เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 39 - คุณหนูแมวคือเดอะแบก

บทที่ 39 - คุณหนูแมวคือเดอะแบก

บทที่ 39 - คุณหนูแมวคือเดอะแบก


ซื้อ [ปุ่มล็อกเอาต์]

เงินในเกมลดฮวบเหลือแค่ 9000

ไหนๆ ก็เสียเงินแล้ว จี้อี้ไม่ขัดข้องที่จะซื้อของใช้ทั่วไปเพิ่มอีกหน่อย

เขาซื้อไฟฉาย ไฟแช็กกันลม ไม้ขีดไฟหนึ่งกล่อง คบเพลิงหนึ่งอัน และข้าวสารบรรจุถุง 20 กิโลกรัม

ทั้งหมดนี้เพิ่งจะหมดไปแค่ 4000 เกมคอยน์

"คุณหนูแมวซื้อขวานห่วยๆ ของฉันไปเมื่อคราวก่อนให้มาตั้งสามพันนี่ถือว่าจริงใจสุดๆ แล้ว"

เงินที่เหลืออีก 5000 จี้อี้เลือกซื้อมีดสั้นมาหนึ่งเล่ม

อาวุธในร้านค้าแพงหูฉี่แถมยังบวกกำไรเพิ่มไปเยอะมาก ถ้าไม่ใช่เพราะจี้อี้ขาดแคลนอาวุธ เขาก็คงไม่ยอมซื้อจากในร้านค้าหรอก

เงินหมดเกลี้ยง

ลองเปิดดูข้อมูลหน้าต่างส่วนตัว

[จี้อี้: เลเวล 9]

[อาชีพ: ผู้ฝึกหลัว]

[พละกำลัง: 0]

[พลังวิญญาณ: 0]

[พลังป้องกัน: 0]

[ความเร็ว: 60]

[ความคล่องตัว: 0]

[สกิล: คำสาปนกพิราบ บาเรียคำขยะ คิดเร็ว ดวงแข็ง เทคนิคการขัดข้อต่อ คาร์โบไฮเดรตข้าวสาร วิชาอัญเชิญ อาหลัว (เหลือ 1 ครั้ง)]

[สกิลพิเศษ: ดวงตาข้อมูล]

[ช่องสวมใส่อุปกรณ์: แหวนหนาม ผ้าผูกคอของมาเอดะ มิซากิ กิ๊บติดผมของมาเอดะ มิซากิ มีดสั้น]

[ช่องเก็บของ: ปุ่มล็อกเอาต์ กระดาษชำระหนึ่งม้วน สเตียรอยด์สังเคราะห์ 5 ไฟฉาย ไม้ขีดไฟ คบเพลิง ข้าวสารบรรจุถุง]

"ใครจะไปเชื่อว่าผู้เล่นเลเวล 9 จะมีสภาพอนาถาขนาดนี้"

โดยเฉพาะเรื่องที่ไม่มีอาวุธคู่มือเลยสักชิ้นนี่แหละ

การไปดันเจี้ยนหอคอยปีศาจครั้งนี้ นอกจากจะเพื่อตอบแทนบุญคุณคุณหนูแมวแล้ว เขาก็หวังว่าจะได้อุปกรณ์ดีๆ กลับมาบ้าง

ส่วนเรื่องของขวัญไถ่โทษที่ติดค้างอาหลัวไว้ ...

เอาไว้เจอของที่เหมาะสมค่อยว่ากันอีกที ตอนนี้ขอเคลียร์หนี้สินในชีวิตจริงก่อนดีกว่า

[เพื่อน 'แมวของชเรอดิงเงอร์' ส่งคำเชิญเข้าร่วมปาร์ตี้]

เมื่อมองดูข้อความที่เด้งขึ้นมาตรงหน้า

เขากดตอบรับ

[กำลังเข้าสู่ดันเจี้ยน]

[ชื่อดันเจี้ยน: ผู้กล้าปีนหอคอยปีศาจ]

[จำนวนผู้เล่น: ปาร์ตี้ 2 คน]

[เป้าหมายภารกิจ: ปีนหอคอย]

[จำกัดเวลา: ไม่มี]

[ระดับความยาก: ไม่ทราบ]

ภาพตรงหน้าเปลี่ยนไป

นี่คือทุ่งหญ้าอันกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา แถมยังมีกลิ่นหอมของดินโชยมาแตะจมูก

ข้างๆ มีหญิงสาวหน้าตาแปลกตายืนอยู่

รูปร่างสูงโปร่งและบอบบาง แต่หน้าตากลับดูธรรมดามาก ตาตี่ ดั้งแหมบ แทบจะไม่เฉียดใกล้คำว่าสวยเลยสักนิด

จี้อี้มองหน้าอกของคุณหนูแมวด้วยความสงสัย "เจ๊เป็นใครเนี่ย"

ไม่เจอกันแค่ไม่กี่วัน หดลงแล้วเหรอ

จำได้ว่าตอนเป็นเงายังดูใหญ่กว่านี้เลยนี่นา

คุณหนูแมวก้มลงมองตัวเองแล้วหันมามองจี้อี้ "ฉันปรับข้อมูลรูปร่างน่ะ แบบนี้มันขยับตัวสะดวกกว่า"

