บทที่ 34 - ยิมสยองขวัญ อาหลัวผู้โตเต็มวัย

จี้อี้ถูกตะคอกใส่หน้าจนต้องขมวดคิ้ว

"อะไรของนายเนี่ย ตัวอักษรนั้นมันอ่านว่าอี้ อี้ที่แปลว่ายอดเยี่ยมต่างหากล่ะ"

"ฉันไม่สนหรอกว่าจะอี้ปาหรือจี้ปา ฉันเลเวลลดไปตั้งสามเลเวล แกจะชดใช้ยังไง!"

" ?"

จี้อี้นึกย้อนไปถึงดันเจี้ยนรอบก่อน

"นายคือ ห่าวโหย่วเฉียน?"

"เหอะ! ไอ้หมาเอ๊ย ที่ฉันตายก็เพราะแกนั่นแหละ! ถ้าไม่ใช่เพราะแกแทรกแซงเข้ามากลางคันจนเกมมันอัปความยากขึ้นเป็นระดับฝันร้าย ฉันจะแพ้เกมไพ่ตานั้นได้ยังไง! แกต้องชดใช้ให้ฉัน!"

เมื่อนึกถึงเกมดวลไพ่กับเงาดำ

จี้อี้ก็แอบส่ายหน้าอยู่ในใจ

ต่อให้เป็นแค่ระดับยาก ห่าวโหย่วเฉียนก็มีโอกาสชนะน้อยอยู่ดี

อีกอย่างนะ

อ่อนแอก็ต้องฝึกให้เยอะ แพ้แล้วพาลก็อย่ามาเล่น

"ไม่ชดใช้ ยกเลิกการขาย"

จี้อี้หันหลังเตรียมเดินหนี

กลางวันแสกๆ แบบนี้แกจะทำอะไรฉันได้

ฝีมือสู้ไม่ได้แล้วยังจะมาพาลใส่กันอีก ฉันไม่หลงกลหรอกเว้ย

"เดี๋ยวก่อน!"

ห่าวโหย่วเฉียนเริ่มใจเย็นลง ต่อให้เขาจะโกรธแค่ไหน แต่ของก็ยังต้องซื้ออยู่ดี

อุปกรณ์พวกนี้ในตลาดมีแต่คนต้องการแต่ไม่มีของขาย จี้อี้จะเอาไปขายให้คนอื่นเมื่อไหร่ก็ได้

"นายอย่าเพิ่งไป ฉันไม่ให้นายชดใช้แล้วก็ได้ อุตส่าห์มาเจอกันทั้งที ก็ตกลงซื้อขายกันให้จบๆ ไปเถอะ"

"หึหึ" จี้อี้หัวเราะในลำคอ "ฉันขอตั้งราคาใหม่ สิบล้าน"

"แกทำไมไม่ไปปล้นธนาคารเลยล่ะ!"

"งั้น ร้อยล้าน"

"แกอยากจะขายจริงๆ หรือเปล่าเนี่ย ตั้งใจมาปั่นหัวฉันเล่นใช่ไหม!"

"โอเค งั้นฉันจะคุยกับนายดีๆ ก็ได้ หนึ่งล้าน"

"แพงไป ตอนนี้มันไม่ใช่ช่วงต้นเกมแล้วนะ อุปกรณ์ระดับชั้นเลิศต่อให้ดีแค่ไหนก็ไม่มีทางขายได้ราคาสูงขนาดนั้นหรอก"

จี้อี้ถอนหายใจ "งั้นก็เจ็ดแสน ไม่ลดแล้วนะ"

" ... ราคาที่ตกลงกันไว้ตอนแรกมันก็เป็นราคาสูงสุดของตลาดอยู่แล้วนะ เจ็ดแสนเนี่ยแกคิดว่าจะมีใครยอมซื้อเหรอ"

"ก็ลองดูสิ ถ้าไม่มีไอ้โง่คนไหนยอมซื้อ ฉันก็แค่ลดราคาเหลือห้าแสนแล้วขายให้คนอื่นแทน ยังไงฉันก็ไม่ขายให้นายหรอก"

"ไอ้เวรเอ๊ย ... "

ห่าวโหย่วเฉียนกัดฟันกรอด "ตกลง! เจ็ดแสนก็เจ็ดแสน! ส่วนที่ขาดเดี๋ยวฉันโอนเข้าบัญชีให้!"

