บทที่ 26 เศษไฟ

บทที่ 26 เศษไฟ

“บอกท่านหญิงมิลล่า ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่!” หัวหน้าสถาบันเฟลิกซ์ แบรดลีย์ บอกกับบราวน์ แบรดลีย์ที่นั่งอยู่ข้างๆ เขา ซึ่งพยักหน้าแล้วรีบส่งทหารคนหนึ่งไป

ซีซาร์ซึ่งยืนอยู่บนเวทีที่รายล้อมไปด้วยความเงียบสงัด ชี้ง้าวไปทางรีมัสแล้วพูดเพียงว่า "มา"

คำพูดนั้นปลุกรีมัสที่ยังไม่สงบสติอารมณ์ขึ้นมาได้

“แก.. แกคิดว่าเพราะแกไปถึงระดับที่ 8 แล้วแกจะมีคุณสมบัติพอที่จะสู้กับฉันหรอ ระดับพลังมันไม่ใช่ทุกอย่าง แกเพิ่มระดับอย่างรวดเร็วและชัดเจนว่าแกเอาแต่มุดหัวจนขาดประสบการณ์การต่อสู้ เผลอๆ ความสามารถในการต่อสู้ของแกคงชนะคนที่ระดับ 6 ไม่ได้เลยด้วยซ้ำ”

“งั้นก็มาสิ มาพิสูจน์กัน” ซีซาร์ตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย

“มันประเมินตัวเองสูงไป พี่รีมัส ปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉัน... ผมจะเอาหน้ามันเช็ดพื้นให้เอง” หนึ่งในคนระดับ 8 ในกลุ่มไม่สามารถทนได้อีกต่อไป

“อืม.. จัดการไอ้สารเลวนั่นให้ฉันซะ” รีมัสตบไหล่เพื่อนของเขา

เด็กหนุ่มกระโดดขึ้นไปบนเวทีเพื่อเผชิญหน้ากับซีซาร์และประกาศว่า "ฉันชื่อโบริ หากฉันไม่สามารถจัดการแกได้ในห้ากระบวนท่า จะเปลี่ยนชื่อฉันเป็นอะไรก็ได้!"

“ฉันไม่สนใจชื่อโง่ๆ ของคุณหรอก ฉันเดิมพันชีวิตของฉัน แต่คุณจะต้องจ่ายเงินให้ฉัน 5,000 เหรียญทองถ้าฉันชนะ กล้าหรือเปล่า” ซีซาร์ตอบอย่างสงบ

โบริรอสักครู่ก่อนที่จะประกาศว่า "ตกลง"

การเดิมพันครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยเลย 5,000 เหรียญทองถือเป็นจำนวนเงินที่มหาศาลแม้แต่ในตระกูลขุนนางก็ตาม

กรรมการรออยู่สักพักจนเพิ่มสิ่งที่ระบุลงในสัญญาให้ทั้งสองฝ่ายเซ็นต่อหน้าทุกคนแล้วจึงกระโดดไปสุดเวที.. ก่อนจะตะโกนว่า "เริ่ม!"

ใบหน้าของซีซาร์เปลี่ยนจากไร้อารมณ์เป็นรอยยิ้มที่โหดร้ายและปลดปล่อยปราณอันดุดันของเขาออกมาอย่างอิสระ "มานี่มา 5,000 เหรียญทองของฉัน ขอดูหน่อยสิว่าห้ากระบวนท่าอะไรนั่นมันจะเท่าไหร่กันเชียว"

โบริรู้สึกว่าร่างกายของซีซาร์เริ่มโตขึ้น... เขารู้สึกว่าเขาเป็นกระต่ายที่ยืนอยู่หน้าสิงโต... พลังที่แท้จริงของซีซาร์และความตั้งใจในการต่อสู้ซึ่งเขาสั่งสมมาจากการใช้ชีวิตท่ามกลางสัตว์ร้ายมานานกว่า 26 ปี ได้แทรกซึมเข้ามา มันซึมเข้าไปในหัวใจของโบริ..

โบริริ่มเกลียดตัวเองที่ตัดสินใจก้าวออกมาก่อนใครเพื่อน แต่เขาก็พยายามรวบรวมความกล้า ตะโกนเสียงดัง และก้าวไปข้างหน้าด้วยดาบที่ชี้มาที่ซีซาร์

"เข้ามา" ซีซาร์ตะคอกเมื่อเห็นภาพนั้นและยกง้าวขึ้นด้วยมือเดียว เขารอจนกระทั่งโบริเข้าใกล้ระยะของเขา และ..