เมื่อเห็นจี้อี้ยืนอึ้งอยู่

"คุณจี้ปารู้สึกผิดหวังที่ฉันหน้าตาไม่สวยงั้นเหรอคะ คุณนี่เป็นพวกมองคนที่ภายนอกจริงๆ เลยนะ"

ความจริงแล้ว สิ่งที่ทำให้จี้อี้อึ้งก็คือข้อมูลที่ได้จากดวงตาข้อมูลต่างหาก

[แมวของชเรอดิงเงอร์: เลเวล 14]

[อาชีพ: ผู้สื่อวิญญาณ]

[พละกำลัง: 0]

[พลังวิญญาณ: 70]

[พลังป้องกัน: 0]

[ความเร็ว: 5]

[ความคล่องตัว: 10]

[สกิล: ผีอำ เชิญเทพแบบลวกๆ วิชาเสริมพลังวิญญาณ วิชาเล่นแร่แปรธาตุขั้นต่ำ วิชาสลับคำสาป วิชาซ่อนเงา วิชาอัญเชิญ ขบวนร้อยอสูร]

[ช่องสวมใส่อุปกรณ์: กระโปรงพลีทสื่อวิญญาณ นาฬิกาข้อมือที่พังแล้ว (ระดับมหากาพย์) มีดพับ ขวานเอาชีวิตรอดของเซ็มบงสึจิโกะ (ระดับสมบูรณ์แบบ)]

[ช่องเก็บของ: ไฟฉาย หม้อดินแห่งความโกลาหล (ระดับมหากาพย์) เลื่อยไฟฟ้าขนาดเบา ไมโครโฟนสีม่วง หน้ากากพรางตัว (ระดับมหากาพย์)]

" ... "

จี้อี้ถึงกับอึ้งกิมกี่

นี่มันระดับเทพเจ้ามาโปรดชัดๆ!

ตอนนั้นที่เธออิจฉาคนเลเวล 7 อย่างเขาที่ได้อุปกรณ์ระดับชั้นเลิศมาสองชิ้น นั่นมันหมายความว่าไง แค่สมเพชคนจนงั้นเหรอ

"มัวเหม่ออะไรอยู่ล่ะ หรือว่าเสียใจที่มาตั้งปาร์ตี้กับฉันซะแล้ว คุณจี้ปานี่ช่างเห็นแก่ตัวจริงๆ เลยนะคะ"

คุณหนูแมวพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบไร้อารมณ์

"เปล่า ไม่มีอะไร"

จี้อี้ได้สติกลับมา แต่ก็ยังทำใจให้สงบไม่ได้

"อ้อเหรอ" คุณหนูแมวเลิกคิ้วแต่ก็ไม่ได้ซักไซ้ต่อ

"ที่นี่คือด้านนอกของหอคอยปีศาจ ไม่มีอะไรน่าสนใจหรอก ตามฉันมาสิ"

จี้อี้พยักหน้าแล้วเดินตามไป

ในหัวยังคงย่อยข้อมูลตัวละครของคุณหนูแมวอยู่

"หอคอยปีศาจคือหอคอยที่ปักหัวคว่ำลงไปใต้ดิน นายจะมองว่ามันเป็นถ้ำใต้ดินก็ได้"

"อีกอย่าง สถิติการท้าทายหอคอยปีศาจของผู้เล่นจะถูกบันทึกไว้ในบอร์ดจัดอันดับ นายสามารถเปิดดูข้อมูลพวกนี้ได้นะ"

"อ้อ จะบอกให้รู้ไว้ สถิติสูงสุดของฉันคือชั้น 19 ตอนนี้ติดอยู่ในร้อยอันดับแรกของบอร์ดด้วยนะ"

เมื่อได้ยินดังนั้น จี้อี้ก็เปิดบอร์ดจัดอันดับหอคอยปีศาจขึ้นมาดู

[อันดับ 1: จุ้ยหว่านกูหง เลเวล 20 (ชั้น 23)]

[อันดับ 2: ใช้เท้าเล่นก็ชนะ เลเวล 20 (ชั้น 23)]

[อันดับ 3: ชั้นสามคือไอ้โง่ เลเวล 20 (ชั้น 22)]

[อันดับ 4: เห็นด้วยกับเรปบน เลเวล 20 (ชั้น 22)]

[อันดับ 41: ศิลปินวืดสกิล เลเวล 19 (ชั้น 20)]

[อันดับ 78: สำนักงานชาวสามแฉกประจำโลก เลเวล 18 (ชั้น 19)]

[อันดับ 79: แมวของชเรอดิงเงอร์ เลเวล 14 (ชั้น 19)]

[อันดับ 80: ดาบคลั่งฟาดจันทร์ เลเวล 18 (ชั้น 19)]