จี้อี้ถึงกับยิ้มออก "ต้องแบบนี้สิ วางใจเถอะน้องชาย ลูกพี่คนนี้เป็นคนจริงใจนะเว้ย วันนี้นายจ่ายเพิ่มอีกสองแสนไม่ได้ซื้อแค่อุปกรณ์นะ แต่ซื้อคอนเนกชันต่างหาก!"

เขาเดินยิ้มกริ่มเข้าไปหยิบกระเป๋าเงินขึ้นมา

"วางใจได้เลย คราวหน้าถ้าฉันมีของดีๆ ฉันจะนึกถึงนายเป็นคนแรก รับรองว่าจะให้ราคาพิเศษเลย"

ห่าวโหย่วเฉียนแค่นเสียงเย็นในลำคอ เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้ใส่ใจกับคำพูดพวกนี้เลย

ก็แค่ผู้เล่นเลเวล 7 คนนึง เมื่อก่อนฉันเคยอัปไปถึงเลเวล 14 เชียวนะเว้ย!

อุปกรณ์ทั้งตัวของฉันชิ้นไหนบ้างที่ไม่ใช่ระดับชั้นเลิศ เผลอๆ มีระดับสมบูรณ์แบบด้วยซ้ำ

เขาไม่คิดว่าจี้อี้จะดวงดีเปิดได้อุปกรณ์ระดับเทพอะไรอีกหรอก

แม้จะคิดแบบนั้นแต่ห่าวโหย่วเฉียนก็ไม่กล้าพูดออกไปตรงๆ

ทั้งสองคนรีบไปพิมพ์สัญญาฉบับใหม่ เซ็นชื่อประทับตราเรียบร้อย ห่าวโหย่วเฉียนก็โอนเงินอีกสองแสนเข้าบัญชีจี้อี้

ทั้งสองคนเปิดหน้าต่างแลกเปลี่ยนของผู้เล่นขึ้นมา

การออกแบบของเกมเหนือมิติในส่วนนี้ถือว่าค่อนข้างสะดวกเลยทีเดียว ต่อให้ไม่ได้อยู่ในโลกของเกม ผู้เล่นก็ยังสามารถใช้งานฟีเจอร์บางส่วนได้ เช่น การซื้อขาย หรือการดูข้อมูลของตัวเอง

เลือก [ผ้าคลุมนักเดินทางข้ามเฟส] และ [แว่นตาเหยี่ยวเล็งเป้า]

กดยืนยันการส่งมอบ

การเจรจาธุรกิจอันแสนชื่นมื่นจบลงแล้ว

พอกลับมาถึงบ้าน

เขาก็เติมเงินค่าโทรศัพท์ทันที

สายจากพวกทวงหนี้ก็โทรเข้ามารัวๆ พร้อมกับเสียงเพลงรอสาย

"เธอบอกว่าเธอไม่อยากอยู่ที่นี่!! ฉันก็ไม่อยากอยู่ที่นี่! แต่ฟ้ามืดเร็วเกินไปจะหนีตอนนี้ก็คงไม่ทัน~"

"โว้~ ฉัน~ รักเธอ! น่าเสียดายที่ความสัมพันธ์กลายเป็นคนแปลกหน้า! ปัญหา~ คือ~ ไม่มีปัญหา! งั้น~ พวกเรา~ มาต่อกันเถอะ~"

หนึ่งนาทีต่อมา

จี้อี้เพิ่งจะได้สติกลับมาจากเสียงเพลง

"ลืมรับสายซะงั้น"

แต่สายต่อไปก็โทรเข้ามาติดๆ

"เธอบอกว่าเธอไม่อยากอยู่ที่นี่!! ฉันก็ไม่อยากอยู่ที่นี่"

หนึ่งนาทีต่อมา

จี้อี้เพิ่งจะได้สติกลับมาจากเสียงเพลง

"ลืมรับสายอีกแล้ว"

แต่สายต่อไปก็โทรเข้ามาอีก

"เธอบอกว่าเธอ ... "

หลังจากวนลูปซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ในที่สุดจี้อี้ก็ยอมกดรับสายอย่างเสียดาย "ฉันจะคืนเงิน วันนี้แหละจะคืนให้หมด"

เขาจัดการกดโอนเงินผ่านโทรศัพท์ เงินเก็บเจ็ดแสนหายวับไปกับตาทันที

"ทีนี้ก็คงจะสงบสุขไปได้พักใหญ่เลยล่ะมั้ง"

เมื่อมองดูเวลานับถอยหลังที่เหลือแค่วันเดียว

จี้อี้ก็ตัดสินใจที่จะเข้าเกมเหนือมิติก่อนกำหนด

เขานอนลงบนเตียงแล้วหลับตาลง

"ลิงก์สตาร์ต!"

เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาก็มาปรากฏตัวอยู่ในหน้าต่างระบบที่คุ้นเคย

รางวัลจากรอบก่อนยังมีการ์ดสกิลแบบระบุอีกสามใบ แล้วก็กล่องอุปกรณ์ประจำอาชีพอีกหนึ่งกล่องที่ยังไม่ได้เปิดใช้

การ์ดสกิลแบบระบุระดับ 8 สามารถเลือกสกิลที่ค่อนข้างมีประโยชน์ได้หนึ่งอย่าง จี้อี้คิดไว้ล่วงหน้าแล้วว่าจะเลือกอะไร

[ชื่อไอเทม บาเรียคำขยะ]

[คุณสมบัติการ์ดสกิล สกิลเรียกใช้ ครอบครองถาวร]

[ผลลัพธ์ ทุกครั้งที่พูดคำขยะที่ถูกต้อง 1 ประโยค จะได้รับการลดความเสียหาย 5% (ซ้อนทับได้สูงสุด 40%) บัฟจะหายไปเมื่อถูกโจมตี]

[เงื่อนไขการเรียนรู้ ไม่มี]

[หมายเหตุ "ครั้งล่าสุดที่อึ้งขนาดนี้ก็คือครั้งล่าสุด" -- ความหนาของบาเรีย +1]

ไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลง นี่มันสกิลระดับเทพชัดๆ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งมันไม่ต้องการพลังวิญญาณในการใช้งาน ขอแค่ตอนสู้มีจังหวะให้พ่นน้ำลาย ก็สามารถรับบัฟลดความเสียหายได้แบบฟรีๆ

แต่เงื่อนไขคือต้องพูดให้ไว

ส่วนการ์ดสกิลระดับ 4 อีกสองใบ ในสระรางวัลมีแต่สกิลระดับธรรมดา

จี้อี้เลือก [คิดเร็ว] กับ [ดวงแข็ง]

[ชื่อไอเทม คิดเร็ว]

[คุณสมบัติการ์ดสกิล สกิลเรียกใช้ ครอบครองถาวร]

[ผลลัพธ์ ความเร็วในการคิดคำนวณเพิ่มขึ้น 10 เท่า เป็นเวลาหนึ่งนาที คูลดาวน์ 10 นาที]

[เงื่อนไขการเรียนรู้ ไม่มี]

[หมายเหตุ คำเตือน สกิลนี้ไม่ได้ช่วยเพิ่มไอคิวให้คุณ โจทย์เลขที่ทำไม่ได้ก็ยังคงทำไม่ได้อยู่ดี]

เป็นสกิลที่ใช้งานได้จริง

โดยเฉพาะจี้อี้ที่มีแต่ค่าสถานะความเร็ว แต่กลับไม่มีค่าความคล่องตัว

ค่าความคล่องตัวส่งผลต่อหลายอย่าง หนึ่งในนั้นก็คือความเร็วในการตอบสนอง

ตัวอย่างเช่น ตอนที่จี้อี้วิ่งด้วยความเร็วสูงสุด ถ้ามีคนอยู่ข้างหน้า เขาจะต้องวิ่งชนจนอีกฝ่ายร่างแหลกไปแล้วถึงจะรู้ตัวว่าชนคน นี่เป็นเพราะค่าความคล่องตัวต่ำเกินไป

แต่ถ้ามีสกิลคิดเร็ว ความเร็วในการตอบสนองก็จะเพิ่มขึ้นตามไปด้วย ทำให้จี้อี้สามารถหลบหลีกได้ทันท่วงที