*ตูมม*

แสงสีขาววูบวาบชั่วครู่หนึ่งเมื่อซีซาร์ฟาดง้าวลง ในขณะนั้น ง้าวที่ล้อมรอบด้วยแสงสีขาวก็ตัดดาบขนาดใหญ่ของโบริออกเป็นสองท่อนลงไปจนถึงพื้นเวทีลึก 5 ซม. และทั้งสองด้านของดาบ มีรอยไหม้

ก่อนที่โบริจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ก็มีหมัดที่มาจากที่ใดไม่รู้กระแทกเข้ากับจมูกของเขา ทำให้ใบหน้าของเขาโปนเข้าด้านในทั้งหมดก่อนที่เขาจะถูกซัดกระเด็นออกจากเวที

เหลือเพียงความเงียบ... ความเงียบสนิท... นี่เป็นการต่อสู้ของคนสองคนที่อยู่ในระดับเดียวกันจริงหรือ..

..และเกิดอะไรขึ้นกับการโจมตีด้วยง้าวที่น่าสะพรึงกลัวนั้น เวทีที่ถูกเฉือนและเปลวไฟสีขาวที่โหมกระหน่ำที่ยังคงเผาไหม้เวทีอย่างเงียบๆ จนได้ทิ้งร่องรอยลึกไว้ในใจของทุกคน

“หึหึ นี่คือพลังของกฎแห่งสวรรค์ที่สมบูรณ์ยังไงล่ะ..” โรบินหัวเราะพูดออกมาเบาๆ

เพออนตาโตราวกับว่าเขากำลังเห็นเทพเจ้าจุติลงมายังโลก.. นี่เขาใช้ชีวิตอยู่กับสิ่งนี้.. สัตว์ประหลาดที่น่ากลัวนี้มาตั้งนานงั้นหรอ

….

ตั้งแต่ต้นจนจบซีซาร์ไม่ได้ย้ายจากที่เดิมเลย ทุกอย่างเสร็จสิ้นภายในไม่กี่วินาที เขายกง้าวกลับมาตั้งข้างลำตัว แล้วพูดเบาๆ “ใครเป็นคนต่อไป”

ครั้งนี้เขาไม่ได้พบกับการเสียดสีจากกลุ่มของรีมัสอีกต่อไป เด็กกลุ่มนั้นเต็มไปด้วยความหวาดกลัวอย่างสุดซึ้ง... สิ่งนี้ไม่ควรเกิดขึ้น!

พวกเขามั่นใจว่านี่จะเป็นการต่อสู้ระหว่างผู้แข็งแกร่งและผู้อ่อนแอ.. เพียงแต่ พวกเขาไม่คิดว่าจะเป็นฝ่ายอ่อนแอเสียเอง

พวกเขาตั้งใจจะจัดการโรบินและซีซาร์ให้ให้เขาอับอายบนเวทีอย่างช้าๆ จนกระทั่งมิลล่าปรากฏตัวขึ้นแล้วจึงขอโทษ กระทั่งถือโอกาสพูดคุยกับบุคคลในตำนานเช่นเธอด้วย!

และถ้าเลดี้มิลล่าไม่ปรากฏตัว พวกเขาก็จะฆ่าซีซาร์โดยอ้างว่าเพราะเขาโกหก ..แต่ตอนนี้ล่ะ เลดี้มิลล่าไม่จำเป็นต้องปรากฏตัวด้วยซ้ำ

รีมัสตกตะลึงพลางครุ่นคิด 'ให้ตายเถอะ มันเกิดอะไรขึ้น.. แต่เรื่องนี้จบแค่นี้ไม่ได้ ฉันไม่สามารถถอยไปต่อหน้าคนที่อ่อนแอกว่าและอายุน้อยกว่าฉันได้.. ใจเย็นๆ แม้ว่าเขาจะแข็งแกร่งในระดับของเขา แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะเก่งกว่าคนที่ระดับมากกว่าเขาสองระดับอย่างฉันได้หรอก'

รีมัสรู้ดีว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะให้คนอื่นก้าวออกไปสู้กับผู้ชายคนนี้ ดังนั้นแทนที่จะเสียเวลาและเสียหน้าไปมากกว่านี้ เขากระโดดตรงขึ้นไปบนเวทีแล้วประกาศว่า "ฉันยอมรับว่าแกแข็งแกร่ง..และ ด้วยความเคารพ ฉันไม่อยากฆ่าคุณหรือทำให้คุณพิการหรอกนะ.. มาต่อสู้กันแบบคู่ประลองทั่วไปเถอะ”

“คู่ประลองทั่วไปเหรอ คุณคิดมากไปหรือเปล่า” ซีซาร์ส่ายหัว

รีมัสกัดฟัน "อย่าฝืนตัวเองมากเกินไปดีกว่า ฉันไม่อยากทำร้ายแกหรอกนะ เราสู้กันแค่พอดีดีกว่า"