ผู้เล่นเลเวล 14 แทรกตัวเข้ามาอยู่ท่ามกลางกลุ่มผู้เล่นเลเวล 18 อย่างโดดเด่น

สำหรับคนอื่นอาจจะไม่เข้าใจ

แต่จี้อี้คาดการณ์ไว้แล้ว

ผู้สื่อวิญญาณเป็นหนึ่งในไม่กี่อาชีพที่ไม่มีข้อกำหนดเรื่องค่าพละกำลังกับพลังป้องกัน

นั่นหมายความว่าคุณหนูแมวสามารถทุ่มพอยต์ทั้งหมดไปที่พลังวิญญาณได้

ในระดับเลเวลที่เท่ากัน พลังวิญญาณของคุณหนูแมวจะสูงกว่าคนอื่นมาก ซึ่งทำให้เธอมีพลังต่อสู้เทียบเท่ากับนักเวทระดับสูงเลยทีเดียว

ส่วนข้อเสียเรื่องร่างกายที่อ่อนแอก็ถูกชดเชยด้วย [วิชาเสริมพลังวิญญาณ] ไปแล้ว

เรียกได้ว่าต้องผ่านการคิดวิเคราะห์มาอย่างละเอียดถี่ถ้วนตั้งแต่เริ่มเข้าเกม ถึงจะเลือกอัปสเตตัสแบบนี้ได้

"น่าเสียดายที่ยังศึกษามาไม่ลึกซึ้งเท่าฉัน"

จี้อี้คิดในใจ

ไม่ว่าสถานการณ์ไหน เขาก็มั่นใจว่าตัวเองเก่งที่สุดในระดับเลเวลเดียวกันแน่นอน

ยกเว้นอีกฝ่ายจะเล่นขี้โกงใส่ชุดระดับเทวตำนานมาทั้งตัว ซึ่งนั่นมันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว

"ไม่ชมฉันหน่อยเหรอ นึกว่าคุณจี้ปาจะตกใจซะอีก"

คุณหนูแมวหันหน้ามามองทำมุม 45 องศา

" ... สุดยอดเลยครับลูกพี่ ช่วยแบกผมด้วยนะ!"

เผชิญหน้ากับคำตอบแบบขอไปทีของจี้อี้ คุณหนูแมวเบ้ปากเหมือนจะไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่

"ถึงแล้ว"

จี้อี้มองตามสายตาของคุณหนูแมวไป

ตรงนั้นคือหลุมยุบขนาดยักษ์

"พวกเราจะลงไปยังไงล่ะเนี่ย"

"กระโดดลงไปไง"

"หา"

"You jump, I deep."

คุณหนูแมวพูดพลางชี้ไปที่หลุม

จี้อี้พยักหน้า ไม่พูดพร่ำทำเพลง เขากระโดดพุ่งหลาวลงไปในหลุมลึกที่มองไม่เห็นก้นทันที

"ยู้ฮู!"

[ไฟล์ภาพนิ่ง: เคอร์บี้ตกหน้าผา]

ความรู้สึกตอนร่วงหล่นลงมาทำให้อะดรีนาลีนพุ่งพล่าน

ไม่ใช่ว่าเขาเชื่อใจคุณหนูแมวอะไรขนาดนั้นหรอกนะ

แต่ด้วยความแข็งแกร่งของร่างกายเขา ขอแค่จัดท่าลงจอดให้ดีๆ เขาก็ไม่น่าจะตายหรอกมั้ง

ไม่กี่วินาทีต่อมา

ในวินาทีที่เขากำลังจะร่วงลงกระแทกก้นหลุม!

ภาพตรงหน้าก็มืดดับลง

[กำลังโหลดหอคอยปีศาจ ... ]

[ชั้นปัจจุบัน: 1]

เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ภาพที่เห็นคือห้องโถงกว้างขวางสลัวๆ

คุณหนูแมวยืนอยู่ข้างๆ เขา

"เดี๋ยวนะ ... ไอ้ฉากเปลี่ยนฉากแบบตัดจบดื้อๆ นี่มันคืออะไร เกมประมวลผลไม่ทันเหรอ"

"ไม่รู้สิ มันก็เป็นแบบนี้มาตลอดแหละ"

น้ำเสียงของคุณหนูแมวยังคงไร้อารมณ์ เธอชี้ไปที่ประตูเหล็กดัดข้างหน้า

"เดี๋ยวพอดันประตูเปิดออก ก็จะมีมอนสเตอร์ออกมา ส่วนจะเป็นตัวอะไร ... การท้าทายทุกครั้งที่เข้ามาในหอคอยปีศาจจะเป็นแบบสุ่มทั้งหมด"

จี้อี้พยักหน้าเข้าใจ

ความจริงแล้ว ดวงตาข้อมูลได้บอกข้อมูลให้เขารู้ล่วงหน้าแล้ว

[ชื่อ: หุ่นกระดาษแต่งงานวิญญาณ]

[ระดับความอันตราย: ต่ำ]

[จบแล้ว]

จบบทที่ บทที่ 39 - คุณหนูแมวคือเดอะแบก

คัดลอกลิงก์แล้ว