สกิลนี้ช่วยยกระดับขีดจำกัดในการต่อสู้จริงของจี้อี้ขึ้นไปอีกขั้น

[ชื่อไอเทม ดวงแข็ง]

[คุณสมบัติการ์ดสกิล สกิลติดตัว ครอบครองถาวร]

[ผลลัพธ์ เมื่อได้รับความเสียหายถึงตาย จะไม่ตายทันทีแต่จะเข้าสู่สถานะปางตาย หากความเสียหายเกิน 200% ของขีดจำกัดก็จะตายทันทีอยู่ดี]

[เงื่อนไขการเรียนรู้ ไม่มี]

[หมายเหตุ ถ้าข้างหลังมีศัตรูตามล่า ส่วนข้างหน้าเป็นหน้าผาจะทำยังไง ฉันไม่แนะนำให้กระโดดหรอกนะ เพราะมีแค่สองชีวิต ถ้ากระโดดลงไปคงติดลบแปดชีวิตแน่ ทำไมล่ะ นี่นายอยากจะฝึกวิชาเก้าอิมเหรอ]

เมื่ออ่านหมายเหตุจบ จี้อี้ก็ตกอยู่ในห้วงความคิด

ร่างกายของเขาสามารถทนต่อแรงกระแทกความเร็วหลายสิบเมตรต่อวินาทีได้ การตกจากที่สูงก็คงไม่น่าจะได้รับบาดเจ็บอะไรล่ะมั้ง

สุดท้ายก็คือ [กล่องอุปกรณ์ประจำอาชีพ]

สามารถสุ่มอุปกรณ์ประจำอาชีพได้หนึ่งชิ้น โดยคุณภาพจะอยู่ระหว่างระดับชำรุดทรุดโทรมไปจนถึงระดับชั้นเลิศ

แสงสว่างวาบขึ้น

[ชื่อไอเทม กระดาษชำระหนึ่งม้วน]

[ประเภท ไอเทม]

[คุณภาพ ระดับห่วย]

[ผลลัพธ์ ใช้เช็ดปาก เช็ดก้น หรือใช้เช็ดปืนก็ได้]

[หมายเหตุ ของจำเป็นสำหรับโอตาคุ]

" ... "

เขาปิดหน้าต่างข้อมูลลง

เตรียมตัวเข้าดันเจี้ยน

ในขณะที่เขากำลังคิดว่าจะเลือก [ดันเจี้ยนเดี่ยว] หรือ [ดันเจี้ยนปาร์ตี้] ดี

เขาก็เหลือบไปเห็น [ดันเจี้ยนถาวร] ที่เพิ่งโผล่ขึ้นมาใหม่

[ดันเจี้ยนถาวร: คุณสามารถเข้าออกดันเจี้ยนนี้ได้หลายครั้ง แต่ต้องกลับออกมาจากจุดเซฟโซนที่ปลอดภัยเท่านั้น]

ลองดูหน่อยละกัน

[กำลังเข้าสู่ดันเจี้ยน]

[ชื่อดันเจี้ยน ยิมสยองขวัญ]

[จำนวนผู้เล่น เดี่ยว]

[เป้าหมายภารกิจ ไม่มี]

[ระดับความยาก ระดับยาก]

เพิ่งจะลืมตาขึ้นมา

"เด็กใหม่ แกมีปัญหาอะไรหา!"

ชายร่างเตี้ยอ้วนที่มีไฝบนใบหน้ากำลังชี้นิ้วมาที่เขา

"พวกเราเทพหลัวกำลังคุยกับแกอยู่นะ แกมัวยืนบื้อทำซากอะไรอยู่"

อีกด้านหนึ่ง

ชายที่มีหัวเป็นช้างก็ร่วมผสมโรงต่อว่าเขาด้วย

เมื่อมองไปที่ชายร่างเตี้ยอ้วนตรงหน้า ดวงตาข้อมูลก็แสดงข้อมูลขึ้นมาทันที

[ชื่อ: อาหลัว]

[ฉายา: อาหลัวผู้โตเต็มวัย เทพหลัว เจียโจวเซิ่งเคอเถา]

[ระดับความอันตราย: อันตรายมาก]

[จบแล้ว]