"...พอดีอะไรกันล่ะ หรือว่าจะเก็บข้องอ้างไว้ตอนที่แพ้ว่ายังไม่ได้ใช้พลังเต็มที่กันล่ะ ฉันไม่เป็นไรหรอกมาเซ็นสัญญากันเถอะ...อย่ามัวทำตัวขี้ขลาดกันเลย"

รีมัสรู้สึกเย็นชาเมื่อได้ยินเช่นนี้ เห็นได้ชัดว่าซีซาร์กำลังพยายามวางกับดักให้เขา แต่นี่เป็นกับดักที่เขาต้องกระโดดเข้าไป เขาจึงตกลงและลงนามในสัญญา

"เริ่ม!" กรรมการตะโกน

"ฮ๊าา!" รีมัสเป็นฝ่ายเริ่มและแทงดาบไปที่ซีซาร์ ซึ่งในทางกลับกันซีซาร์เองก็มีท่าทีจริงจังมากขึ้น ทั้งสองเริ่มปะทะกันอย่างรุนแรง

“นี่.. กระบวนท่าพวกนั้นมาจากหนังสือคู่มือพื้นฐานง้าวจากห้องสมุดไม่ใช่เหรอ” อาจารย์คนหนึ่งถามและดึงดูดความสนใจของหลายๆ คนให้มุ่งความสนใจไปที่การเคลื่อนไหวของซีซาร์มากขึ้น.. เมื่อพวกเขาตระหนักว่ามันเป็นพื้นฐานของง้าวจริงๆ พวกเขาก็ถอนหายใจ...

เด็กคนนั้นกำลังต่อสู้กับใครบางคนที่แข็งแกร่งกว่าเขาถึงสองระดับโดยใช้ของที่สามารถซื้อได้ด้วยเงินงั้นหรอ.. เป็นที่รู้กันว่าเทคนิคใดๆ ที่สามารถซื้อได้ด้วยเงินถูกๆ นั้นถือเป็นขยะ!

..

การปะทะกันกินเวลาประมาณหนึ่งนาทีเต็ม โดยที่ทั้งสองแลกเปลี่ยนการโจมตีกันมากกว่าร้อยครั้ง แต่ก็ยังไม่มีใครสามารถทำอันตรายต่ออีกฝ่ายได้เลย สิ่งนี้ทำให้รีมัสมีขวัญกำลังใจอย่างมาก "ฮ่าฮ่า ฉันยอมรับว่าคุณเก่งกว่าที่ฉันคาดไว้ แต่ว่า การต่อสู้จบลงแล้ว! ฉันยังไม่ได้ใช้เทคนิคของกฎสวรรค์รองของฉันจนถึงตอนนี้เลย.. ทันทีที่ฉันใช้มัน ฉันจะเป็นผู้ชนะ!”

หลังจากพูดคำพูดของเขาแล้ว เขาก็รีบถอยออกจากกลางเวที และหลังจากหลับตาลงครู่หนึ่ง ประกายไฟก็เริ่มบินรอบๆ ดาบของเขา

“นั่นมัน กฎสวรรค์รองลำดับสองแห่งไฟ เศษไฟ นั่นเป็นกฎใหม่ล่าสุดและแพร่หลายน้อยที่สุด ดูเหมือนว่ามาร์คัส รูฟัสจะรักลูกชายของเขามากทีเดียว ถึงไปหากฏแบบนี้มาจนได้” หนึ่งในผู้ชมอุทาน

ในขณะที่ผู้ชมตกตะลึงเมื่อเห็นเศษไฟ กฎแห่งสวรรค์ลำดับที่สอง รีมัสกำลังยุ่งอยู่กับการควบแน่นกฎแห่งไฟรอบดาบของเขา และเศษไฟก็เริ่มทวีคูณทั้งในแง่ของจำนวนและขนาด ในไม่ช้าสถานที่นั้นก็เริ่มร้อนขึ้น ทั้งหมด โดยมีซีซาร์เฝ้าดูจากด้านหน้า...

หลังจากนั้นประมาณครึ่งนาที รีมัสก็ลืมตาขึ้นและหัวเราะ "ฮ่าฮ่า ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าแกจะรอให้ฉันเตรียมตัวเสร็จ แกมั่นใจในตัวเอง... หรือว่าแกแค่โง่กันแน่"

“ไม่ใช่ทั้งสองฉันแค่ไม่อยากให้คุณมีข้ออ้างได้ว่าโดนฉันรังแกตอนที่ฉันใช้เทคนิคการบ่มเพาะกฎที่คิดขึ้นเองของฉัน” ซีซาร์กล่าว