด่านก่อนเถอะ เหลือแค่ขั้นตอนสุดท้ายแล้ว"

จี้อี้ไม่มีประสบการณ์การเล่นกุญแจกลไกขงเบ้งมาก่อน เขาพยายามงัดแงะอยู่นานครึ่งชั่วโมง

"ซี๊ด ... แก้ออกไม่ได้แฮะ"

"ฉันจัดการเอง"

คุณหนูแมวรับช่วงต่อ

แกร๊กแกร๊ก

เธอใช้เวลาแค่แป๊บเดียวก็ไขออก

จี้อี้ "อ้าว ที่แท้เธอก็ทำเป็นเหรอ"

"ใช่สิ"

"แล้วทำไมไม่ช่วยฉันแก้ตั้งแต่แรกล่ะ"

"ฉันเห็นนายกำลังสนุกอยู่นี่นา เลยไม่อยากกวน"

" ... "

จี้อี้คว้ากุญแจมา

"โอเค ไม่เสียเวลาแล้ว รีบไปเปิดประตูผ่านด่านต่อไปกันเถอะ"

พูดจบจี้อี้ก็ลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปที่ประตู

คุณหนูแมว "ดูเหมือนนายจะรู้แต่แรกแล้วนะว่าหลังประตูไม่ใช่ห้องนั่งเล่นบ้านนาย แต่เป็นบันไดทางลงไปด่านต่อไป"

"คุณจี้อี้ หรือว่านายจะมีตาทิพย์"

[จบแล้ว]